III K 71/13

(1)(P. S.

(1)), s. J. i D. z domu F., ur. (...) w P., karanemu 2. M. P.

(1)(M. P.

(1)), s. L. i I. z domu P., ur. (...) w P., karanemu oskarżonym o to, że: 1. w okresie pomiędzy lipcem 2010r. a styczniem 2011r., w P., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą (...) J. K.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mającego istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelne pisemne oświadczenie, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) J. K.

(1)osób niepełnosprawnych i wyłudzili w ten sposób mienie znacznej wartości w kwocie łącznej 241.220,55 zł tytułem dofinansowania do 34 niepełnosprawnych pracowników: S. K.

(1), Z. W.

(1), E. W., Z. W.

(2), Z. K., W. P., T. M., Z. C.

(1), W. Z., E. K., B. J.

(1), A. G.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), D. S.

(1), J. M.

(1), W. D., S. W.

(1), R. S.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., D. H., S. J., S. D., A. Ł., L. T.

(1), R. S.

(2), P. W., P. R., J. I.czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie; tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art.297 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 2. w okresie pomiędzy czerwcem 2011r. a wrześniem 2011r. w P.działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą (...) S. H.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mającego istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelne pisemne oświadczenie, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnychw Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) S. H.

(1)osób niepełnosprawnych i usiłowali wyłudzić w ten sposób mienie w kwocie łącznej 79.763,86 zł tytułem dofinansowania do 17 niepełnosprawnych pracowników: B. J.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), J. M.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., S. J., S. S.

(1), A. G.

(2), L. T.

(1), M. S.

(2), R. S.

(2), D. R.lecz zamierzonego celu nie osiągnęli albowiem wnioski zawierały braki formalne, czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie; tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2kk w zw. z art. 12 k.k. *********************************** 1. oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)– w ramach czynu zarzucanego im w punkcie I aktu oskarżenia - uznaje za winnych tego, że: w okresie od lipca 2010r. do stycznia 2011r., w P., działając wspólnie i w porozumieniu także z J. K.

(1)i inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą (...) J. K.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty dofinansowania nierzetelnych pisemnych oświadczeń w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) J. K.

(1)osób niepełnosprawnych i doprowadzili w ten sposób Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie łącznej 241.220,55 zł tytułem dofinansowania fikcyjnego zatrudnienia za okres od lipca do grudnia 2010 roku do 34 niepełnosprawnych pracowników: S. K.

(1), Z. W.

(1), E. W., Z. W.

(2), Z. K., W. P., T. M., Z. C.

(1), W. Z., E. K., B. J.

(1), A. G.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), D. S.

(1), J. M.

(1), W. D., S. W.

(1), R. S.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., D. H., S. J., S. D., A. Ł., L. T.

(1), R. S.

(2), P. W., P. R., J. I., czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie i tak wyłudzili: ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. K.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. W.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem E. W. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. W.

(2)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. K. kwotę 1470,56 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. P. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. M. kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. C.

(1)kwotę 4275,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. Z. kwotę 7474,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem E. K. kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem B. J.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. G.

(1)kwotę 4275,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. I. kwotę 7474,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. R.

(1)kwotę 10687,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(1)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. K.

(2)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. S.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. M.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. D. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. W.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. M.

(2)kwotę 8550,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. N.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. J. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. B. kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. H. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. J. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. D. kwotę 1429,12 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. Ł. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem L. T.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(2)kwotę 714,56 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. W. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. R. kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. I. kwotę 4982,25 zł; to jest uznaje oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)za winnych popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to wymierza im następujące kary: a) P. S.

(1)- na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 3 k.k. - karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności, b) M. P.

(1)- na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k. – karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu M. P.

(1)za ten czyn karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych; 2. oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)– w ramach czynu zarzucanego im w punkcie II aktu oskarżenia - uznaje za winnych tego, że: w okresie od czerwca 2011r. do września 2011r., w P., działając wspólnie i w porozumieniu także z inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą (...) S. H.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty dofinansowania nierzetelnych pisemnych oświadczeń w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) S. H.

(1)osób niepełnosprawnych i usiłowali doprowadzić w ten sposób Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 79.803,86 zł tytułem dofinansowania fikcyjnego zatrudnienia za okres maj, czerwiec i sierpień 2011 roku do 17 niepełnosprawnych pracowników: B. J.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), J. M.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., S. J., S. S.

(1), A. Ł., L. T.

(1), M. S.

(2), R. S.

(2), D. R., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli i nie wypłacono im dofinansowania albowiem wnioski zawierały braki formalne, czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie i tak usiłowali wyłudzić: ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem B. J.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. I. kwotę 3751,44 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. R.

(1)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(1)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. K.

(2)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. M.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. M.

(1)kwotę 3751,44 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. N.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. J. kwotę 4902,02 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. B. kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. J. kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. S.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. Ł. kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem L. T.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(2)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(2)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. R. kwotę 4287,36 zł; to jest uznaje oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)za winnych popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to wymierza im następujące kary: a) P. S.

(1)- na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 6 pkt 4 k.k. - karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych;, b) M. P.

(1)- na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. – karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu M. P.

(1)za ten czyn karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych; 3. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. orzeczone wobec oskarżonego M. P.

(1)w punktach 1 i 2 wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny łączy i wymierza oskarżonemu M. P.

(1)karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych; 4. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przypisanym im przestępstwem opisanym wyżej w punkcie 1 poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie: a) przez P. S.

(1)kwoty 52.805,14 zł (pięćdziesiąt dwa tysiące osiemset pięć złotych czternaście groszy) - solidarnie z M. P.

(1), b) przez M. P.

(1)kwoty 241.220,55 zł (dwieście czterdzieści jeden tysięcy dwieście dwadzieścia złotych i pięćdziesiąt pięć groszy) - przy czym do kwoty 52.805,14 zł - solidarnie z P. S.

(1); 5. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 633 k.p.k. oraz art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonych P. S.

(1)i M. P.

(1)w częściach równych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe tj. w wysokości po 385,44 zł, oraz na podstawie art. 2 ust. pkt 1 i 5 oraz art. 3 ust. 1 ustawy dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) wymierza oskarżonym następujące opłaty: a) P. S.

(1)w wysokości 680,00 (sześćset osiemdziesiąt) zł; b) M. P.

(1)w wysokości 2.400,00 (dwa tysiące czterysta) zł. SSO Dorota Biernikowicz UZASADNIENIE W sprawie przeciwko oskarżonym –P. S.

(1)i M. P.

(1)- Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W latach dziewięćdziesiątych XX wieku P. S.

(1)handlował na targowisku przy ul. (...)w P., gdzie poznał M. P.

(1). Wymienieni ponownie spotkali się w 2009r. Wówczas to M. P.

(1)opowiedział P. S.

(1)o problemach finansowych, jakie miał w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą pod firmą PW - (...)z/s w L., przy ul. (...)i że z tego względu najprawdopodobniej będzie zmuszony ją zamknąć. Jednocześnie zaproponował on P. S.

(1), aby ten zarejestrował na siebie firmę, którą faktycznie miał prowadzić M. P.

(1). P. S.

(1)wyraził na to zgodę i w 2009r. zarejestrował na siebie firmę pod nazwą PW - (...) P. S.

(1)z siedzibą w L.przy ul. (...). P. S.

(1)przekazał M. P.

(1)zgodnie z umową. wszystkie dokumenty dotyczące firmy. Kiedy firma zaczęła działać P. S.

(1)zorientował się, iż zostali w niej zatrudnieni niepełnosprawni, do których wynagrodzeń pobierano dofinansowanie z PFRON w Warszawie. Środki z tego tytułu wpływały na konto firmy PW – (...), a następnie P. S.

(1)zgodnie z ustaleniami poczynionymi z M. P.

(1)przelewał je na konto osobiste, z którego wypłacał te środki pieniężne i przekazywał w gotówce M. P.

(1). Tak był każdego miesiąca za który wpływał dofinansowanie z PFRON, z tym, że każdorazowo z wypłaconych pieniędzy M. P.

(1)przekazywał P. S.

(1)po 5.000 zł. Dla zachowania pozorów prowadzenia firmy przez P. S.

(1), wszelka korespondencja dotycząca jej działalności była kierowana na jego adres zamieszkania, natomiast całą korespondencję P. S.

(1)przekazywał M. P.

(1). Później korespondencję firmową P. S.

(1)dostarczał do myjni samochodowej w P., która formalnie należała do M. P.

(1), ale faktycznie zarządzana była przez jego ojca L. P.

(1). L. P.

(2)podejmował także decyzje dotyczące działalności firmy PW – (...). Jesienią 2009r. M. P.

(1)zaproponował P. S.

(1), aby znalazł jakąś osobę, która założy na siebie firmę, która w ogóle nie będzie prowadziła działalności. Firma ta miała istnieć wyłącznie „na papierze”, w celu pozyskania na nią dofinansowania z PFRON w Warszawie z tytułu rzekomego zatrudnienia w niej osób niepełnosprawnych. P. S.

(1)powyższą propozycję przedstawił P. K.

(1). P. K.

(1), po spotkaniu pierwszym z M. P.

(1)przystał na tę propozycję. Po upływie około tygodnia doszło do spotkania P. K.

(1), P. S.

(1)i M. P.

(1), podczas którego ten ostatni przedstawił plany i szczegóły ich dalszej współpracy. W szczególności potwierdził, że za udział w tym przedsięwzięciu P. K.

(1)będzie otrzymywał po 5.000 zł miesięcznie. Realizując ustalony plan, w grudniu 2009r. P. K.

(1)udał się do Urzędu Miasta P., gdzie zarejestrował na siebie firmę PW – (...)z siedzibą w jego miejscu zamieszkania tj. w P.przy ul. (...)oraz dopełnił pozostałe formalności rejestracyjne, uzyskując w ich następstwie numer REGON oraz NIP. Pomagał mu załatwiać te formalności i sprawy urzędowe P. S.

(1), który towarzyszył K.w czasie wizyt w urzędach. W dniu 8 stycznia 2010r. K.i S.udali się do Banku (...), przy ul. (...)w P., gdzie P. K.

(1)założył rachunek dla firmy PW – (...)oraz rachunek osobisty. Wszystkie dokumenty firmowe oraz te dotyczące powyższych rachunków bankowych, w tym z kartę bankomatową do konta firmowego, P. K.

(1), przekazał P. S.

(1), który przekazał to dalej M. P.

(1)lub L. P.. Po pewnym czasie L. P.

(2)skontaktował się telefonicznie z P. S.

(1)i polecił mu, aby przyjechał do niego do myjni samochodowej. L. P.

(2)dał wtedy P. S.

(1)przygotowany wniosek wraz z niezbędnymi załącznikami, koniecznymi do zarejestrowania firmy zamierzającej ubiegać się o dofinansowanie z PFRON w Systemie Obsługi Dofinansowań i Refundacji, celem podpisania ich przez P. K.

(1), jako formalnego właściciela firmy, która to dofinansowanie ma uzyskiwać. L. P.

(2)polecił także P. S.

(1), aby ten w po podpisaniu dokumentów przez P. K.

(1)udał się z tym ostatnim oraz podpisanymi dokumentami do (...)oddziału PFRON w celu dopełnienia formalności rejestrowych. W Oddziale PFRON w P. P. K.

(1)i P. S.

(1)złożyli formalnie przekazany przez L. P.

(1)wniosek, w następstwie czego firma PW - (...)została zarejestrowana w SODiR. i otrzymała numer identyfikacyjny. Informację o tym numerze P. S.

(1)niezwłocznie przekazał L. P., który stwierdził wówczas, iż „sprawa rusza z miejsca i będą wysyłane wnioski o dofinansowanie”. Pierwsze wnioski na drukach INF D-P oraz Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przez firmę PW - (...)zostały wysłane do PFRON w Warszawie pocztą w dniu 19 lutego 2010r. i dotyczyły dofinansowania za okres stycznia 2010 r. Opatrzone zostały pieczęcią firmową i podpisem na nazwisko P. K.

(2). Kolejne wnioski były składane natomiast co miesiąc drogą elektroniczną do marca 2011r. Wnioski Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych zawierały zbiorczą informację o pracodawcy, okresie sprawozdawczym i liczbie zatrudnionych osób niepełnosprawnych, należnej kwocie dofinansowania oraz o liczbie załączników. Załącznikami tymi były wnioski INF D-P, zawierające miesięczną informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności, poszczególnych pracowników zgłoszonych do dofinansowania. Wnioski te były sprawdzane pod względem formalnym oraz rachunkowym. W ten sposób na podstawie złożonych w okresie od lutego 2010r. do marca 2011r. w PFRON w Warszawie w imieniu firmy PW - (...)wniosków o dofinansowanie do zatrudnienia niepełnosprawnych pracowników, PFRON w Warszawie przyznał i wypłacił dofinansowanie na rachunek w/w firmy z tytułu rzekomego zatrudnienia w niej na podstawie umów o pracę (...)osób niepełnosprawnych osób za okres od stycznia 2010r. do lutego 2011r. w łącznej kwocie 939.422,53 zł. We wnioskach składanych do PFRON w imieniu firmy PW – (...)wykazywano fakt rzekomego zatrudnienia na podstawie umów o pracę takich osób, jak: A. W., G. W., M. T.

(1), R. Ś., D. S.

(2), T. R., R. M.

(1), U. M., D. K., K. I., J. F., I. B., W. B., Z. B., J. B.

(1), J. B.

(2), M. D., R. D., A. D., K. G.

(1), R. J.

(1), B. J.

(2), A. J., A. K.

(1), A. K.

(2), S. K.

(2), I. K., M. K.

(1), R. M.

(2), M. S.

(3), A. M.

(3), E. N., T. N.

(2), K. N., Z. O., R. R., B. S., Z. S., A. S., D. T., M. T.

(2), S. W.

(2), K. Z., P. M., T. S., K. K.

(3), E. R.

(1), a nadto: S. G., Z. C.

(2), K. G.

(2), R. K., Z. M., J. N., J. S., E. S., A. T., W. J., J. B.

(3)i P. K.

(3). Żadna z tych osób nie była jednak zatrudniona w firmie PW - (...), a nawet o niej nie słyszała. Poza tym część z osób wykazywanych we wnioskach składanych do PFRON jako osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę w tej firmie, w tym czasie już nie żyła. Środki przyznane przez PFRON tytułem dofinansowania do wynagrodzeń rzekomo zatrudnionych osób niepełnosprawnych w łącznej wysokości 939.422,53 zł zostały przelane na konto firmowe (...) P. K.

(1)prowadzone w Banku (...) SA. Spośród tych środków kwota 274.800 zł została przelana dalej na konto osobiste P. K.

(1), z czego kwota ponad dwustu tysięcy złotych została wypłacona w placówkach bankowych przez P. K.

(1), a reszta za pośrednictwem bankomatów. Natomiast pozostała część środków przekazanych przez PFRON, z konta firmowego (...), została wypłacono za pośrednictwem bankomatów. Wypłacone pieniądze P. K.

(1)przekazywał P. S.

(1), który odliczał mu z niej 5.000 zł. Tak samo było, kiedy pieniądze za pośrednictwem bankomatów wypłacał sam P. S.

(1). Z tego tytułu P. K.

(1)dziewięciokrotnie po 5.000 zł – łącznie 45.000 zł, co stanowiło jego korzyść uzyskaną z tego przestępstwa. Resztę wypłaconych pieniędzy P. S.

(1)przekazywał M. P.

(1), raz także L. P., którzy odliczali mu ¼ część z tych pieniędzy (po odliczeniu już 5000 zł dla K.). Z tego tytułu P. S.

