I C 183/14

(1)i M. B.

(1), na rzecz powoda (...)Kasy (...) w S.kwotę 27834,21 złotych (dwudziestu siedmiu tysięcy ośmiuset trzydziestu czterech złotych i dwudziestu jeden groszy) z 13% odsetek w stosunku rocznym od dnia 11.04.2014 roku, do dnia zapłaty. II. zasądza od pozwanej G. B., na rzecz powoda (...)Kasy (...) w S.kwotę 1409 złotych z tym zastrzeżeniem, iż co do kwoty 365 złotych G. B.odpowiada za zapłatę kosztów procesu solidarnie z K. B.

(1)i M. B.

(1). Sygn. akt I C 183/14 UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2014 roku (...)Kasa (...) w S.wystąpiła z żądaniem zasądzenia od G. B., K. B.

(2)i M. B.

(1)solidarnie na rzecz powoda kwoty 27834,21 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu, do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych (k.2-4). Powódka wskazała, iż na powyższą kwotę składa się należność w rozmiarze 26477,38 złotych z tytułu zaległego kapitału, kwota 1107 złotych z tytułu odsetek umownych, a ponadto kwota 209,83 zł z tytułu odsetek karnych i 40 zł z tytułu opłat windykacyjnych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż 30 sierpnia 2011 roku została zawarta pomiędzy nią, a M. B.

(2)umowa pożyczki nr (...). Za wykonanie zobowiązania wynikającego z powyższej umowy poręczyła pozwana G. B.. W związku z brakiem spłaty rat pożyczki kredytobiorca został wezwany do zapłaty zaległości, zaś poręczyciel powiadomiony o zaległości. W dniu 7 września 2012 została podjęta uchwała o wypowiedzeniu umowy. Dnia 17 października 2012 roku zmarł M. B.

(2), a spadek po nim odziedziczyły pozwane K. B.

(1)i M. B.

(1)– na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 stycznia 2013 roku. Z uwagi na powyższe do wykonania zobowiązania zostały wezwane pozwane G. B., K. B.

(1)i M. B.

(1), jednak zadłużenie nie zostało uregulowane. W dniu 17 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy w S. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (sygn. akt I Nc (...)), w którym nakazał pozwanym zapłatę na rzecz powoda solidarnie kwoty 27834,21 zł wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym w wysokości 13 % od dnia 11 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty z uwzględnieniem dalszych zmian wysokości odsetek ustawowych oraz kwoty 365 zł tytułem kosztów procesu. Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw złożyła G. B.. Wskazała w nim, iż wierzyciel powinien w pierwszej kolejności skierować roszczenie do spadkobierców pozwanego, przy czym – zdaniem pozwanej – wezwanie do zapłaty wysłane powinno być za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, a nie listem poleconym. Wskazała ponadto, iż pozwane nie mieszkają pod adresem, na który zostało wysłane wezwanie do zapłaty. Podczas rozprawy w dniu 22 lipca 2014 roku pozwana G. B. oświadczyła, że podtrzymuje wniesiony sprzeciw (k.67), potwierdziła, iż poręczyła wykonanie zobowiązania dochodzone niniejszym pozwem, jednakże z uwagi na trudną sytuację majątkową nie jest w stanie go wykonać. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 30 sierpnia 2011 roku M. B.

(2)zawarł z (...)Kasą (...) w S.umowę pożyczki kwoty 30000 złotych, oprocentowanej według zmiennej stopy procentowej w wysokości 14,80 % w skali roku (k. 5-6). Zgodnie z treścią umowy oraz harmonogramem spłat (k.7-8) zaciągnięte przez pożyczkobiorce zobowiązanie miało być przezeń spłacane w miesięcznych ratach począwszy od września 2011 roku, do sierpnia 2016 roku. Za wykonanie przez pożyczkobiorcę powyższego zobowiązania poręczyła pozwana G. B.(k.6). W związku z zaległościami w spłacie należności z tytułu umowy pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności w kwocie 1464,47 złotych M. B.

(2)został wezwany do zapłaty należności w terminie 7 dni z jednoczesnym pouczeniem o tym, iż w przypadku nieuregulowania zaległości zarząd (...) podejmie uchwałę o wypowiedzeniu umowy (k.9, 11). O powyższym została jednocześnie poinformowana pozwana – jako poręczyciel (k.10-11). Pismem z dnia 7 września 2012 roku powódka wypowiedziała umowę pożyczki zawartą z M. B.

(2)z uwagi na niepłacenie poszczególnych rat pożyczki informując jednocześnie o powyższym G. B. (k. 12-15). W dniu 17 października 2012 roku zmarł M. B.

(2). Spadek po nim na podstawie ustawy nabyły córki M. B.

(1)i K. B.

