Kwestią podlegającą rozstrzygnięciu było ustalenie, czy i w jakim zakresie dopuszczalna jest zmiana wysokości świadczenia. Przepis ten jest bowiem wyjątkiem od zasady nominalizmu określonej w art.
Powyższa zasada przewiduje spełnienie świadczenia poprzez zapłatę sumy nominalnej, jeżeli przedmiotem zobowiązania od chwili jego powstania jest suma pieniężna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. A takim przepisem szczególnym jest art.
Sąd Rejonowy podzielił stanowisko pozwanego, że skoro członkostwo powoda w pozwanej spółdzielni nie ustało, a strony w dalszym ciągu łączy stosunek prawny, to powodowi nie przysługuje w ogóle roszczenie o zwrot wkładu. Pogląd ten jest już ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Skoro w niniejszej sprawie bezsporne było, że powód jest nadal członkiem pozwanej spółdzielni, to nie przysługiwało mu roszczenie o zwrot zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego. W związku z powyższym powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono mając na uwadze przepis art. 98 k.p.c. Apelację od wyroku złożył powód J. D. zaskarżając go w całości. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucił naruszenie: - art. 193 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że dokonana na rozprawie modyfikacja żądania pozwu stanowiła zmianę powództwa, - art. 10 k.p.c. i art. 223 § 1 k.c. poprzez zaniechanie nakłaniania stron do zawarcia ugody. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto domagał się zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania za obie instancje według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację pozwany Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w S. wnosił o jej oddalenie i zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda nie jest uzasadniona. Podniesione w zgłoszonym środku odwoławczym zarzuty obrazy prawa procesowego są chybione, gdyż wbrew stanowisku apelującego Sąd I instancji nie dopuścił się naruszenia art. 193 § 1 k.p.c. Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem zmiana powództwa jest dopuszczalna, jeżeli nie wpływa na właściwość sądu. Jednocześnie przez zmianę powództwa należy rozumieć wszelkie czynności, które prowadzą do zmiany ilościowej lub jakościowej żądania, a więc wprowadzają nowe żądania, wycofują dotychczasowe albo w istotny sposób zmieniają podstawę faktyczną, doprowadzając do nowego prawnego uzasadnienia. Z treści pozwu oraz pisma powoda opatrzonego datą 11 grudnia 2012 r. skierowanego do pozwanej spółdzielni wynika jednoznacznie, że domaga się on waloryzacji wkładu mieszkaniowego i przytacza argumenty uzasadniające to żądanie. W żadnym natomiast miejscu nie ma mowy wprost o roszczeniu odszkodowawczym na podstawie art. 471 k.c., nie można też takiego żądania z tych pism wywnioskować, gdyż powód nie wskazuje na przesłanki z przywołanego przepisu. Słusznie zatem Sąd Rejonowy uznał oświadczenie pełnomocnika powoda złożone na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. za zmianę powództwa, a to z uwagi na inną podstawę faktyczną żądania. W myśl art. 193 § 2 1 zd. 1 k.p.c., z wyjątkiem spraw o roszczenia alimentacyjne zmiana powództwa może być dokonana jedynie w piśmie procesowym. Skoro zaś w rozpoznawanej sprawie bezsprzecznie zmiana ta miała formę ustną, to nie mogła być ona skuteczna, co skutkowało koniecznością wydania przez Sąd Rejonowy orzeczenia w oparciu o dotychczasowe żądanie. Odnosząc się do kwestii waloryzacji wkładu mieszkaniowego powoda, to Sąd Rejonowy w sposób jasny i wyczerpujący uzasadnił, w jakich sytuacjach można takiej waloryzacji żądać. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się już pogląd, że waloryzacja środków zgromadzonych tytułem wkładu mieszkaniowego, ale pozostających w dyspozycji spółdzielni mieszkaniowej, możliwa jest na podstawie art.
Od tego bowiem momentu przedmiotem zobowiązania spółdzielni jest, podlegająca zwrotowi byłemu członkowi, suma pieniężna w rozumieniu art.
Sąd Okręgowy w pełni te rozważania prawne podziela. Tym samym skoro powód nadal pozostaje członkiem spółdzielni, co wprost przyznał na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r., to w chwili obecnej nie ma podstaw do żądania waloryzacji wkładu mieszkaniowego. Mając na uwadze powyższe Sąd II instancji – na podstawie art. 385 k.p.c. – oddalił apelację jako niezasadną. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 5, § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.