178 k.p.c. Rację ma zatem skarżący, iż podstawa prawna, na którą Sąd I instancji powołał się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w rzeczywistości nie istniała, a zatem – zgodnie z przytoczonym w zażaleniu utrwalonym orzecznictwem – sąd nie jest nią związany i winien ustalić na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego faktyczną przyczynę zawieszenia postępowania w sprawie. Ustalenie powyższej okoliczności jest bowiem istotne z punktu widzenia możliwości umorzenia podstępowania. W sytuacji przesądzenia, że podstawą zawieszenia postępowania nie był zgodny wniosek stron (art. 178 k.p.c.) brak jest możliwości umorzenia postępowania na podstawie art. 182 § 1 k.p.c., tj. w razie niezgłoszenia wniosku o podjęcie postępowania w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu. Pozostawiając bez oceny kwestię, czy zasadne było zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie zawisłej pod sygn. akt VII U 2681/11 Sądu Okręgowego w Gdańsku o analogicznym stanie faktycznym i prawnym jak niniejsza sprawa Sąd Apelacyjny podkreśla, iż dopuszczalność umorzenia postępowania należy rozpatrywać przy przyjęciu, iż rzeczywistą przyczyną zawieszenia postępowania przez Sąd I instancji było oczekiwanie na wynik innego toczącego się postępowania cywilnego (art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.). Treść skierowanego do stron przez Sąd Okręgowy zobowiązania (k. 20 – 23), jak również treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie pozostawiają bowiem wątpliwości, że u podstaw zawieszenia postępowania leżały względy ekonomiki procesowej i oczekiwanie Sądu na prawomocne rozstrzygnięcie we wcześniej wszczętej, analogicznej sprawie, pozostającej w oczywistym związku faktycznym z niniejszą sprawą. Mając na uwadze powyższe, stwierdzając brak podstaw do umorzenia postępowania, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego Sąd odwoławczy zwraca uwagę, co trafnie wypunktował skarżący w zażaleniu, iż w postępowaniu VII U 3135/11 Sąd Okręgowy nie wezwał do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanego (...) Sp. z o.o. w G., którego prawa i obowiązki niewątpliwie zależą od rozstrzygnięcia sprawy, skoro – zgodnie z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – pracodawca jest płatnikiem składek w stosunku do pracownika, a art. 8 ust. 2a ww. ustawy rozszerza pojęcie pracownika na jego dalszą aktywność w ramach umowy cywilnoprawnej, jeżeli w jej ramach świadczy on pracę na rzecz swojego pracodawcy. W myśl art.
stronami postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są ubezpieczony, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy i zainteresowany. Zainteresowanym w rozumieniu art.
jest podmiot, którego praw i obowiązków bezpośrednio dotykać może wynik toczącej się sprawy. Zainteresowany – jako strona – ma prawo wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej jego praw lub obowiązków, a gdy tego nie uczynił i postępowanie toczy się przed sądem bez jego udziału, podlega wezwaniu do udziału w sprawie z urzędu lub na wniosek strony. Sąd bowiem ma obowiązek zapewnić wszystkim osobom mającym przymiot strony możliwość obrony ich praw. Postępowanie toczące się bez udziału strony, w tym i zainteresowanego, na skutek zaniedbania obowiązku wezwania wynikającego z art.
2 k.p.c. dotknięte jest nieważnością (art. 379 pkt 5 k.p.c.; por. też uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 października 1996 r., II URN 36/96, OSNP 1997 nr 9, poz. 156 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1998 r., III ZP 20/98, OSNP 1998 nr 23, poz. 690). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż konieczne jest wezwanie do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanego (...) sp. z o.o. z siedzibą w G.. Prowadząc postępowanie bez wezwania ww. strony Sąd Okręgowy pozbawi ją bowiem możności obrony jej praw i tym samym narazi się na zarzut nieważności postępowania, o którym mowa w art. 379 pkt 5 k.p.c. Sąd Apelacyjny zwraca również uwagę, że Sąd I instancji winien rozpoznać, pozostawione bez rozpoznania, wnioski (...) Sp. z o.o. o wezwanie do udziału w sprawie (na podstawie art.
2 k.p.c.) a następnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, o podjęcie zawieszonego postępowania, jak również nadać stosowny bieg zażaleniom spółki na zawieszenie postępowania i umorzenie postępowania, nawet gdyby skutkiem takiego rozpoznania miało być umorzenie postepowania incydentalnego ( zażaleniowego), wobec jego już bezprzedmiotowości.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.