← Polska

II AKa 461/13

Sygn. akt II AKa 461/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Ciemnoczołowski (spr.) Sędzio

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. M. N. oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.; art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. R. S. oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.; art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. A. W. oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. T. P.

(1)oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.; art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. A. G. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. D. G. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. A. L. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. R. K.

(1)oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. S. G. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. P. B.
(1)oskarżonego z art. 239 § 1 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii; art. 263 § 2 k.k. D. S. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; art. 62 ust.1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii P. P. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. M. C. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. T. S. oskarżonego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii; art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii; art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii J. J. oskarżonego z art. 258 § 2 k.k.; art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. M. L. oskarżonego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionych przez Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w L. wobec oskarżonych: A. B., M. N., R. S., A. W., T. P.
(1), A. G., D. G., A. L., R. K.
(1), S. G., D. S., P. P., M. C., S. K., T. S. oraz J. J. i obrońców oskarżonych: A. B., M. N., R. S., A. W., A. L., R. K.
(1), P. B.
(1), P. P., S. K., T. S., J. J. i M. L. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt III K 35/07 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych R. K.
(1), T. S. oraz J. J. i w tej części sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy; II. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1/ uchyla rozstrzygnięcia dotyczące: a/ łącznych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. L., P. B.
(1), D. S., P. P., M. C., b/ łącznej kary grzywny orzeczonej wobec oskarżonego T. P.
(1); 2/ w podstawie prawnej wymiaru łącznych kar grzywny orzeczonych wobec oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. G. przywołuje nadto art. 4 § 1 k.k.; 3/ uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt. 38 odnośnie oskarżonego P. B.
(1), a także rozstrzygnięcia zawarte w pkt. 49 i 50 odnośnie oskarżonego M. C.; 4/ w pkt. 1 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., w miejsce art. 33 § 2 k.k. przyjmuje art. 33 § 1 k.k. oraz obniża orzeczone wobec oskarżonych A. B., M. N. i R. S. kary pozbawienia wolności do lat 4 (czterech); 5/ w pkt. 2 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., a za podstawę wymiaru kary grzywny przyjmuje nadto art. 33 § 1 i 3 k.k. oraz obniża orzeczone wobec oskarżonych A. B., M. N. i R. S. kary pozbawienia wolności do lat 5 (pięciu), 6/ w pkt. 4 z opisu czynu zarzucanego oskarżonemu A. W. w pkt. III aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt. niniejszym, eliminuje zwrot: „w ramach podziału ról”, a w miejsce zwrotu: „z ustalonymi osobami” przyjmuje zwrot: „z ustalonymi i nieustalonymi osobami”, uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., w miejsce art. 33 § 2 k.k. przyjmuje art. 33 § 1 k.k. oraz obniża orzeczoną wobec tego oskarżonego karę pozbawienia wolności do lat 3 (trzech), 7/ w pkt. 5 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 60 § 6 pkt 4 k.k. przyjmuje art. 60 § 6 pkt 3 k.k. 8/ w pkt. 6 z opisu czynu zarzucanego oskarżonemu T. P.
(1)w pkt. V aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt. niniejszym, eliminuje zwrot: „w ramach podziału ról” oraz zastępuje wyraz: „uczestniczyli” wyrazem: „uczestniczył”, uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k. w podstawie skazania w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., zaś z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 65 § 1 k.k., zastępując go art. 57 § 2 k.k., a nadto w miejsce art. 33 § 2 k.k. przyjmuje art. 33 § 1 k.k. oraz w miejsce art. 60 § 6 pkt 4 przyjmuje art. 60 § 6 pkt 3 k.k.; 9/ w pkt. 7 w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu T. P.
(1)w pkt. VI aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt. niniejszym, wyraz: „nieustalonymi” zastępuje wyrazem: „ustalonymi”, czyn ten kwalifikuje - po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. – jako przestępstwo z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to - w myśl art. 11 § 3 k.k. - na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii – stosowanie do art. 57 § 2 k.k. – po zastosowaniu art. 60 § 3 i § 6 pkt. 1 k.k. oraz na podstawie art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest 100 (sto) zł.; 10/ w pkt. 8 z podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego T. P.

(1)eliminuje art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k., a także art. 65 § 1 k.k., zaś w podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołuje nadto art. 4 § 1 k.k.; 11/ w pkt. 10: podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego T. P.
(1)stanowi art. 69 § 1,

3 k.k. i art.70 § 2 k.k.; 12/ w pkt. 11 podstawę prawną orzeczenia o oddaniu oskarżonego T. P.