(1)otrzymał co najmniej kwotę 223.088,24 zł, jako jego korzyść uzyskaną z popełnienia przestępstwa na szkodę PFRON.. Łącznie PFRON w Warszawie wypłacił firmie PW - (...)dofinansowanie w 2010 r. i w 2011 r. w kwocie 939.422,53 zł. Jeszcze w trakcie działalności przestępczej związanej z firmą PW (...). K., M. P.

(1)polecił P. S.

(1)znalezienie kolejnej osoby, która zarejestrowałaby na siebie działalność gospodarczą w celu wyłudzania kolejnych dofinansowań z PFRON. W związku z tym P. S.

(1)zaproponował swojemu znajomemu J. K.

(1)udział w tożsamym procederze, w którym uczestniczył P. K.

(1). Tak też powołano do życia firmę (...) J. K.

(1)z siedzibą w P. , ul. (...). Według danych z rejestru ewidencji działalności gospodarczej firma rozpoczęła działalność od 15.06.2010r. i zajmować miała się m.in. niespecjalistycznym sprzątaniem budynków i obiektów przemysłowych. Również w tym przypadku P. S.

(1)pomógł J. K.

(1)w zarejestrowaniu działalności gospodarczej, uzyskaniu numeru NIP i REGON, założeniu dwóch kont w banku (...)- firmowego i osobistego. P. S.

(1)odebrał od L. P.

(1)wniosek do PFRON o nadanie numeru identyfikacyjnego i po jego uzyskaniu (numer (...)) przekazał go L. P.. Pierwsze wnioski na drukach INF D-P oraz Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przez firmę (...)zostały wysłane do PFRON w Warszawie pocztą w dniu 16 sierpnia 2010r. i dotyczyły dofinansowania za okres lipca 2010 r. Opatrzone zostały pieczęcią firmową i podpisem na nazwisko J. K.

(1). Kolejne wnioski były składane natomiast co miesiąc drogą elektroniczną do grudnia 2010r. Wnioski Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych zawierały zbiorczą informację o pracodawcy, okresie sprawozdawczym i liczbie zatrudnionych osób niepełnosprawnych, należnej kwocie dofinansowania oraz o liczbie załączników. Załącznikami tymi były wnioski INF D-P, zawierające miesięczną informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności, poszczególnych pracowników zgłoszonych do dofinansowania. Wnioski te były sprawdzane pod względem formalnym oraz rachunkowym. W ten sposób na podstawie złożonych w okresie w okresie od lipca 2010r. do grudnia 2010r. w PFRON w Warszawie w imieniu firmy (...)wniosków o dofinansowanie do zatrudnienia niepełnosprawnych pracowników, PFRON w Warszawie przyznał i wypłacił dofinansowanie na rachunek w/w firmy prowadzony w (...) BANK (...)z tytułu rzekomego zatrudnienia w niej na podstawie umów o pracę 34 osób niepełnosprawnych osób w łącznej kwocie 241.220,55 zł. We wnioskach składanych do PFRON w imieniu firmy (...)wykazywano fakt rzekomego zatrudnienia na podstawie umów o pracę takich osób, jak: S. K.

(1), Z. W.

(1), E. W., Z. W.

(2), Z. K., W. P., T. M., Z. C.

(1), W. Z., E. K., B. J.

(1), A. G.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(4), J. K., D. S.

(1), J. M.

(1), W. D., S. W.

(1), R. S.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., D. H., S. J., S. D., A. Ł., L. T.

(1), R. S.

(2), P. W., P. R., J. I.. Środki przyznane przez PFRON tytułem dofinansowania do wynagrodzeń rzekomo zatrudnionych osób niepełnosprawnych w łącznej wysokości 241.220,55 zł zostały przelane na konto firmowe (...) J. K.

(1), prowadzone w (...) Bank SAo numerze (...), a mianowicie: - - w dniu 24.09.2010 r. w kwocie 22.366,81 zł, tytułem dofinansowania za lipiec 2010r., - w dniu 30.09.2010 r. w kwocie 28.779,31 zł, tytułem dofinansowania za sierpień 2010r. - w dniu 02.

1. 2010 r. w kwocie 52.515,34 zł, tytułem dofinansowania za wrzesień 2010r. - w dniu 15.
2. 2010 r. w kwocie 45.853,03 zł, tytułem dofinansowania za październik 2010r. - w dniu 29.
3. 2010 r. w kwocie 45.853,03 zł, tytułem dofinansowania za listopad 2010r. - w dniu 26.
4. 2011 r. w kwocie 45.853,03 zł, tytułem dofinansowania za grudzień 2010r. Pieniądze po wpłynięciu na konto firmowe były następnie przelewane przez J. K.

(1)na konto osobiste, a następnie wypłacane z konta osobistego i przekazywane przez J. K.

(1)P. S.

(1), który odliczał mu z niej 5.000 zł. Z tego tytułu J. K.

(1)otrzymał sześciokrotnie po 5.000 zł – łącznie 30.000 zł, co stanowiło jego korzyść uzyskaną z tego przestępstwa. Resztę wypłaconych pieniędzy P. S.

(1)przekazywał M. P.

(1)albo L. P., którzy odliczali mu ¼ część z tych pieniędzy (po odliczeniu już 5000 zł dla K.). Z tego tytułu P. S.

(1)otrzymał zatem co najmniej kwotę 52.805,14 zł (241.220,55 zł pomniejszone o 30.000 zł dla K.i podzielone przez 4), jako jego korzyść uzyskaną z popełnienia przestępstwa na szkodę PFRON. Żadna z 34 osób: S. K.

(1), Z. W.

(1), E. W., Z. W.

(2), Z. K., W. P., T. M., Z. C.

(1), W. Z., E. K., B. J.

(1), A. G.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(4), J. K., D. S.

(1), J. M.

(1), W. D., S. W.

(1), R. S.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., D. H., S. J., S. D., A. Ł., L. T.

(1), R. S.

(2), P. W., P. R., J. I.wykazywana we wnioskach o dofinansowanie, nie była zatrudniona w firmie (...), a nawet o niej nie słyszała. Poza tym część z osób wykazywanych we wnioskach składanych do PFRON jako osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę w tej firmie, w tym czasie już nie żyła (W. D.zmarł 11.11.2010r., Z. W.

(1)zmarł 28.01.2006r, E. K.zmarła 02.12.2004r., W. P.zmarła 10.06.2010r.). M. P.

(1), P. S.

(1), L. P.

(2)i J. K.

(1), działając zatem w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty dofinansowania nierzetelnych pisemnych oświadczeń w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) J. K.

(1)osób niepełnosprawnych i doprowadzili w ten sposób Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie łącznej 241.220,55 zł tytułem dofinansowania fikcyjnego zatrudnienia za okres od lipca do grudnia 2010 roku, czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie i tak wyłudzili: ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. K.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. W.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem E. W. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. W.

(2)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. K. kwotę 1470,56 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. P. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. M. kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem Z. C.

(1)kwotę 4275,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. Z. kwotę 7474,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem E. K. kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem B. J.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. G.

(1)kwotę 4275,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. I. kwotę 7474,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. R.

(1)kwotę 10687,50 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(1)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. K.

(2)kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. S.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. M.

(1)kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem W. D. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. W.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. M.

(2)kwotę 8550,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. N.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. J. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. B. kwotę 12.825,00 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. H. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. J. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. D. kwotę 1429,12 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. Ł. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem L. T.

(1)kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(2)kwotę 714,56 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. W. kwotę 5716,48 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. R. kwotę 8574,72 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. I. kwotę 4982,25 zł. W dniu 24 lutego 2011r. pracownicy Wydziału Kontroli PFRON w Warszawie udali się do P.do siedziby (...) J. K.

(1)w celu przeprowadzenia kontroli w związku ze skargą niepełnosprawnego pracownika jaka wpłynęła do PFRON. Osoba ta wykazywana była we wnioskach o dofinansowanie z tytułu rzekomego zatrudnienia w (...), a jednocześnie była zatrudniona faktycznie w innej firmie – J. T.. Ponadto kontrola wykazała, że cztery osoby inne figurujące we wnioskach o dofinansowanie nie żyja. Po tej kontroli – czynności na miejscu nie doszły do skutku z powodu nie okazania dokumentacji przez J. K., skierowano do Prokuratury w dniu 24.03.2011r. zawiadomienie o przestępstwie (k. 605 i nast.). W związku z działalnością gospodarczą (...) J. K.

(1)ustalono, że przestępstwo to stanowiło przedmiot śledztwa 1 Ds 1943/11 prowadzonego w Prokuraturze Rejonowej Poznań- Grunwald. Postępowanie prowadzone było jedynie przeciwko J. K.

(1), albowiem ten nie wskazał wówczas osób, z którymi fatycznie współdziałał i zakończone zostało wniesieniem aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 04 kwietnia 2012r., sygn. akt XVI K 56/12 Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XVI Karny skazał J. K.

(1)za przestępstwo polegające na tym, że: w okresie od lipca 2010r. do stycznia 2011r. w P.działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzając w błąd Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie co do warunków prowadzenia działalności gospodarczej w firmie (...)i oświadczenia o zatrudnieniu w tej firmie osób niepełnosprawnych, wyłudził tytułem dofinansowania do wynagrodzeń tych osób kwotę co najmniej 241220,55 zł doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w tej kwocie PFRON w Warszawie tj. za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. . Kolejną osobą wykorzystaną w powyższym przestępczym procederze, na polecenie M. P.

(1)był S. H.

(1). Firma (...) S. H.

(1)z siedzibą w P. , ul. (...)została założona przez S. H.

(1)na prośbę P. S.

(1). Według danych z rejestru ewidencji działalności gospodarczej, firma rozpoczęła działalność od 25.04.2011r. i zajmować miała się m.in. niespecjalistycznym sprzątaniem budynków i obiektów przemysłowych. S. H.

(1)poznał P. S.

(1)około 5- 4 lat temu. Około 2 lat temu spotkał się z nim w domu, spożywali wspólnie alkohol i wówczas P. S.

(1)zaproponował mu założenie firmy, którą tak faktycznie prowadziłby ktoś inny, kto jak to określił „na głowie ma komornika”. W zamian za to S. H.

(1)miał otrzymywać co miesiąc pieniądze w kwocie 5.000 zł, w związku z czym S. H.

(1)zarejestrował na siebie firmę (...)oraz założył dwa konta bankowe w A.Bank – firmowe i osobiste. Wszystkie dokumenty oraz karty bankomatowe przekazał P. S.

(1), a ten z kolei M. P.

(1). Po upływie około tygodnia i przemyśleniu sprawy S. H.

(1)doszedł do wniosku, że dokumenty te mogłyby zostać wykorzystane do popełnienia przestępstwa np. zaciągnięcia kredytu bankowego bez zamiaru jego spłacania. Wielokrotnie żądał od P. S.

(1)zwrotu dokumentów, czego ten nie uczynił, a wręcz zaczął go unikać. W związku z tym S. H.

(1)wyrejestrował działalność gospodarczą i zamknął konta bankowe. W okresie pomiędzy czerwcem 2011r. a wrześniem 2011r. złożone zostały w PFRON w Warszawie na podstawie nadanego numeru identyfikacyjnego ((...)) wnioski Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych rzekomo zatrudnianych przez firmę (...)na łączną kwotę 79.803,86 zł tytułem dofinansowania do 17 niepełnosprawnych pracowników: B. J.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), J. M.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., S. J., S. S.

(1), A. Ł., L. T.

(1), M. S.

(2), R. S.

(2), D. R.. I tak dniu 21 czerwca 2011 roku firma (...)złożyła do PFRON w Warszawie wniosek rejestracyjny i jednocześnie pierwszy wniosek o dofinansowanie za maj 2011 roku do zatrudnienia 17 pracowników. Firma ubiegała się o dofinansowanie w kwocie 26.396,40 zł. Kolejny wniosek o dofinansowanie na kwotę 26.396,40 zł został złożony w dniu 21 lipca 2011 roku za miesiąc czerwiec 2011 roku i także dotyczył 17 pracowników wyżej wymienionych. Wnioski o dofinansowanie za maj i czerwiec 2011 roku zostały złożone w formie papierowej, natomiast w dniu 19 września 2011 roku został złożony w formie elektronicznej wniosek o dofinansowanie za sierpień 2011 roku i dotyczył także 17 pracowników wyżej wymienionych i opiewał na łączną kwotę 27.011,06 zł. Dofinansowanie do rzekomego zatrudnienia osób niepełnosprawnych dla firmy (...)nie zostało nigdy wypłacone, gdyż podmiot mimo kilkukrotnego wezwania do dokonania korekty nie uzupełnił braków, dlatego wstrzymano wypłatę. Sprawcy zamierzonego celu zatem nie osiągnęli albowiem wnioski zawierały braki formalne, które nie zostały uzupełnione. Tak samo, jak i w wypadku poprzednich firm, żadna z osób wykazywanych we wnioskach nie była zatrudniona, nie świadczyła pracy na rzecz firmy (...). Oskarżeni P. S., M. P.

(1), L. P.

(2)zatem w okresie od czerwca 2011r. do września 2011r., w P., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą (...) S. H.

(1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty dofinansowania nierzetelnych pisemnych oświadczeń w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) S. H.

(1)osób niepełnosprawnych i usiłowali doprowadzić w ten sposób Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 79.803,86 zł tytułem dofinansowania fikcyjnego zatrudnienia za okres maj, czerwiec i sierpień 2011 roku do 17 niepełnosprawnych pracowników: B. J.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), J. M.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., S. J., S. S.

(1), A. Ł., L. T.

(1), M. S.

(2), R. S.

(2), D. R., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli i nie wypłacono im dofinansowania albowiem wnioski zawierały braki formalne, czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie i tak usiłowali wyłudzić: ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem B. J.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. I. kwotę 3751,44 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. R.

(1)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(1)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. K.

(2)kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem J. M.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. M.

(1)kwotę 3751,44 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem T. N.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. J. kwotę 4902,02 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem P. B. kwotę 6131,34 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. J. kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem S. S.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem A. Ł. kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem L. T.

(1)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem M. S.

(2)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem R. S.

(2)kwotę 4287,36 zł ⚫ w związku z rzekomym zatrudnieniem D. R. kwotę 4287,36 zł. Nie ustalono, kto personalnie zajmował się składaniem wniosków do PFRON w Warszawie o dofinansowanie do wynagrodzeń rzekomo zatrudnionych osób niepełnosprawnych w firmie (...). Bez wątpienia jednak całym procederem sterowali M. P.

(1)i L. P.

(2), przy czym głos decydujący należał do tego ostatniego, który dysponował największą wiedzą w tym zakresie. Podczas zatrzymania P. S.

(1)w dniu 01.02.2012r. ujawniono w miejscu zamieszkania oskarżonego karty bankomatowe A. Banku na nazwisko S. H.

(1)oraz S. A. k. 66-69, które zwrócono właścicielowi w toku postępowania przygotowawczego. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2013r. w sprawie o sygn. akt III K 163/12 P. S.

(1), M. P.

(1), P. K.

(1)skazani zostali za to, że: - w okresie od lutego 2010r. do marca 2011r. w P.działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem, w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą PW (...)z siedzibą w P., Osiedle (...)III S.6C/134, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, wprowadzili w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty dofinansowania nierzetelnych pisemnych oświadczeń w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie PW (...)z siedzibą w P., (...)osób niepełnosprawnych i wyłudzili w ten sposób za okres od stycznia 2010r. do lutego 2011r. mienie znacznej wartości w kwocie łącznej 939.422,53 zł tytułem dofinansowania do 47 niepełnosprawnych pracowników: A. W., G. W., M. T.

