Sygn. akt I C 250/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Płocku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Tetkowska Protokolant: sekretarz sądowy Izabela Seklecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014r. w P. sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko (...) spółki z o.o. w D. o zapłatę
(2)). Dowód: akt notarialny przeniesienia własności nieruchomości k. 55 – 58 7 października 2011r. w/w nieruchomość nabył pozwany (...) spółce z o.o. w D.. Dowód: wypis z księgi wieczystej k. 68 Powód prowadził negocjacje z pozwanymi / bezsporne/ . W toku negocjacji miała zostać podpisana ugoda, na mocy której pozwani dłużnicy mieli zapłacić powodowi kwotą 250.000zł w trzech ratach do końca grudnia 2010r. W trakcie negocjacji pozwany A. K. wystosował pismo do powoda, w którym uznał wierzytelność do kwoty 628.324,70zł i zaproponował zapłatę kwoty 250.000zł , która to kwota w całości miałaby zaspokoić roszczenie powoda, w trzech ratach do końca grudnia 2010r. Dowód: pismo powoda z 14.09.2010r k. 30-31 i podpisany przez pozwanego A. K. projekt ugody k. 32 – 35 Do zawarcia ugody między stronami nie doszło / bezsporne/. W toku negocjacji powód wystawił pozwanemu dłużnikowi rzeczowemu kolejno w dniu 29 lutego 2010r. i 28 sierpnia 2010r. promesy na zwolnienie hipoteki z nieruchomości objętej księgą wieczystą (...) pod warunkiem zapłaty kwoty 80.140,46zł. Dowód: udzielone promessy k. 59-60, 62 -63 W dniu 27 sierpnia 2010r. pozwany (...) spółka z o.o. w D. dokonał na rzecz powoda przelewu w kwocie 1.000zł na poczet zapłaty części wierzytelności. Powód zaliczył tę wpłatę na spłatę odsetek / bezsporne/. Sąd Okręgowy w Płocku I Wydział Cywilny wydał w dniu 31 marca 2011r. w sprawie I Nc 24/11, nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym , w którym nakazał, aby H. K. zapłaciła powodowi Prokura Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjny Zamkniętemu w W. kwotę 80.140,46 zł (osiemdziesiąt tysięcy sto czterdzieści złotych 46/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 10 marca 2011r. do dnia zapłaty. Nakaz zapłaty został utrzymany w mocy prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 06 lutego 2012r. sygn. akt I C 847/
- Dowód: akta sprawy I C 847/11 Na dzień złożenia niniejszego pozwu kwota zadłużenia z tytułu nabytej przez powoda wierzytelności wynosiła łącznie 644.566,59zł w tym kapitał – 42.384,04zł, odsetki 598.545,55zł. Dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu k. 20 Pozwany wezwał pozwanych do dobrowolnej zapłaty dochodzonej kwoty. Dowód: wezwania i dowody odbioru wezwań k.21-24 Powód zmienił swoją siedzibę z W. na W.. Dowód: Odpis KRS powoda k.83 Powyższy stan faktyczny w znacznej części jest bezsporny, został ustalony w oparciu o powołane wyżej dokumenty. Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanego A. K. , gdyż pozwany nie stawił się na rozprawę wyznaczoną na dzień 19 marca 2014r., mimo że został wezwany do osobistego stawiennictwa pod rygorem pominięcia dowodu z jego zeznań- k. 130v. Sąd zważył, co następuje: Bezspornym jest, iż powód nabył wierzytelność w stosunku do pozwanych w drodze cesji w rozumieniu art. 509 kc. Zgodnie z art. 509 §2 kc wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Bezspornym w sprawie jest także wysokość nabytej przez powoda wierzytelności - 620.262,15zł. Bezspornym w sprawie jest fakt ,iż powód jako „nowy” wierzyciel pozwanych wystawił na podstawie art.195 ust.1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych ( Dz.U. z 2004r. nr 146, poz. 1546 ze zmianami) wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, zgodnie z którym na dzień 13 grudnia 2012r. wierzytelność wynosiła 644.566,59zł ( k. 20) . Art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym. Domniemanie prawne z art. 244 § 1 kpc w stosunku do wyciągu z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego odnosi co do faktu nabycia przez fundusz konkretnej wierzytelności, nie obejmuje zaś samego faktu istnienia tej wierzytelności (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11 grudnia 2012r. w sprawie I ACa 652/12). Pozwany w toku procesu nie