udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Wskazane powyżej warunki dopuszczalności zabezpieczenia muszą istnieć łącznie, co oznacza, że brak chociażby jednej z nich powoduje, że zabezpieczenie roszczenia jest niedopuszczalne. Warunkiem udzielenia zabezpieczenia roszczenia jest konieczność jednoczesnego spełnienia określonych w nim przesłanek, to jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz wykazanie interesu prawnego. Należy zauważyć, że do udzielenia zabezpieczenia roszczenia nie jest konieczne udowodnienie roszczenia, wystarczy jedynie jego uprawdopodobnienie. Wymóg uprawdopodobnienia roszczenia odpowiada obowiązkowi uprawdopodobnienia wiarygodności roszczenia. Uprawdopodobnienie roszczenia w postępowaniu zabezpieczającym, przy uwzględnieniu treści art. 243 k.p.c. oznacza, że uprawniony przedstawił i należycie uzasadnił twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia. Stosownie do art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), zgodnie z którym czynem nieuczciwej konkurencji jest nakłanianie klientów przedsiębiorcy lub innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo szkodzenia przedsiębiorcy. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać m.in. zaniechania niedozwolonych działań (art. 18 ust. 1 u.z.n.k.). Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U.2013.1422) zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy będącego osobą fizyczną za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Działanie to zostało wprost uznane przez ustawodawcę za czyn nieuczciwej konkurencji (ust. 3). Z ust. 2 tego przepisu wynika natomiast, że informację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli odbiorca wyraził zgodę na otrzymywanie takiej informacji, w szczególności udostępnił w tym celu identyfikujący go adres elektroniczny. Z kolei na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 5 u.z.n.k. czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji. Zdaniem Sądu Okręgowego wnioskodawca w swoich twierdzeniach i poprzez załączone do wniosku dokumenty uprawdopodobnił istnienie roszczenia w stosunku do obowiązanego opartego na wszystkich przywołanych przepisach. Uprawniony uwiarygodnił bowiem, iż klienci należącej do niego sieci telefonii komórkowej (...) otrzymują wiadomości SMS oraz telefony zawierające propozycję przeniesienia użytkowanego przez nich numeru telefonicznego do sieci telefonii komórkowej uczestnika, co w swojej istocie wiąże się z koniecznością rozwiązania umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z (...)i nawiązaniem analogicznej umowy z uczestnikiem. Uprawniony uprawdopodobnił ponadto, iż nadawcą informacji o powyższej treści jest uczestnik,(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W.. W ocenie Sądu treść informacji przekazywanych klientom uprawnionej, mimo że nie dotyczy określonego produktu, czy usługi bez wątpienia stanowi informacje handlową, zawiera bowiem informacje promujące sam podmiot wysyłający. Nie ulega również wątpliwości, iż działanie obowiązanego wykracza poza zwyczajowe ramy działań marketingowych dopuszczalnych w uczciwych praktykach rynkowych, polegających na przedstawieniu potencjalnemu klientowi korzystniejszej dla niego oferty umowy. W pierwszej kolejności wypada podkreślić, iż obowiązany nie kieruje oferty swoich usług do nieoznaczonego kręgu odbiorców – potencjalnych klientów usług telefonii komórkowej, lecz m.in. poprzez wykorzystanie technologii SMS zwraca się do konkretnych abonentów sieci (...), którzy już zawarli umowy o świadczenie usług telefonicznych, przez co bezpośrednio wkracza w domenę działań swojego konkurenta, (...). Należy ponadto zwrócić uwagę na samą treść dystrybuowanej przez uczestnika informacji handlowej, która w ocenie Sądu nie ma na celu przedstawienia jej odbiorcom wiarygodnej oferty handlowej uczestnika oraz pozostawienia porównania i oceny ofert obu przedsiębiorców do autonomicznej decyzji tych odbiorców, lecz poprzez użycie słów „celem przedstawienia propozycji przeniesienia numeru do (...)” bezpośrednio zmierza do nakłonienia odbiorców do konkretnego zachowania, tj. rozwiązania umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z(...) i zawarcia analogicznej umowy z(...). Z materiału dowodowego przedłożonego przez uprawnionego wynika również, iż wiadomości zawierające propozycje nawiązania współpracy z (...) oraz analogiczne propozycje przedstawiane w trakcie rozmów telefonicznych były kierowane do osób, które nie wyraziły zgody na otrzymywanie podobnych informacji handlowych. Zachowanie uczestnika w niniejszej sprawie było ponadto przez te osoby oceniane jako uciążliwe, a wręcz nachalne, w związku z czym w ocenie Sądu nie mieści się w definicji uczciwych praktyk rynkowych oraz uczciwej rywalizacji konkurencyjnej i jako takie nie może podlegać ochronie. Z uwagi na powyższe należało uznać, iż wnioskodawca uprawdopodobnił istnienie w stosunku do uczestnika wskazanego powyżej roszczenia o zaniechanie czynów nieuczciwej konkurencji. Należy oczywiście mieć na względzie fakt, iż uprawdopodobnienie powyższego roszczenia nie uzasadnia jeszcze twierdzenia o jego merytorycznej zasadności, jednak taka ocena dla potrzeb udzielenia zabezpieczenia nie jest konieczna. Zdaniem Sądu wnioskodawca uprawdopodobnił także interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wówczas – zgodnie z art.
- gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Z powyższego uregulowania wynika, iż udzielenie zabezpieczenia jest zasadne wówczas, gdy istnieje obawa co do wykonalności ewentualnie zapadłego orzeczenia w sprawie. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że skuteczność obrony praw pokrzywdzonego w sprawach o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji jest uwarunkowana szybkością postępowania. Upływ czasu związany z rozpoznaniem sprawy oraz brak zabezpieczenia w postaci czasowego zakazania pozwanemu niedozwolonych działań mógłby uniemożliwić lub poważnie utrudnić osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art.
W przypadku roszczenia o zaniechanie niedozwolonych działań przesłanką udzielenia zabezpieczenia jest zatem istnienie interesu prawnego rozumianego jako konieczność zapewnienia uprawnionemu należytej ochrony praw, a w szczególności udzielenie ochrony prawnej w stosownym czasie. Istnienie interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia w sprawie, w której zapada orzeczenie nie nadające się do egzekucji wyraża się w tym, że ochrona prawna zapewniana przez orzeczenie zostanie udzielona zbyt późno i w związku z tym wierzyciel poniesie szereg niekorzystnych skutków. Interes prawny w uzyskaniu niezwłocznej, choć tymczasowej, ochrony prawnej polega w konsekwencji na zapobieżeniu niekorzystnym skutkom kontynuowania przez obowiązanego w czasie procesu działalności naruszającej prawa i interesy innych osób. Wymaga podkreślenia, iż zgodnie z art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c., Sąd udzielając zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego może unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania. Natomiast stosownie do § 2 1 art. 755 k.p.c. przepisu art. 731 k.p.c. nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków. Mając powyższe stwierdzenia na uwadze, w ocenie Sądu wnioskodawca uprawdopodobnił na potrzeby niniejszego postępowania fakt, iż brak uzyskania zabezpieczenia może rodzić obawę co do wykonalności zapadłego w przyszłości wyroku. Należy bowiem zauważyć, iż jedynie nałożenie na uczestnika obowiązku zaniechania określonych działań przez czas trwania procesu stwarza dostateczną gwarancję ochrony praw wnioskodawcy, umożliwiając pełną realizację celu postępowania w postaci zapobieżenia dalszym i mogącym rodzić nieodwracalne skutki naruszeniom, polegającym na utracie zaufania klientów do wnioskodawcy oraz rezygnacji przez nich z świadczonych przez wnioskodawcę usług na rzecz usług świadczonych przez uczestnika. Wniosek podlegał oddaleniu w odniesieniu do sposobów wskazanych w pkt (iii) – (v), oraz w pkt (ii) w części dotyczącej rozmów prowadzonych w bezpośredniej obecności abonenta uprawnionego i pracownika lub osoby działającej na zlecenie obowiązanego, lub za pośrednictwem poczty lub poczty elektronicznej jako zbyt daleko idące i niezwiązane bezpośrednio z działaniami obowiązanego, których zaprzestania domaga się uprawniony. Sąd oddalił wniosek uprawnionego o zagrożenie uczestnikowi na podstawie art. 756 2 k.p.c. nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawcy kwoty 419,94 zł na wypadek każdorazowego naruszenia zakazu określonego w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia. Uzasadniając powyższy wniosek uprawniony zdaje się twierdzić, iż każda próba nawiązania kontaktu przez obowiązanego z abonentami uprawnionego skutkuje podjęciem decyzji o przeniesieniu numeru przez tych abonentów, a w konsekwencji prowadzi do uzyskania korzyści ekonomicznych przez obowiązaną. W ocenie Sądu wnioskodawca za pomocą załączonego materiału dowodowego w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż działania uczestnika, których zaniechania domaga się uprawniony mają bezpośredni związek z odpływem klientów uprawnionego do obowiązanego. Oddaleniu podlegały również wnioski uprawnionego wskazane w pkt (B) i (C) wobec tego, że dotyczyły sposobów zabezpieczenia nieuwzględnionych przez Sąd. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.
k.p.c. w zw. z art. 735 k.p.c. i art. 755 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Mirosława Kamińska ZARZĄDZENIE (...) 1) (...) 2) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.