(1), R. Ś., D. S.

(2), T. R., Romy M., U. M., D. K., K. I., J. F., I. B., W. B., Z. B., J. B.

(1), J. B.

(2), M. D., R. D., A. D., K. G.

(1), R. J.

(1), B. J.

(2), A. J., A. K.

(1), A. K.

(2), S. K.

(2), I. K., M. K.

(1), R. M.

(2), M. S.

(3), A. M.

(3), E. N., T. N.

(2), K. N., Z. O., R. R., B. S., Z. S., A. S., D. T., M. T.

(2), S. W.

(2), K. Z., P. M., T. S., K. K.

(3), E. R.

(1)oraz usiłowali wyłudzić w ten sam sposób za okres stycznia i lutego 2010r. dofinansowanie w kwocie łącznej 28.644,43 zł w związku z rzekomym zatrudnieniem 12 niepełnosprawnych pracowników: S. G., Z. C.

(2), K. G.

(2), R. K., Z. M., J. N., J. S., E. S., A. T., W. J., J. B.

(3)i P. K.

(3), lecz zamierzonego celu nie osiągnęli albowiem w związku z zatrudnieniem tych osób dofinansowanie wypłacono innym podmiotom, czym działali na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, to jest za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. P. S.

(1)wymierzono - na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 2 pkt 2 k.k. i art. 60 § 6 pkt 3 k.k. - karę 11 miesięcy pozbawienia wolności, M. P.

(1)i L. P.– na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k. - kary po 2 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym z uwagi na śmierć L. P.

(1), przed uprawomocnieniem się wyroku, sprawę przeciwko niemu umorzono. Ponadto w dniu 28 lutego 2013r. Prokuratura Okręgowa w Poznaniu w spawie o sygn.. akt VI Ds 53/11 umorzyła śledztwo w sprawie : I. wyłudzenia, w krótkich odstępach czasu i ze z góry powziętym zamiarem pomiędzy wrześniem 2006r., a majem 2011r. w L., w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą PW (...)z siedzibą w L.oraz PW (...)z siedzibą w L.dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd poprzez przedłożenie, mających istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelnych pisemnych oświadczeń o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie dysponującym środkami publicznymi, mienia znacznej wartości w kwocie łącznej 7.548.154,12 zł i tak; - w okresie pomiędzy wrześniem 2006r., a kwietniem 2009r. w L.w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą PW (...)z siedzibą w L.wyłudzenia dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelnych pisemnych oświadczeń o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie dysponującym środkami publicznymi, mienia znacznej wartości w kwocie łącznej 2.879.646,02 zł - w okresie pomiędzy majem 2009r. a majem 2011r. w L.w związku z zarejestrowaną działalnością gospodarczą pod nazwą PW (...)z siedzibą w L.wyłudzenia dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd poprzez przedłożenie mających istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelnych pisemnych oświadczeń o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie dysponującym środkami publicznymi, mienia znacznej wartości w kwocie łącznej 4.668.508, 10 zł , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art.297 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i w zw. z art. 11 § 2 kk i art. w zw. z art. 12 kk z uwagi na to, że czyn nie zwierał znamion czynu zabronionego ( art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.) II/ udzielenia innym ustalonym osobom, w okresie pomiędzy kwietniem 2011r., a czerwcem 2011r. w P., poprzez zrejestrowanie działalności gospodarczej (...) S. H.

(1)i założenie kont bankowych, a następnie przekazanie tym osobom dokumentacji i kart bankomatowych, pomocy w popełnieniu przestępstwa polegającego na wyłudzeniu świadczenia pieniężnego stanowiącego dofinansowanie do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, po uprzednim wprowadzeniu w błąd poprzez przedłożenie mającego istotne znaczenie dla wypłaty tego świadczenia nierzetelnego pisemnego oświadczenia, w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie dysponującym środkami publicznymi, o zatrudnieniu w firmie (...) S. H.

(1)osób niepełnosprawnych i usiłowania wyłudzenia pomiędzy czerwcem 2011r. a wrześniem 2011r. w P., mienia w kwocie łącznej 79.763,86 zł tytułem dofinansowania do 17 niepełnosprawnych pracowników: B. J.

(1), R. I., J. R.

(1), M. S.

(1), J. K.

(2), J. M.

(1), A. M.

(1), T. N.

(1), M. J., P. B., S. J., S. S.

(1), A. G.

(2), L. T.

(1), M. S.

(2), R. S.

(2), D. R.i działania w ten sposób na szkodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z 286 § 1 k.k. w zb. z art.297 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. z uwagi na to, że czyn nie zwierał znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.). Ponadto, w związku ze śmiercią L. P.

(1)w dniu 31 stycznia 2014r., oskarżonego w sprawie III K 71/13, materiały dotyczącego jego sprawy wyłączono w dniu 19 lutego 2014r. ze sprawy III K 71/13 do odrębnego rozpoznania i umorzono postępowanie prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2014r. sygn. akt III K 31/14 z uwagi na negatywną przesłankę postępowania w postaci śmierci oskarżonego. Oskarżony P. S.

(1)syn J. i D. z domu F., urodził się (...) w P. . Jest żonaty, ojcem pięciorga dzieci, z których troje jest małoletnich, posiada na utrzymaniu pięcioro własnych dzieci i dwoje dzieci małżonki z poprzedniego związku. Ma wykształcenie zasadnicze zawodowe, z zawodu masaż – ubojowiec, zatrudniony jest w firmie (...) na okres próbny na stanowisku elektryka z wynagrodzeniem 1600-1800 zł netto miesięcznie. Oskarżony nie ma majątku. Ma zasądzone alimenty - łącznie 800 zł miesięcznie, które płaci regularnie (oświadczenie oskarżonego), jego żona pracuje i zarabia około 1500-1600 zł netto miesięcznie. W chwili orzekania karany był jeden raz za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k., w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22.11.2013r. w sprawie o sygn. akt III 163/12 na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony M. P.

(1)syn L.i I.z domu P. urodził się (...)w P.. Jest osobą stanu wolnego, pozostającą w nieformalnym związku, ojcem jednego dziecka w wieku 2 lat, które pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony ma wykształcenie zasadnicze zawodowe, z zawodu jest monterem instalacji wodno – kanalizacyjno – gazowej i CO; posiada zarejestrowaną działalność gospodarczą pod firmą PW (...)z siedzibą w L., której aktualnie nie prowadzi i nie osiąga z niej żadnych dochodów . Oskarżony pracuje dorywczo naprawiając samochody, zarabia z tego tytułu około 1000-1200 zł miesięcznie, nie jest zarejestrowany jako bezrobotny, bo próbuje wznowić działalność gospodarczą – firmę sprzątającą. Nie posiada majątku o znaczniejszej wartości. W chwili orzekania był raz karany za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k., w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22.11.2013r. w sprawie o sygn. akt III 163/12 na karę 2 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pozostałe skazania zatarły się z mocy prawa). . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów przeprowadzonych na rozprawie takich jak: 1) wyjaśnień oskarżonych: ⚫ P. S.

(1)( k. 96-102, 201-202, 211-214, 232-234, 596-600, 739-742, 955, 959-961, 1319, 1617-1620, 1659,), pismo k. 1277 ⚫ w niewielkiej części M. P.

(1)( k. 103-105, 203-205, 763-766, 955 – 958, 1319, 1616, 1657), 2) zeznań świadków : A. B.

(1)k. 48-51, 1402, P. K.

(1)k. 414-420 akt III K 163/12 (tj. k. 1626-1632 akt głównych), 813-815 akt III K 163/12 (tj. k. 1635-1637 akt głównych) w zw. z k. 1654-1659, w niewielkiej części L. P.

(1)– przesłuchanego jako podejrzany, a następnie oskarżony, przy czym po jego przesłuchaniu w charakterze oskarżonego, oskarżony zmarł i jego materiały wyłączono do odrębnego postępowania i umorzono, ujawniając protokoły jego przesłuchania w trybie art. 391 § 1 k.p.k. w zw. z art. 391 § 2 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. -- k. 197-200, 206-208, 769-771, 958, 1320 w zw. z k. 1546 i k. 1615; M. S.

(5)k. 45-47, 1153 Z. C.

(1)k.235-236, 1309-1312 E. R.

(2)k.253-255, 860-861, protokół z dnia 18.12.2013r. - teczki II Ko 125/13 – odezwa SR w Myślenicach w zw. z k. 1488 i 1544 J. I. k.260-261, 858-859, 1152-1153 J. M.

(1)k.267-268 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) E. W. k.272-273 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) T. F. k.276-278 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) D. H. k.283-284, k. 30 teczki II Ko 748/13 – odezwa SR w Jarocinie w zw. z k. 1488 i 1544 D. S.

(1)k.294-295, 856-857, k. 49-50 teczki III Ko 1692/13 – odezwa SR Białystok w zw. z k. 1488 i 1544 M. J. k.298-299, 866-867, k. 35-36 teczki II Ko 1518/13 – odezwa SR w Koninie w zw. z k. 1488 i 1544 S. J. k.304-305, 864-865, k. 47-48 teczki II Ko 1767/13 – odezwa SR w Koninie w zw. z k. 1543 P. B. k.316-317 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) M. S.

(2)k.319-321 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) J. K.

(2)k.327-328, 876-877 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) R. S.

(2)k.333-334 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) R. I. k.335, k. 41-43 teczki V Ko 2050/13 – odezwa SR dla Łodzi - Śródmieścia w zw. z k. 1488 i 1544 B. J.

(1)k.336, 878-879, k. 37-38 teczki III Ko 1001/13 – odezwa SR dla Łodzi – Widzewa w zw. z k. 1488 i 1544 J. R.

(2)k.338-339 w zw. z k. 1317 (odczytano protokół w trybie art. 392 § 1 k.p.k.) R. S.

(1)k.340 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) J. R.

(1)k.341-342, 72-74 teczki VI Ko 2717/13 – odezwa SR dla Łodzi - Śródmieścia w zw. z k. 1543 M. S.

(1)k.345-346 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) Z. W.

(2)k.438, 868-869 w zw. z k. 1531 (ujawniono bez odczytywania w trybie art. 392 § 1 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k.) Z. K. k.441-442, k. 100-102 teczki Ko 54/14 – odezwa SR dla Wrocław - Krzyków w zw. z k. 1543 P. W. k.444-445, 854-855, k. 37-40 teczki IX Ko 111/13 – odezwa SR dla Krakowa Krowodrzy w zw. z k. 1488 i 1544 T. M. k.448-449 w zw. z k. 1410 W. Z. k.450-452, 873-875 k. 37-40 teczki IX Ko 111/13 – odezwa SR dla Krakowa Krowodrzy w zw. z k. 1488 i 1544 K. P. k.470-472, 1312-1317 A. G.

(1)k.541-542, k. 41-43 teczki V Ko 2050/13 – odezwa SR dla Łodzi - Śródmieścia w zw. z k. 1488i 1544 częściowo J. K.

(1)k.557-559, 560-562, 579-582, 646-647, 661-663, 665-668, 786-790, 791-794, 811-812, 1154-1158 S. H.

(1)k.583-586, 1159-1160 L. Ł. k.756, 872, k. 43 teczki II Ko 1175/13 – odezwa wykonana przez SR Zambrów w zw. z k. 1488 i 1544 A. M.

(4)k.862-863, k. 41-43 teczki V Ko 2050/13 – odezwa SR dla Łodzi - Śródmieścia w zw. z k. 1488 i 1544 L. T.

(2)k. 1396-1399, 1405-1409 P. S.

(3)k. 1402-1405 3) treści ujawnionych na podstawie art. 393 § 1 – 3 k.p.k. w zw. z art. 394 § 1 i 2 k.p.k. w toku przewodu sądowego dokumentów ( k. 1545, 1616, 1659 ), to jest : ⚫ Postanowienie o wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania k. 1-4 ⚫ Notatka urzędowa k.11-15 ⚫ Informacja z PFRON Oddział (...) w P. k.16-18 ⚫ Raport BIK dot. P. S.

(1)k.21-40 ⚫ Tablica poglądowa k.58-59 ⚫ Protokół przeszukania P. S.

(1)k.60-61 ⚫ Protokół przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez P. S.

(1)k.63-71 ⚫ Protokół przeszukania M. P.

(1)k. 72-75 ⚫ Protokół przeszukania L. P.

(1)k.106-107, 191-192 ⚫ Protokół przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez M. P.

(1)k.77-87 ⚫ Protokół przeszukania myjni samochodowej k.88-93 ⚫ Protokół przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez L. P.

(1)wraz z kopią zatrzymanej dokumentacji k.110-189 Informacje z UM P. dot. firmy (...) i (...) J. K.

(1)k.216-217 Notatka urzędowa k. 215 Odpis wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 01.10.2007r., sygn. akt XXV K 800/07 dot. M. P.

(1)i Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28 maja 2007r. sygn. akt XXVI K 9/06 k.219-226 Odpis wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu Wydział VII Karny z dnia 09.12.2011r., sygn. akt VIII K 1539/11 k.227-228 Dokumentacja dot. Z. C.

(1)k.237-243 Dokumentacja przekazana z PFRON dot. (...) k.244-250 Informacja z ZUS I oddział w P. dot. firmy (...) i (...) J. K.

(1)k.251 Dokumentacja dot. P. R. k.256-259 Dokumentacja dot. J. I. k.262-266 Dokumentacja dot. J. M.

(1)k.269-271 Dokumentacja dot. E. W. k.274-275 Dokumentacja dot. E. F. k.279-282 Dokumentacja dot. D. H. k.285-293 Dokumentacja dot. D. S.

(1)k.296-297 Dokumentacja dot. M. J. k.300-303 Dokumentacja dot. S. J. k.306 Odpisy skrócone aktów zgonu: S. K.

(1), W. D., Z. W.

(1), E. K., W. P. k.311-315 Dokumentacja dot. P. B. k. 318 Dokumentacja dot. M. S.

(2)k.322-326 Dokumentacja dot. J. K.

(2)k.329-332 Dokumentacja dot. B. J.

(1)k.337 Dokumentacja dot. J. R.

(1)k.343-344 Dokumentacja dot. Z. W.

(2)k.439-440 Dokumentacja dot. Z. K. k.443 Dokumentacja dot. P. W. k.446-447 Dokumentacja dot. W. Z. k.453-469 Dokumentacja z PFRON dot. (...) k.473-540 Dokumentacja dot. A. G.

(1)k.543-545 Informacja dot. D. R. k.546 Informacja dot. L. T.

(1)k.547-548 Informacja dot. B. T., D. R., M. W., H. G., M. K.

(2), B. W. i M. K.

(3)k.549 Akt oskarżenia przeciwko J. K.

(1)w k.550-554 Wyrok Sadu Okręgowego w Poznaniu Wydział XVI Karny z dnia 04.04.2012r., sygn. akt 56/12 w sprawie J. K.

(1)k.555-556, 673-675 Historia rachunku bankowego (...) J. K.

(1)k.563-578 Protokół pobrania próbek pisma ręcznego od S. H.

(1)k.587-589 Notatka urzędowa dot. S. D., M. S.

(6), D. O., J. A., M. Ł., M. P.

(2), A. G.

(2)k.590,591, 592 Dokumentacja przekazana przez PFRON dot. (...) J. K.

(1)k.605-620 Historia rachunku bankowego (...) J. K.

(1)k.622-637,795-800 Protokół pobrania próbek pisma ręcznego od J. K.

