II K 1332/12

(1)k. 19-20 , 38 v. W dniu 11 października 2012 r. K. M.

(1)spożywał alkohol w sklepie na ul. (...) w B. . Wracając do domu przechodził obok domu M. T. , postanowił kopnąć w siatkę . K. M.

(2)w nocy z dnia 11 października 2012 r. na 12 października 2012 r. kopnął w siatkę należącą do M. T. , uszkadzając ją na odcinku ok. 5 metrów , w ten sposób , że w dwóch przęsłach siatki zostały zerwane górne i dolne linki naciągające siatkę a sama siatka została rozciągnięta i wepchnięta do wewnątrz posesji . Dowód : protokół oględzin k. 6 , zeznania świadka M. T. k. 4-5 , 13-14 , 39, wyjaśnienia oskarżonego K. M.

(1)k. 19-20 , 38 v. W dniu 19 października 2012 r. K. M.

(1)spożywał alkohol w sklepie na ul. (...) w B. . Wracając do domu przechodził obok domu M. T. , postanowił kopnąć w siatkę . K. M.

(2)w nocy z dnia 19 października 2012 r. na 20 października 2012 r. kopał w siatkę należącą do M. T. , uszkadzając ją na odcinku 35 metrów poprzez zerwanie drutów nośnych siatki oraz ponaciąganie siatki w kilkunastu miejscach . Dowód : zeznania świadka M. T. k. 4-5 , 13-14 , 39, wyjaśnienia oskarżonego K. M.

(1)k. 19-20 , 38 v. Uszkodzeniu uległo ogrodzenie na odcinku ok. 40 metrów , koszt jego naprawy wynosi kwotę 1078,71 zł . Dowód : zeznania świadka M. T. k. 4-5 , 13-14 , 39, kosztorys k. 15 Oskarżony K. M.

(1)uprzednio był karany . Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 2 lutego 2010 r. w sprawie sygn. akt IIK 1696/09 został uznany winnym popełnienia czynu z art. 178a § 2 kk i wymierzono mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby wynoszący 2 lata , orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów oraz rowerów w ruchu lądowym na okres 3 lat . Dowód: dane o karalności k. 21-22, odpis wyroku k. 23 Oskarżony K. M.

(1)w postępowaniu przygotowawczym przyznał sie do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił że w dniu 11 października 2012 r. przebywał w sklepie na ul (...) w B. , gdzie spożył znaczną ilość alkoholu w postaci piwa . Przechodząc skrótem do domu , kopał siatkę powodując jej odkształcenie . Wskazał , że siatkę kopał pod wpływem emocji . Nadto oskarżony twierdził , iż w dniu 19 października 2012 r. ponownie spożywał alkohol w sklepie na ul. (...) w B. . Po spożyciu alkoholu ponownie udał sie do domu ścieżką prowadzącą na jego osiedle , po drodze kopał siatkę powodując jej odkształcenie na całej długości. Oskarżony K. M.

(1)podał , że uszkodził płot należący do M. T. , bowiem pozostawał z nim w zatargu poprzez fakt , iż M. T. rzucił kamieniem w jego psa i potraktował go gazem . Oskarżony wyjaśnił , że sytuacja z psem go oburzyła i postanowił się zemścić poprzez zniszczenie siatki. Oskarżony wyraził skruchę. Na rozprawie oskarżony podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia . Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia oskarżonego w zasadzie zasługują na danie im wiary w całości. Korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami świadka M. T. , ale również protokołem oględzin potwierdzającym uszkodzenia powstałe w dniu 11 października 2012 r. . Wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka M. T. , protokół oględzin tworzą spójną całość, prowadzą do jednego logicznego wniosku co do sprawstwa K. M.

(1). Brak jest zatem jakichkolwiek powodów, by nie dać wiary któremukolwiek z tych dowodów. Nie budzi wątpliwości również wiarygodność dokumentów dotyczących karalności oskarżonego, który znajduje potwierdzenie w oświadczeniu oskarżonego , jak również kosztorys przedstawiony przez pokrzywdzonego , a sporządzony przez firmę zajmującą się usługami budowlanymi . Wprawdzie oskarżony na rozprawie kwestionował wysokość szkody , jednakże nie wskazując żadnych argumentów podważających sposób wyliczenia kosztów zakupu i naprawy uszkodzonego ogrodzenia . W świetle zebranego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu mu zarzuconego. K. M.

(1)w dniu 11 października 2012 r. oraz w nocy z 19 na 20 października 2012 r. w B. na ul. (...) , dwukrotnie uszkodził siatkę ogrodzeniową, w ten sposób , że umyślnie kopiąc w przedmiotową siatkę doprowadził do wygięcia siatki oraz zerwania linek napinających powodując straty w wysokości 1078,71 złotych na szkodę M. T. . K. M.

(1)wyczerpał zatem znamiona czynu zabronionego określonego w art. 288 § 1 kk w zw. z art. 12 kk . Sąd zmienił kwalifikację karną czynu , o czym uprzedził oskarżonego , poprzez uzupełnienie kwalifikacji karnej o przepis art. 12 kk , dotyczący działania oskarżonego w czynie ciągłym . W ocenie Sądu zostały spełnione przesłanki stosowania art. 12 kk tj. krótkie odstępy czasu między dwoma zachowaniami , wykonanie z góry powziętego zamiaru oraz tożsamość pokrzywdzonego . Przyjęcie jednoczynowej koncepcji przestępstwa ciągłego z art. 12 kk skutkowało zsumowaniem wysokości wyrządzonej szkody . Sposób działania oskarżonego, który Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, wskazuje na to, że K. M.

(1)działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Sąd wykluczył przypadkowe uszkodzenie mienia. Oskarżony chciał kopnąć w płot , działał z niemałą siłą skutkującą uszkodzeniem linek dolnych i górnych napinających płot , wygięciem płotu na długości 40 metrów . Wyjaśniał , że uszkodzenie płotu było jego zemstą za rzucenie kamieniem i potraktowanie gazem jego psa przez pokrzywdzonego . Chciał zatem popełnić czyn zabroniony, jego wina nie może budzić wątpliwości. Uszkadzając rzeczy stanowiące własność M., oskarżony wyczerpał znamiona występku z art. 288 § 1 kk. w zw. z art. 12 kk . W oparciu o ocenę elementów przedmiotowo – podmiotowych leżących w granicach czynu przypisanego K. M.

(1), Sąd przyjął, że jego stopień społecznej szkodliwości jest znaczny. Szkodliwość ta przejawia się przede wszystkim w wartości uszkodzonego mienia, podjętego z niskich pobudek, z chęci zemsty . Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd nie dostrzegł okoliczności obciążających i łagodzących innych niż te, które miały wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości. Łącząc wszystkie okoliczności sprawy z dyrektywami wymiaru kary z art. 53 § 1 i 2 kk Sąd wnioskował, że do osiągnięcia celów kary wobec dotychczas niekaranego sprawcy wystarczające będzie orzeczenie kary w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Za adekwatną do znacznego stopnia społecznej szkodliwości i stopnia winy oskarżonego, Sąd uznał karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta powinna uczynić zadość zarówno zadaniom prewencji ogólnej jak i szczególnej. Orzeczona kara jest niższa niż 2 lata pozbawienia wolności, zachodzą zatem formalne przesłanki warunkowego zawieszenia jej wykonania. Mając na uwadze dotychczasowy sposób życia sprawcy, Sąd wnioskował, że zachodzą w jego przypadku podstawy do skorzystania z dobrodziejstwa tej instytucji. Wydaje się, że przedmiotowe postępowanie wraz z groźbą wprowadzenia do wykonania kary pozbawienia wolności spowodują, że K. M.

(1)w przyszłości nie popełni przestępstwa. Oskarżony nie wymaga długotrwałej kontroli, jego czyn wydaje się mieć charakter incydentalny. Wyznaczony dwuletni okres próby będzie wystarczający dla oceny, czy sprawca wyciągnął z postępowania karnego właściwe wnioski. Mając na uwadze jeden z celów postępowania karnego tj. uwzględnienie interesów pokrzywdzonego Sąd na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę M. T. kwoty 1078,71 zł, zgodnie z wnioskiem pokrzywdzonego . Dla wykonania tego obowiązku Sąd wyznaczył odpowiedni okres czasu uzasadniony sytuacją materialną oskarżonego. Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, ciążący na nim obowiązek naprawienia szkody, Sąd zwolnił go od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty (art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych).