I C 210/14

Sygn. akt I C 210/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Protokolant: Karolina Kowalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. w Legionowie z powództwa Prokura (...) przeciwko T. K. roszczenia z umów bankowych powództwo oddala. Sygn. akt: I C 210/14 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 14 lutego 2014 r. powód Prokura (...)z siedzibą we W. wystąpił przeciwko T. K. o zapłatę 14 566,22 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu do Sądu Rejonowego w Legionowie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 grudnia 2012 r. doszło do zawarcia pomiędzy powodem a (...) Bankiem (...) S. A. z siedzibą we W., zwanym dalej (...) umowy przelewu wierzytelności na podstawie, której Sprzedający przeniósł na rzecz powoda nieokreślone wierzytelności. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody przedłożone przez powoda. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne. Zatem powód powinien udowodnić okoliczności określone w art. 509 k.c. i art. 510 § 1 k.c. dotyczące elementów przedmiotowo istotnych umowy przelewu, jej ważności oraz skuteczności tej umowy. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę (...). Powód wskazał, iż na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabył od Sprzedającego prawa do wierzytelności wobec pozwanego. Z załączonych przez powoda dokumentów nie wynika jednak jakie wierzytelności, w jakiej wysokości i w stosunku do kogo zostały na ich podstawie nabyte. Ponadto, podkreślenia wymaga, iż brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, aby pośród zbytych wierzytelności znajdowała się również wierzytelność przysługująca Sprzedającemu w stosunku do pozwanego. Brak więc dowodu, że powód posiada legitymację do dochodzenia roszczeń objętych niniejszym pozwem. W umowie przelewu wierzytelności (k. 5-8) nie ma żadnej wzmianki jakie wierzytelności zbywa Sprzedający, a wydruk nazwany przez powoda wyciągiem z elektronicznego załącznika do umowy cesji (k. 9) nie ma waloru dowodowego. W ocenie Sądu powód nie udowodnił również istnienia roszczenia Sprzedającego wobec pozwanego. Powód nie przedstawił żadnego dokumentu, który potwierdzałby iż pozwany nie wywiązał się z umowy bankowej z dnia 6 grudnia 2008 r. Co więcej do pozwu nie załączono dokumentu potwierdzającego zawarcie w/w wskazanej umowy między Sprzedającym a pozwanym. Wobec nie udowodnienia, iż Sprzedający miał wobec pozwanego wierzytelność wynikającą z umowy, nie mogło nastąpić skuteczne zbycie tej wierzytelności bowiem z art. 510 § 1 k.c. przesłanką skutecznego przeniesienia wierzytelności na nabywcę jest istnienie tej wierzytelności i przysługiwanie tej wierzytelności zbywcy. Mając na uwadze, że roszczenie nie zostało udowodnione, Sąd oddalił powództwo w całości. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Powód jest stroną, która przegrała niniejszą sprawę zatem obowiązana jest ponieść koszty procesu. Mając na uwadze powyższe przesłanki Sąd orzekł jak w sentencji.