(1)k.638-645 Informacja z (...) SA k.648 Informacja z PFRON k.649-655 Opinia z badania dokumentów k.656-660 Kserokopia wyroku w sprawie XVI K 56/12 k. 673-674 Dokumentacja dot. (...) J. K.

(1)k.676-738 Protokół pobrania próbek pisma ręcznego od P. S.

(1)k.743-747 Dokumentacja dot. A. Ł. k.757-759 Dokumentacja z PFRON dot. (...) J. K.

(1)k.780-785 Historia rachunku bankowego (...) J. K.

(1)k.795-810 Informacja z (...) SA k.813 Informacja z CEL dot. S. M. k.814-820 Protokół okazania oraz tablice poglądowe k.823-838 Informacja z Peron k.839-845 Opinia z badania dokumentów k.846-850 Notatka służbowa k.851-852 Dokumentacja dot. Z. W.

(2)k.870-871 Postanowienie o umorzeniu śledztwa k. 880 Kopia materiałów z postępowania VI Ds. 53/11 Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w postaci: postanowienia z 28.02.2013r. o umorzeniu śledztwa w sprawie m.in. wyłudzenia dofinansowania na firmę PW - (...)oraz (...) M. P.

(1)k. 1603-1612, Pismo oskarżonego P. S.

(1)k. 1613 Opinia z zakresu informatyki k.347-437 , sporządzona przez biegłego R. J.; Pisma i dokumentacja o stopniu niepełnosprawności nadesłane przez świadków: k. 973-974, 976, 978-979, 981-983, 985-987, 989-991, 993, 995-996, 998-999, 1001-1003, 1005, 1007-1009, 1011, 1013-1014, 1018-1019, 1021-1025, 1026-1029, 1031, 1033, 1063, 1108-1109, 1111-1112, 1126, 1163, Opinia sądowo – medyczna i dokumentacja lekarska dotycząca L. P. k. 1116-1119, 1211, załącznik nr 2 Dokumenty zgromadzone w kopii akt III K 710/12 SR Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – załącznik do akt głównych w czterech tomach na k. 1-763 Dokumentacja z PFRON w Warszawie (kopie protokołów kontroli z załącznikami) znajdujące się w załączniku nr 1 do akt głównych k. 1417-1418 i załącznik nr 1 Odpis skrócony aktu zgonu L. P.

(1)k. 1470, 1485 Odpis wyroku w sprawie III K 163/12 wraz z uzasadnieniem k. 1473-1477,1558-1600 Postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu sygn. akt III K 31/14 k. 1500-1501 Odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie II AKa 56/14 k. 1555 Dane o karalności oskarżonych za przestępstwa ( k 894, 895-896, 897-898, 1447, 1448, 1455-1456). Oskarżony P. S.

(1)– zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem - przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów oraz złożył szerokie wyjaśnienia, w których opisał on okoliczności całego procederu, w którym brał udział. Po przedstawieniu mu zarzutu wyłudzenia i usiłowania wyłudzenia środków z PFRON na firmę PW – (...), razem z P. K.

(1)i M. P.

(1), z tytułu rzekomego zatrudnienia osób niepełnosprawnych, wyjaśnił on w dniu 1 lutego 2012r. w szczególności odnośnie tego zarzutu, iż P. K. poznał, kiedy pracował u elektryka w L., w latach 2007-2010 r. M. P. poznał natomiast wcześniej, w latach dziewięćdziesiątych XX w., kiedy razem pracowali na straganach przy ul. (...). W 2010r. M. P. zwierzył mu się, iż prowadzi firmę (...) z/s w L., która ma duże zadłużenie i pewnie zmuszony będzie ją zamknąć. Jednocześnie zapytał go czy nie chciałby założyć firmy na siebie, którą taką naprawdę poprowadziłby on - firma miałaby mieć siedzibę w tym samym miejscu co WEKTOR, zatrudniać tych samych pracowników i kontynuować jej działalność, polegającą m.in. na sprzątaniu obiektów. Oskarżony przystał, jak stwierdził, na jego propozycję i zarejestrował na siebie firmę (...), której działalnością się nie zajmował. Tuż po zarejestrowaniu firmy, M. P. miał mu powiedzieć, że są w niej zatrudnieni niepełnosprawni i że w związku z tym można z tego tytułu pozyskać dofinansowanie z PFRON, przy czym nie powiedział mu, aby zatrudnienie tych osób było fikcyjne. Po czasie okazało się, że powstało zadłużenia z tytułu tego zatrudnienia wobec ZUS i US. Zysk z prowadzenia tej firmy miał być dzielony pomiędzy oskarżonego, M. P., jego ojca L. i jakiegoś D.. Oskarżony po założeniu firmy (...), przekazał wszystkie dokumenty firmowe M. P. wraz z pieczątką. Założył także konto firmowe w Banku (...), do którego upoważniony był wyłącznie on sam, ale numer (...) do konta przekazał M. P.. Na konto firmowe wpływały pieniądze z PFRON oraz to co zarobili pracownicy firmy (...). Pieniądze z konta firmowego przelewał na konto osobiste, a następnie wypłacał je za pośrednictwem bankomatów lub bezpośrednio w banku. Wypłacone pieniądze przekazywał M. P., który co miesiąc z tego tytułu wypłacał mu po 5.000 zł. Wedle jego wiedzy dofinansowanie wypłacane przez PFRON firmie (...) było jak najbardziej legalne. Dokumenty, które przychodziły z PFRON na jego adres, przekazywał M. P. osobiście u siebie w domu, a z czasem zaczął je zawozić do myjni samochodowej, znajdującej się na osiedlu (...) w P., zarządzanej przez ojca M. P., który także zarządzał i kierował firmą (...) – to on bowiem dwu lub trzykrotnie polecił mu zmienić konto firmy (...) oraz osobiste – tak, aby za każdym razem były w tym samym banku. On także polecał mu udać się z księgową do komornika czy urzędu, zaś w spotkaniach dotyczących działalności firmy - z udziałem oskarżonego, M. P. i np. księgowej - to właśnie on nimi kierował i podejmował decyzje. Odnośnie działalności firmy (...) wyjaśnił, że około 2010 r. M. P. poprosił go o znalezienie jakiejś osoby, która zgodziłaby się zarejestrować na siebie firmę, która nie będzie prowadziła żadnej działalności, jak również nie będzie nikogo zatrudniała – miała powstać tylko w celu uzyskania dofinansowania z PFRON z tytułu fikcyjnego zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Wówczas pomyślał o P. K.

(1). Przedstawił mu tę propozycję, którą ten przyjął. Według oskarżonego, P. K. wiedział od początku, że celem założenia firmy będzie wyłudzenie dofinansowania z PFRON. Według oskarżonego P. K. nigdy nie spotkał się z M. P., ani z jego ojcem i nie prowadził w jego obecności rozmów telefonicznych z wymienionym, a co najwyżej mógł wykonać w jego obecności jakieś krótkie telefony w rodzaju „jest załatwione”. Przyznał, iż pomógł P. K. zarejestrować firmę (...), a dokumenty rejestrowe przejął od niego i przekazał je M. P.. Udał się z nim także do Banku (...), gdzie P. K. założył konto firmowe i osobiste . I w tym przypadku przejął od niego dokumenty dotyczące rachunku firmowego wraz z kartą, po czym dokumenty te przekazał M. P. lub jego ojcu. Po pewnym czasie L. P. polecił mu, aby przyjechał do niego do myjni samochodowej. Tam wręczył mu pismo do PFRON o wygenerowanie numeru dla firmy (...), z którym kazał mu pojechać do P. K., aby ten je podpisał i złożył w Oddziale PFRON, co też oskarżony razem z w/w uczynili. Po uzyskaniu numeru z PFRON, P. K. przekazał go oskarżonemu, a ten z kolei, jak wyjaśnił dalej, zawiózł ten numer do myjni samochodowej, gdzie w biurze przekazał go L. P.. Wówczas L. P. miał powiedzieć do niego , że „sprawa rusza z miejsca i będą wysyłane wnioski o dofinansowanie” (k. 100). Oskarżony wyraził także przekonanie, że to L. P. kierował wszystkimi poczynaniami związanymi z pozyskiwaniem dofinansowania z PFRON w ramach firmy (...). Zawsze bowiem, podczas wszystkich rozmów dotyczących tej kwestii z udziałem oskarżonego i M. P., głos decydujący należał do L. P.. Poza tym z jego obserwacji wynikło, że na ten temat posiadał on ogromną wiedzę, nie tylko z tego względu, że L. P. sam był inwalidą.. Wszelka dokumentacja, która napływała z PFRON była przez oskarżonego odbierana od P. K., a następnie przekazywana M. P. lub jego ojcu. Po pewnym czasie M. P. telefonował do oskarżonego i mówił, aby monitorował konto P. K., bo powinny wpłynąć na nie pieniądze z PFRON. Po potwierdzeniu tej informacji, oskarżony jechał wraz z P. K. do banku, gdzie ten ostatni przelewał pieniądze na rachunek osobisty, po czym je wypłacał i jemu przekazywał. On sam, jak stwierdził, tylko raz pieniądze te przekazał L. P. – w pozostałych przypadkach przekazywał je M. P., również w tym przypadkach, gdy pieniądze z konta firmy (...) wypłacał w bankomatach. Z wypłaconych pieniędzy każdorazowo przekazywał na polecenie M. P. P. K. po 5.000 zł. Sytuacji takich było kilka. Natomiast ¼ część z pozostałych wypłaconych pieniędzy M. P.

(1), jak stwierdził oskarżony, przekazywał mu osobiście, a raz L. P., kiedy to odbierał od niego pieniądze. Wedle relacji M. P., również on sam, jak i jego ojciec mieli pobierać po ¼ części z tych pieniędzy. M. P. utrzymywał także, iż taką samą część pieniędzy otrzymywał ów D., w co oskarżony osobiście nie wierzył. Przyznał, że kilka razy logował się na koncie firmy (...), ale nigdy niczego w ten sposób nie przelewał. Oskarżony stwierdził, że nie zna osób, których dane osobowe widnieją w zarzucie, jak niepełnosprawnych zgłoszonych do PERON. Ostatecznie proceder ten zakończył się w 2011r., po zatrzymaniu P. K.. Oskarżony nie wiedział, kto o tym zadecydował. P. S. wyjaśnił ponadto, iż po zakończeniu działalności w ramach firm (...), M. P.

(1)polecił mu znaleźć kolejną osobę, gotową do pełnienia roli „słupa”. Rolę taką zaproponował J. K.

(1). On także przystał na tę propozycję i założył firmę (...). Oskarżony P. S. w pierwszych wyjaśnieniach z dnia 01.02.2012r. wyjaśnił, że schemat działania firmy (...) był taki sam, jak w przypadku firmy (...). Również pod jej szyldem zostało wyłudzone dofinansowanie z PFRON - z inicjatywy i pod nadzorem M. i L. P.

(1). Wyjaśnił także, że wyłudzenie dofinansowania na firmę (...) zostało przerwane kontrolą przeprowadzoną przez PERON. W pierwszych wyjaśnieniach z dnia 01.02.2012r. P. S. wyjaśnił ponadto, że po tej firmie, także z inicjatywny M. P., oskarżony znalazł S. H.

(1)– w tym przypadku PFRON nie przekazał żadnego dofinansowania na założoną przez w/w firmę, ale sam wniosek, wedle jego wiedzy, został złożony (k. 96-102). W kolejnym przesłuchaniu 15.03.2012r. wskazał, że zdarzało mu się jechać do siedziby firmy (...) w L. w towarzystwie (...). L. P. według oskarżonego „dowodził” całością spraw związanych z uzyskiwaniem dofinansowania z PERON dla firmy (...). Jak wyjaśnił oskarżony, L. P.

(2)przekazywał mu zakopertowane dokumenty dotyczące firmy (...), zaadresowane do PFRON. Wedle oceny oskarżonego dokumenty te przygotowywał L. P.. Rozwinął także okoliczności dotyczące pozyskania dofinansowania na firmę (...). K., wskazując, iż wszystkimi kwestiami związanymi z rejestracją firmy w PFRON oraz ze składaniem wniosków o wypłatę dofinansowania w formie elektronicznej, tak jak w przypadku firmy (...), zajmowali się M. i L. P.. Oskarżony podał, że J. K.

(1)znał od wielu lat, gdyż mieszkali niedaleko siebie. Jesienią 2010 roku M. P.

(1)zaproponował oskarżonemu, ab znalazł kogoś, kto chce zarobić w taki sam sposób, jak przy pomocy firm (...). Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że zaproponował udział w tym procederze swojemu koledze J. K.

(1), a kiedy ten na to się zgodził, pomógł mu załatwić formalności związane z założeniem firmy, następnie zawiózł go do oddziału PFRON w P.. Oskarżony podkreślił, że wszystkie dokumenty niezbędne do uzyskiwania dofinansowania z PFRON załatwiali M. i L. P.

(5), oni prowadzili z PFRON korespondencję, łącznie z wysyłaniem co miesiąc wniosków o dofinansowanie. Cała korespondencja przychodząca z PFRON była przekazywana M., a czasami L. P., natomiast K. i K. przekazywali korespondencję z PFRON oskarżonemu, a ten oddawał ją P.. Oskarżony wyjaśnił, że według jego wiedzy firma (...) działała tak, jak firma P. K., tj. fikcyjnie wykazywano zatrudnienie osób niepełnosprawnych w celu wyłudzenia dofinansowania z PFRON. J. K.

(1)od oskarżonego otrzymywał za to 5000 zł miesięcznie, takich wypłat było ok. czterech. Według oskarżonego obowiązkiem K. i K. było wypłacić pieniądze z ich kont i przekazać je oskarżonemu, za co otrzymywali od niego po 5000 zł, a on następnie pieniądze te przekazywał P., najczęściej M.. Oskarżony nie potrafił wyjaśnić dokładnie dlaczego firma (...) przestała działać, ale powodem tego mogła być kontrola PFRON. Wyjaśnił ponadto, że na takich samych zasadach miała działać firma S. H., którego namówił do „współpracy”. S. H.

(2)był jego kolegą i kiedy przystał na propozycję oskarżonego, zarejestrował na siebie firmę, założył konto w banku. Następnie jednak w mniemaniu oskarżonego, S. H.

(1)przemyślał sprawę, wystraszył się i wycofał się z tego. Według oskarżonego S. H.

(1)nie był w siedzibie PFRON w P., a wnioski o dofinansowanie złożyli za niego P., choć nie wie, czy H. otrzymał jakieś pieniądze z PFRON. S. H.

(1)domagał się zwrotu dokumentacji jego firmy, jednak P. nie reagowali na to. Dodał, iż nie wie w jaki sposób M. i L. P. pozyskiwali dane osobowe osób niepełnosprawnych. Na koniec przyznał, iż do współpracy z P. skłoniła go trudna sytuacja materialna – fakt posiadania na utrzymaniu pięciorga dzieci. Wyraził żal, iż na to poszedł i zadeklarował chęć współpracy z organami ścigania (k. 211-214). Podczas kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k. 232-234) wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności, podnosząc, że powiedział organom ścigania wszystko, co wiedział o zarzucanym mu przestępstwie, jak i ujawnił okoliczności popełnienia przestępstw, o których organy ścigania nie wiedziały jeszcze, dlatego wniósł o zastosowanie wobec niego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 7 stycznia 2013r., po przedstawieniu mu zarzutów popełnienia przestępstw sformułowanych następnie w akcie oskarżenia w tej sprawie, wyjaśnił, że przestępstwa z wykorzystaniem firm (...)zostały popełnione w ten sam sposób, co w przypadku oszustwa z wykorzystaniem firmy (...). Wyjaśnił, że J. K.

