← Polska

III Ca 1796/13

Sygn. akt III Ca 1796/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Pawlik (spr.) Sędzia SO

§ 2i art.626 9 k.p.c..

Zdaniem skarżącego, który powtórzył w zasadzie argumentację zawartą w skardze, wpisu dokonano pomimo braku zgody wierzyciela na zmianę hipoteki. W odpowiedzi na apelację wnioskodawca-dłużnik hipoteczny domagał się oddalenia apelacji i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego. Jego zdaniem, w świetle przedstawionych dokumentów, dokonany wpis jest zasadny, zwłaszcza, że oświadczenie wierzyciela hipotecznego wyrażającego zgodę na zmianę hipoteki zostało złożone przez osoby uprawnione do jego reprezentacji. Wnioskodawca podnosił też, że od początku intencją stron było ustanowienie hipoteki na określony okres czasu, a kolejne aneksy wydłużały jedynie okres, na który została ustanowiona hipoteka, stosownie do zmian w umowie poręczenia Sąd Okręgowy zważył: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że hipoteka została ujawniona w księdze wieczystej jako prawo bezterminowe. W oświadczeniu o ustanowieniu hipoteki z 5.10.2010 r. (§ 4 k.74) użyto co prawda sformułowania, że hipoteka jest ustanawiana na oznaczony okres czasu, jednakże nie znalazło to odzwierciedlenia we wpisie. Ujawniając hipotekę w księdze wieczystej wskazano bowiem jedynie termin płatności, co nie sposób utożsamiać z informacją, że ustanowione prawo ma charakter terminowy. Zgodnie z art.3 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd wieczystoksięgowy jest związany tym domniemaniem o tyle, że w ramach swej kognicji, określonej w art.

§ 2k.p.c., musi brać pod uwagę stan wpisów w księdze wieczystej.

Przy istniejącym sporze, nie mógł więc Sąd Rejonowy w rozpatrywanej sprawie dokonywać ustaleń, zmierzających do oceny, że hipoteka, wpisana jako prawo bezterminowe, została w rzeczywistości ustanowiona jako prawa terminowe. Przy takim założeniu rację ma skarżący, że przedstawione dokumenty, oświadczenia wierzyciela i dłużnika nie stanowiły wystarczającej podstawy żądanego wpisu. Wypada w tym kontekście zauważyć, że oświadczenie dłużnika o zmianie hipoteki z 30.01.2013 r. dotyczyło jedynie wydłużenia dotychczasowego terminu, który został ujawniony w księdze wieczystej jako termin zapłaty. Brak w tym oświadczeniu postanowień, z których wynikałoby, że zmierza ono do zmiany treści prawa z bezterminowego na terminowe. Brak też zgody wierzyciela hipotecznego na taką zmianę treści hipoteki. Wbrew, przy tym ocenie Sądu Rejonowego, wobec treści wpisu hipoteki, nie sposób tego oświadczenia interpretować jako zgodę na wpis hipoteki na określony okres czasu. Trzeba też zauważyć, że oświadczenie wierzyciela, zostało złożone przed oświadczeniem dłużnika i w oczywisty sposób nawiązywało do treści istniejącego wpisu hipoteki, który był zresztą wcześniej kilkakrotnie modyfikowany na podstawie identycznych w treści oświadczeń stron (różnica dotyczyła tylko daty), przy czym na tej podstawie nadal ujawniano hipotekę jako bezterminową. Jak już wspomniano wykracza poza granice rozpoznania sprawy ocena prawidłowości wpisu hipoteki dokonanego w dniu 15.11.2010 r., a to ze względu na treść art.

§ 2k.p.c.

w zw. z art.3 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Istniejący w tym zakresie spór może zostać rozwiązany w innym postępowaniu. Z tych wszystkich względów, gdy skarżący trafnie podniósł brak przesłanek dla dokonania żądanego wpisu, na zasadzie art.386 §1 w zw. z art.13 § 2 i art.626 9 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. Oddalono wnioski uczestników postępowania o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania odwoławczego, kierując się regułą z art.520 § 1 k.p.c. stanowiącą, że każdy uczestnik postępowania nieprocesowego ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Wiązało się to z oceną, że w sprawach o wpis hipoteki nie występuje sprzeczność interesów w rozumieniu art.520 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27.07.2010 sygn. akt II Cz 54/10 publ. OSNC-ZD 2011/2/33). SSR (del.) R. Troll SSO T. Pawlik (spr.) SSO K. Hadryś

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.