IV K. 313/13 UZASADNIENIE D. P. (1) oskarżony został o to, że w okresie od grudnia 2011r. do dnia 7 listopada 2012r. w dacie dziennej bliżej nieustalonej w L., działając w krótkich odstępach czasu i w

3 k.k. przy zastosowaniu art. 60 §

§ 6pkt 1 k.k. wymierzył D. B. P.

§ 2k.k., art.

70 § 2 k.k. oraz art. 73 § 2 k.k. warunkowo zawiesił tytułem próby na cztery lata, oddając na ten czas oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. Po to, by mimo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności realnie odczuł on dolegliwość skazania, na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając, że stawka dzienna wynosi 10 złotych. Z mocy art. 316 § 1 k.k. orzekł przepadek urządzenia wielofunkcyjnego – drukarki E. (...) nr (...), która służyła do popełnienia przestępstwa. Odstąpił od orzekania przepadku pozostałych elementów należącego do oskarżonego sprzętu komputerowego, gdyż zgromadzony materiał dowodowy nie daje wystarczającej pewności, czy są to te same elementy, które służyły do popełnienia przestępstwa. Wymierzając grzywnę Sąd uwzględnił sytuację materialną oskarżonego, który wprawdzie pozostaje bez pracy, jednak jest zdrowym, młodym człowiekiem, ma wykształcenie i dobry, poszukiwany na rynku zawód, a zatem ma realne możliwości zarobkowania. Nadto jest właścicielem samochodu osobowego. Z mocy art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust.

3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził na rzecz Skarbu Państwa od D. B. P.

§ 6pkt 2 k.k.

wymierzył karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 §

§ 2k.k.

i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił tytułem próby na dwa lata. Uwzględniając jego trudną sytuację materialną Sąd odstąpił od wymierzania grzywny, a na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolni go od ponoszenia kosztów sądowych w całości. W ocenie Sądu tak ukształtowane kary są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości czynów, proporcjonalne do stopnia zawinienia i skutków przestępstw oraz adekwatne do właściwości podmiotowych sprawców, ich sytuacji rodzinnej i materialnej. Spełnią one zatem wszystkie zadania kary zarówno w zakresie prewencyjnym, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kary tak orzeczone niosą ze sobą ładunek bezpośredniej dolegliwości karnej nie przekraczający stopnia winy, adekwatny do charakteru i wagi przestępstw, ról poszczególnych sprawców w realizacji czynów zabronionych oraz uwzględniają dyrektywy określone w treści art. 53 k.k.