(1)poznał około 2008 roku, mieszkali niedaleko, a przez pewien okres czasu pracowali razem jako pomocnicy elektryka. Oskarżony podtrzymał, że w latach 2010 – 2011, działając wspólnie i w porozumieniu z P. K.

(1), M. P.

(1)i L. P., wyłudzali dofinansowanie z PFRON. W pewnym momencie, w 2010 roku, M. P.

(1)polecił mu znalezienie kolejnej osoby, która zarejestruje na siebie działalność gospodarczą i będzie można uzyskiwać dofinansowanie z tytułu fikcyjnego zatrudnienia osób niepełnosprawnych. M. P.

(1)miał powiedzieć oskarżonemu, że żadna z osób niepełnosprawnych nie miała być zatrudniona w tej firmie. Kiedy oskarżony zaproponował J. K.

(1)założenie takiej firmy „słupa”, powiedział mu, że firmę będzie prowadził ktoś inny. Oskarżony stwierdził wówczas, że nie pamięta czy i kiedy powiedział K., że chodzi o fikcyjne zatrudnienie osób niepełnosprawnych w celu wyłudzania dofinansowania z PFRON-u. Pomógł K.w urzędach załatwić formalności związane z założeniem firmy, a kiedy nadano REGON, zaświadczenie to przekazał oskarżonemu, który dał je M. P.

(1), podobnie jak z numerem NIP firmy (...). Według wiedzy oskarżonego, J. K.

(1)założył też dwa konta w A.Banku – jedno firmowe, a jedno osobiste, dostał dwie karty bankomatowe, ale ich nie przekazywał S.na stałe, poza dwoma przypadkami kiedy udostępnił S.kartę w celu wypłaty pieniędzy z bankomatu. P. S.podkreślił, że po wypłaceniu pieniędzy przelanych przez PFRON, oddał karty K.. Wyjaśnił, że na polecenie M. P.

(1)kazał K.założyć te konta, bo na konto firmowe miały wpływać środki z PFRON, jak twierdził M. P., które następnie K.miał przelewać na swoje konto osobiste i wypłacać w banku lub z bankomatu. Oskarżony opisał także sytuację, kiedy oskarżony L. P.

(2)zadzwonił do niego, aby przyjechał do myjni w P.„bo trzeba załatwić jedną sprawę tak aby mogły ruszyć dotacje z PFRON na firmę (...)” k. 599. Wówczas L. P.

(2)dał mu wypełniony wniosek do PFRON o nadanie numeru identyfikacyjnego do logowania się w systemie PFRON przez firmę (...). Ten wniosek był wypisany pismem odręcznym, a L. P.polecił oskarżonemu, aby razem z K.złożył ten wniosek w Oddziale PFRON w P.. Oskarżony pomógł K.załatwić w/w sprawę w urzędzie, a po odebraniu tego numeru przekazał go oskarżonemu, który z kolei zawiózł do L. P.. Z wyjaśnień oskarżonego wynika poza tym, że następnie M.lub L. P.

(2)dzwonili do niego, aby polecił K.sprawdzić konto firmowe, czy nie wpłynęły pieniądze z PFRON. Kiedy wpłynęły pieniądze na konto firmy (...), J. K.

(1)w banku przelewał te pieniądze na swoje konto osobiste, wypłacał i przekazywał S., a ten ostatni przekazywał je dalej – L. P.albo M. P.

(1). Pieniądze P.oskarżony zawoził albo do myjni, albo do domu M. P.

(1)na ul. (...). Zdarzało się także, że M. P.

(1)przyjeżdżał do oskarżonego do domu po te pieniądze. J. K.

(1), jak wynika z wyjaśnień oskarżonego S., za każdą przelaną transzę środków z PFRON, otrzymywał po 5000 zł. Pieniądze te otrzymywał albo od S., albo potrącał sobie ze środków przelanych przez PFRON, pozostawiając taką kwotę na koncie osobistym. P. S.dodał, że po potrąceniu wynagrodzenia dla K.(łącznie otrzymał on 30.000 zł tj. przez 6 miesięcy po 5000 zł), on dostawał ¼ pozostałej kwoty, a resztę przekazywał M. P.

(1)albo jego ojcu. Oskarżony wyjaśnił, że P.utrzymywali, iż także dostawali po ¼ wyłudzonej kwoty, ponieważ ¼ tych środków trafiała do niejakiego D., w co jednak sam oskarżony powątpiewał, uważając, iż tego D. P.

(1)wymyślili, aby uzasadnić przed nim jego zysk wynoszący ¼ wyłudzonej kwoty. Oskarżony podniósł, że wydaje mu się, iż P.chodziło o D., który przewijał się w sprawie III K 163/12 jako właściciel firmy zatrudniającej osoby niepełnosprawne. Kiedy J. K.

(1)uzyskał informację o planowanej kontroli PFRON w firmie (...), P.zakazali S.kontaktów z K., jak również stwierdzili, aby do niczego się nie przyznawał. Dodał, że swoją część wyłudzonych pieniędzy przeznaczył na spłatę długów, wynajęcie większego mieszkania, remont i zakup mebli, na codzienne wydatki (k. 596-600). W ostatnich wyjaśnieniach w postępowaniu przygotowawczym P. S.

(1)wyjaśnił, że w 2011 roku M. P.

(1)powiedział mu, iż „będzie potrzebny kolejny człowiek, który założy firmę i będzie na nią można w taki sam sposób, jak w dwóch poprzednich przypadkach, czyli w przypadku firmy (...), wyłudzać dofinansowanie z PFRON” k. 739. Oskarżony zaproponował założenie firmy (...), który był jego kolegą i powiedział mu, że będzie mógł zarobić. Oskarżony powiedział S. H.

(1), że założy na siebie firmę, która będzie prowadzić inna osoba, a on dostanie za to pieniądze – 5000 zł miesięcznie. S., jak twierdzi, nie powiedział H., że na jego firmę będzie wyłudzane z PFRON dofinansowanie. Kiedy S. H.

(1)przystał na propozycję P. S., ten poinformował go jak ma założyć firmę, do jakich urzędów się udać, a także o tym, że ma założyć dwa konta bankowe – firmowe i osobiste. Następnie S. H.

(1)dał S. wszystkie dokumenty dotyczące jego firmy (...), w tym numery REGON i NIP, a ten z kolei przekazał je M. P.

(1). Po kilku dniach przyszedł jednak do S. S. H.

(1)i powiedział, że rezygnuje z tego interesu i zażądał zwrotu wszystkich dokumentów. P. S. przekazał M. P.

(1)stanowisko H., jednak P. zwlekał z oddaniem dokumentacji dotyczącej firmy (...). S. H.

(1)według oskarżonego nigdy nie dowiedział się na czym faktycznie miała polegać działalność jego firmy i za co miał dostawać co miesiąc 5000 zł, jednak powiedział S., że domyślił się na czym to polega i wycofał się, aby uniknąć problemów. Oskarżony P. S. stwierdził, że dopiero w czasie tego ostatniego przesłuchania dowiedział się o złożeniu wniosków do PFRON o dofinansowanie w związku z firmą (...). On nie dostał za to żadnego wynagrodzenia. Nie wie kto wyrobił pieczątki firmowe (...) i (...). Wskazał, że L. P.

(2)dał mu wniosek do PFRON o wygenerowanie numeru identyfikacyjnego dla firmy (...), jednak według oskarżonego ani on, ani S. H.

(1)nie złożyli tego wniosku, bo musiał to zrobić osobiście właściciel firmy, tak jak w przypadku P. K. i J. K.. Oskarżony dodał, że ujawnił organom ścigania informacje o przestępstwach, o których nie posiadały wiedzy, bo czuł się winny, czuł się z tym źle. Uważa, że zrobił swoim zachowaniem krzywdę P. K.

(1), J. K.

(1)i S. H.

(1), a także ludziom niepełnosprawnym, na których wyłudzali dofinansowanie. Oskarżony dodał, że nigdy nie podrobił podpisów, w związku z zarzucanymi mu przestępstwami, nie wypełniał żadnych dokumentów, nie adresował kopert. Nie widział kto to robił, ale jest przekonany, że robił to L. P.

(2), o czym wie od M. P.

(1). M. P.

(1)według oskarżonego nie był decyzyjny, zawsze konsultował wszystko z ojcem L. P., stąd wywodzi, że wszystkim kierował L. P.

(2)i że on wypełniał dokumenty (k. 739-742). Wyjaśniając przed Sądem, oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień, jednak podtrzymał wszystkie odczytane wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Odpowiadając na pytania Prokuratora podtrzymał, że firmę PW (...) prowadzili L. i M. P.

(1), a jego udział polegał na tym, że firma była na niego zarejestrowana i musiał podpisywać się pod dokumentami, czy załatwiać sprawy urzędowe, ale to L. P. zawsze instruował go, co ma robić. Wyjaśniał, że na polecenie L. lub M. P.

(1)kilkakrotnie zmieniał konta firmowe i osobiste po to, aby uniknąć zajęcia komorniczego z tytułu zaległości w ZUS i US. Według oskarżonego zaległości te zaczęły się od początku działalności firmy PW (...) i choć on jako właściciel był odpowiedzialny za rozliczanie się z ZUS i urzędem skarbowym, to faktycznie firmę prowadzili M. i L. P.

(2)i o tym decydowali. Odnosząc się do wyjaśnień złożonych przez współoskarżonego wyjaśnił, że sytuacja opisana przez M. P.

(1)dotycząca założenia konta, aby uniknąć zajęcia przez komornika, miała miejsce, ale było odwrotnie, niż wyjaśnił M. P., tj. kazał on oskarżonemu założyć nowe konto firmy (...) i prywatne, aby komornik nie zdążył zająć pieniędzy przelanych jako dofinansowanie z PFRON. Oskarżony przyznał, że nie zmienił konta, w związku z czym komornik rzeczywiście zabrał jedną transzę dofinansowania z PFRON. Oskarżony P. S. odniósł się także do podanego przez M. P.

(1)rzekomego powodu konfliktu pomiędzy nimi, wyjaśniając, że samochód S. (...) nr rej. (...) został przez niego kupiony od M. P.. W umowie formalnie jako zbywca figurował L. P., zaś jako nabywca jego teściowa, aby uniknąć zajęcia samochodu przez komornika, na poczet długów firmy (...). Zaprzeczył tym samym, aby zabrał go komukolwiek „na siłę” – w przeciwnym razie fakt ten zostałby zgłoszony organom ścigania. Samochód został rozliczony w ten sposób, iż co miesiąc, zamiast 5.000 zł z tytułu zarejestrowania firmy (...). P. przekazywał mu po 3.000 zł miesięcznie – aż do potrącenia kwoty 15.000 zł, czyli ceny zakupu samochodu. Umowę kupna-sprzedaży samochodu, już sporządzoną na piśmie z podpisem w miejscu zbywcy, otrzymał od M. P., z którym uzgodnił szczegóły transakcji. Nigdy zresztą L. P. nie domagał się od niego zwrotu samochodu, a sprawa z tym samochodem wyszła dopiero podczas procesu sądowego (k. 1619). Oskarżony w pierwszych wyjaśnieniach składanych przed Sądem zaprzeczył także, aby zakupił mieszkanie, natomiast za pieniądze wyłudzone z PFRON umeblował po części mieszkanie, spłacił długi, których miał dużo, a resztę przeznaczył na bieżące opłaty. Przyznał natomiast, że kupił używaną wypożyczalnię płyt dla żony, która nie przynosiła jednak zysków i została przez żonę zamknięta. Podtrzymał zatem, że z przestępczego procederu czerpał ¼ część zysków, a nie więcej, jak zarzucił mu M. P.

(1). Wyjaśnił ponadto, że podpisywał tylko te dokumenty firmy (...), które musiał podpisać w urzędzie, a innych nie podpisywał, nie wie kto podpisywał pozostałe dokumenty. M. P.

(1)dał jakieś upoważnienia na początku działalności firmy (...). Oskarżony stwierdził także, że S. H.

(1)nie powiedział na czym w rzeczywistości miała polegać działalność firmy, którą miał założyć, w szczególności, że chodziło o wyłudzenie dofinansowania z PFRON. Natomiast J. K.

(1)według oskarżonego na pewno wiedział, że uzyskiwanie przez jego firmę środków z PFRON jest nielegalne. Na rozprawie głównej oskarżony zapewniał, że „Mówię prawdę, nie zwalam winy na panów P. za to co zrobiłem, bo nikt mnie do tego nie zmuszał. Jest mi w tej chwili z tym bardzo źle. Z moich wyjaśnień, które Sąd odczytywał myślę, że wynika, że nie kłamię i że nie próbuję pomniejszyć swojej winy. Nie mam żadnych powodów, aby obciążać P. swoimi wyjaśnieniami tym bardziej, że jest mi przykro, że tak wyszło, że do tego w ogóle doszło. M. był moim dobrym kolegą” k. 960. Dodał następnie: „Ja nie znam się na prawie. Chciałbym poddać się karze. Jestem zmęczony tą sprawą. Chciałbym żeby to się skończyło. Wiem, że zostanę ukarany. Chciałbym już zostać ukarany, dzisiaj żałuję, że wyszedłem z aresztu śledczego, bo do dzisiaj nie mogę spać” k. 961. Na etapie postępowania dowodowego, oskarżony uzupełniająco wyjaśnił, że nie zna świadka L. T.

(2)(k. 1319). Przed zamknięciem przewodu sądowego, oskarżony wyjaśnił odpowiadając na pytania Sądu i Prokuratora w szczególności, że P. K.

(1)poznał kiedyś M. P.

(1), a nie pamięta czy także L. P.

(1).. Potwierdził, że P. K. był kiedyś z nim w myjni samochodowej, ale nie pamięta czy wchodził do środka. Sposób działania przy założeniu firm przez J. K.

(1)i S. H.

(1)i cel założenia tych firm był według oskarżonego dokładnie taki sam, jak w przypadku P. K.

(1), było to „powielenie sposobu na zarobienie pieniędzy”. Wyjaśnił, że firma (...) też nie zatrudniała pracowników. Werbowanie kolejnych osób przez oskarżonego, jak K. i S. H.

(1), było związane z tym, że P. K.

(1)trafił do aresztu. P. pytali się oskarżonego czy nie zna kogoś, żeby w takim samym celu, jak K., założył firmę na siebie, aby pobierać środki z (...). Taką kolejną osobą po K. był J. K.

(1). Wyjaśnił , że po raz pierwszy powiedział organom ścigania o sprawie J. K.

(1)i S. H.

(1)w dniu 1 lutego 2012r., podczas pierwszego przesłuchania. Powiedział wtedy organom ścigania o tych dwóch firmach, bo był zmęczony całą sytuacją, bał się i wstydził. Podniósł, że otrzymywał ¼ część każdego przelewu z PFRON na rzecz (...), z tym, że najpierw z całego przelewu (...) tys. zł zostawiał dla siebie J. K.

(1), a z pozostałej części ¼ trafiała do niego, zaś pozostała część dofinansowania trafiała do P., z czego ¼ miała rzekomo trafiać do jakiegoś D., ale on w to nie wierzył. Wyjaśnił, że S. H.

(1)nie unikał, kiedy ten żądał od niego zwrotu dokumentów po wycofaniu się przez niego ze sprawy, mówił mu, że nie odzyskał jeszcze dokumentów od osób, którym je przekazał, nie pamięta czy podawał H. nazwisko P.. Natomiast od samego początku mówił J. K.

