XVII AmE 74/13

Sygn. akt XVII AmE 74/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Andrzej Turliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2013 r. w W. sprawy z odwołania M. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) – M. P. w B. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 16 kwietnia 2013 r. Nr (...) postanawia: odrzucić odwołanie. SSO Andrzej Turliński UZASADNIENIE W dniu 02 maja 2013 r. M. P. wniósł odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezesa URE) z dnia 16 kwietnia 2013 r. Zaskarżył decyzję w całości zarzucając jej obrazę prawa materialnego i procesowego. Wskazując na powyższe wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 479 53 k.p.c. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddala odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu, jeżeli nie ma podstaw do jego uwzględnienia (§ 1), zaś w razie uwzględnienia odwołania zaskarżoną decyzję albo uchyla, albo zmienia w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy (§ 2). Nie rozpoznaje więc wniosków o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, gdyż nie może wypowiadać się w sentencji wyroku w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Nieważność decyzji, która: 1)wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; 2)wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3)dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; 4)została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5)była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 6)w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; 7)zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa stwierdza organ administracji publicznej – art. 156 § 1 k.p.a. Sąd Apelacyjny w W. w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. VI ACa 943/12 (LEX nr 1307525) stwierdził, iż Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest władny wydać wyrok, w którym może decyzję Prezesa organu regulacyjnego uchylić w całości w drodze orzeczenia kasatoryjnego przede wszystkim wówczas, gdy jej wydanie nastąpiło bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa materialnego, jak również wtedy, gdy dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną lub gdy została ona skierowana do podmiotu niebędącego stroną w sprawie. Są to więc, w istocie rzeczy identyczne przesłanki, jakie dają podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w oparciu o art. 156 k.p.a., który stanowi, że organ administracji stwierdza nieważność, między innymi decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną, została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie ma, w świetle przepisów k.p.c. możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, natomiast uchylenie decyzji w postępowaniu przed tym sądem nie powoduje przekazania sprawy Prezesowi UKE do ponownego rozpoznania. Wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie ma w stosunku do decyzji administracyjnych charakteru orzeczenia kasatoryjnego. Istotne jest też to, że rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji – art. 158 § 1 k.p.a. po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, a nie postępowania cywilnego właściwego przed Sądem (...). Sąd Apelacyjny w G. w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III AUa 1351/11 wskazał, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § l pkt 1-7 k.p.a. Rozstrzygnięcie kończące to postępowanie następuje w drodze decyzji (art. 158 § l k.p.a.) podejmowanej przez organ administracji publicznej (art. 156 § l k.p.a.), toteż orzekanie w tej kwestii przez sąd powszechny byłoby naruszeniem kompetencji właściwego organu administracji publicznej. Reasumując Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie jest właściwy w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, co wynika z art. 479 46 k.p.c., ponieważ orzeka w postępowaniu cywilnym w zakresie odwołań od decyzji Prezesa URE w granicach ściśle określonych przez przepis art. 479 53 k.p.c. Ponieważ w niniejszej sprawie droga sądowa jest niedopuszczalna, a stosownie do treści art. 479 47 § 2 k.p.c. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów odrzuca odwołanie wniesione po upływie terminu do jego wniesienia, niedopuszczalne z innych przyczyn, a także wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków odwołania należało orzec jak w sentencji. SSO Andrzej Turliński