kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt II K 228/14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej E. B. w ten sposób, że podstawę prawną rozstrzygnięcia z pkt II części dyspozytywnej uzupełnia o art. 69 § 4 kk II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 373/14 UZASADNIENIE E. B.oskarżona została o to, że w dniu 9 lutego 2014 r. w S., woj. (...)na ul. (...), w ruchu lądowym, kierowała samochodem m-ki A. (...) nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,40 mg/l, przy czym czynu tego dopuściła się będąc wcześniej prawomocnie skazaną za czyn z art.
Sygn. Akt II K 642/10,to jest o czyn z art.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2014r. w sprawie II K 228/14: I. oskarżoną E. B. uznał za winną tego, że w dniu 9 lutego 2014 r. w S. znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadziła w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będąc uprzednio prawomocnie skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 24 lutego 2010 r. w sprawie o sygn. akt II K 642/10 za popełnienie występku z art.
występku z art.
i za to na podstawie art.
wymierzył jej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej E. B. na okres 3 (trzech) lat próby; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonej E. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; IV. na podstawie art. 63 § 2 k.k. zaliczył oskarżonej E. B. na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 09 lutego 2014 r. do dnia 28 kwietnia 2014 r.; V. na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonej E. B. świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwustu) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; VI. na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonej E. B. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 120 złotych opłaty. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator. Zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego art. 69§4 kk- wskutek nie zastosowania w pkt II części dyspozytywnej wyroku obok przepisów art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 pkt 1 kk tegoż przepisu jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej E. B. na okres 3 lat próby. Stawiając powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przy uzupełnieniu w pkt II części dyspozytywnej wyroku przez wskazanie przepisu art. 69 §4 kk obok przepisów art. 69§1 i 2 kk oraz art. 70§1 pkt 1 kk jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonej E. B. na okres 3 lat próby i utrzymanie w pozostałym zakresie wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Rację ma skarżący gdy podnosi, że wskazane przez Sąd I instancji przepisy w pkt. II części dyspozytywnej wyroku nie stanowią pełnej podstawy prawnej do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy występku z art.
Dodatkową podstawą do zastosowania tej instytucji prawa karnego w przypadku skazania za ten występek jest art. 69 § 4 k.k., bowiem Sąd Orzekający chcąc w takiej sytuacji warunkowo zawiesić wykonanie kary musi dodatkowo wykazać zaistnienie ”szczególnie uzasadnionego wypadku” o którym mowa w tym przepisie. W sprawie niniejszej Sąd I instancji istnienie ”szczególnie uzasadnionego wypadku” wykazał, o czym świadczy treść pisemnego uzasadnienia wyroku ( str. 3 uzasadnienia, k. 43 akt ), co jednakże nie znalazło odzwierciedlenia w podstawie prawnej z pkt. II części dyspozytywnej wyroku. Zaskarżony wyrok podlegał więc zmianie w sposób postulowany we wniosku apelacji. Podkreślić należy że tożsame stanowisko Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze prezentował już w swoich wcześniejszych orzeczeniach ( zob. sprawy VI Ka 84/14, VI Ka 126/14, VI Ka 228/14 ). W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonej E. B. w ten sposób że podstawę prawną rozstrzygnięcia z pkt. II części wstępnej wyroku uzupełnił o art.69 § 4 k.k. W pozostałej części Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając ze brak jest podstaw do ingerencji w jego treść w oparciu o art.439 k.p.k. względnie art. 440 k.p.k. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy kierując się względami słuszności zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. AP
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.