B. w sprawie II K 258/12 pomimo, że został on przekazany na teren Polski na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego w związku z innym przestępstwem, przy braku przesłanek określonych w art.
Podnosząc tak sformułowany zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja prokuratora jest całkowicie zasadna. Skoro przkazanie oskarżonego na terytorium Polski nastąpiło na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w dniu 6 kwietnia 2011 roku /k.179-181/ oskarżonego obejmuje zakaz ścigania za czyny nieobjęte nakazem i zakaz wykonania kar nieobjętych nakazem /art.
Powyższy nakaz nie obejmował zaś zarzutu popełnienia przez P. B. czynu z art.222§1kk i art.224§2kk w zw. z art.11§2kk, co do którego sporządzono przeciwko oskarżonemu w niniejszej sprawie, akt oskarżenia z dnia 19 marca 2012 roku (k.147-149/. Jak słusznie podnosi przy tym autor apelacji, oskarżony nie złożył oświadczenia o zrzeczeniu się z korzystania z uprawnienia, o którym stanowi art.
pk /art.
kt 6 kpk/ i brak jest podstaw do przyjęcia, by zaistniały inne okoliczności, pozwalające - w myśl art.
pkt 1-5 lub pkt 7-8 kpk – wyłączyć zakaz ścigania oskarżonego o przedmiotowy czyn. W tej sytuacji zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy ustalić winien zatem czy oskarżony zrzeka się z korzystania z przysługującego mu prawa zakazu ścigania, o którym mowa w art.
pk, zbadać czy w sprawie nie zachodzą inne przesłanki, wyłączające stosowanie art.
pk i odpowiednio do poczynionych ustaleń wydać stosowne rozstrzygnięcie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.