← Polska

I C 1957/12

Sygn. akt I C 1957/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Marek Gajdecki Protokolant Paulina

§ 28ust.

1 i 4 o.w.u. AC jeżeli w umowie ubezpieczenia przyjęto wariant serwisowy to ustalenie odszkodowania następuje na podstawie uprzednio uzgodnionych z ubezpieczycielem kosztów i sposobu naprawy przez warsztat wykonujący naprawę, w oparciu o normy czasowe producenta pojazdu oraz normy czasowe producenta pojazdu, średnią stawkę za rbh adekwatną dla danego warsztatu i średnie ceny części i materiałów zawarte w systemie A., zaś w razie dokumentowania naprawy pojazdu rachunkami bez uprzedniego uzgodnienia z ubezpieczycielem, ustalenie odszkodowania następuje na podstawie tych rachunków, ale zweryfikowanych przez (...) S.A. do poziomu średnich cen usług naprawczych stosowanych na danym terenie oraz cen części zamiennych i materiałów (w tym lakierniczych) maksymalnie do wartości zawartych w systemie A. lub E.. dowód : ogólne warunki ubezpieczenia AutoCasco k. 42.o-43 Pismem z dnia 04 września 2007 r. pełnomocnik strony powodowej wezwał ubezpieczyciela do zapłaty kwoty 586,59 zł. dowód : akta szkody Sąd zważył co następuje : Powództwo należało uznać za niezasadne w całości. W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu strony pozwanej w zakresie braku uzgodnienia z (...) S.A. kosztów i sposobu naprawy przez warsztat wykonujący naprawę. Zarzut ten należało uznać za zasadny albowiem strona powodowa nie wykazała, że strona pozwana została poinformowana o przyjętej stawce roboczogodziny, a tym samym o wysokościach kosztów naprawy i kalkulację tą przyjęła bez zastrzeżeń. Jedynymi dokumentami, na którymi Sąd mógł oprzeć się w tym zakresie były faktura VAT i kalkulacja kosztów naprawy. Z dowodów tych nie wynika aby strona pozwana znała wcześniej wysokość kosztów naprawy, w tym zastosowane ceny części i stawki za roboczogodzinę. W myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Skoro zatem strona powodowa powyższej okoliczności nie wykazała uznać należało, że strona pozwana była uprawniona do weryfikacji przyjętych stawek za roboczogodzinę zgodnie z §

§ 28ust.

1 i 4 o.w.u. AC do poziomu średnich cen usług naprawczych stosowanych na danym terenie, nie wyższych niż 100 zł brutto za 1 rbh oraz cen części zamiennych i materiałów (w tym lakierniczych) maksymalnie do wartości zawartych w systemie A.. Takie były bowiem warunki umowy ubezpieczenia wiążącej S. K. i I. K. ze stroną pozwaną, wynikające z ogólnych warunków ubezpieczenia Autocasco i poszkodowani nie mogli przenieść na stronę powodową więcej uprawnień niż wynikające z umowy przez nich zawartej z ubezpieczycielem. Zgodzić się przy tym należy ze stanowiskiem strony pozwanej, że umowa ubezpieczenia Autocasco jest umową dobrowolną, a zatem od woli stron zależy jej zawarcie. Już samo to ustalenie zwalniało Sąd od obowiązku badania okoliczności czy strona pozwana była uprawniona do weryfikacji stawek za roboczogodzinę do kwot po 100,00 zł za rbh, a tym samym czy zastosowana przez stronę powodową (w kalkulacji kosztów naprawy jako postawy roszczenia) stawka odbiegała od średniej stawki za roboczogodzinę na terenie J. i okolic. W ocenie Sądu strona powodowa nie wykazała również w niniejszej sprawie, że wypłacone odszkodowanie zostało naliczone niezgodnie z warunkami umowy łączącej strony, a mianowicie z §

§ 28ust 1 i 4 o.w.u.

AC, co również winna uczynić. Sąd przydał walor wiarygodności dokumentom przedstawionym przez strony postępowania, jednakże dokumenty przedłożone przez stronę powodową (wobec nie spełnienia warunków wskazanych wyżej) nie mogą stanowić podstawy do ustalenia wysokości odszkodowania przy likwidacji przedmiotowej szkody. To regulują bowiem powołane wcześniej §

§ 28ust. 1 i 4 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Auto

Casco, stanowiących integralną część zawartej pomiędzy stroną pozwaną a S. K. i I. K. umowy ubezpieczenia auto casco. Zbędnym tym samym było przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia faktycznych kosztów naprawy, przy czym dowód taki w istocie nie był wnioskowanych albowiem procedura cywilna nie zna pojęcia „wniosku dowodowego z ostrożności procesowej”. W konsekwencji zatem powództwo należało uznać za niezasadne w w całości i jako takie podlegało oddaleniu. Wobec oddalenia powództwa w całości, o kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.