735 §1 k.p.c. Postanowienie powyższe zaskarżyła w całości zażaleniem strona pozwana, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o zabezpieczenie roszczeń, ewentualnie o uchylenie i przekazanie Sądowi Okręgowemu sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów art.
z art. 736 §1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że uprawniony nie uprawdopodobnił interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia oraz art. 328 §2 k.p.c. poprzez brak wskazania podstawy faktycznej oraz wyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia w tej części, która odnosi się do braku uprawdopodobnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Strona pozwana podniosła, że ze sposobu sformułowania wniosku o udzielenie zabezpieczenia wynika wprost, iż uprawniony, wskazując na stan i ilość wpisów obciążeń hipotecznych, dotychczas ustanowionych na nieruchomościach obowiązanego i ujawnionych w księgach wieczystych, prowadzonych dla tych nieruchomości, a także na potencjalny czasookres oczekiwania na zwrot środków pieniężnych, posiadanych przez obowiązanego w chwili złożenia wniosku, a należących w świetle zapadłych wyroków uchylających do uprawnionego, uprawdopodobnił posiadany interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Podniesiono także, iż w rozpoznawanej sprawie, środkiem uprawdopodobniającym twierdzenie o obciążeniu nieruchomości obowiązanego hipotekami ujawnionymi księgach wieczystych, było wskazanie numerów tychże ksiąg oraz sądu, który je prowadzi. Przepis art.
zwalnia strony i Sąd od zachowania szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym. Skarżący podniósł również, że Sąd pierwszej instancji w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wskazał na brak załączenia odpisów przedmiotowych ksiąg wieczystych, co świadczyć miało o uznaniu złożonego wniosku za kompletny w zakresie wykazania wpisów hipotecznych, a tym samym uprawdopodobnienia interesu prawego w zabezpieczeniu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pełni podzielić należy prezentowany w orzecznictwie pogląd, wg którego sąd jest związany sposobem zabezpieczenia wskazanym przez uprawnionego we wniosku (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2013 r., I ACz 2179/12, LEX nr 1267326). Strona pozwana wniosła o udzielenie zabezpieczenia jej roszczeń o zwrot zapłaconych stronie powodowej kwot dochodzonych pozwem, wobec uchylenia wyroków zasądzających te świadczenia, poprzez ustanowienie na szczegółowo opisanych ośmiu księgach wieczystych, w których strona powodowa została ujawniona jako wieczysty użytkownik – hipoteki przymusowej łącznej w kwocie 3 132 566,32 zł. Stosownie do art. 111 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm. – dalej: u.k.w.h.) łączne obciążenie hipoteką przymusową – poza przypadkami wyraźnie wskazanymi w ustawie - jest niedopuszczalne, chyba że nieruchomości te są już obciążone hipoteką łączną. Jednocześnie, zgodnie z ust. 2. powoływanego wyżej artykułu, podział zabezpieczenia pomiędzy poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela. W rozpoznawanej sprawie, w księgach wieczystych, w których zgodnie z wnioskiem miała zostać wpisana hipoteka przymusowa ujawniona jest już hipoteka łączna umowna na rzecz (...) Bank S.A. w W.. Mimo tego wniosek o udzielenie zabezpieczenia nie mógł zostać uwzględniony. Uprawniony nie wskazał bowiem, w jakim zakresie każda z nieruchomości ma zostać obciążona. Aby spełniony został wymóg z art. 111 1 ust. 2 u.k.w.h., nie można poprzestać na ogólnym obciążeniu wszystkich nieruchomości hipoteką łączną. Tak sformułowane orzeczenie byłoby bowiem niewykonalne. Pamiętać należy, że zgodnie z art. 626 8 §2 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis, Sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz księgi wieczystej. Jednocześnie treść wniosku musi korespondować z dokumentem stanowiącym podstawę wpisu. Uprawniony nie mógłby zatem dopiero na etapie postępowania wieczystoksięgowego dokonać wymaganego przepisem art. 111 1 ust. 2 u.k.w.h. wyboru. Z kolei wpis hipoteki przymusowej do pełnej wysokości w każdej z ksiąg prowadziłby do nadzabezpieczenia, co stanowiłoby naruszenie art.
Już zatem z powyższego względu zażalenie nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Odnosząc się do kwestii uprawdopodobnienia roszczenia strony pozwanej, zauważyć wypada, że w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały wymogi wynikające wprost z art. 415 k.p.c. w zw. z art. 398 15 §1 k.p.c. - w postaci uchylenia orzeczenia i spełnienia lub wyegzekwowania zasądzonego świadczenia. Nie oznacza to jednak, że spełnione przez stronę pozwaną świadczenie zostanie zwrócone w orzeczeniu kończącym sprawę. Zależy to bowiem od tego, czy i w jakim zakresie Sąd uwzględni żądanie pozwu. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na zaakcentowaną przez Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 grudnia 2012 r. możliwość proporcjonalnego ustalenia wynagrodzenia należnego stronie powodowej w przypadku częściowego wykonania przedmiotu umowy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia Sąd pierwszej instancji nie wypowiedział się kategorycznie, w jakiej części roszczenie uznał za uprawdopodobnione, co jednak z przyczyn wskazanych wyżej, znaczenia nie miało. Odnośnie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, to w świetle przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia argumentacji oraz dołączonych wydruków treści ksiąg wieczystych, mógłby zostać on uznany za uprawdopodobniony. Nic nie stało przy tym na przeszkodzie, aby zostały one zaprezentowane przy wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Nie jest rzeczą Sądu, szczególnie w przypadku profesjonalnej reprezentacji strony, doszukiwanie się w treści ogólnikowo sformułowanego wniosku o udzielenie zabezpieczenia, twierdzeń uwiarygadniających przesłankę, o której mowa w art.
Mając powyższe na uwadze, wobec bezskuteczności podniesionych zarzutów, Sąd Apelacyjny na podst. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. postanowił jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.