(vide k. 68 akt) Sąd nie uwzględnił wniosku organu rentowego o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art.
ponieważ jak wynika z opinii biegłych częściowa niezdolność do pracy ubezpieczonej z powodu rozpoznanych schorzeń istnieje nadal, a więc od daty zakończenia poprzedniej niezdolności. Rozpoznanie postawione przez oba zespoły biegłych nie dotyczy nowego schorzenia, które powstałoby po wykonaniu badań orzeczniczych. Przedstawione nowe wyniki badan EEG i KT wyłącznie potwierdzają dokonane przez biegłych rozpoznanie. Z tego względu nie stanowią one nowej okoliczności w rozumieniu powyższego przepisu. Sąd podzielił wnioski zawarte w opinii pierwszego i drugiego zespołu biegłych. Nie budzi wątpliwości, iż ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania pracy wymaga z reguły wiadomości specjalnych, w niniejszym przypadku przede wszystkim opinii biegłych z zakresu z zakresu neurologii. Jednakże ostateczna ocena, czy ubezpieczony jest niezdolny do pracy musi uwzględniać także inne elementy, w tym zwłaszcza poziom kwalifikacji ubezpieczonego, możliwości zarobkowania w zakresie tych kwalifikacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Ocena taka ma charakter prawny i może jej dokonać wyłącznie sąd, a nie biegły. Sąd podzielił opinię obu zespołów biegłych, ponieważ są one wyczerpujące, logiczne i zgodne z zakresami fachowej wiedzy medycznej specjalistów, a nadto są zgodne i korelują ze sobą w kwestii zasadniczego rozpoznania. Biegli wydali opinię po zapoznaniu się z dokumentami leczenia, zebraniu wywiadu i przeprowadzeniu badania. Jak wynika z opinii schorzenie neurologiczne ubezpieczonej będące następstwem stale postępujących zmian miażdżycowych uniemożliwia jej kontynuowanie pracy w zawodzie wykonywanym przed przyznaniem prawa do renty. Przede wszystkim jednak należy podnieć, że ubezpieczona była dotychczas uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a w stanie jej zdrowia nie nastąpiła poprawa mogąca skutkować orzeczeniem o zdolności do podjęcia zatrudnienia. Zgromadzone dowody potwierdzają, iż w stanie zdrowia ubezpieczonej nie nastąpiło polepszenie. Mając na względzie powyższą argumentację Sąd uznał, iż ubezpieczona spełnia wszystkie warunki dla przyznania mu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres dwóch lat od dnia(...) r. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art.
orzekł jak w sentencji. SSO Ewa Milczarek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.