kpc, w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W ocenie Sądu przepis ten należy zastosować w niniejszej sprawie. Z dokumentacji lekarskiej, znajdującej się w aktach ZUS wynika, że A. P., wstępując w sierpniu 2012r. o przyznanie prawa do renty, w toku postępowania przed organem rentowym powoływał się na schorzenie kręgosłupa i stawów, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę i przepuklinę brzuszną (zaświadczenie o stanie zdrowia i dokumentacja k. 32-44 dokum. lek. ZUS). Przedmiotem badania przed organem rentowym i przed Sądem były więc w/w schorzenia. W sprawie w toku postępowania przed Sądem w związku z tym zostały sporządzone opinie biegłych, stosownie do wskazywanych przez odwołującego schorzeń. W sprawie wypowiadali się biegli z zakresu: neurologii, ortopedii, chirurgii, kardiologii, diabetologii, gastrologii i medycyny pracy. Biegli w opinii stwierdzili, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy. A. P. nie zgadzał się z w/w opiniami biegłych, składając do nich zastrzeżenia. Na rozprawie w dniu 04.03.2014r. odwołujący złożył do akt dodatkową dokumentację medyczną: 2 zaświadczenia lekarskie od lekarza okulisty z dnia 17.02.2014r. oraz skierowanie do szpitala na oddział okulistyczny, wystawione w dniu 02.12.2013r. Oświadczył nadto, iż powyższe dokumenty wskazują na występowanie u niego zaćmy, leczy się na to schorzenie od lata 2013r., a to schorzenie okulistyczne jest schorzeniem współistniejącym ze schorzeniem diabetologicznym – cukrzycą, zaćma jest powikłaniem po cukrzycy. Nadto odwołujący oświadczył, że domaga się uwzględnienia tego schorzenia przy przyznawaniu mu prawa do reny. Ponieważ odwołujący w dokumentacji składanej do ZUS, ani dotychczas w toku postępowania nie wspominał o schorzeniu oczu, jest to nowe schorzenie, które nie było brane pod uwagę przez ZUS przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, że skoro zaćma jest schorzeniem oczu, jej wpływ na zdolność do pracy musi być oceniany przez biegłego lekarza okulistę, niezależnie od tego, czy schorzenie to ma związek z cukrzycą. Ujawnienie się schorzenia okulistycznego jest nową okolicznością w sprawie a skoro schorzenie to nie było brane pod uwagę i badane w toku postępowania przed ZUS, Sąd nie może w sprawie powoływać biegłych z zakresu okulistyki. Jednocześnie schorzenie to ma znaczenie dla oceny zdolności odwołującego do pracy. W takiej sytuacji zdaniem Sądu ma zastosowanie art.
kpc, gdyż chodzi w nim o powołanie się na nowe okoliczności, dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy, które powstały po dniu złożenia odwołania od zaskarżonej decyzji ZUS. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.
kpc Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do rozpoznania ZUS oraz umorzył postępowanie sądowe.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.