← Polska

IX U 945/14

Sygn. akt IX U 945/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale:./. po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania R. B. (B.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania R. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 3 kwietnia 2014 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia 20 kwietnia 2014r. Sędzia Sygn. akt IX U 945/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 3 kwietnia 2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu R. B. (B.) prawa do wcześniejszej emerytury wskazując, iż nie spełnia on ustawowych warunków do jej uzyskania, gdyż nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. wymaganych 15-tu lat pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uwzględnił do okresu pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia ubezpieczonego od 19.12.1974r. do 30.09.1991r. w Przedsiębiorstwie (...) z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy okresu zatrudnienia j.w. Wskazał, iż w tym okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę w szczególnych warunkach jako formierz ręczny przy produkcji odlewów żeliwnych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 18.03.2014r. złożył wniosek o przyznanie uprawnień do wcześniejszej emerytury w związku z wykonywaniem pracy w szczególnych warunkach. W rozpoznaniu powyższego wniosku Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję z dnia 03.04.2014r. Oddział ZUS uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych – w tym 7 lat, 2 miesiące i 25 dni pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu do pracy w szczególnych warunkach okresu j.w wobec braku świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W spornym okresie ubezpieczony był zatrudniony w (...) w W. w charakterze formierza ręcznego. Przedsiębiorstwo to zajmowało się produkcją grzejników, pomp szambowych, pomp kopalnianych oraz wykonywaniem innych elementów metalowych na zamówienie kopalń. Ubezpieczony pracował w Odlewni należącej do tego przedsiębiorstwa. Jego praca polegała na zalewaniu płynnym żeliwem form przygotowanych ze specjalnego piasku posypanego grafitem. Stop miał temperaturę około 1700-1800 stopni. W przypadku grzejników do formy tej najpierw wkładano rdzeń wykonany z żywicy epoksydowej, który przy kontakcie z gorącym żeliwem spalał się wytwarzając szkodliwe opary. Odlewy wykonywano ręcznie przy pomocy kadzi, która z przodu miała dyszel, z tyłu dwie rękojeści. Dwie osoby niosły taką kadź ważącą około 130kg i zalewały formy. Żeliwo było wlewane do kadzi specjalną rynną. Ubezpieczony był wyposażony w okulary wykonane z siatki oraz azbestowe rękawice. Żelazo z dodatkiem węgla było topione w specjalnym piecu tzw. piecu szybowym, który jednorazowo wytwarzał około 1,5 tony żeliwa. W razie nieobecności piecowego ubezpieczony zastępował go. W trakcie pracy jego twarz znajdowała się w odległości około 70 cm od rynny spustowej, gdzie temperatura sięgała 1800 stopni. Codziennie należało wyczyścić piec z żużla. Piec był czerwony, więc najpierw zalewano go wodą. Ubezpieczony wchodził do pieca ubrany w kufajkę, aby nie poparzyć pleców. W związku z warunkami pracy otrzymywał mleko, zupy regeneracyjne oraz dodatek do wynagrodzenia. Taką pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Nie posiadał dni nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy, nie korzystał z urlopów bezpłatnych. Razem z ubezpieczonym pracowali I. S. oraz W. L., którzy potwierdzili rodzaj oraz wymiar wykonywanej przez niego pracy. Ubezpieczony przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego – razem z wnioskiem o emeryturę złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o akta organu rentowego, akta osobowe, zeznania świadków I. S. i W. L. oraz zeznania ubezpieczonego (protokół z rozprawy w dniu 25.06.2014r. minuty od 00:08:53 do 00:33:43). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył , co następuje : Bezspornym w sprawie jest, że ubezpieczony ukończył wiek emerytalny 60 lat, na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany co najmniej 25 letni okres składkowy i nieskładkowy oraz złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony spełnia warunek prawa do emerytury o jakim mowa w art. 184 pkt.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( t.j. Dz.U. z 2013r. poz.1440 ze zm ), to jest czy na dzień 01.01.1999r. posiada 15- letni okres pracy w warunkach szczególnych. Zdaniem Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie od 19.12.1974r. do 30.09.1991r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracę w szczególnych warunkach, której mowa w dziale III poz.21 oraz poz. 22 Wykazu A, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze tj. wykonywał pracę formierza ręcznego oraz pracę przy obsłudze żeliwniaków, rozlewni i innych urządzeń pomocniczych. Ustalając powyższe w zakresie rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego w wymienionym okresie, Sąd oparł się na danych wynikających ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, znajdującej się w aktach emerytalnych ubezpieczonego, dokumentacji z akt osobowych a także zeznaniach świadków oraz ubezpieczonego. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, wzajemnie się uzupełniające oraz korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd stwierdził, iż ubezpieczony ostatecznie spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do świadczenia na podstawie z art.184 w związku z art.32 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i w związku z § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm. ), gdyż ukończył wiek emerytalny 60 lat, udowodnił na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia przekraczający 25 lat, a przy zaliczeniu do pracy w warunkach szczególnych okresu j.w., posiada on również na dzień 01.01.1999r. okres pracy w szczególnych warunkach znacznie przekraczający 15lat. Wobec powyższego Sąd z mocy art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 20.04.2014r., tj. od dnia ukończenia wieku emerytalnego. Sędzia

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.