(1)pod dozór kuratora stanowi art. 73 § 2 k.k.; 13/ w pkt. 12 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 60 § 6 pkt 4 k.k. przyjmuje art. 60 § 6 pkt 3 k.k.; 14/ w pkt. 13 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., zaś z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 65§1kk, zastępując go art. 57§2kk., a nadto uzupełnia podstawę wymiaru kary o art. 60 § 6 pkt 1 k.k. i w miejsce art. 33 § 2 k.k. przyjmuje art. 33 § 1 k.k.; 15/ w pkt. 15 podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego A. G. stanowi art. 69 § 1,

3 k.k. i art.70 § 2 k.k.; 16/ w pkt. 16 podstawę prawną orzeczenia o oddaniu oskarżonego A. G. pod dozór kuratora stanowi art. 73 § 2 k.k.; 17/ w pkt. 17 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia wobec oskarżonego D. G. o art. 4 § 1 k.k., zaś w miejsce art. 60 § 6 pkt 4 k.k. przyjmuje art. 60 § 6 pkt 3 k.k.; 18/ w pkt. 18 w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu D. G. w pkt XI aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt niniejszym po wyrazach: „A. B.” dodaje znak interpunkcyjny w postaci przecinka i wyrazy: „T. P.

(1)”, uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k, w podstawie skazania w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., zaś z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 65§1 k.k., zastępując go art. 57 § 2 k.k., a nadto uzupełnia podstawę wymiaru kary o art. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k. i w miejsce art. 33 § 2 k.k. przyjmuje art. 33 § 1 k.k.; 19/ w pkt. 19 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., zaś z podstawy wymiaru kary eliminuje art. 65 § 1 k.k., zastępując go art. 57 § 2 k.k., w miejsce art. 60 § 6 pkt 4 k.k. przyjmuje art. 60 § 6 pkt 3 k.k.; 20/ w pkt. 20 uzupełnia podstawę rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., a z podstawy prawnej wymiaru kary eliminuje art. 65 § 1 k.k.; 21/ w pkt. 21 uzupełnia podstawę prawną orzeczenia łącznej kary grzywny o art. 4 § 1 k.k.; po wyrazie: „oskarżonemu”, a przed wyrazem „D.” wpisuje słowo: „D.”; 22/ w pkt. 22 podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego D. G. stanowi art. 69 § 1, 2 3 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k.; 23/ w pkt. 23 podstawę prawną orzeczenia o oddaniu oskarżonego D. G. pod dozór kuratora stanowi art. 73 § 2 k.k.; 24/ w pkt. 24 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego A. L. karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; 25/ w pkt. 25 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego A. L. karę pozbawienia wolności obniża do lat 2(dwóch); 26/ w pkt. 30 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego M. L. karę pozbawienia wolności obniża do roku i 6 (sześciu) miesięcy; 27/ w pkt. 31 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k.; 28/ w pkt. 32 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k.; 29/ w pkt. 34 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia co do oskarżonego P. B.
(1)o art. 4 § 1 k.k. oraz o art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) i przy zastosowaniu art. 60 § 1 k.k. w zw. z art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) oraz art. 60 § 6 pkt 3 k.k. na podstawie art. 239 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przyjmując iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 50 (pięćdziesiąt) zł.; 30/ w pkt. 35 w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu P. B.
(1)w pkt XXII aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt niniejszym, zwrot „jak w pkt I” zastępuje zwrotem „jak w pkt XXI” oraz uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k. i o art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) i przy zastosowaniu art. 60 § 1 k.k. w zw. z art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) oraz art. 60 § 6 pkt 3 k.k. na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179, poz. 1485 ze zm.) i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierza mu karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, przyjmując iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 50 (pięćdziesiąt) zł.; 31/ w pkt. 36 w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu P. B.
(1)w pkt. XXIII aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt niniejszym, zwrot „jak w pkt I” zastępuje zwrotem „jak w pkt XXI” oraz uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k. i o art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) i przy zastosowaniu art. 60 § 1 k.k. w zw. z art. 13 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (tekst jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178 ze zm.) oraz art. 60 § 6 pkt 3 k.k. na podstawie art. 263 § 2 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k., wymierza mu karę grzywny w wymiarze 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 50 (pięćdziesiąt) zł.; 32/ w pkt. 39 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego D. S. karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; 33/ w pkt. 40 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego D. S. karę pozbawienia wolności obniża do lat 2(dwóch); 34/ w pkt. 43 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego P. P. karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; 35/ w pkt. 44 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k. w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego P. P. karę pozbawienia wolności obniża do lat 2 (dwóch); 36/ w pkt. 46 w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu M. C. w pkt XXIX, a przypisanego w pkt niniejszym, zwrot „od 1 lipca 2001 r.” poprzedza wyrazem „niż”, a po wyrazie „ustalonymi” dodaje wyraz „i nieustalonymi” oraz uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., a orzeczoną wobec tego oskarżonego karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy; 37/ w pkt. 47 uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k., w miejsce art. 65 § 1 k.k. przyjmuje art. 65 k.k., art. 33 § 2 k.k. zastępuje art. 33 § 1 k.k., a orzeczoną wobec oskarżonego M. C. karę pozbawienia wolności obniża do roku i 6 (sześciu) miesięcy, a w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; III. na podstawie art. 85 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonych: a/ A. B., M. N. i R. S. orzeka kary łączne po 6 (sześć) lat pozbawienia wolności; b/ A. L., D. S. i P. P. orzeka kary łączne po 2(dwa) lata pozbawienia wolności; c/ M. C. orzeka karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 85 k.k. oraz art. 86 § 1 i 2 k.k. po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych: a/ wobec oskarżonego T. P.
(1)orzeka karę łączną grzywny 300 (trzysta) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 100 (sto) zł; b/ wobec oskarżonego P. B.
(1)orzeka karę łączną grzywny 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 50 (pięćdziesiąt) zł; V. na podstawie art. 69 § 1,

