Sądu z dnia 21 marca 2007 r. w sprawie VII K 340/07 (k.37) na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności (k. 37). Przy wymiarze kary Sąd wziął także pod uwagę znaczny (przekraczający 2 promile) stopień nietrzeźwości oskarżonego w chwili prowadzenia pojazdu. Znajdując się w takim stanie w chwili uczestniczenia w ruchu drogowym jako kierowca pojazdu mechanicznego oskarżony stważał realne zagrożenie bezpieczeństwa dla innych uczestników tego ruchu. Po wnikliwym przeanalizowaniu warunków i okoliczności sprawy, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wniosek oskarżonego o orzeczenie wolnościowej kary w postaci kary ograniczenia wolności z przyczyn formalnych nie mógł być uwzględniony. Wprawdzie art. 58 § 3 kk stanowi, że jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Przestępstwo określone w art.
kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy od lat 5, to jednak w art. 58 § 4 kk wskazano, że §3 tegoż przepisu nie stosuje do sprawcy czynu określonego w art.
Oskarżony w przeszłości był trzykrotnie karany za przestępstwa, w tym dwukrotnie za kierowanie pojazdem mechanicznym znajdując się w stanie nietrzeźwości. (k.31, 33, 37). Wymierzane uprzednio kary wolnościowe, bądź jak ostatnio kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, bądź kara ograniczenia wolności, jak widać, wbrew twierdzeniom oskarżonego, nie przyniosły pożądanego efektu. Oskarżony nie wyciągnął prawidłowych wniosków z faktu skazania, nadal narusza obowiązujący porządek prawny w ten sam sposób, dodatkowo wykazując lekceważenie dla orzeczenia Sądu i naruszając orzeczony zakaz i to zaledwie 3 miesiące po uprzednim skazaniu, a co istotne swym zachowaniem stanowi realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Dlatego też Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie wobec oskarżonego nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 69 § 4 kk, pozwalający wywieść pozytywną prognozę kryminologiczną i warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności. Dotychczasowa postawa oskarżonego nie daje rękojmi, że w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary będzie on przestrzegał porządku prawnego. Przeciwnie analiza ścieżki życiowej skazanego prowadzi do wniosku, iż czuje się on bezkarny, a orzeczone kary wolnościowe nie przynoszą spodziewanego skutku w postaci resocjalizacji oskarżonego. Sąd orzekł wobec oskarżonego środki karne w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 1000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze 4 lat. Wyznaczając okres obowiązywania zakazu Sąd miał na uwadze stopień nietrzeźwości, w jakiej znajdował się oskarżony w chwili czynu i znaczne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym z tym związane. Okoliczności te przemawiają za tym, aby na okres 4 lat wyłączyć oskarżonego z grona kierowców. Świadczenie pieniężne jest dużą dolegliwością finansową dla skazanego, bowiem jego wysokość oscyluje wokół całego miesięcznego wynagrodzenia oskarżonego. W ocenie Sądu zarówno czasowa utrata uprawnień jak i dolegliwość finansowa wzmocnią wychowawcze oddziaływanie kary i zapewnią rozstrzygnięciu spełnienie celu prewencji indywidualnej, ale także celu prewencji ogólnej. Sąd na podstawie przepisu art. 627 kpk obciążył oskarżonego kosztami sądowymi, jest kawalerem, bez zobowiązań alimentacyjnych, mieszka z rodzicami, uzyskuje dochód. W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że jest on w stanie ponieść koszty sądowe, które w niniejszej sprawie nie są znaczne.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.