I C 1864/13

Sygn. akt I C 1864/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 28 maja 2014r Sąd Rejonowy w Oleśnicy I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Adrian Paluch Protokolant Agnieszka Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014r w Oleśnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...)z/s w L. przeciwko K. M. o zapłatę powództwo oddala. Z/ - kal 21 dni 28.05.2014r Sygn. akt I C 1864/13 UZASADNIENIE Strona powodowa domagała się zasądzenia na jej rzecz kwoty 219,95 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot i dat wskazanych w pozwie. W uzasadnieniu pozwu podała, że dochodzona nim kwota wynika z not obciążeniowych dotyczących niezwróconego przez abonenta sprzętu będącego własnością firmy (...) + (...) S.A. Wskazała, że wierzytelność tą nabyła w drodze umowy cesji zawartej w dniu 28.09.2012 r. Sąd Rejonowy w Lublinie odmówił wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę tut. Sądowi celem merytorycznego rozpoznania. W piśmie z dnia 17.03.2014 r. pozwany podniósł zarzut przedawnienia. Na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. przyznał, że był stroną umowy ze spółką (...)+ (...) S.A., zastrzegł jednak, że zawierał ją w roku 2004 r. i, że wygasła ona w roku w 2006 r. Sąd ustalił: W roku 2004 powód zawarł umowę z (...)S.A., na podstawie, której uzyskał dostęp do sygnału telewizyjnego. W związku z zawarciem umowy otrzymał terminal cyfrowy SD. Umowa obowiązywała do 2006 r. Dowód: nota obciążeniowa , oświadczenie powoda, k.39;. Na podstawie umowy cesji strona powodowa przejęła od firmy (...)+ (...) Spółka Akcyjna prawa do wierzytelności z tytułu wystawionych not obciążeniowych dotyczących niezwróconego przez abonenta sprzętu będącego własnością cedenta. Strona powodowa zawiadomiła pozwanego o dokonanej cesji wierzytelności na rzecz w/w podmiotu w wysokości 200,00 złotych. Dowód: zawiadomienie, częściowy wykaz wierzytelności, umowa przelewu; Sąd zważył: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Pozwany wprawdzie przyznał, że zawierał umowę z pierwotnym wierzycielem (zbywcą wierzytelności - (...)S.A.), zastrzegł jednak, że było to w roku 2004, zaś umowa wygasła w roku 2006. Strona powodowa nie dołączyła do pozwu umowy pozwanego z pierwotnym wierzycielem. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, zgodnie z zapewnieniem pozwanego, że stosunek prawny łączący go ze zbywcą wierzytelności (pierwotnym wierzycielem) ustał w roku 2006. Z powyższego wynika zatem, że najpóźniej z tą datą wymagalne stało się roszczenie pierwotnego wierzyciela (spółki (...)) o zwrot dekodera. Oznacza to, że w dacie wniesienia pozwu, dochodzone nim roszczenie było przedawnione. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skoro żądnie pozwu dotyczy odszkodowania za niezwrócony dekoder, to roszczenie stanowiące jego podstawę miało związek z prowadzoną przez pierwotnego wierzyciela działalnością gospodarczą. Tego rodzaju roszczenia przedawniają się z upływem lat 3 od dnia wymagalności (art. 117 k.c.). Słusznie zatem zarzucił skarżący, że uległy one przedawnieniu. Nastąpiło to najpóźniej w roku 2009, a więc niemal cztery lata przed wytoczeniem powództwa. W tym stanie rzeczy za skuteczny uznać należało podniesiony w sprawie zarzut przedawnienia (art.117§2 k.c.).