3 k.k. i art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. C. kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszącej lat 5 (pięć), oddając go na podstawie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby pod dozór kuratora; VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. D. i adw. M. P.

(1)– Kancelarie Adwokackie w B. kwoty po 738 zł. (siedemset trzydzieści osiem złotych) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym odpowiednio oskarżonym M. N. i T. P.
(1)oraz na rzecz adw. J. P. – Kancelaria Adwokacka w B. kwotę 1028,86 zł. (tysiąc dwadzieścia osiem złotych 86/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonemu A. W.; VII. oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. W., T. P.
(1), A. L., M. L., P. B.
(1), D. S., P. P., M. C. zwalnia od opłat za obie instancje, a oskarżonych A. G., D. G. i S. G. od opłat za II instancję, nadto wszystkich wymienionych wyżej oskarżonych zwalnia od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. Spis treści uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie II AKa 461/13 strony treść 2 - 15 przytoczenie treści oskarżenia 15 - 24 przytoczenie treści zaskarżonego wyroku 24 - 49 przytoczenie treści wniesionych apelacji 50 - 52 I. motywy uchylenia wyroku co do R. K.
(1), T. S. i J. J. 53 - 58 II. motywy zmian w kwalifikacji prawnej oraz zmian podstaw prawnych rozstrzygnięć 58 - 60 III. motywy zmiany wyroku w części dotyczącej P. B.
(1)60 - 66 IV. motywy obniżenia kar pozbawienia wolności wobec niektórych oskarżonych 66 - 117 V. motywy nieuwzględnienia pozostałych zarzutów podnoszonych w apelacjach obrońców oskarżonych 67 - 70 V.
  1. motywy nieuwzględnienia zarzutów obrazy art. 404 § 2 k.p.k., art. 374 § 1 k.p.k. i art. 376 § 1 k.p.k. podnoszonych w apelacji obrońcy A. L. 70 - 72 V.
  2. rozstrzygnięcie w przedmiocie zarzutów obrazy art. 413 k.p.k. 72 - 78 V.
  3. motywy nieuwzględnienia zarzutów obrazy art. 424 k.p.k. 79 - 105 V.
  4. motywy nieuwzględnienia zarzutów nieprawidłowej oceny głównych dowodów oskarżenia (...) 105 - 117 V.
  5. motywy nieuwzględnienia pozostałych zarzutów podnoszonych w apelacjach obrońców oskarżonych 117 - 118 VI. kwestia podstaw do ewentualnego uchylenia lub zmiany wyroku na podstawie art. 440 k.p.k. 118 - 122 VII. orzeczenia o karach łącznych i o warunkowym zawieszeniu wykonania kary 122 - 123 VIII. pozostałe rozstrzygnięcia UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznawał sprawę:
  6. A. B.
  7. M. N.
  8. R. S. , oskarżonych o to, że: I. w okresie od 1 stycznia 2001r. do 31 października 2002r., dat dziennych bliżej nieustalonych, w B. i innych miejscowościach, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, w ramach podziału ról, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczyli w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 25 kg, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 12 kg w ten sposób, że wskazywali ustalone osoby do odbioru narkotyków od ich posiadaczy, a następnie dokonywali rozliczeń z tytułu sprzedaży tych narkotyków, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; II. w okresie od 1 stycznia 2001r. do 31 października 2002r., dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., S. i innych miejscowościach, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, w ramach podziału ról, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w tym przy wykorzystaniu przyrządu w postaci tzw. tabletkarki, przeznaczonego do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowej, który nabyli w listopadzie 2000r. od ustalonej osoby, wytworzyli substancje psychotropowe w znacznych ilościach w postaci tabletek ekstazy w łącznej ilości nie mniejszej niż 72.000 szt., które następnie wprowadzali do obrotu w ten sposób, że wskazywali ustalone osoby do odbioru narkotyków od ich bezpośrednich wytwórców, a następnie dokonywali rozliczeń z tytułu sprzedaży tych narkotyków tj. o przestępstwo z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;