(1), że jego firma ma być założona w celu uzyskania dofinansowania z PFRON. Oskarżony zaprzeczył, aby K. mówił o dopłatach czy o pieniądzach, które miały być wpłacane na konto R., aby uwiarygodnić firmę. Według oskarżonego J. K.

(1)zeznawał odmiennie, gdyż nie chciał nikogo wydać, bo nie chciał mieć problemów, w związku z czym wymyślił sobie tę historię i trzymał się tej wersji do końca. Podkreślił, że wszystko co mówił, jest prawdą, a jeżeli jakieś błędy się pojawiają w jego wyjaśnieniach, to jest to spowodowane upływem czasu i niepamięcią, „jest mi bardzo przykro i bardzo źle się z tym czuję” k. 1618. Odpowiadając na pytanie Prokuratora oskarżony zaprzeczył, aby od początku, kiedy powstał pomysł i założono firmę na P. K.

(1)w celu wyłudzania środków z PFRON, on, czy też P. mieli już zamiar tworzyć kolejne firmy w celu wyłudzania środków z PFRON, jak chociażby firmy (...), czy (...). Pomysł założenia kolejnej firmy wychodził przy jego spotkaniach z M. P.

(1), kiedy rozmawiali, że przydałby się ktoś jeszcze, kto może założyć na siebie firmę. Takie rozmowy miały miejsc pod koniec działalności firmy P. K.. Wyjaśnił, że po zatrzymaniu go w sprawie firmy (...), kiedy był przesłuchiwany, powiedział dodatkowo o firmie (...) i firmie (...), bo chciał przerwać swoją przestępczą działalność. Wyjaśnił ponadto, że pomiędzy sprawą J. K.

(1), tj. kiedy do niego zwrócił się z propozycją założenia firmy, a następnie kiedy zwrócił się o to samo do S. H.

(1), mogło upłynąć około pół roku. Kiedy zwrócił się do K. z propozycją założenia firmy, na polecenie M. P.

(1), to była mowa o znalezieniu jednej osoby w tym celu. Sprawa dotycząca S. H.

(1)przebiegała według takiego samego schematu działania, jak przy K. i K., tj. po jakimś czasie M. P.

(1)polecił mu poszukać kolejną osobę i zwrócił się z tym do S. H.

(1). W przypadku tych dwóch osób - J. K.

(1)i S. H.

(1)– pomysł założenia przez nich firm – tzw. słupów, nie był jednocześnie, najpierw była sprawa K., a później S. H.

(1). Po złożeniu zeznań przez P. K.

(1)oskarżony dodał, że pieniądze z PFRON-u były wypłacane w ten sposób, że na polecenie P. najpierw były przelewane z konta firmowego na konto prywatne P. K.

(1)(podobnie, jak w innych firmach), po to, aby nie płacić prowizji za wypłacenie pieniędzy z konta firmowego, bo za wypłacenie pieniędzy z konta osobistego nie była pobierana opłata k. 1659. W ostatnim słowie oskarżony P. S. wyraził żal, skruchę i przeprosił za wszystko. Wyjaśnienia oskarżonego P. S.

(1)generalnie zasługiwały na przymiot wiarygodności, albowiem były stanowcze i co do zasady logicznie zgodne z resztą wartościowych dowodów oraz nie budziły uzasadnionych wątpliwości z punktu widzenia zasad wiedzy i doświadczenia życiowego. Powyższe należy odnieść przede wszystkim co do okoliczności pozyskania dofinansowania z PFRON, pod szyldem firmy PW (...), (...) J. K.

(1), czy też usiłowania pozyskania dofinansowania pod szyldem firmy (...), a zwłaszcza okoliczności zarejestrowania tych firm, roli i udziału P. K., J. K., S. H., a przede wszystkim M.i L. P.

(1)oraz jego własnej, w tym bowiem zakresie relacja oskarżonego była konsekwentna, a w podstawowych wątkach zbieżna z zeznaniami P. K., S. H.i częściowo J. K.oraz z resztą zgromadzonych w sprawie dowodów. I tak fakt, że założona przez P. K. firma PW (...), przez J. K.

(1)(...), czy też przez S. H.

(1)(...), nie prowadziły żadnej działalności gospodarczej i nie zatrudniały żadnej osoby, w tym pracowników niepełnosprawnych, a co za tym idzie, że jedynym celem istnienia tych firm było pozyskiwanie dofinansowania z PFRON w Warszawie, znalazł potwierdzenie nie tylko w zeznaniach P. K., S. H.i częściowo J. K., ale i pośrednio w zeznaniach przesłuchanych w charakterze świadków - osób niepełnosprawnych, których dane personalne zostały wykorzystane we wnioskach o dofinansowanie, składanych w imieniu firmy PW – (...). Sam bowiem fakt pozyskiwania przez firmy PW – (...), czy też próby pozyskania dofinansowania z PFRON, jak w przypadku firmy (...), był bezsporny i wynikał nie tylko z wyjaśnień P. S., zeznań P. K., J. K.czy też S. H., ale zarówno z zeznań pracowników PFRON, jak i treści zabezpieczonej dokumentacji z PFRON oraz zestawienia transakcji przeprowadzonych na kontach firmowych (...)i (...). Przede wszystkim jednak Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego P. S.co do tego, że zarówno P. K., jak i J. K.

(1)i S. H.

(1)pełnili jedynie rolę firmantów, tzw. słupów, a właściwie to firmy przez nich założone były takimi „słupami”, zaś M. i L. P.- głównych organizatorów tego procederu, odpowiedzialnych za zarejestrowanie firm PW – (...)w systemie SODiR oraz składanie wniosków w ich imieniu o dofinansowanie z tytułu rzekomego zatrudnienia osób niepełnosprawnych, zaś sam oskarżony - pośrednika w tym procederze, odpowiedzialnego bezpośrednio za wyszukanie osoby gotowej do pełnienia funkcji „słupa”, przekazywanie dokumentów i pieniędzy przyznanych tytułem dofinansowania z PFRON. W tym bowiem zakresie wyjaśnienia P. S.korelowały bezpośrednio z zeznaniami P. K., S. H.i częściowo J. K., treścią zabezpieczonej dokumentacji z PFRON, historią rachunków P. K.– firmowego i osobistego oraz P. S.i firmowego J. K.. Analiza tych ostatnich potwierdziła, iż jedynymi w zasadzie wpływami na rachunku firmowym (...) i (...) J. K.

(1)były dotacje z PFRON oraz, że środki te były niezwłocznie przelewane na rachunek osobisty P. K., czy też J. K., a następnie wypłacane, również za pośrednictwem bankomatów, w tym osobiście przez P. S..Wprawdzie P. K., jak i J. K.zaprzeczyli, aby od początku wiedzieli, że celem zarejestrowanych przez nich firm będzie pozyskiwanie dofinansowania z PFRON z tytułu fikcyjnego zatrudnienia osób niepełnosprawnych, a świadomość tę uzyskali dopiero po jakimś czasie, jednakże okoliczność ta nie była istotna, skoro świadomość taką musieli oni uzyskać co najmniej na etapie składania wniosków w (...)Oddziale PFRON o wygenerowanie dla firm PW – (...)czy (...) J. K.

(1)numeru, koniecznego dla rejestracji firmy w systemie SODiR i pozyskiwania dofinansowania. Również wbrew twierdzeniom P. K., oskarżony S.utrzymywał, iż w/w nie był świadkiem jego telefonicznych rozmów z M.lub L. P.oraz, że z żadnym z nich nie miał on bezpośredniego kontaktu. W tym zakresie jednak Sąd nie dał wiary oskarżonemu S., albowiem P. K.rozpoznał M. P., co uwiarygodniało podane przez tego świadka okoliczności jego spotkania z M. P.. P. K.musiał także być świadkiem telefonicznych rozmów P. S.z M. P.oraz jednej rozmowy telefonicznej z L. P., skoro na tej podstawie wydedukował jaką rolę w całym procederze odgrywały poszczególne osoby – włącznie z samym P. S.. Zresztą ten ostatni potwierdził, że w ogóle prowadził jakieś zdawkowe rozmowy w obecności P. K.ze współoskarżonymi. Okoliczność ta nie podważa jednak zdaniem Sądu wiarygodności wyjaśnień P. S.w ogólności – okoliczności te bowiem pozostawały bez znaczenia dla zakresu odpowiedzialności samego oskarżonego oraz współdziałających z nim M. i L. P.- tj. ani jej nie ograniczały, ani jej nie rozszerzały. Podobnie zresztą Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego S.w zakresie w jakim zaprzeczył na rozprawie, że zna L. T.

(2), mimo, iż jak wynika z akt sprawy osoba ta była kadrową w firmie oskarżonego PW (...), czy też kolejnych firmach następujących po sobie. Zważyć należy bowiem, iż z tego powodu wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzecza aby ją znał, brzmią niewiarygodnie, jednak zdaniem Sąd oskarżony świadomie nie wprowadza Sądu w błąd, zwłaszcza, że w sytuacji nawet potwierdzenia przez niego znajomości z L. T.

(2)nie miałoby to żadnego znaczenia dla zakresu podmiotowej odpowiedzialności P. S., dlatego zdaniem Sądu uznać należy, iż oskarżony w rzeczywistości mógł nie pamiętać w/w osoby, kiedy o nią był pytany na rozprawie, skoro w siedzibie firmy w L., jak zeznała świadek, bywał rzadko, a jeżeli już pojawił się, to było to związane z kontrolą np. PIP. Zważywszy na okoliczność, iż P. S.nie miał żadnego uchwytnego interesu w zeznawaniu na korzyść P. K.oraz fakt, iż obciążył się sam, szeroko opisując okoliczności procederu uprawianego w ramach firmy PW - (...), ale i (...) J. K.

(1)czy kolejnego planowanego pod szyldem firmy zarejestrowanej na osobę S. H.

(1), Sąd uznał, iż P. S.w odnośnym zakresie przedstawił subiektywną wersję zdarzeń, czyli taką jaką faktycznie zapamiętał ( co do spotkania P. K.z M. P.) lub odniósł wrażenie ( co do rozmów telefonicznych ), która w konfrontacji z wyjaśnieniami P. K.okazała się błędna. Na usprawiedliwienie takiego sposobu składania wyjaśnień przez oskarżonego, należy również podnieść i to, że okoliczności procederu z udziałem z P. K.oraz J. K.czy kolejnego, planowanego przy wykorzystaniu osoby S. H., przebiegały ( miały przebiegać ) w analogiczny sposób, dlatego też z uwagi na podobieństwo opisywanych sytuacji, P. S.mógł je po prostu pomylić. Należy jednak podkreślić, że w zasadniczych wątkach wyjaśnienia oskarżonego P. S.nie budziły wątpliwości, co do swej wiarygodności, jak i miarodajności. Dotyczyło to przede wszystkim udziału i roli oskarżonych M. i L. P.w pozyskiwaniu dofinansowania z PFRON, z tytułu rzekomego zatrudnienia osób niepełnosprawnych pod szyldem firmy PW (...), czy (...) S. H.

(1), w tym tego, że to z inicjatywy M. P. P. S.zwerbował najpierw P. K., a później J K.i następnie S. H.do pełnienia roli „słupa”, że to M. P.oskarżony zasadniczo przekazywał pieniądze wypłacone z konta firmowego P. K.i J. K.i odbierał od niego swój udział, że to L. P.kierował procedurą rejestracji firmy w systemie SODiR i składaniem wniosków o dofinansowanie do PFRON, a co za tym idzie, że to oskarżeni M. i L. P.byli głównymi beneficjentami środków pozyskiwanych w ten sposób z PFRON. W tym bowiem zakresie wyjaśnienia P. S.korespondowały z zeznaniami P. K., który na podstawie własnych obserwacji i wnioskowania opartego na zachowaniu i treści rozmów telefonicznych P. S.w identyczny sposób opisał udział i rolę w analizowanym procederze - zarówno P. S., jak i M. i L. P.. Konstatacja ta jest tym istotniejsza, że treść wyjaśnień tak P. S., jak i zeznań P. K.nie wykazywała w tym zakresie jakichkolwiek uzgodnień, a wręcz zawierała wyżej opisane niespójności. W tym miejscu dodatkowo zaznaczyć należy, iż P. K.zeznał, iż dziewięciokrotnie otrzymał pieniądze za pośrednictwem P. S., po przyznaniu dotacji z PFRON. Tymczasem oskarżony S.stwierdził, iż przekazywał P. K.pieniądze każdorazowo, po dokonaniu wypłaty środków z rachunku w/w. Stwierdzenia tego zdaniem Sądu nie można jednak rozumieć dosłownie – w sumie bowiem PFRON przyznał i przekazał na rachunek firmy PW (...)dofinansowanie czternastokrotnie. Tymczasem P. K.stwierdził, iż pieniądze otrzymał dziewięciokrotnie, co korelowało w ogólnym stwierdzeniem P. S., że takich wypłat dla P. K.w sumie było kilka. W kontekście dania wiary niemal w całości wyjaśnieniom P. S., Sąd podzielił także te jego wyjaśnienia, w których utrzymywał konsekwentnie, iż J. K.(podobnie zresztą jak P. K.) otrzymywał po 5000 zł z każdej transzy pieniędzy przelanych przez PFRON na konto firmy (...). W tym zakresie nie mogą się dlatego ostać jako niestabilne i nieprzekonujące zeznaniach J. K.

