Sygn. akt II Ca 285/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 18 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Mokras (spr.) Sędziowie: SSO Henryk Haak SSO Marian Raszewski Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Bąk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa Miasta K. przeciwko G. G.
(1), A. G.
(1), J. G. i małoletniemu D. G. reprezentowanemu przez J. i A. G.
(1)o eksmisję na skutek apelacji pozwanej G. G.
(1)od wyroku częściowo zaocznego Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 12 lutego 2014r. sygn. akt I C 2992/13 I. oddala apelację, II. nie obciąża pozwanej G. G.
(1)kosztami postępowania apelacyjnego. II Ca 285/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu nakazał pozwanym: G. G.
(1), A. G.
(1), J. G. i małoletniemu D. G. reprezentowanemu przez J. i A. G.
(1)aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi – Miastu K. lokal mieszkalny nr (...) położony w budynku przy ulicy (...) w K., składający się z trzech izb o łącznej powierzchni użytkowej 37,61 m , wraz z pomieszczeniem przynależnym, ustalił, że pozwanym G. G.
(2), A. G.
(1)i małoletniemu D. G. przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego i w związku z tym wstrzymał wykonanie eksmisji w stosunku do tych pozwanych do czasu złożenia przez Miasto K. oferty najmu lokalu socjalnego, ustalił, ze pozwanej J. G. nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego i orzekł o kosztach postępowania, z tym, że wyrok w stosunku do pozwanych D. G., J. G. i A. G.
(1)jest zaoczny. Rozstrzygnięcie swoje sąd pierwszej instancji oparł na następujących ustaleniach: najemcą lokalu mieszkalnego o numerze (...) położonego w K. przy ulicy (...) była pozwana G. G.
(1). Razem z nią zamieszkiwali pozwani A. G.
(1)i J. G. oraz ich małoletni syn D.. Pismem z dnia 3 listopada 2010 r. powód wezwał pozwaną G. G.
(1)do zapłaty zaległych opłat z tytułu najmu lokalu wyznaczając dodatkowy miesięczny termin do dokonania zapłaty. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 12 listopada 2010 r. W piśmie tym wskazano również, że brak wpłaty spowoduje rozwiązanie umowy najmu. Należność nie została uregulowana. Pismem z dnia 18 marca 2011 r. wypowiedziano pozwanej G. G.
(1)umowę najmu. Pozwana odebrała to pismo w dniu 21 marca 2011 r. Powód dochodził również przed sądem od pozwanych nieuregulowanych należności związanych z najmem lokalu i uzyskał korzystne dla siebie orzeczenia sądu. Pozwana G. G.
(1)jest emerytką i otrzymuje 719 zł. emerytury. Jej syn A. G.
(1)jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 400 zł. Małoletni D.ma (...)lat. Pozwani ci prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. J. G.wyprowadziła się z przedmiotowego lokalu w lipcu 2013 r., pozostawiła natomiast w nim swoje rzeczy. Po dokonaniu powyższych ustaleń sąd pierwszej instancji stwierdził, ze pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego z uwagi na to, ze umowa najmu została im skutecznie wypowiedziana. Z uwagi na sytuacje pozwanych G. G.
(1), A. G.
(2)i D. G. przyznał im prawo do lokalu socjalnego. Apelację od powyższego wyroku wniosła pozwana G. G.
(1)domagając się zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia powództwa. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Poza sporem pozostaje, że umowa najmu przedmiotowego lokalu została skutecznie rozwiązana. Przyczyną wypowiedzenia najmu była zaległość w zapłacie czynszu i innych opłat za używanie lokalu. Powód, czemu pozwana nie zaprzecza, wezwał ją do zapłaty zaległości wyznaczając do tego miesięczny termin i uprzedzając na piśmie o zamiarze wypowiedzenia w razie nieuregulowania zaległości a po bezskutecznym upływie terminu pismem z dnia 18 marca 2011 r. wypowiedział pozwanej umowę najmu z miesięcznym terminem wypowiedzenia. Pozwana pismo wypowiadające jej umowę najmu z powodu nieuregulowania zaległości w opłatach, odebrała w dniu 18 marca 2011 r. a więc zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t. jedn. Dz. U. 2014r. poz. 150). pozwana utraciła tytuł prawny do zajmowania powyższego lokalu w dniu 30 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym zasadnie została wezwana do opuszczenia, opróżnienia i wydania go powodowi. Zarzuty podniesione przez skarżącą w apelacji nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia. Pozwana powołuje się bowiem na swą oraz pozostałych najemców trudną sytuacją życiową i materialną. Powyższe okoliczności wziął pod uwagę sąd pierwszej instancji i zgodnie z art. 14 ust. 1 i 4 pkt 2 i 4 cytowanej ustawy przyznał pozwanym G. G.
(1)(emerytka), A. G.
(1)(niepełnosprawny) i D. G. (małoletni) prawo do lokalu socjalnego. Nie ma wpływu na zasadność żądania eksmisji okoliczność, że jeden z domowników – pozwana J. G. nie dokładała się do czynszu i nie przebywa w tym lokalu, choć pozostawiła w lokalu, jak twierdzi skarżąca „jakieś rzeczy”. Skarżąca nie posiada, wobec skutecznego wypowiedzenia umowy najmu, tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu i żądanie wynajmującego do jego opuszczenia, opróżnienia i wydania powodowi jest uzasadnione. W związku z powyższym apelacja jako niezasadna winna zostać oddalona. W tym stanie rzeczy i na zasadzie art. 385 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.