  1. A. W. , oskarżonego o to, że : III. w okresie pomiędzy styczniem 2001r. a grudniem 2001r. daty dziennej bliżej nieustalonej, w B., S., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, w ramach podziału ról, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 900 szt. w ten sposób, że wskazał bezpośrednim wytwórcom narkotyków osoby do ich odbioru, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  2. T. P.

(1), oskarżonego o to, że: IV. w okresie od 22 września 2000r. do co najmniej października 2002r., dat dziennych bliżej nieustalonych w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębne osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcje i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.; V. w czasie jak w pkt IV , w B., S. i innych miejscowościach, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, w ramach podziału ról, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczyli w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 25 kg, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 12 kg w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym osobom w celu dalszej dystrybucji, przy czym czynu tego dopuścił się bezpośrednio po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie IV K 602/99, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.; VI. w czasie jak w pkt IV, dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., S., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wytworzył substancje psychotropowe w znacznych ilościach w postaci tabletek ekstazy w łącznej ilości nie mniejszej niż 72.000 szt., które następnie wprowadzał do obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się bezpośrednio po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie IV K 602/99, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.; VII. w okresie od 22 września 2000r. do 26 października 2005r. w S., działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, posiadał dwa przyrządy w postaci pras, służące do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowych w postaci tabletek ekstazy, tj. o przestępstwo z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k., 6. A. G. , oskarżonego o to, że : VIII. w okresie nie krótszym niż od 6 kwietnia 1998r. do 14 grudnia 2001r. w B., S. i innych miejscowościach województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez M. N. i R. S., mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabiania środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art.258 § 2 k.k.; IX. w okresie od co najmniej czerwca 1999r. do 31 grudnia 2000r. w B. i S., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z M. N., R. S., A. B. i innymi ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wytworzył substancje psychotropowe w znacznej ilości w postaci tabletek ekstazy w łącznej ilości nie mniejszej niż 54.000 sztuk, które następnie wprowadzał do obrotu tj. o przestępstwo z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; 7. D. G. , oskarżonego o to, że : X. w okresie nie krótszym niż od września 2000r. do 19 maja 2005r. w B., S. i innych miejscowościach województwa (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez ustalone i odrębnie ścigane osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabiania środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art.258 § 2 k.k.; XI. w okresie od co najmniej września 2000r. do września 2002r. w B. i S., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z M. N., R. S., A. B. i innymi ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wytworzył substancje psychotropowe w znacznej ilości w postaci tabletek ekstazy w łącznej ilości nie mniejszej niż 72.000 sztuk, które następnie wprowadzał do obrotu tj. o przestępstwo z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; XII. w okresie od końca 2000r. do końca października 2002r. w B., S., M., L. i innych miejscowościach, wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 25 kg oraz amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 12 kg w ten sposób, że odbierał te środki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; XIII. w okresie od września 2000r. do 26 października 2005r. w S., działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, posiadał dwa przyrządy w postaci pras służące do niedozwolonego wytwarzania substancji psychotropowych w postaci tabletek ekstazy; tj. o przestępstwo z art. 54 ust.1 ustaw z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k.;

  1. A. L. , oskarżonego o to, że: XIV. dat dziennych bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym niż od października 2000r. do co najmniej października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębnie osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.; XV. w okresie od października 2000r. do października 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., S. i W., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 3000 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 1500 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 1000 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  2. R. K.

