(wyrok SA w Warszawie z dnia 25 czerwca 2013 r. , sygn. akt VI ACa 1193/12, LEX nr 1369403). Zgodnie zaś z art.
roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jak wynika z tego przepisu momentem od którego należy liczyć termin przedawnienia jest tutaj dzień, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. W przypadku roszczeń z art. 299 § 1 k.s.h. zazwyczaj dniem tym będzie dzień w którym wierzyciel otrzyma odpis postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w stosunku do spółki z uwagi na jego bezskuteczność. W konkretnej sytuacji może być jednak tak, że świadomość wierzyciela spółki wszystkich elementów konstytutywnych roszczenia z art. 299 § 1 k.s.h. nastąpi wcześniej i dzień od którego należy liczyć termin przedawnienia będzie wcześniejszy niż dzień otrzymania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. W orzecznictwie wskazuje się tutaj np. dzień doręczenia pisma o wysłuchaniu wierzyciela przed umorzeniem egzekucji (art. 827 § 1 k.p.c.) (wyrok SA w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2010 r. , sygn. akt I ACa 1269/09, POSAG 2010/3/3-21) lub dzień dowiedzenia się przez powoda o wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego spółki (wyrok SN z dnia 14 lipca 2010 r. , sygn. akt V CSK 30/10, LEX 852596). Co istotne nie budzi również w orzecznictwie wątpliwości, że dla ustalenia samej przesłanki bezskuteczności egzekucji z art. 299 § 1 k.s.h. nie jest zawsze potrzebne wszczynanie postępowania egzekucyjnego przeciwko spółce. Wskazuje się tutaj, że przesłanka ta może być wykazywana każdym dowodem (wyrok SN z dnia 26 czerwca 2003 r. , sygn. akt V CKN 416/01, OSNC 2004/7-8/129). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że świadomość powódki tego, że egzekucja z nakazu zapłaty wydanego w dniu 29 stycznia 2007 r. przeciwko spółce (...) okaże się bezskuteczna musiała znacznie poprzedzać dzień otrzymania odpisu postanowienia Komornika z dnia 14 stycznia 2013 r. o umorzeniu tej egzekucji. Już bowiem w dniu 27 listopada 2006 r. Komornik Sądowy Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach umorzył postępowanie egzekucyjne wobec spółki (...) Spółka z o.o. w Ś.. Postępowanie tamto toczyło się również z wniosku powódki w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu tego postanowienia Komornik wskazał na bezskuteczność egzekucji. Co najmniej więc od daty otrzymania tamtego postanowienia - a otrzymania go powódka nie zaprzeczyła - musiała mieć powódka świadomość tego, że egzekucja w stosunku do spółki (...) okaże się bezskuteczna. Należy więc przyjąć, że od tego momentu zaistniała świadomość powódki elementu konstytutywnego roszczenia z art. 299 § 1 k.s.h. jakim jest bezskuteczność egzekucji wobec spółki. Drugim elementem było uprawomocnienie się nakazu zapłaty z dnia 29 stycznia 2007 r. co nastąpiło w dniu 22 lutego 2007 r. W tym dniu miała więc powódka świadomość wszystkich elementów konstytutywnych roszczenia z art. 299 § 1 k.s.h. Od tego więc dnia - zgodnie z art.
należy więc liczyć termin przedawnienia dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia. Termin ten jest trzyletni i upłynął w dniu 22 lutego 2010 r. Dlatego pozew wniesiony w dniu31 stycznia 2014 r. został wniesiony po upływie terminu przedawnienia. Biorąc powyższe pod uwagę uznał Sąd, że zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego jest uzasadniony i powództwo oddalił. O kosztach procesu orzekł Sąd zgodnie z art. 98 k.p.c. zasądzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 7 217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na zasądzoną kwotę złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego i opłata skarbowa. SSO Leszek Guza
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.