kpc i w innej sprawie o sygn akt XI U 1644/13 (która też odnosiła się do spornej korespondencji) nie kwestionował okoliczności, iż ZUS w przesyłce przesłał decyzje w ilości wskazanej przez organ rentowy, natomiast na gruncie niniejszej sprawy już tej okoliczności zaprzecza. Zatem bezspornie zaskarżona decyzja znajdowała się ww. korespondencji doręczonej w terminie awizo i bezspornie odwołanie złożono po terminie. Dodatkowo podniósł, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy brak było podstaw do uznania, iż przekroczenie terminu nie było nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art.
i 3 kpc odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Sąd odrzuca odwołanie od decyzji organu rentowego wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Powyższe oznacza, że wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego z uchybieniem miesięcznego terminu powoduje, iż ubezpieczony zostaje pozbawiony prawa do merytorycznego rozpoznania zarzutów co do istoty sprawy podniesionych w odwołaniu. Dlatego też Sąd stosując art.
kpc, musi ocenić całokształt okoliczności, które spowodowały przekroczenie terminu do wniesienia odwołania, a przede wszystkim aspekt zawinienia składającego odwołanie oraz ewentualnych przyczyn od niego niezależnych. W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż na gruncie rozpoznawanego przypadku nie doszło do prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji wnioskodawczyni, a zatem brak podstaw do jego odrzucenia z powodu przekroczenia wskazanego terminu do złożenia odwołania. Bezsprzecznie wnioskodawczyni otrzymywała liczne decyzje od ZUS, przy czym nie było one jej doręczane po jednej, lecz zbiorczo po kilkanaście lub kilka w danej przesyłce. Niewątpliwie także wskazane przesyłki nie były prawidłowo opisane. Na przesyłkach (także tej spornej) nie wyszczególniano jakie decyzje zawiera. Wobec powyższego adresat nie był w stanie zweryfikować czy otrzymał całą wysłaną mu przez ZUS korespondencję. W tych okolicznościach uznać zatem należało, iż wnioskodawczyni nie można obciążać negatywnymi konsekwencjami niezawinionych przez nią uchybień przy doręczaniu jej korespondencji. Wnioskodawczyni otrzymując znaczną ilość korespondencji od ZUS zawierającą zbiorczo od kilku do kilkunastu decyzji, nadto odbierając przesyłki z poczty bez przedstawienia konkretnego awiza, z uwagi na to, iż nie były one w ogóle opisane, nie była w stanie zweryfikować ich zawartości. K. P. o wydanych przez organ rentowy decyzjach dowiedziała się po odebraniu wezwań do zapłaty w dniu 13 listopada 2013 roku. Odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika wnioskodawczyni w dniu 20 listopada 2013 roku, zatem w terminie określonym w art.
Brak więc było podstaw do odrzucenia wskazanego odwołania. Nieistotnym jest przy tym czy pełnomocnik powódki przyznał, że odwołanie w sprawie złożone zostało z przekroczeniem ustawowego terminu do jego złożenia i czy kwestionował czy nie okoliczności, iż ZUS w przesyłce przesłał decyzje w ilości wskazanej przez organ rentowy. To bowiem, że ilość decyzji w danej przesyłce zgadzała się z ilością decyzji wysłanych przez ZUS nie oznacza, iż były to de facto te same decyzje, które ZUS twierdzi, że wysłał. Okoliczność ta nie zmienia zatem faktu, iż wobec braku prawidłowego opisu przesyłki, nadal wątpliwym jest czy sporną decyzję doręczono wnioskodawczyni w terminie wskazanym przez organ rentowy. Podkreślenia wymaga też, że pełnomocnik powódki z uwagi na niekwestionowany w sprawie odbiór przez nią korespondencji wskazywał, iż mogło się zdarzyć, że jakieś awizo zostało zagubione bądź niedoręczone i z tego względu przyznał przekroczenie terminu do złożenia odwołania. We wskazanych jednak powyżej okolicznościach faktycznych sprawy, przyznanie to nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie organu rentowego jako bezzasadne. Przewodnicząca: Sędziowie: Z/ Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron i zainteresowanej.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.