I C 550/14

(1)o zapłatę 6 540,85 zł oddala powództwo. Sygn. akt I C 550/14 UZASADNIENIE Strona powodowa A. W.wniosła o zasądzenie od pozwanych J. N.

(2), J. N.

(3), J. N.

(1)M. N.

(1)i A. S.kwoty 6 540,85 z ustawowymi odsetkami od dnia 24 stycznia 2014 r. oraz zasądzenie kosztów procesu podnosząc w uzasadnieniu pozwu, że pozwanych ze stroną powodową łączyła umowa najmu lokalu mieszkalnego położonego w S. (...), lecz pozwani nie regulowali należnego czynszu, w związku z czym umowa najmu została wypowiedziana. Strona powodowa wskazała, że pozwani mimo wypowiedzenia umowy najmu z dniem 31 maja 2010 r. nadal zajmują przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego i są zobowiązani do zapały co miesiąc odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z lokalu, a odszkodowanie zostało obliczone jako równowartość dotychczasowego czynszu. Strona powodowa podała, że dochodzone odszkodowanie dotyczy okresu od stycznia 2011 r. do listopada 2013r. w kwocie 5 599,52 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia następnego po dniu wymagalności do dnia 24 stycznia 2014 r. W dniu 31 stycznia 2014 r. referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty zasądzający dochodzoną kwotę od pozwanych. Od przedmiotowego nakazu zapłaty sprzeciw wniósł pozwany J. N.

(1)zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu sprzeciwu podniósł, że od (...) lat nie mieszka w przedmiotowym lokalu, ponieważ w 2006 r. wyprowadził się do swojej narzeczonej, a od 2009 r. żony S. H.zamieszkał w domu ojca W. H.w S.nr (...). Pozwany wskazał, że W. H.nie chciał wyrazić zgody na zameldowanie pozwanego pod tym adresem. Pozwany wskazał, że przepis art.688

(1)§ 1 k.c. nie uzależnia odpowiedzialności za zobowiązania czynszowe od zameldowania danej osoby, lecz od faktycznego, stałego jej zamieszkiwania w lokalu. Pozwany podniósł, ze skoro od (...) lat nie zamieszkuje w S. (...), to nie powinien ponosić odpowiedzialności za zobowiązania. W odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa podtrzymała żądanie pozwu w całości wskazując, że pozwany jest zameldowany na pobyt stały pod wskazanym adresem, to zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych należy uznać, że zamieszkuje w miejscu zameldowania na pobyt stały, dlatego informacja z Urzędu Gminy (...) z dnia 7 maja 2013 r. stanowi podstawę żądania pozwu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10 marca 1993 r. w związku z umową o pracę J. N.

(2)przydzielono lokal mieszkalny położony w W. (...). Dowód: - przydział mieszkania funkcyjnego – k.5 A. w jest księdze wieczystej nr (...)jako właściciel nieruchomości zabudowanej położonej w S.nr (...). Dowód: - wydruk księgi wieczystej (...) – k.10 – 12 Rodzice pozwanego otrzymali zamiast lokalu w W. lokal mieszkalny nr (...)położony w S.nr (...). okoliczność bezsporna Po otrzymaniu przez rodziców pozwanego lokalu w S., pozwany nigdy w nim nie zamieszkiwał. Kiedy rodzice pozwanego przeprowadzili się z W.do S., pozwany przez około 2 miesiące pracował i mieszkał we W., a na weekendy przyjeżdżał do swojej dziewczyny do S.. Od 2006 r. pozwany zamieszkał w S.nr (...) w domu rodziców swojej dziewczyny S. H.. Od tego czasu pozwany nieprzerwanie tam zamieszkuje. w 2007 r. pozwanemu i S. H.urodziło się dziecko. Przyszły teść nie chciał zameldować pozwanego obawiając się, że nie będzie chciał się później wyprowadzić. Dowód: - zeznania świadków: - P. H. – k.60 - A. W. – k.63 - zeznania pozwanego J. N. – k.63 W dniu 27 czerwca 2009 r. pozwany J. N.

(1)zawarł związek małżeński z S. H.. Dowód: - kserokopia odpisu skróconego aktu małżeństwa – k.39 Pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. umowa najmu lokalu mieszkalnego została wypowiedziana J. N.

(2). Jednocześnie wskazano, że termin wypowiedzenia upływa 31 maja 2010 r., a termin do opuszczenia i wydania lokalu wyznaczono na dzień 16 czerwca 2010 r. Dowód: - pismo z dnia 15.04.2010 r. – k.6 - potwierdzenie odbioru – k.7 Pozwani J. N.