(1), oskarżonego o to, że : XVI. dat dziennych bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym niż od 14 września 2002r. do co najmniej października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębnie osoby, mającej n a celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywanie przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art.258 § 2 k.k.; XVII. w okresie od 14 września 2002r. do października 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B. i S., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 1000 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 1000 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 1000 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom, w celu dalszej dystrybucji, przy czym czynu tego dopuścił się bezpośrednio po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 maja 2002r. w sprawie o sygn. akt III K 463/02, którą odbywał w okresie od 12 marca 1997r. do 13 marca 1997r., 1 października 1997r. do 3 października 1997r., 16 kwietnia 1999r. do 28 grudnia 1999r. i od 3 września 2001r. do 13 września 2002r. tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  1. M. L. , oskarżonego o to, że: XVIII. jesienią 2001r. daty dziennej bliżej nieustalonej, w nieustalonej z nazwy miejscowości na trasie W.-B., wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 4000 gram w ten sposób, że przekazał go trzem nieustalonym osobom, tj. o przestępstwo z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii;
  2. S. G. , oskarżonego o to, że: XIX. dat dziennych bliżej nieustalonych w okresie nie krótszym niż od wiosny 2001r. do co najmniej października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębnie osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywanie przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.; XX. w okresie od miesięcy wiosennych 2001r. do października 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu, z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 1000 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 1000 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 1536 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom, w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  3. P. B.
(1), oskarżonego o to, że: XXI. w dniu 6 listopada 2001r. w M. województwa (...), pomagając ustalonej osobie uniknąć odpowiedzialności karnej, podjął działania mające na celu utrudnienie postępowania karnego polegające na tym, że działając na polecenie ustalonych osób wyniósł z domu, a następnie ukrył w lesie środek odurzający w postaci marihuany w ilości 10 kg, broń palną w postaci co najmniej 2 szt. pistoletów marki C., nieustaloną ilość amunicji, tłumiki do broni palnej i kuszę wojskową, tj. o przestępstwo z art. 239 § 1 k.k., XXII.w czasie i miejscu jak w pkt I, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze 10 kg w ten sposób, że po uprzednim ukryciu narkotyków z obawy przed ich ujawnieniem, przekazał je ustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii; XXIII. w czasie i miejscu jak w pkt I, bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci co najmniej 2 szt. pistoletów marki C.i nieustaloną ilość amunicji; tj. o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k.;
  1. D. S. , oskarżonego o to, że: XXIV. dat dziennych bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym niż od końca czerwca 2001r. do co najmniej wiosny 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez inne ustalone i ściganie odrębnie osoby, mającej na celu popełnienie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.; XXV. w okresie od końca czerwca 2001r. do wiosny 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 400 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 1000 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 50 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom, w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; XXVI. w dniu 5 czerwca 2006r. w B. , wbrew przepisom ustawy, posiadał środek odurzający w postaci kokainy w ilości 10,13 grama, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. przeciwdziałaniu narkomanii;
  2. P. P. , oskarżonego o to, że: XXVII. dat dziennych bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym niż od października 2000r. do co najmniej października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębnie osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k.; XXVIII. w okresie od października 2000r. do października 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 2850 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następne przekazywał je innym nieustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  3. M. C. , oskarżonego o to, że: XXIX. dat dziennych bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym od 1 lipca 2001r. do co najmniej końca października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym kierowanej przez inne ustalone i ścigane odrębnie osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k., XXX. w okresie od stycznia 2002r. do października 2002r., dat dziennych bliżej nieustalonych, w B. wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 300 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 2850 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. i w zw. z art. 65§1 k.k.;
  4. S. K. , którego sprawę w postępowaniu odwoławczym wyłączono do odrębnego rozpoznania;
  5. T. S., oskarżonego o to, że: XXXIII. w okresie pomiędzy 19 marca 2002r. a kwietniem 2002r. dat dziennych bliżej nieustalonych, w B. uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 300 gram w ten sposób, że odebrał narkotyki od nieustalonych osób, a następnie przekazywał je innym nieustalonym osobom, w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii; XXXIV. w listopadzie 2000r. daty dziennej bliżej nieustalonej w B. -Ł. woj. (...), udzielił pomocy w produkcji , wbrew przepisom ustawy, tabletek ekstazy w ten sposób, że przekazał ustalonym osobom urządzenie w postaci tabletkarki do niedozwolonego wytworzenia substancji psychotropowej, a następnie udzielił im informacji w zakresie działania urządzenia wytwarzając w tym celu nie mniej niż 20 szt. tabletek, czym ułatwił tym osobom wytwarzanie substancji psychotropowych w znacznych ilościach, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałania narkomanii; XXXV. jesienią 2001r. daty dziennej bliżej nieustalonej, w nieustalonej z nazwy miejscowości na trasie W.-B., wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że doprowadził do przekazania przez ustalone osoby środka odurzającego w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 4.000 gram trzem nieustalonym dotychczas osobom, przy czym z tytułu tej transakcji otrzymał pieniądze w kwocie 6.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałania narkomanii;
  6. J. J. , oskarżonego o to, że: XXXVI. dat bliżej nieustalonych, w okresie nie krótszym niż od stycznia 2001r. do co najmniej października 2002r. w B. i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, kierowanej przez inne ustalone i ściganie odrębnie osoby, mającej na celu popełnianie oszustw, produkcję i wprowadzanie do obrotu substancji psychotropowych i środków odurzających, podrabianie środków płatniczych w postaci kart bankowych i dokonywania przy ich użyciu oszustw, tj. o przestępstwo z art. 258 § 2 k.k., XXXVII. w okresie od stycznia 2001r. do października 2002r. w B., wbrew przepisom ustawy, działając w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 1500 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 3400 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 2500 szt. w ten sposób, że odbierał narkotyki od ustalonych osób, a następne przekazywał je innym nieustalonym osobom w celu dalszej dystrybucji, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.;
  7. C. M. , co do którego wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się. *** Wyrokiem z dnia 13 marca 2013 roku, sygn. akt III K 35/07, Sąd Okręgowy w Bydgoszczy orzekł: - w punkcie 1: oskarżonych A. B., M. N. i R. S. uznał za winnych popełnienia przestępstwa zarzucanego im w pkt I tj. czynu z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art.65 § 1 k.k. i art.33 §

