Kolejnymi spornymi okresami były okresy zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w C. od dnia 01.04.1992r. do dnia 09.04.1992r. i od dnia 01.09.1993r. do dnia 10.12.1993r. Okresu od dnia 01.04.1992r. do dnia 09.04.1992r. ZUS nie uznał, gdyż wystąpiły rozbieżności pomiędzy umową o pracę, z której wynikało, że stosunek pracy rozpoczął się od dnia 10.04.1992r., a świadectwem pracy, w którym wpisano, że odwołujący pracował tam od dnia 01.04.1992r. Akta osobowe ze spornego okresu nie zachowały się. Wobec powyższego Sąd oparł swe rozstrzygnięcie na dokumentach, które odwołujący złożył do ZUS. Z umowy o pracę zawartej dnia 10.04.1992r. wynika, że M. S. został zatrudniony od dnia 10.04.1992r. do dnia 10.06.1992r. na stanowisku kierowcy (k.12 a.r.). Następnie od dnia 11.06.1992r. zawarto z nim kolejną umowę (k.13 a.r.). Natomiast ze złożonego świadectwa pracy z dnia 15.01.1994r. wynika, że pozostawał on w stosunku pracy u tego pracodawcy od dnia 01.04.1992r. do dnia 10.12.1993r. (k.11 a.r.). Odwołujący nie złożył żadnego innego poza świadectwem pracy dokumentu, z którego wynikałoby, iż rozpoczął pracę od dnia 01.04.1992r. Nie przedstawił również na tę okoliczność żadnych wniosków dowodowych przed Sądem. Wobec powyższego Sąd uznał zeznanie odwołującego, że pracował tam od dnia 01.04.1992r. za niewiarygodne. Sąd uznał, że w świadectwie pracy pojawił się błąd w początkowej dacie zatrudnienia, który mógł wynikać z faktu, że firma upadła i w krótkim czasie wystawiała wiele świadectw pracy, co mogło sprzyjać pojawieniu się pomyłki w okresie zatrudnienia. Dlatego w tym zakresie Sąd oddalił odwołanie na mocy art.
ZUS nie uznał odwołującemu także okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w C. od dnia 01.09.1993r. do dnia 10.12.1993r., ponieważ według dokumentów posiadanych przez ZUS w w/w okresie odwołujący nie figuruje w deklaracjach imiennych z tytułu zatrudnienia w tej firmie. Ze złożonego świadectwa pracy wynika, że odwołujący pracował tam do dnia 10.12.1993r. Z zeznań odwołującego oraz z zeznań świadka M. R. (k.32) wynika, że ich stosunek pracy uległ rozwiązaniu, bo firma miała problemy finansowe i zwolniła pracowników. Z zeznań odwołującego wynika ponadto, że bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy zgłosił się do KRUS celem ubezpieczenia się. Ponieważ jego stosunek pracy uległ rozwiązaniu w trakcie trwania czwartego kwartału 1993r. – zobligowany był opłacić składkę w KRUS za cały ostatni kwartał 1993r. Analiza dokumentów znajdujących się w aktach KRUS NKP 4656 potwierdziła zeznanie M. S.. W aktach KRUS znajduje się bowiem świadectwo pracy z dnia 15.01.1994r. potwierdzające, że M. S. był zatrudniony w (...) do dnia 10.12.1993r. Dnia 21.01.1994r. Prezes KRUS wydał decyzję o podleganiu M. S. ubezpieczeniu społecznemu rolników od dnia 11.12.1993r. W ocenie Sądu powyższe dokumenty potwierdzają, że M. S. po zakończeniu stosunku pracy udał się do KRUS i zadbał o to, aby nie mieć przerwy w ubezpieczeniu. Skoro został objęty ubezpieczeniem społecznym rolników od dnia 11.12.1993r., to zdaniem Sądu utwierdza to w przekonaniu, że jego stosunek pracy trwał do dnia 10.12.1993r. Sąd miał na uwadze, że odwołujący zobligowany był zapłacić składkę za cały czwarty kwartał 1993r. Nie miał więc żadnego interesu, aby wskazać dopiero dzień 11.12.1993r. jako początek podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, gdyby jego stosunek pracy ustał wcześniej. Zdaniem Sądu utwierdza to w przekonaniu, że M. S. do dnia 10.12.1993r. był pracownikiem (...). ZUS nie uznał tego okresu jedynie z powodu tego, że pracodawca nie odprowadził za odwołującego składek. Okoliczność, że od dnia 01.09.1993r. nie odprowadzano za niego składek jako za pracownika – nie odbiera mu prawa do ubiegania się o zaliczenie tego okresu. Nie może on bowiem ponosić negatywnych skutków tego, że pracodawca nie uczynił zadość wymogowi odprowadzenia za niego składek. Pracodawca miał problemy finansowe, które ostatecznie doprowadziły do jego likwidacji, z zeznań świadka wynika, że pracownicy musieli wytoczyć powództwo przeciwko pracodawcy, aby uzyskać swe wynagrodzenie. Wobec powyższego wiarygodne jest, że pracodawca nie płacił składek za pracowników, choć ci świadczyli na jego rzecz pracę. Z tych względów Sąd w tym zakresie zmienił zaskarżoną decyzję na mocy art.
kpc i zaliczył jako okres składkowy do kapitału początkowego także okres od dnia 01.09.1993r. do dnia 10.12.1993r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.