← Polska

IV K 422/10

IV K. 422/10 UZASADNIENIE Ł. C., D. J. (1), A. N. i J. S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 21 lutego 2010 r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na V. Z. w ten sposób, że posł

§ 3

k.k., skazał na cztery lata pozbawienia wolności i dwieście pięćdziesiąt stawek dziennych grzywny ustalając, że stawka dzienna wynosi sto złotych. Z mocy art. 46 § 2 k.k. orzekł wobec Ł. C. nawiązkę w kwocie dziesięciu tysięcy złotych na rzecz pokrzywdzonego V. Z., uwzględniając fakt, że doznane przez niego obrażenia ciała, jak i straty materialne, a co za tym idzie cierpienia fizyczne, krzywda i szkoda majątkowa są bezpośrednim skutkiem działania tego właśnie oskarżonego. D. J.

(1), przyjmując za podstawę wymiaru kary art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 §

§ 3k.k., przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art.

60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k., wymierzył karę dwóch lat pozbawienia wolności oraz dwieście pięćdziesiąt stawek dziennych grzywny ustalając, że stawka dzienna wynosi dziesięć złotych. Uwzględniając (...), jego podrzędną rolę w realizacji czynu zabronionego, wyrażane przez niego żal i skruchę, a także dotychczasową niekaralność Sąd na mocy art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na trzy lata. A. N. za czyn przypisany w punkcie I., przyjmując za podstawę wymiaru kary art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 §

§ 3k.k., przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o treść art.

60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k., wymierzył karę dwóch lat i 6 sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz dwieście pięćdziesiąt stawek dziennych grzywny ustalając, że stawka dzienna wynosi dziesięć złotych. Za czyn przypisany w punkcie II., na podstawie art. art. 263 § 2 k.k., skazał tego oskarżonego na sześć miesięcy pozbawienia wolności. Na mocy art. 44 § 6 k.k. orzekł przepadek pistoletu alarmowego (...) mod. (...), kal. (...) mm o numerze (...) wraz z amunicją w postaci sześciu naboi kal. (...) mm. Stosownie do treści art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. tak orzeczone kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył A. N. jako karę łączną karę dwóch lat i 6 sześciu miesięcy pozbawienia wolności. J. S. za przypisany w punkcie III czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 33 §

3 k.k., skazał na karę dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz dwieście pięćdziesiąt stawek dziennych grzywny ustalając, że stawka dzienna wynosi dwadzieścia złotych. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet kar pozbawienia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności Ł. C. od 22 lutego 2010 r. do 3 sierpnia 2011 r., A. N. od 22 lutego 2010r. do 3 sierpnia 2011 r. zaś J. S. od 22 lutego 2010 r. do 3 sierpnia 2011 r. Na podstawie tego samego przepisu na poczet grzywny wymierzonej D. J.

(1)zaliczył okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 22 lutego 2010 r. do 28 czerwca 2010 r. i karę grzywny uznał za wykonaną w całości. W ocenie składu sądzącego tak ukształtowane kary są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości przestępstw, ról poszczególnych oskarżonych w realizacji czynów zabronionych, stopnia zawinienia, skutków przestępstw oraz właściwości podmiotowych każdego ze sprawców. Spełnią one zatem wszystkie zadania kary, tak w zakresie wychowawczym, jak i prewencyjnym oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Różnicując wysokość stawek dziennych grzywny Sąd miał na uwadze różnice w sytuacji materialnej i rodzinnej poszczególnych oskarżonych. Z mocy art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 i 3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa od Ł. C. 5400 złotych tytułem opłaty i 3281,50 złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków, od D. J.
(1)800 złotych opłaty i 3281,50 złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków, od A. N. 900 złotych opłaty i 3281,50 złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz od J. S. 1400 złotych opłaty i 5052,70 złote tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. oraz § 14 ust. 2 pkt 5 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. P. – Kancelaria Adwokacka w L. 1771,20 złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą obronę J. S. wykonywaną z urzędu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.