(2)i J. N.

(3)odmówili wydania zajmowanego lokalu. Dowód: - oświadczenie z dnia 16.06.2010 r. – k.8 - notatka służbowa – k.9 Pod adresem S. (...) zameldowani są J. N.

(2), J. N.

(3), J. N.

(1), M. N.

(1), A. S., M. N.

(2), P. S., O. N.i R. C.. Dowód: - pismo Urzędu Gminy (...) dnia 07.05.2013 r. – k.13 J. N.

(2)i J. N.

(3)zostali wezwani pismem z dnia 11 września 2013 r. do zapłaty 4 953,97 zł. Posiadają niezapłacone należności z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu nr (...)w S. (...). Dowód: - ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty – k.14 - wysokość opłat z dnia 10.07.2011 r. i 10.08.2011 r.- 15 i 16 - wezwania do zapłaty – k.17, 18 - historia opłat miesięcznych – k.19 - zestawienia należności z odsetkami – k.20 Sąd zważył, co następuje: Powództwo przeciwko pozwanemu J. N.

(1)jest bezzasadne. Zgodnie z przepisem art.688 1 k.c. za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Odpowiedzialność osób, o których mowa w § 1, ogranicza się do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania. Jak wynika z powołanego przepisu, nie utożsamia on miejsca zamieszkania z miejscem zameldowania. Pozwany wykazał, że nigdy nie mieszkał w lokalu położonym w S., a w szczególności, by zamieszkiwał w nim w okresie, za który dochodzone jest odszkodowanie za bezumowne korzystanie t. od stycznia 2011 r. do listopada 2013 r. Wskazać należy, że już z odpisu skróconego aktu małżeństwa wynika, że od 27 czerwca 2009 r. pozostawał w związku małżeńskim, co potwierdzają dodatkowo świadkowie P. H.i A. W., którzy jednoznacznie wskazali, że pozwany nigdy nie zamieszkiwał w S. (...), tylko po przeprowadzce rodziców z W.zamieszkiwał w domu rodziców swojej dziewczyny, a później żony. W ocenie Sądu, pismo Urzędu Gminy (...) dnia 7 maja 2013 r. potwierdza tylko, jakie osoby są zameldowane w lokalu mieszkalnym nr (...)w S. (...). Powoływany przez stronę powoda przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz.933) dotyczy pobytu stałego, a nie zamieszkiwania. Pozwany w sposób logiczny zeznał, dlaczego nie został zameldowany przez ojca S. H.. Potwierdziły to zeznania świadka P. H.. Jednocześnie pozwany wskazał, że to jego ojciec zameldował wszystkich automatycznie w S.. Natomiast wskazać wypada, że założeniem ustawodawcy przy wprowadzeniu przepisu art.688 1 k.c. była ochrona interesów wynajmującego, która ułatwić miała realizację wierzytelności i zmniejszenie ryzyka nieściągalności (H. Ciepła, Komentarz do kodeksu cywilnego, Księga trzecia, Zobowiązania t. 2 pod red. G. Bieńka, Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007, s.295). Przepis ten jednak dotyczyć ma odpowiedzialności osób pełnoletnich stale z najemcą zamieszkujących, nie zaś zameldowanych w tym lokalu. Gdyby taka była wola ustawodawcy, niewątpliwie zamiast sformułowania „stale zamieszkujące” zawarły zwrot „stale zameldowanych”. Zeznania świadków i pozwanego tworzą spójna o logiczna całość i nie sposób odmówić im wiarygodności. Zdaniem Sądu, w odniesieniu do przepisu art.688 1 k.c. strona powodowa nie udowodniła, że pozwany w okresie, za który dochodzone jest odszkodowanie zamieszkiwał stale w lokalu nr (...) w S.. Jednak strona powodowa nie zawraca uwagi na nader istotną kwestię, że pozwany nie może odpowiadać na podstawie art.688 1 k.c., bowiem jak sama powódka wskazała, stosunek najmu z J. N.

(2)już ustał i strona powodowa nie nalicza czynszu, lecz odszkodowanie za bezumowne korzystanie. Zatem nie sposób w tym stanie faktycznym uznać, ze pozwany J. N.

(1)był posiadaczem lokalu nr (...)w S. (...). Mając na względzie te okoliczności Sąd oddalił powództwo.