II Ca 428/14

(1)z udziałem G. P., J. Z., K. K., M. P.

(2), J. P. i S. P. o dział spadku i zniesienie współwłasności postanawia: odrzucić skargę. Na oryginale właściwe popisy UZASADNIENIE W piśmie z dnia 6 maja 2014r. G. P. domagała się „powtórnego rozstrzygnięcia spraw związanych ze zniesieniem współwłasności sygn. akt II Ca 250/08” w istocie wnosząc skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 5 czerwca 2008r. w sprawie II Ca 250/08. Skarżąca domagała się rozstrzygnięcia „sprawy podziału pieniędzy związanych z zakupem sprzętu rolniczego tj.: kultywatora, siewnika, przyczepy ciągnikowej, samochodu ciężarowego, wozu asenizacyjnego, spawarki, opryskiwacza, jak również nie wyjaśniona została sprawa dotycząca wybudowanej obory wycenionej przez biegłego na 80400zł”. W skardze podała również, że w sprawie nie była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Wniosła o „sprawiedliwy podział pieniędzy”. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 409 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania powinna czynić zadość warunkom pozwu oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Oceny, czy wymienione wymogi formalne skargi zostały spełnione, Sąd dokonuje na posiedzeniu niejawnym, a następnie na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. odrzuca ją, jeżeli została wniesiona po upływie przepisanego terminu, była niedopuszczalna lub nieoparta na ustawowej podstawie. Warunkiem możliwości rozpatrywania zasadności skargi jest przy tym spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Stwierdzenie braku spełnienia choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 410 § 1 k.p.c. powoduje odrzucenie skargi. Z art. 409 i 410 § 1 k.p.c. wynika, że sąd bada i ocenia wyłącznie podstawy wznowienia powołane w skardze, a nie rozważa innych możliwych podstaw, ani ich nie poszukuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2011 r., II PZ 24/11 - niepubl.). W ocenie Sądu Okręgowego skarga G. P. podlega odrzuceniu z jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia. Dla wznowienia postępowania konieczne jest powołanie się i wykazanie istnienia w sprawie konkretnych podstaw wznowienia, których zamknięty katalog zawarty jest w przepisach art. 401, 401 1 i 403 kpc. Zgodnie z art. 401 kpc można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1)jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia; 2)jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Skarżąca nie powołuje podstawy wznowienia określonej w art. 401 1 kpc a więc gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Nie zachodzą również podstawy wznowienia określone w art. 403§1 kpc : 1)wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2)wyrok został uzyskany za pomocą przestępstwa. Skarżąca nie powołuje się również na podstawę wznowienia określoną w art. 403 § 2kpc. Stosownie do powyższego przepisu, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie zachodzi również podstawa wznowienia określona w art. 403 § 4 kpc. Skarga skarżącej o wznowienie postępowania nie wskazuje na żadną z w/w podstaw wznowienia. Okoliczności podnoszone w skardze dotyczące rozliczeń finansowych z tytułu zakupu maszyn rolniczych były już przedmiotem rozważań zarówno sądu I jak i II instancji. W obszernym uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy szeroko omawiał kwestię podziału ruchomości wchodzących w skład spadku podlegającego działowi, m.in. maszyn rolniczych (k-575 akt I Ns 24/05 tom III) a także odniósł się do innych składników majątkowych podlegających działowi, w tym budynku gospodarczego (obory). Okoliczności te nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia. Z treści skargi wynika jedynie, że skarżąca zmierza do zakwestionowania prawomocnego już rozstrzygnięcia. Niezadowolenie z treści zapadłego orzeczenia nie jest przesłanką należącą do ustawowego katalogu podstaw wznowienia określonych w art. 401,401 1 oraz art.403§1 kpc, dlatego też, Sąd Okręgowy na podstawie art. 410 §1 kpc odrzucił skargę jako nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia. Na oryginale właściwe popisy