k.p.c. stwierdził, że dalsze postępowanie w rozstrzyganej sprawie toczyło się na podstawie przepisów o procesie. Stąd powstał dla powódki obowiązek usunięcia braków formalnych pozwu. Wobec niewywiązania się z przedmiotowego obowiązku w ustawowym terminie Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art.
Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone w całości zażaleniem przez powódkę, która wniosła o jego zmianę poprzez umorzenie postępowania na podstawie art. 203 § 1 k.p.c. w zw. z art. 355 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie powódki nie zasługiwało na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że konsekwencją nieusunięcia braków formalnych pozwu w terminie 2-tygodniowym od daty doręczenia wezwania powodowi jest wydanie przez sąd (obligatoryjnie i z urzędu) postanowienia o umorzeniu postępowania (w całości) na podstawie art.
Doręczenie powódce wezwania do usunięcia braków formalnych pozwu nastąpiło w dniu 16 czerwca 2014r. Dwutygodniowy termin przewidziany w art.
upłynął zatem z końcem 30 czerwca 2014r. Oświadczenie powódki o cofnięciu pozwu złożone zostało 30 czerwca 2014r. w sytuacji zaistnienia przesłanek do obligatoryjnego umorzenia postępowania związanych z nieusunięciem braków formalnych pozwu. Zaistniał więc na gruncie rozstrzyganej sprawy przypadek, gdy powódka zamiast usunąć braki formalne pozwu wskazane w art.
Jak wspomniano powyżej sankcją nieusunięcia braków formalnych pozwu jest umorzenie postępowania. Równocześnie po myśli art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia, aż do wydania wyroku, zaś zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Wobec przytoczenia przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu do postanowienia dwóch podstaw prawnych orzeczenia o umorzeniu postępowania, pozostaje rozstrzygnąć, której z nich przyznać pierwszeństwo zastosowania w analizowanej sytuacji. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko wyrażone w literaturze, że w takim przypadku należy umorzyć postępowanie z powodu nieusunięcia braków formalnych pozwu (vide: dr hab. J. K. „Umorzenie postępowania po przekazaniu sprawy z elektronicznego postępowania upominawczego – uwag kilka” Monitor Prawniczy rok 2012 numer 14, str. 734-735 i piśmiennictwo tam powołane). Najpierw bowiem badaniu podlegają braki formalne, a dopiero potem można przystąpić do badania cofnięcia pozwu. Należy przy tym mieć na uwadze, że w odniesieniu do spraw rozpoznawanych w postępowaniach odrębnych w pierwszej kolejności znajdują zastosowanie przepisy normujące określone postępowanie odrębne, a dopiero w przypadku braku regulacji specjalnej ogólne przepisy o procesie. Oznacza to zatem, że pierwszeństwo zastosowania należy nadać normie art.
Co więcej, usunięcie braków formalnych pozwu stanowi warunek sine qua non przejścia postępowania do dalszych faz, póki zaś braki formalne nie zostaną usunięte, ustawodawca umożliwia sądowi jedynie wydanie decyzji o umorzeniu postępowania z powodu nieusunięcia tych braków. Przeciwne stanowisko nakazywałoby sądowi, pomimo nieusunięcia braków formalnych pozwu, dokonywanie oceny, czy cofnięcie pozwu nie jest w okolicznościach sprawy sprzeczne z prawem lub z zasadami współżycia społecznego albo nie zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.), co więcej, często dokonywanie takiej oceny dotyczyłoby pisma złożonego przez podmiot, który nie wykazał się posiadaniem uprawnień do składania oświadczeń woli w imieniu powoda. W konsekwencji Sąd Apelacyjny podziela uznanie Sądu pierwszej instancji, że podstawę prawną umorzenia postępowania w niniejszej sprawie stanowi art.
z powodu nieusunięcia przez powódkę braków formalnych pozwu. Biorąc powyższe pod rozwagę zażalenie powódki, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., oddalono. /-/J. Geisler /-/ M. Głowacka /-/ H. Małaniuk
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.