(1)– w częściach równych (k. 16-17). Po śmierci pożyczkobiorcy (...) w S. pismami z 6.12.2013 roku i 25.01.2013 roku (k.19-24) wezwała poręczycielkę jak też w/w córki M. B.

(2)do zapłaty. Powyższe okoliczności faktyczne ustalone przez sąd na podstawie umowy pożyczki, harmonogramu spłat, pism obejmujących wezwania do zapłaty, zawiadomienia poręczyciela, wypowiedzenie umowy, a ponadto w oparciu o dowody nadania i doręczenia oraz akt poświadczenia dziedziczenia (k.5-24) nie były między stronami sporne. Nakazem zapłaty z dnia 17 kwietnia 2014 roku (sygn. akt (...)) Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanym zapłatę na rzecz powoda solidarnie kwoty 27834,21 zł wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym w wysokości 13 % od dnia 11 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty z uwzględnieniem dalszych zmian wysokości odsetek ustawowych oraz kwoty 365 zł tytułem kosztów procesu. Powyższego zakazu pozwane M. B.

(1)i K. B.

(1)nie zaskarżyły, wobec czego uprawomocnił się on w stosunku do nich z dniem 29 maja 2014 roku. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 876§1k.c. przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się osobiście względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik tego zobowiązania nie wykonał. Zgodnie zaś z treścią art.881k.c., w braku odmiennego zastrzeżenia, poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Wskazana w tym przepisie zasada solidarnej odpowiedzialności dłużnika i poręczyciela polega na tym, że wraz z wymagalnością długu wierzyciel może dochodzić spełnienia świadczenia, według swego wyboru, od dłużnika albo od poręczyciela – zarówno od obu z nich łącznie, jak i osobno od każdego z nich. W odniesieniu do podniesionego przez pozwaną zarzutu, iż powódka powinna w pierwszej kolejności prawidłowo wezwać do zapłaty - jako dłużnika - spadkobierczynie pozwanego, wskazać należy, iż bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanej G. B. jako poręczyciela jest fakt, że za wykonanie zobowiązania jako dłużnik główny odpowiadają pozwane M. B.

(1)i K. B.

(1)– jako spadkobierczynie zmarłego M. B.

(2)jak też to czy do spełnienia świadczenia zostały przez powódkę wezwane. W momencie bowiem udzielenia poręczenia G. B. stała się dłużnikiem solidarnym wraz z pożyczkobiorcą, a wierzyciel uprawniony jest – od chwili wymagalności roszczenia - do dochodzenia wykonania zobowiązania przez poręczyciela nawet z pominięciem dłużnika głównego. Poręczenie ma charakter akcesoryjny, a nie subsydiarny, co oznacza, że dług poręczyciela staje się wymagalny z chwilą, gdy dłużnik główny opóźni się ze spełnieniem świadczenia, bez względu na to, czy spadkobierczynie dłużnika zostały wezwane do wykonania zobowiązania. Jednocześnie zauważyć należy, iż jak wynikało to z ustalonego w sprawie stanu faktycznego poręczycielka została zawiadomiona jeszcze za życia pożyczkobiorcy o powstaniu zaległości, a następnie wobec jej nieuregulowania o wypowiedzeniu zawartej z M. B.

(2)umowy. Na marginesie zauważyć należy, iż w przypadku spełnienie świadczenia przez poręczyciela - poręczyciel wstępuje w prawa zaspokojonego wierzyciela do wysokości spełnionego świadczenia, uzyskując roszczenie do dłużnika głównego o spełnienie świadczenia. Pozwana nie zakwestionowała ani istnienia zobowiązania, ani też jego wysokości, toteż sąd, mając na uwadze całokształt zgromadzonego w sporawej materiału dowodowego, przede wszystkim zaś treść przedłożonej przez stronę powodową umowy wraz z harmonogramem spłat, uznał tę okoliczność za przyznaną przez pozwaną na podstawie art.230 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 481§1 i 2k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Z uwagi na fakt, iż w momencie wniesienia pozwu roszczenie było już wymagalne, żądanie w zakresie odsetek należało uwzględnić w całości. Mając powyższe okoliczności na uwadze sąd orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o dyspozycję art. 98§1k.p.c. zgodnie z zasadą ponoszenia odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwana przegrała sprawę, a więc na niej ciąży obowiązek zwrotu powódce wszystkich należnych, poniesionych kosztów na które składają się opłata sądowa w wysokości 1392 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Zwrot kosztów sądowych, w zakresie w jakim konieczność ich poniesienia przez powódkę wynikła już na etapie postępowania upominawczego w przedmiocie wydania nakazu zapłaty z dnia 17 kwietnia 2014 roku (sygn. akt (...)), tj. w kwocie 365 złotych, obciąża solidarnie G. B., K. B.

(1)i M. B.

(1).