k.p.c., stronami postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są ubezpieczony, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy i zainteresowany. Stosownie do treści § 2 tego przepisu, zainteresowanym jest zaś ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli osoba taka nie została wezwana do udziału w sprawie przez organ rentowy, Sąd wezwie ją do udziału w postępowaniu bądź z urzędu, bądź na jej wniosek lub na wniosek jednej ze stron. Sąd Apelacyjny w składzie orzekającym podziela pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 grudnia 2004r., sygn. akt III AUa 2134/03, że stronami postępowania przed sądem rozpoznającym sprawę z zakresu ubezpieczeń społecznych są (w znaczeniu muszą być) wszystkie podmioty materialnego stosunku ubezpieczenia społecznego, czyli osoby wymienione w art.
k.p.c. (por. także podobny pogląd zawarty w wyroku Sądu Najwyższego z 17 lipca 2001r., sygn. akt II UKN - OSNP-wkł. 2001/22/5). Odnosząc brzmienie cytowanych przepisów do rozpoznawanej sprawy, Sąd Apelacyjny zauważył, iż nie mógł budzić jakichkolwiek wątpliwości fakt, że zaskarżona przez płatnika składek Firmę Handlową (...) decyzja organu rentowego z 24 marca 2011r. została wprawdzie skierowana tylko do płatnika składek i to jego właśnie zobowiązywała do uiszczenia niedopłaty składek wraz z należnymi odsetkami od przychodów w postaci wypłaconych bonów świątecznych, ale równocześnie pośrednio dotyczyła praw i obowiązków pracowników płatnika składek, którym wypłacono przedmiotowe bony. Naliczenie bowiem przez apelującego składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od wypłaconych bonów spowodowałoby wypłacenie pracownikom mniejszych świadczeń z tego tytułu. Dlatego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy miało istotne znaczenie dla ich praw i obowiązków, jako osób, którym zostały wpłacone owe bony. Pracownicy płatnika składek mieli zatem w rozpoznawanej sprawie status osób zainteresowanych. Tymczasem Sąd I instancji nie wezwał pracowników płatnika składek do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanych, stosownie do wymogu wynikającego z art.
Niewezwanie przez Sąd zainteresowanych do udziału w postępowaniu (art.
2 k.p.c.) powodowało nieważność tego postępowania (art. 379 pkt 5 w związku z art.
Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 3 października 1996r., sygn. akt II URN 36/96 (OSNP 1997/9/156) oraz w uchwale z 29 lipca 1998r., sygn. akt III ZP 20/98 (OSNP 1998/23/690). Przedstawione okoliczności musiały zatem skutkować przyjęciem, że niezależnie od merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny, z mocy art. 386 § 2 k.p.c., zmuszony był uchylić ów wyrok i znosząc postępowanie w całości przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania sprawy, Sąd I instancji przede wszystkim wezwie pracowników płatnika składek do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanych, a następnie ponownie rozważy merytoryczną zasadność odwołania wniesionego przez płatnika składek i stosownie do wyników swych ustaleń rozstrzygnie sprawę. W sytuacji, gdy Sąd Apelacyjny stwierdził nieważność postępowania przed Sądem I instancji, zarzuty apelacyjne stron nie mogły być rozpoznane, ponieważ ustalenia tego Sądu zostały dokonane na podstawie wyników postępowania dotkniętego nieważnością, a zatem należało uznać je za nieistniejące (por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2002r., sygn. akt II UKN 771/00 - OSNP 2003/21/524 ). Kierując się wyżej wskazanymi motywami oraz opierając się na wymienionym już art. 386 § 2 k.p.c., Sad Apelacyjny orzekł, jak w sentencji wyroku. /-/ SSA E. Piotrowska/-/ SSA M. Małek - Bujak/-/ SSA J. Ansion Sędzia Przewodniczący Sędzia JR
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.