(1), zaprzeczającemu na rozprawie aby dostał jakiekolwiek pieniądze za udział w przestępczym procederze. Różne motywy mogły kierować świadkiem, kiedy takie zeznania składał, jednak zdaniem Sądu ta sprzeczność pomiędzy jego zeznaniami a wyjaśnieniami P. S.wpisuje się w ogólna ocenę zeznań świadka, skoro przecież J. K.zmieniał swoją wersję w zależności od jego sytuacji procesowej (np. wymyślił niejakiego S.aby nie mówić wcześniej o P. S.). Świadek poza tym po prostu mógł nie chcieć przyznawać się przed Sądem do tego, że odniósł realną korzyść materialną z popełnienia przestępstwa, zwłaszcza, że obciąża go obowiązek naprawienia szkody z wyroku, jaki wobec niego zapadł i zobowiązania tego dotąd nie uregulował. Dlatego w tym zakresie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom P. S.jako rzeczowym, zgodnym z logiką i zasadami doświadczenia życiowego. Faktem natomiast jest, że oskarżeni M. i L. P.utrzymywali, iż P. S.pomówił ich, albowiem miał żal, że firma PW (...), którą założył - na bazie osobowej i rzeczowej przejętej od firmy (...). P. (...)- nie przyniosła mu spodziewanych zysków, tylko znaczne straty, będące źródłem konfliktu powstałego na tle tego zadłużenia, pomiędzy nim, a M. P.. Jego efektem miało być także bezprawne przejęcie przez P. S.samochodu należącego do L. P.. Wyjaśnienia M. i L. P., w tym zakresie budziły jednak poważne wątpliwości. Przede wszystkim bowiem P. S.wskazał, iż faktycznie firma PW (...)była zadłużona, a jej konto zostało zajęte przez komornika, jednakże nie miał o to do M. P.żalu, albowiem była to jego własna decyzja. Nadto nielogicznym było, aby to M. P., na rzekomą prośbę P. S., miał założyć nowe konto na firmę PW (...)– wszak jako właściciel firmy mógł to uczynić właśnie P. S., a nieuczynienie tego i doprowadzenie w rezultacie do zajęcia przez komornika środków na dotychczasowym rachunku PW (...) P. S., mogło właśnie wzbudzić żal i niezadowolenie po stronie współoskarżonych - M. i L. P., którzy, jak wynikało z wyjaśnień P. S.firmą tą de facto zarządzali. Nadto, gdyby faktycznie P. S.przywłaszczył samochód L. P., jak utrzymywali M. i L. P., to niewątpliwie fakt ten prawowity właściciel zgłosiłby organom ścigania, tym bardziej, jeśliby wzywał posiadacza do zwrotu samochodu, a ten dysponowałby pisemną umową jego kupna –sprzedaży, której jako zbywca nie podpisywał. Bezspornym jest, iż oskarżony P. S. przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i opisał szczegóły całego procederu, deklarując wobec organów ścigania gotowość daleko idącej współpracy, licząc na uzyskanie określonych korzyści procesowych jak niezastosowanie względem niego izolacyjnego środka zapobiegawczego, a nawet kary nadzwyczajnie złagodzonej. Oskarżony, mimo tego, nie otrzymał od organów ścigania żadnych gwarancji procesowych w tym względzie – na etapie śledztwa na wniosek prokuratora został bowiem tymczasowo aresztowany, zaś w mowie końcowej oskarżyciel publiczny wnioskował wobec niego o wymierzenie kary w granicach ustawowego zagrożenia, a nie kary nadzwyczajnie złagodzonej. Z tego więc punktu widzenia oskarżony nie mógł mieć żadnej pewności co do grożącej mu kary, a mimo tego podtrzymał przedstawioną w śledztwie wersję zdarzenia w toku całego przewodu sądowego. Oczywiście, jako osoba dorosła i świadoma swojej sytuacji prawnej, w tym grożącej mu odpowiedzialności karnej, musiał on jednak liczyć się z tym, iż jego ewentualna postawa w procesie, w tym stopień przyczynienia się do wyjaśnia okoliczności sprawy, finalnie zostaną wzięte pod uwagę przy ferowaniu wyroku. Okoliczność ta prowadziła więc do wniosku, że miał on interes procesowy w złożeniu wyjaśnień o takiej a nie innej treści. Fakt ten, w ocenie Sądu, nie dezawuuje jednak wartości takiego dowodu w ogólności, a nakazuje podejść doń z należytą ostrożnością oraz w konfrontacji z innymi dowodami. Z tych też względów, Sąd weryfikował wiarygodność wyjaśnień oskarżonego nie tylko przez pryzmat okoliczności odnoszących się bezpośrednio do przedmiotu niniejszego postępowania, ale w ogóle faktów ujawnionych w toku przewodu sądowego, a więc choćby tych związanych z działalnością firmy PW (...). K. czy firmy (...). W tym miejscu należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie i judykaturze zgodnie przyjmuje się, że pomówienie jest dowodem, który przy zachowaniu określonych wymogów, może stanowić podstawę ustaleń faktycznych, w tym ustaleń w przedmiocie winy osób pomawianych, jak też osoby, która pomawia. Stanowisko to potwierdził Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 12 stycznia 2006 r. II KK 29/05 (OSNKW 2006/4/41), stwierdzając wprost, iż "pomówienie, czyli obciążanie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami (art. 7 k.p.k.)". Kwestia oceny pomówienia zajmuje zresztą szczególne miejsce w ugruntowanym już stanowisku judykatury, w tym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Wystarczy w tym miejscu powołać orzeczenie powiększonego składu Sądu Najwyższego, który podkreślił, że ocena wiarygodności pomówienia wymaga ze strony sądu szczególnej ostrożności, gdyż pomówienie nie stanowi dowodu pełnowartościowego, chyba że jest ono jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich, przy czym nie bez znaczenia jest też osobowość pomawiającego. Prawdziwość pomówienia może być kwestionowana także ze względu na osobiste zainteresowanie pomawiającego, zmierzające np. do przerzucenia winy na inną osobę lub nawet zmniejszenia winy własnej (por. wyrok 7 s. SN z 11 X 1977 r., VI KRN 235/77, nie publ.). W świetle powyższego pomówienie, a więc obciążenie innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo, nie może być oczywiście z góry traktowane z nieufnością, uznawane za dowód "niepełnowartościowy" i ograniczone do pojęcia fałszywego oskarżenia. W orzecznictwie wypracowano standardy, którymi winna odznaczać się ocena dowodu z pomówienia. Wskazano, że dokonując oceny tego dowodu, należy zwrócić uwagę, czy: 1) informacje uzyskane tą drogą są przyznawane przez pomówionego, 2) są one, choćby w części, potwierdzone innymi dowodami, 3) są spontaniczne, zwłaszcza złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego przygotowanie określonej wersji, 4) pochodzą od osoby bezstronnej czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego, 5) są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje, 6) pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego, 7) pomawiający sam siebie obciąża czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością (por. SA w Krakowie II AKa 189/11, KZS 2012, z. 2, poz. 39; SA w Krakowie II AKa 187/98, KZS 1998, z. 11, poz. 37; SA w Poznaniu II AKa 431/00, LEX nr 535063; SA w Katowicach II AKa 411/04, LEX nr 151786). Zgodnie z powyższymi kryteriami ocenić należy relacje P. S.

(1)w uwzględnionym zakresie jako co do zasady logiczne i konsekwentne, zgodne z innymi dowodami (zeznania P. K., J. K. i S. H.) oraz prawdopodobne z punktu widzenia zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, a przy tym jako znajdujące bezpośrednie lub pośrednie potwierdzenie w innych dowodach ujawnionych na rozprawie, które poczytano za wiarygodne i miarodajne zarazem, o czym była szczegółowo mowa powyżej. Analiza wyjaśnień oskarżonego w w/w wątkach prowadziła zatem do wniosku, że nie pomawiał on współoskarżonych M. i L. P. bezpodstawnie lub ponad miarę. Z tego punktu widzenia podkreślić zwłaszcza należy, iż P. S. wyjaśnił, że dofinansowanie otrzymane z PFRON, na zarejestrowaną przez niego firmę PW - (...) ( którą faktycznie mieli zarządzać M. i L. P. ), z tytułu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, pozyskane było wedle jego wiedzy legalnie. Wprawdzie oskarżeni M. i L. P. utrzymywali, że P. S. faktycznie a nie jedynie formalnie kierował działalnością firmy PW (...), jednakże wyniki przeprowadzonego w tym zakresie śledztwa, prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Poznaniu pod sygn. VI Ds. 53/11, potwierdziły wiarygodność wyjaśnień P. S. co do tego, że dofinansowanie przyznane przez PFRON firmie PW (...), pozyskane zostało przez nią zgodnie z prawem ( vide kopie materiałów z śledztwa VI Ds. 53/11, a zwłaszcza postanowienie o umorzeniu śledztwa k. 1401-1410 ). Również wyjaśnienia oskarżonego w zakresie odnoszącym się do firm (...), znalazły potwierdzenie w wynikach śledztwa oraz w zeznaniach J. K.

(1)i S. H.

(1). W świetle wskazanych powyżej dowodów uprawniony jest wniosek, że oskarżony P. S. nie tylko, że nie obciążył współoskarżonych ponad miarę, ale, że w równym stopniu obciążył samego siebie, ujawniając wobec organów ścigania, nieznane im wczesnej okoliczności, dotyczące działalności firm (...), na szkodę PFRON. P. S.

(1)przyznał się do winy i złożył obszerne wyjaśnienia, które pozwoliły na ujęcie dwóch pozostałych współsprawców: M. P.

(1)i L. P.

(1), którzy byli zarówno pomysłodawcami, jak i organizatorami opisanego powyżej procederu. Wyjaśniania M. P.

(1)i L. P.

(1), jakoby P. S.

(1)pomówił ich o popełnienie zarzucanych im czynów, nie zasługują w świetle powyższego na wiarę i w świetle przeprowadzonych dowodów, należy je ocenić jako przyjętą przez nich linię obrony, zwłaszcza, że P. S.

(1)nie ograniczył się w swoich pierwszych wyjaśnieniach złożonych w sprawie do opisania zdarzeń dotyczących firmy (...) P. K.

(1), o które przedstawiono mu wówczas zarzut, ale ujawnił wszystkie przestępstwa popełnione wspólnie z tymi oskarżonymi, nie umniejszając w żaden sposób roli jaką on sam w tej działalności pełnił. Jak stwierdził oskarżyciel publiczny, kierując do Sądu akt oskarżenia, „na tamten czas organy ścigania, prowadzące przedmiotowe śledztwo, nie dysponowały jakąkolwiek wiedzą o popełnieniu przestępstw na szkodę PFRON w związku z firmą (...) i (...) . Z tych wszystkich względów Sąd poczytał wyjaśnienia oskarżonego P. S. za dowód wartościowy – co do zasady wiarygodny i miarodajny, a co za tym idzie - uczynił go kanwą poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Z kolei oskarżony M. P.

(1)konsekwentnie, zarówno w śledztwie, jak i przed Sądem, nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. W postępowaniu przygotowawczym po przedstawieniu mu zarzutu dotyczącego wyłudzenia dofinansowania pod szyldem firmy PW (...)zaprzeczył, aby prowadził w/w firmę i by wyłudzał pod jej szyldem dofinansowanie z PFRON, nawet nie znał P. K.. Przyznał natomiast, iż znał od ok. 20 lat P. S.

(1), który w 2008r. kupił od niego firmę PW (...), a następnie zarejestrował ją jako PW (...), przejmując od niego całe zaplecze, sprzęt i ludzi. Wedle oskarżonego, P. S.miał do niego żal, że sprzedał mu firmę, która źle działała, aczkolwiek nie na tyle, aby ze sobą nie rozmawiali (k. 103-105). W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym dodał, że P. S.poznał pracując na bazarze. S.według oskarżonego odkupił jego firmę za 20.000 zł, prowadził ją samodzielnie, aczkolwiek oskarżony był w niej zatrudniony. Jego ojciec z działalnością tej firmy nie miał nic wspólnego. Ojciec pomagał w sprawach „papierkowych”, przy prowadzeniu firmy (...), która formalnie nie zatrudniała pracowników, tylko ich wynajmowała z firmy (...). Wcześniej firma (...)zatrudniała osoby niepełnosprawne, na które legalnie pozyskiwała dofinansowanie z PERON, co potwierdziły zdaniem oskarżonego kontrole. Przyznał, że w P.prowadzi myjnię samochodową, w której bywa także jego ojciec (k. 203-205). Wyjaśniając ostatni raz w postępowaniu przygotowawczym, w dniu 8 lutego 2013r., podał, że pozostaje w konflikcie z P. S.

(1), który ma do niego żal związany ze sprawami finansowymi. Ponadto według oskarżonego podłożem zatargów pomiędzy nim, a P. S.była działalność firm (...), które ze sobą współpracowały. Wskazał na konflikt, który powstał kiedy S.prowadził firmę (...)i komornik zajął mu pieniądze w kwocie ok. 200000 - 300000 zł, przeznaczone na pensje dla pracowników. Oskarżony poradził wtedy S., aby znalazł jakoś pieniądze na pensje, bo według niego komornik działał bezprawnie. S.zrobił tak, jak doradzał mu oskarżony, jednak komornik nie zwrócił mu i tak zajętych pieniędzy, o co S.miał do oskarżonego żal. Ponadto według oskarżonego S.miał do niego pretensje o to, że nie zmienił rachunku bankowego, dlatego komornik zajął te pieniądze. Dlatego S.żądał od oskarżonego zwrotu pieniędzy, jakie zajął mu komornik na skutek złej porady (k. 763-766). Przed Sądem oskarżony podtrzymał powyższe wyjaśnienia, nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów. Zaprzeczył, aby znał J. K.

(1), czy też S. H.

(1), S.natomiast zna od kilkunastu lat, prowadził wspólnie z nim firmę PW (...). Wyjaśnił, że S.był właścicielem firmy, a on jako koordynator ds. usług załatwiał różne sprawy. Według oskarżonego S.pomawia go z uwagi na ich wcześniejszy konflikt na podłożu finansowym. Wyjaśnił, że P. S., prowadząc firmę, dostawał dofinansowanie z Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z którego pokrywał częściowo wydatki związane z funkcjonowaniem firmy, a w pewnym momencie zlecił oskarżonemu założenie nowego konta na firmę (...), ze względu na to, że dotychczasowe zostało zajęte przez komornika, na poczet zaległości wobec ZUS i innych długów. Zapomniał to konto założyć i w związku z tym środki, które wpłynęły z PFRON, na dotychczasowe konto firmowe, zostały zajęte przez komornika, chyba dwa razy. Kiedy S.się o tym dowiedział, to miał do niego pretensje. W tym samym czasie P. S.użytkował samochód należący do jego ojca. Po opisanej wyżej sytuacji z komornikiem, P. S., jak wyjaśnił oskarżony, stwierdził, że zatrzymuje ten samochód dla siebie, na poczet pieniędzy zajętych przez komornika – dopóty aż M. P.nie zwróci mu pieniędzy zajętych przez komornika. S.wielokrotnie powtarzał, że M. P.

(1)ma zwrócić pieniądze i jest to główne podłoże konfliktu. Według oskarżonego S.miał udział znacznie większy, niż ¼ środków uzyskanych z PFRON, bo miał środki na pokrycie wypłat dla pracowników (ponad 200 tys. zł), w tamtym czasie kupił też wypożyczalnię płyt DVD, wynajął lub kupił ok. 100 -metrowe mieszkanie i wyposażył je od podstaw (k. 956-957). Na etapie postępowania dowodowego oskarżony wyjaśnił, że świadek L. T.

(2)prowadziła księgowość firmy (...) i cały czas u niej znajduje się dokumentacja jego firmy k.

1. Oskarżony zaprzeczył, aby prowadził kiedykolwiek działalność, o którą pomawia do P. S., nie brał od niego żadnych pieniędzy. Podniósł, że podczas przeszukania jego mieszkania, czy komputera nie znaleziono żadnych dokumentów czy informacji związanych z firmami, których dotyczą zarzuty k.
2. W trakcie przesłuchania na rozprawie świadka P. K.

(1)zaprzeczył, aby widział go kiedykolwiek, poza salą rozpraw k. 1657. Wyjaśnieniom M. P.

(1)Sąd dał wiarę w ograniczonym zakresie, poczytując je w części, w jakiej zakwestionował on swoje sprawstwo, za wyraz przyjętej przez niego linii obrony, zmierzającej do uwolnienia go od grożącej mu odpowiedzialności karnej. W konsekwencji tego Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego w szczególności co do tego, że ani on, ani jego ojciec nie mieli nic wspólnego z działalnością firmy PW (...), (...) J. K.

(1), czy też (...) S. H.

(1), a co za tym idzie - że nie byli oni zarówno pomysłodawcami, jaki i organizatorami tego procederu i głównymi jego beneficjentami. Wyjaśnienia M. P.w tym zakresie pozostawały bowiem w całkowitej opozycji do zeznań P. K., który m.in. opisał okoliczności swojego spotkania z udziałem oskarżonego oraz P. S., na którym ostatecznie uzgodnione zostały okoliczności ich współpracy oraz telefoniczne kontakty P. S.z oskarżonym i jego ojcem - a przede wszystkim do wyjaśnień P. S.. Ten ostatni bowiem szeroko przedstawił udział i rolę w procederze związanym z pozyskiwaniem dofinansowania z PFRON w ramach firmy PW (...) J. K.

(1), czy też (...) S. H.