§ 3k.k.

skazał ich na kary po 5 lat pozbawienia wolności oraz 150 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 500 zł; - w punkcie 2: oskarżonych A. B., M. N. i R. S. uznał za winnych popełnienia przestępstwa zarzucanego im w pkt II tj. czynu z art. 53 ust.

art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art.12 k.k. i art.65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 53 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 k.k. i art.65 § 1 k.k. skazał ich na kary po 6 lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 500 zł; - w punkcie 3: na podstawie art.85 k.k. i art.86 § 1 i § 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonym A. B., M. N. i R. S. i orzekł wobec nich kary łączne po 7 lat pozbawienia wolności i po 200 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 500 zł; - w punkcie 4: oskarżonego A. W. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. i art.65 § 1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art.65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 400 złotych; - w punkcie 5: oskarżonego T. P.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IV tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art.258 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 6: oskarżonego T. P.
(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanemu mu w pkt V tj. przestępstwa z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. , art. 65 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 7: oskarżonego T. P.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VI tj. przestępstwa z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k., art. 65 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności i karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 8: oskarżonego T. P.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VII tj. przestępstwa z art. 54 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 54 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 9: na podstawie art. 85 k.k. i art.86 § 1 i § 2 k.k. połączył kary grzywny wymierzone oskarżonemu T. P.
(1)i orzekł łączną karę 300 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 10: na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 2 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu T. P.
(1)warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby; - w punkcie 11: na podstawie art.73 § 1 k.k. oddał oskarżonego T. P.
(1)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; - w punkcie 12: oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VIII tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 13: oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IX tj. przestępstwa z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§ 2 k.k. w zw. z art.12 k.k. i art.65§1 k.k. i za to na podstawie art.53 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11 § 3 k.k. i art. 65§ 1 k.k. i art.33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 14: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. połączył kary grzywny wymierzone oskarżonemu A. G. i orzekł łączną karę 150 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 15: na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art.70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonemu A. G. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby; - w punkcie 16: na podstawie art.73 § 1 k.k. oddał oskarżonego A. G. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; - w punkcie 17: oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt X tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 18: oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XI tj. przestępstwa z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k., art. 65 § 1 k.k. i art.33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 19: oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XII tj. przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii zw. z art.12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 20: oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XIII tj. przestępstwa z art. 54 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 54 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i § 3 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 21: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. połączył kary grzywny wymierzone oskarżonemu D. G. i orzekł łączną karę 300 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 22: na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonemu D. G. warunkowo zawiesza na okres 5 lat próby; - w punkcie 23: na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżonego D. G. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; - w punkcie 24: oskarżonego A. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XIV tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 25: oskarżonego A. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XV tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na równą kwocie 400 zł; - w punkcie 26: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu A. L. i orzekł łączną karę 3 lat pozbawienia wolności; - w punkcie 27: oskarżonego R. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVI tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 28: oskarżonego R. K.
(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVII tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 400 zł; - w punkcie 29: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu R. K.

(1)i orzekł łączną karę 3 lat pozbawienia wolności; - w punkcie 30: oskarżonego M. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVIII tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równa kwocie 400 zł; - w punkcie 31: oskarżonego S. G. uznał za winnego popełnienia czynu przypisanego mu w pkt XIX tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 32: oskarżonego S. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XX tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 400 zł; - w punkcie 33: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu S. G. i orzekł łączna karę 3 lat pozbawienia wolności; - w punkcie 34: oskarżonego P. B.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXI tj. przestępstwa z art. 239 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 239 § 1 k.k. skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; - w punkcie 35: oskarżonego P. B.
(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXII tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 36: oskarżonego P. B.
(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIII tj. przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - w punkcie 37: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu P. B.
(1)i orzekł łączną karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 38: na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu P. B.
(1)warunkowo zawiesił na okres 5 lat tytułem próby; - w punkcie 39: oskarżonego D. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIV tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 40: oskarżonego D. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXV tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 100 zł; - w punkcie 41: oskarżonego D. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVI tj. przestępstwa z art. 62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; - w punkcie 42: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu D. S. i orzekł łączną karę 3 lat pozbawienia wolności, - w punkcie 43: oskarżonego P. P. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVII tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 44: oskarżonego P. P. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt XXVIII tj. przestępstwa z art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 400 zł; - w punkcie 45: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu P. P. i orzekł łączną karę 3 lat pozbawienia wolności; - w punkcie 46: oskarżonego M. C. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIX tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 47: oskarżonego M. C. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXX tj., przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

3 k.k. skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując jedną stawkę za równą kwocie 200 zł; - w punkcie 48: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone M. C. i orzekł łączną karę 2 lat pozbawienia wolności; - w punkcie 49: na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu M. C. warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby; - w punkcie 50: na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego M. C. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; - w punkcie 54: oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXIII tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę roku pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 300 zł; - w punkcie 55: oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXIV tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 19 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 400 zł; - w punkcie 56: oskarżonego T. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXV tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 19 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 dziennych stawek grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą 400 zł; - w punkcie 57: na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego T. S. przepadek korzyści majątkowej w wysokości 6.000 zł; - w punkcie 58: na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonemu T. S. i orzekł łączną karę 5 lat pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki za równą kwocie 400 zł; - w punkcie 59: oskarżonego J. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXVI tj. przestępstwa z art. 258 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 258 § 2 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności; - w punkcie 60: oskarżonego J. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXVII tj. przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 33 §

§ 3k.k.

skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość stawki 400 zł; - w punkcie 61: na podstawie art.85 k.k. i art. 86§ 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu J. J. i orzekł łączną karę 3 lat pozbawienia wolności; *** Wyrok zawiera ponadto rozstrzygnięcie o kosztach sądowych. *** Apelacje od powyższego wyroku wnieśli: ⚫ prokurator w części, dotyczącej oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. W., T. P.

(1), A. G., D. G., A. L., R. K.
(1), S. G., D. S., P. P., M. C., T. S. i J. J., ⚫ obrońcy oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. W., A. L., R. K.
(1), M. L., P. B.
(1), P. P., S. K., T. S. i J. J.. *** Prokurator zaskarżył wyrok: ⚫ w całości na niekorzyść oskarżonych A. W., T. P.
(1), A. G., D. G., D. S., P. P., M. C., S. K. (sprawę tego oskarżonego Sąd Apelacyjny wyłączył do odrębnego rozpoznania), T. S. i J. J., ⚫ w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonych A. B., M. N., R. S., A. L., R. K.
(1)i S. G.. Apelujący zarzucił wyrokowi: I. obrazę przepisów postępowania, a mianowicie art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na:
  1. a)błędnym przytoczeniu w pkt III wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu A. W. poprzez zawarcie w nim zwrotu „w ramach podziału ról”, w sytuacji gdy takiego sformułowania nie zawiera zarzut w pkt III aktu oskarżenia i poprzez pominięcie zwrotu „i nieustalonymi osobami”, w sytuacji gdy takie sformułowanie zawiera zarzut w pkt III aktu oskarżenia, a który to błędnie opisany czyn został przypisany A. W. w pkt 4 orzeczenia,
  2. b)błędnym przytoczeniu w pkt V wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu T. P.
(1)poprzez zawarcie w nim zwrotu „w ramach podziału ról”, w sytuacji gdy takiego sformułowania nie zawiera zarzut w pkt V aktu oskarżenia i zawarcie wyrazu „uczestniczyli”, w sytuacji gdy zarzut V aktu oskarżenia zawiera sformułowanie „uczestniczył”, a który to błędnie opisany czyn został przypisany T. P.
(1)w pkt 6 orzeczenia, c) błędnym przytoczeniu w pkt VI wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu T. P.
(1)poprzez zawarcie w nim wyrazu „nieustalonymi”, w sytuacji gdy zarzut VI aktu oskarżenia zawiera sformułowanie „ustalonymi”, a który to błędnie opisany czyn został przypisany T. P.
(1)w pkt 7 orzeczenia, d) błędnym przytoczeniu w pkt VI wyroku kwalifikacji czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu T. P.
(1)poprzez pominięcie przepisu art. 53 ust. 2 (ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii), w sytuacji gdy przepis ten zawiera kwalifikacja prawna czynu zarzucanego w pkt VI aktu oskarżenia,
  1. e)błędnym przytoczeniu w pkt IX wyroku kwalifikacji czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu A. G. poprzez pominięcie przepisu art. 11 § 2 k.k., w sytuacji gdy przepis ten zawiera kwalifikacja prawna czynu zarzuconego w punkcie IX aktu oskarżenia,
  2. f)błędnym przytoczeniu w pkt XI wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu D. G. poprzez pominięcie zwrotu „T. P.
(1)”, w sytuacji gdy takie sformułowanie zawiera zarzut w pkt XI aktu oskarżenia, a który to błędnie opisany czyn został przypisany D. G. w pkt 18 orzeczenia,
  1. g)błędnym przytoczeniu w pkt XI wyroku kwalifikacji czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu D. G. poprzez pominięcie przepisu art. 11 § 2 k.k., w sytuacji gdy przepis ten zawiera kwalifikacja prawna czynu zarzuconego w punkcie XI aktu oskarżenia,
  2. h)błędnym przytoczeniu w pkt XXV wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu D. S. poprzez zawarcie zwrotu „500 szt.”, w sytuacji gdy zarzut w pkt XXVI aktu oskarżenia zawiera sformułowanie „50 szt.”, a który to błędnie opisany czyn został przypisany D. S. w pkt 40 orzeczenia,
  3. i)błędnym przytoczeniu w pkt XXVIII wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu P. P. poprzez zawarcie zwrotu „i substancji odurzających”, w sytuacji gdy sformułowanie takie nie stanowi znamienia czynu zabronionego i nie zawiera go zarzut w pkt XXIX aktu oskarżenia, a który to błędnie opisany czyn został przypisany P. P. w pkt 44 orzeczenia,
  4. j)błędnym przytoczeniu w pkt XXIX wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu M. C. poprzez pominięcie wyrazu „niż” i zwrotu „nieustalonymi”, w sytuacji gdy takie sformułowania zawiera zarzut w pkt XXX aktu oskarżenia, a który to błędnie opisany czyn został przypisany M. C. w pkt 46 orzeczenia,
  5. k)błędnym przytoczeniu w pkt XXX wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu M. C. poprzez zawarcie zwrotu „środków odurzający i substancji odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 2850 szt.”, w sytuacji gdy sformułowanie „i substancji odurzających” nie stanowi znamienia czynu zabronionego, zaś zarzut w pkt XXXI aktu oskarżenia zawiera sformułowanie „substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 300 gram”, a który to błędnie opisany czyn został przypisany M. C. w pkt 47 orzeczenia,
  6. l)[zarzut dotyczy S. K., którego sprawę sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania]
  7. m)[zarzut dotyczy S. K., którego sprawę sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania]
  8. n)błędnym przytoczeniu w pkt XXXIII wyroku kwalifikacji czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu T. S. poprzez wskazanie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy w zakresie czynu zarzuconego w pkt XXXIV aktu oskarżenia powołano art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,
  9. o)błędnym przytoczeniu w pkt XXXV wyroku kwalifikacji czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu T. S. poprzez wskazanie art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, w sytuacji gdy w zakresie czynu zarzuconego w pkt XXXVI aktu oskarżenia powołano art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,
  10. p)błędnym przytoczeniu w pkt XXXVII wyroku opisu czynu, którego popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu J. J. poprzez pominięcie w nim zwrotu „dat dziennych bliżej nieustalonych”, w sytuacji gdy takie sfomułowanie zawiera zarzut w pkt XXXV aktu oskarżenia i zawarcie w nim zwrotu „i substancji odurzających”, w sytuacji gdy sformułowanie takie nie stanowi znamienia czynu zabronionego i nie zawiera go zarzut w pkt XXXV aktu oskarżenia, a który to błędnie opisany czyn został przypisany J. J. w pkt 60 orzeczenia. II. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
  11. a)art. 33 § 2 k.k. polegającą na niesłusznym powołaniu wskazanego przepisu jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej obok kary pozbawienia wolności za czyn przypisany w wyroku: ⚫ A. B., M. N. i R. S. w pkt 1, ⚫ A. W. w pkt 4, ⚫ T. P.
(1)w pkt 6, ⚫ A. L. w pkt 25, ⚫ R. K.
(1)w pkt 28, ⚫ S. G. w pkt 32, ⚫ D. S. w pkt 40, ⚫ P. P. w pkt 44, ⚫ M. C. w pkt 47, ⚫ [S. K. – sprawę tego oskarżonego sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania], ⚫ T. S. w pkt 54 i 56, ⚫ J. J. w pkt 60, podczas gdy podstawą orzeczenia obligatoryjnej kumulatywnej kary grzywny w przypadku skazania za przestępstwo nielegalnego wprowadzania do obrotu narkotyków i udziału w obrocie nimi, gdy ich ilość jest znaczna, jest przepis art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, b) art. 33 § 2 k.k. polegającą na niesłusznym powołaniu wskazanego przepisu jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej obok kary pozbawienia wolności za czyn przypisany w wyroku: ⚫ T. P.
(1)w pkt 7, ⚫ A. G. w pkt 13, ