Sygn. akt I ACa 297/12 Sygn. akt I ACa 297/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA

§ 1k.c.

jak wskazał to Sąd Okręgowy. Przepis ten wszedł w życie dnia 10 sierpnia 2007 r., gdy tymczasem czyn niedozwolony, jak i termin przedawnienia rozpoczął i ukończył bieg w czasie obowiązywania art. 442 k.c., mającego w sprawie zastosowanie. Zgodnie z art. 2 ustawy z 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz.U.07.80.538) art.

§ 1k.c..

stosuje się do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych. W związku z tym, że roszczenie było w dniu wejścia w życie przepisu przedawnione zastosowanie ma art. 442 § 1 k.c. w związku z tym, że zarówno art. 442 § 1 k.c. jak i obecny art.

§ 1k.c.

ustanawiają taki sam termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym – trzy lata od dnia kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia nie jest to uchybienie istotne. W okolicznościach sprawy powód uzyskiwał wiedzę o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia każdego dnia: znał osobę odpowiedzialną za warunki w zakładach penitencjarnych (Skarb Państwa), miał też świadomość odczuwanej krzywdy. Termin określony w art. 442 k.c., ma zastosowanie do wszelkich roszczeń z czynu niedozwolonego: o naprawienie szkody materialnej, jak też o zadośćuczynienie za doznaną szkodę niematerialną (krzywdę). Powód mógł dochodzić stosownych roszczeń we właściwym czasie, zarówno podczas pobytów w zakładach karnych, jak i przebywając na wolności. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia roszczenia zwalnia Sąd Apelacyjny od konieczności odniesienia się do zarzutów apelacji kwestionujących prawidłowość ustalenia przez Sąd Okręgowy, iż powód nie udowodnił naruszenia przez pozwanego jego dóbr osobistych. Zauważyć należy jedynie, iż na rozprawie 21 października 2011 r. (k.167) powód cofnął wnioski dowodowe, już z tej przyczyny apelacja w tej części jest niezasadna. Dlatego też Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu znajduje podstawę w art. 102 k.p.c. ze względu na trudną sytuację majątkową powoda.