(1), oskarżonego, jak i pozostałych osób, w sposób spójny z resztą wartościowych dowodów, w tym z treścią zabezpieczonych dokumentów z PFRON oraz historią obrotów na kontach bankowych P. K.i J. K.. Odnośne wyjaśnienia P. S.były także prawdopodobne z punktu widzenia zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego i generalnie nie budziły uzasadnionych wątpliwości, co do swojej szczerości i prawdziwości, w tym także w zakresie kwestionowanego przez M. P.udziału finansowego w/w w podziale środków pozyskiwanych z PFRON pod szyldem (...), czy też (...). Wskazać bowiem należy, iż P. S.nie był ani pomysłodawcą, ani organizatorem całego przedsięwzięcia. Z tego więc punktu widzenia, logicznym było, iż jego zysk z tytułu udział w tym przedsięwzięciu mógł wynosić ¼ przyznanego dofinansowania, oczywiście po potrąceniu udziału P. K.i J. K., którzy także zeznali, iż według nich P. S.nie był głównym beneficjentem środków z przyznanego przez PFRON na ich firmę dofinansowania. Faktem jest, iż wartość dowodowa wyjaśnień P. S.była kwestionowana przez oskarżonego, który utrzymywał, że P. S.bezpodstawnie pomówił go z racji nieporozumień na tle finansowym, powstałych w związku z działalnością firmy PW (...), jednakże, jak o tym była mowa szeroko powyżej, na tym tle nie było pomiędzy nimi nieporozumień, bowiem firmą w istocie zarządzali M. i L. P.. Co prawda P. S.przyznał, że długi spadły na niego i czuje się za nie odpowiedzialny, jednakże jak sam wyjaśnił, nie ma o to do oskarżonego pretensji. Wyjaśnienia P. S., jako dowód z tzw. pomówienia, zostały poddane przez Sąd zaprezentowanej powyżej szczegółowej i krytycznej analizie, która nie dostarczyła podstaw do uznania tego pomówienia jako bezpodstawne, nieszczere i tendencyjne. Wskazać bowiem należy, iż P. S.obciążył w swoich wyjaśnieniach nie tylko oskarżonego, ale i samego siebie, a mało tego - ujawnił okoliczności innych czynów na szkodę PFRON, kierując przeciwko sobie kolejne oskarżenie, co świadczy o tym, iż zamiarem jego było szczere przyznanie się do winy i nijako oczyszczenie całej swoje przeszłości w celu definitywnego zerwania z uprawianym - razem m.in. z oskarżonym – procederem. Na koniec podkreślić należy, iż nie obciążał on oskarżonego ponad miarę - mimo bowiem tego, że P. S.utrzymywał, iż w działalności firmy PW (...)był tylko firmantem, a faktycznie zarządzali nią oskarżony z ojcem (wbrew twierdzeniom M. P.), to konsekwentnie podtrzymywał, że pozyskane w związku z jej działalnością dofinansowanie z PFRON, było legalne, co potwierdziły wyniki przeprowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Poznaniu śledztwa w sprawie VI Ds. 53/11 ( k. 1603-1612). W kontekście powyższego, Sąd odmówił więc wiary wyjaśnieniom M. P.i co do tego, że z działalnością firmy PW (...)on sam i jego ojciec nie mieli nic wspólnego, jako pozostającym w sprzeczności do odnośnej części wyjaśnień P. S.i wyników przeprowadzonego śledztwa VI Ds. 53/11, aczkolwiek okoliczności jej działalności nie stanowiły przedmiotu niniejszego postępowania. L. P.

(2)przesłuchany w tym procesie jeszcze jako oskarżony (zmarł w toku procesu), zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie głównej nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. W I fazie postępowania wyjaśnił, że nie znał P. K., nie był w firmie (...) i nie miał nic wspólnego z wyłudzeniem dofinansowania pod jej szyldem z PFRON. Przyznał natomiast, iż znał P. S. – kolegę syna, któremu pomagał prowadzić firmę (...) (k. 197-200). W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym stwierdził, że nie zna żadnej z osób wskazanych w ogłoszonych zarzutach, oprócz swojego syna M. P.

(1)i P. S.

(1). Pomiędzy nim, a P. S.

(1)istnieje konflikt. S. uważa, że on i jego syn M. P.

(1)winni zwróć mu ponad 500.000 zł, które zajął mu komornik. S. zatrzymał stanowiący jego własność samochód marki S. (...), który kiedyś przekazał mu do użytkowania. Zatrzymał go na poczet wskazanej powyżej kwoty pieniędzy. Pieniądze zajęte przez komornika to były dwie transze dofinansowania firmy (...), która nazywa się (...) albo (...). S. miał pretensje do M. P.

(1), że on nie zmienił banku i komornik ustalił konto, na które wpłynęły „te” środki. Według oskarżonego S. uważa, że gdyby M. zmienił bank to komornik nie zająłby pieniędzy. To zajęcie nastąpiło chyba latem 2011r., pieniądze te S. miał przeznaczyć na wynagrodzenie dla pracowników. Na skutek zajęcia komorniczego S. musiał z własnych środków wyłożyć kwotę ok. 500.000, 00 zł na pensję dla pracowników. M. był pracownikiem S. i miał upoważnienie do założenia konta firmowego na S. (k. 769-771). Wyjaśnienia te L. P.

(2)podtrzymał na rozprawie. Poza tym dodał, iż został w sprawę wciągnięty z powodu konfliktu, który ma jego syn z P. S.

(1). Zaprzeczył, aby pełnił rolę przywódczą i kierowniczą, dodając, że został o to oskarżony tylko dlatego, że jest inwalidą i zna ustawę o rehabilitacji. Dodał, że jego syn od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą i mimo wielokrotnych kontroli PFRON nigdy nie miał istotnych zarzutów, a te „lipne” firmy, czyli istniejące, ale nie zatrudniające pracowników, powstały dopiero kiedy oskarżony S. zaczął działalność gospodarczą. Mimo wskazywania przez S., że miał mieć istotne dochody z tego procederu, to oskarżony w tym czasie nie uzyskał żadnego dochodu (k. 958).. Na etapie postępowania dowodowego oskarżony uzupełniająco wyjaśnił, że zna L. T.

(2)ze wspólnych pobytów z synem w biurze. Ona prowadziła biuro firmy (...) i firmy (...). L. T.

(2)miała też dokumenty firmy (...), bo firmy PW (...) miały jedno biuro. L. T.

(2)miała też dokumenty osobowe pracowników firmy (...). Ona była pracownikiem firmy (...), a następnie firmy (...) (k. 1320). Wyjaśnieniom L. P.

(1)(ujawnionym de facto jako zeznania świadka, który zmarł) Sąd dał wiarę w ograniczonym zakresie, poczytując je w części, w jakiej zakwestionował on swoje sprawstwo, za wyraz przyjętej przez niego linii obrony, zmierzającej do uwolnienia go od grożącej mu odpowiedzialności karnej. Powyższe należy odnieść przede wszystkim co do twierdzeń L. P., że nie miał on nic wspólnego z działalnością firmy PW (...), (...) J. K.

(1), czy (...) S. H.

(1), a w szczególności z pozyskiwaniem w ich imieniu z PFRON dofinansowania, z tytułu rzekomego zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Twierdzeniom L. P.przeczyły bowiem w tym zakresie wyjaśnienia P. S.i zeznania P. K., w świetle których to właśnie L. P.wraz ze swoim synem M. P.byli pomysłodawcami i organizatorami całego procederu, odpowiedzialnymi w szczególności za zarejestrowanie firmy PW (...) J. K.

(1), czy (...) S. H.

(1)w systemie SODiR, za składanie wniosków o dofinansowanie, a co za tym idzie i głównymi beneficjentami pozyskiwanych w ten sposób z PFRON środków finansowych. Wprawdzie twierdzenia L. P.korelowały w tym zakresie z wyjaśnienia współoskarżonego M. P., jednakże jego wyjaśnieniom w tym zakresie, Sąd również odmówił wiary, poczytując je za wyraz przyjętej linii obrony, tak własnej, jak i oskarżonego – M. P.i L. P.łączyły bowiem nie tylko związki w ramach działalności (...), (...) J. K.

(1), czy (...) S. H.

(1)ale i rodzinne. Wprawdzie przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało formalnych powiązań L. P.z firmą PW (...)( zatrudniony był tam formalnie tylko jego syn M. P.), nie mniej jednak, z wyjaśnień P. S.wynikło, że w firmie tej był tylko figurantem, a faktycznie zarządzali nią L. i M. P., aczkolwiek w związku z jej działalnością pozostawał w częstych kontaktach, tak z L. P., jak i M. P.. Wprawdzie w toku postępowania nie zabezpieczono u oskarżonego żadnych dokumentów lub innych dowodów rzeczowych, wskazujących na jego udział w procederze związanym z pozyskiwaniem dofinansowania z PFRON, pod szyldem firmy PW (...), (...) J. K.

(1), czy (...) S. H.

(1), zwłaszcza w rejestracji firmy w systemie SODiR oraz w składaniu wniosków o dofinansowanie w formie elektronicznej, to na jego związki w tym zakresie jednoznacznie i wprost wskazywały wyjaśnienia P. S., który wszakże odebrał od oskarżonego pisemny wniosek o wygenerowanie dla firmy PW (...)numeru koniecznego do rejestracji firmy w systemie SODiR, a następnie, na jego polecenie złożył go wraz z P. K.i J. K.w Oddziale PFRON w P., a po wygenerowaniu numeru rejestracyjnego, przekazał go bezpośrednio L. P., który poinformował go, że „sprawa rusza z miejsca i będą wysyłane wnioski o dofinansowanie”. Oczywiście L. P.nie musiał tego czynić osobiście, a np. mógł posłużyć się do tego celu inną osobą lub innymi osobami, co nie podważa wyjaśnień P. S., iż L. P.wraz z M. P.odpowiedzialni byli za kontakty z PFRON, w tym za składanie wniosków o dofinansowanie. L. P., analogicznie, jak M. P., lansował tezę, iż P. S.bezpodstawnie pomówił go z racji nieudanego interesu z firmą PW (...)i długów jakie na niego w związku z tym spadły. Utrzymywał także, podobnie, jak M. P., iż P. S., w ramach rekompensaty, przywłaszczył sobie samochód należący do niego. Twierdzeniom L. P.w tym zakresie Sąd odmówił jednak wiary, uznając, iż stanowiły one jedynie próbę zdyskredytowania wiarygodności wyjaśnień P. S., z tych samych względów z jakich odrzucił odnośne twierdzenia M. P.. Do weryfikacji wyjaśnień oskarżonych posłużyły Sądowi relacje przesłuchanych w sprawie świadków. Istotnym z punktu widzenia ustaleń faktycznych w sprawie był świadek P. K.

(1), prawomocnie skazany w sprawie III K 163/12 za wyłudzenie środków z PFRON wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymi w tej sprawie. W swoim postępowaniu przyznał się on do popełnienia zarzuconego mu czynu w całej rozciągłości. Zeznał, że został skazany prawomocnie wspólnie z oskarżonymi P. S.

(1), M. P.

(1)i L. P.za wyłudzenie środków pieniężnych z PFRON. Z jego zeznań wynika, że jego znajomy P. S.

(1)zaproponował mu założenie firmy. Później spotkał się z P. S.

(1)i M. P.

(1), którego nie znał i po krótkiej rozmowie dostał propozycję otwarcia swojej firmy sprzątającej, zatrudniającej osoby niepełnosprawne. Według oskarżonego na tym spotkaniu to właściwie M. P.

(1)złożył mu taką propozycję. Później już nie widział M. P.

(1), P. S.

(1)pomagał mu otworzyć firmę PW (...), założyć konto w banku. Nikt mu nie mówił jak zwerbuje do pracy osoby niepełnosprawne. Od P. S.

(1)dostał dokumenty do podpisania skierowane do PFRON, ale świadek nie wiedział czego dotyczyły. Pojechał razem z P. S.

(1)zawieźć te dokumenty do PFRON-u i na tym jego rola się skończyła, a później miał raz w miesiącu jeździć do banku i wyciągać pieniądze, które przelewał PFRON na jego konto. Rzeczywiście wypłacał w banku z konta firmy co miesiąc pieniądze w kwotach ok. 40-50 tys. zł i oddawał te pieniądze P. S.

(1). Świadek stwierdził, że S.te pieniądze przekazywał M. P.

(1)lub jego ojcu. S.jeździł z nim do banku pobierać pieniądze i jak oddawał pieniądze S., to on telefonował do M. P.

(1), informując, że pieniądze już są. Raz lub dwa razy przy świadku S.dzwonił też do ojca M. P.

(1). Świadek zeznał, że nigdy nie widział ojca M. P.

(1). Na początku świadek wiedział jedynie tyle, że miał założyć na siebie firmę, aby pieniądze wpływały na konto firmy. Kiedy firma funkcjonowała już miesiąc lub dwa, dowiedział się od P. S.

(1), że jest jeszcze ojciec P., ale świadek nie wiedział jaka była jego rola. P. K.zeznał także, że po około 8 miesiącach od założenia firmy, trafił do zakładu karnego. S.i P.nie wiedzieli, że P. K.ma do odbycia karę pozbawienia wolności. Według świadka jego firma działała także po tym, jak trafił do aresztu, choć nie potrafił powiedzieć, kto zajmował się nią. M. P.

(1)dysponował natomiast kontem firmowym i wszystkimi dokumentami. Dodał, że po założeniu firmy pozostawił sobie tylko kartę do konta osobistego, a wszelkie dokumenty i kartę do konta firmowego zatrzymał P. S.

(1). Z tego, co mu P. S.

(1)powiedział, to musiał przekazać te dokumenty i kartę dalej, a świadek domyślił się, że M. P.

(1). Zeznał, że nie potrafi powiedzieć kogo to był pomysł żeby założyć tą firmę na niego. M. P.

(1)poznał przez S.. Osoby niepełnosprawne, na które jego firma dostawała dofinansowanie z PFRON z tytułu ich zatrudnienia, to faktycznie nie świadczyły pracy w tej firmie. To było fikcyjnie zatrudnienie po to, aby otrzymać te środki z PFRON-u. Świadek wskazał, że nie miał wiedzy jakie osoby były zgłaszane w PFRON jako niepełnosprawni zatrudnieni w jego firmie. Nie potrafił wskazać osoby, która zajmowała się załatwieniem i przygotowaniem dokumentów do wysłania co miesiąc drogą elektroniczną do Warszawy do PFRON-u. Świadek przyznał, że jego firma nigdy nie świadczyła żadnych usług sprzątających i nigdy nie prowadziła żadnej działalności, była tylko firmą „na papierze”. Nie potrafił powiedzieć, czy były inne firmy - takie jak jego - powiązane z oskarżonymi i nieżyjącym ojcem M. P.

(1), a założone po to, aby uzyskać środki z PFRON-u. Z rozmów telefonicznych, których był świadkiem, zorientował się, że pieniądze przelane z PFRON-u trafiały następnie do M. P.

(1). Świadek potwierdził, że z tego procederu miał 5000 zł miesięcznie, te pieniądze były wypłacane mu co miesiąc przez P. S.

(1)z pieniędzy, które świadek wypłacał z konta firmowego, a przelane przez PFRON. Odbywało się to bez pokwitowań. Świadek zeznał poza tym, że kiedy zaproponowano mu prowadzenie tej firmy, to na samym początku nie orientował się, że tak to będzie wyglądało, a dopiero po jakimś czasie się zorientował, ale nic z tym nie zrobił. Miesięcznie PFRON przelewał na konto jego firmy 40-50 tys. zł. Świadek nie posiadał wiedzy, czy S.w całości przekazywał M. P.

(1)pieniądze przelane przez PFRON, pomniejszone o 5 tys. zł dla świadka. Nie był nigdy świadkiem przekazania pieniędzy przez S. M. P.

(1), a swoją wiedza na ten temat czerpie