kwestionował : skuteczności dokonanej cesji, istnienia wierzytelności w stosunku do siebie, wysokości wierzytelności nabytej od Banku , wysokości dochodzonego roszczenia przez powoda. Sąd uznał, że strona powodowa wykazała w toku niniejszego postępowania dochodzone roszczenie w całości. Zarzut pozwanego A. K., że w toku egzekucji komorniczej ściągnięto od niego na rzecz wierzyciela pierwotnego kwotę 107.032,67zł przy jednoczesnym nie kwestionowaniu wysokości wierzytelności nabytej przez powoda od Banku i wysokości dochodzonej należności przez powoda, w niniejszym procesie jest , zdaniem Sądu, jest chybiony. Pozwany ma głębokie poczucie niesprawiedliwości, wynikającej z faktu, że na poczet roszczenia wynikającego z kredytu zaciągniętego przez W. S. „ ściągnięto już środki od niego, dokonano sprzedaży nieruchomości odziedziczonej przez żonę, a nie podmiotu, który nabył nieruchomość od jego żony. Pozwany na rozprawie w dniu 19 marca 2014r oświadczył, iż resztę zadłużenia, winien zapłacić dłużnik rzeczowy, a nie on. Jednocześnie pozwany, co wymaga podkreślenia, nie podjął żadnej aktywności procesowej, w tym nie zgłosił żadnych dowodów w sprawie, nie stawił się na rozprawę w dniu 19 marca 2014r. Pozwany powoływał się w toku postępowania na dokumenty, których mimo udzielenia mu przez Sąd stosownego terminu, nie złożył do akt. Drugi z podniesionych przez pozwanego zarzutów- zarzut przedawnienia jest także zdaniem Sądu, niezasadny. Zgodnie z art. 123pkt.2 kc bieg terminu przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. Pozwany uznał roszczenie w piśmie z dnia 14 września 2010r., do którego dołączył podpisane przez siebie pismo zatytułowane ugoda, które wpłynęło do powoda 28 września 2010r. ( k.30-35). Uznanie roszczenia może być dokonane w dowolnej formie w sposób wyraźny lub dorozumiany np. poprzez wykonanie części świadczenia lub tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie złożenie oświadczenia o uznaniu roszczenia do kwoty 250.000zł, jako zaspokojenia całości roszczenia powoda tytułu nabytej wierzytelności od Banku i rozłożeniu roszczenia na raty (podobnie orzeczenie SN z 8.10.1982r., I CZ 106/82). Uznanie roszczenia nie może być odwołane lub cofnięte. Unicestwia ono dotychczasowy bieg terminu przedawnienia w dniu jego dokonania, a termin biegnie na nowo od dnia następnego czyli od 29 września 2010r. Pozew został złożony 17 grudnia 2012r. a więc przed upływem 3 letniego terminu przedawnienia wynikającego z przepisu art. 118 kc ( termin przewidziany dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą, a taką prowadzi powód). Sąd uznał, iż roszczenie powoda w stosunku do pozwanego A. K. jest zasadne i dlatego zasądził je w całości . O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 kc. Podstawę prawną żądania powoda w stosunku do pozwanego (...) spółka z o.o. w D. stanowi art. 65 ustawy z 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U.
- 707 – j.t.), który przewiduje, że w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości, bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż pozwany w/w jest właścicielem nieruchomości, która jest obciążona hipoteką w kwocie dochodzonej pozwem. W toku niniejszego postępowania pozwany nie zajął stanowiska sprawie, W tej sytuacji Sąd uznał za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie w stosunku do tego pozwanego ( art. 339 §2 kpc) i wydał w stosunku do niego wyrok zaoczny zgodnie z art. 339 § 1 kpc . O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 kpc. Pozwani , jako strona przegrywająca spór, zostali zobowiązany do zapłaty kosztów na rzecz powoda w kwocie 4.679zł, na którą składa się wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego (3.600 zł) i koszty poniesione na opłatę skarbową od pełnomocnictwa ( 17zł) oraz zwrot opłaty sądowej uiszczonej przez powoda ( 1.002zł). Ponadto zgodnie z art. 113 ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od pozwanych na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3.006zł tytułem nie uiszczonej części opłaty sądowej od pozwu. Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, stosując przytoczone wyżej przepisy prawa.