k.k., gdyż polegał na tym, że oskarżony poruszał się pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, który ustalony został przez ustawodawcę w art. 115 § 16 pkt 2 k.k. na 0,25 mg/l alkoholu w litrze wydychanego powietrza. Oskarżony przekroczył ten ustawowy próg nietrzeźwości aż sześciokrotnie. Oskarżony ma prawie 43 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobył wykształcenie zawodowe i zawód ślusarza - mechanika, utrzymuje się z prac dorywczych i zarabia około 1.000 złotych miesięcznie (oświadczenie z k.97), nie był karany (k.17). Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, gdyż stan nietrzeźwości oskarżonego przekraczał ustawowo dopuszczalną możliwość prowadzenia pojazdu mechanicznego o 1,40 mg/l, przez co oskarżony realnie zagrażał bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Stopień winy oskarżonego nie był znaczny, ze względu uprzednią niekaralność oskarżonego (k.17). Kara powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom na drogach. Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w komunikacji lądowej, stwarzał przez to zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Do okoliczności obciążających należy zaliczyć przede wszystkim nagminność przestępstw prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu w całym kraju i znaczny stopień nietrzeźwości (k.3), jako okoliczność łagodzącą należy uznać uprzednią niekaralność oskarżonego (k.17) i podjęte leczenie odwykowe (jak wynika z oświadczenia oskarżonego z k. 97). Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości powinna być kara 6 miesięcy ograniczenia wolności. Kara ta, poprzez swą bezpośrednią dolegliwość powinna wzbudzić w oskarżonym wolę przestrzegania porządku prawnego w przyszłości, a jego ewentualnym naśladowcom uzmysłowić nieopłacalność naruszania porządku prawnego. Oskarżony nie ma stałej pracy, wymiar godzin pracy na cele społeczne powinien być zatem ustalony na 40 godzin w skali miesiąca. Oskarżony umyślnie naruszył reguły bezpieczeństwa ruchu drogowego i zgodnie z treścią art. 42 § 2 k.k. obligatoryjnym jest wobec niego orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Za orzeczeniem tego środka na okres 2 lat przemawia znaczny stopień jego nietrzeźwości. Oskarżony nie ma stałej pracy, uiszczenie kosztów sądowych byłoby wobec niego wątpliwe, wobec czego Sąd zwolnił go z tego obowiązku i przejął koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 1264/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant: Zenon Aleksa przy udziale Prokuratora A. L. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16.09.2014 r. sprawy przeciwko T. K. urodz. (...) w Ł. syna S. i K. z d. D. oskarżonego, o to, że: w dniu 3 czerwca 2013 roku w msc. K. ul. (...), woj. (...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki V. (...) nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 1,55 mg alkoholu w 1 l wydychanego powietrza, tj. o czyn z art.
orzeka I. Uznaje oskarżonego T. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art.
i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania 40 (czterdziestu) godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w stosunku miesięcznym. II. Na mocy art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat. III. Na mocy art. 63 § 2 k.k. na poczet środka karnego orzeczonego wobec oskarżonego w punkcie II wyroku zalicza okres zatrzymania mu prawa jazdy od dnia 3.06.2013 r. IV. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.