I ACz 177/13 | Europaius

Sygn. akt I ACz 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie : Przewodniczący : SSA Zofia Kawińska – Szwed (spr.) Sędziowie : SA Anna Bohdziewicz SO del. Beata Bijak – Filipiak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. S. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w B. i I. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Bielsku - Białej z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt I C 177/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Sygn. akt I ACz 177/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca w Sądzie Okręgowym w Bielsku – Białej zwróciła pozew M. S. z tym uzasadnieniem, że w zakreślonym terminie powód nie wykonał zarządzenia z dnia 6 czerwca 2012 r. doręczonego mu w dniu 11 czerwca 2012 r., a zobowiązującego go, pod rygorem zwrotu pozwu do podania kwot, których zasądzenia domaga się od każdego z pozwanych tytułem odszkodowania, a także podania dokładnego adresu zamieszkania pozwanej. W zażaleniu powód domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Skarżący podał wartość przedmiotu sporu określając ją w odniesieniu do pozwanej na kwotę 150 000 złotych zaś pozwanego na kwotę 450 000 złotych i podając, że odpowiadają one wysokości szkody którą pozwana wyrządziła powodowi „nie zasądzając mu akcji z tytułu prywatyzacji (...)”. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: W odpowiedzi na wezwanie Sądu, dnia 18 czerwca 2012 r., a więc w terminie otwartym do usunięcia braków pozwu, do Sądu Okręgowego wpłynęło pismo powoda, w którym stwierdził on, że informacje, których dotyczy wezwanie znajdują się w dyspozycji Sądu i w związku z tym wniósł aby Prezes Sądu Okręgowego w B. usunął braki pozwu (k. 13 i 14). Nie sposób uznać aby w ten sposób powód doprowadził do usunięcia braku formalnego pozwu. Podkreślenia wymaga bowiem, że w myśl przepisów art. 19 kpc, 126

(1)§ 1 kpc oraz 187 § 1 pkt 1 kpc to powód zobligowany jest do wskazania wartości przedmiotu sporu, a jego oświadczenie w tym zakresie może co najwyżej zostać zakwestionowane przez stronę przeciwną lub poddane kontroli sądu. Regulacja ta nabiera istotnego znaczenia kiedy to w pozwie wartość dochodzonego roszczenia powód określił na dwunastokrotność miesięcznego wynagrodzenia pozwanej oraz czterdziestoośmiokrotność wynagrodzenia Prezesa Sądu Okręgowego w B. (k. 4 i 5), zaś w zażaleniu zmienił kryteria ustalenia wysokości żądanego odszkodowania na kwotę odpowiadająca szkodzie jaką w jego przekonaniu wyrządzili mu pozwani. Zatem wymienione powyżej pismo skarżącego, wbrew jego oczekiwaniom, nie mogło doprowadzić do usunięcia wad, którymi dotknięty był wniesiony przezeń pozew. W związku z tym termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego pisma procesowego należało uznać za niezachowany, skoro strona do której skierowano wezwanie podjęła wprawdzie czynności uzupełniające, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt I CZ 34/08). Podanie zaś wartości przedmiotu sporu dopiero w zażaleniu nie mogło wywołać oczekiwanego przez powoda rezultatu, bowiem dokonanie tej czynności po upływie terminu wynikającego z przepisu art. 130 § 1 kpc musiało skutkować zwrotem pozwu (art. 130 § 2 kpc). Dlatego też zażalenie jako bezzasadne oddalono – art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 kpc

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.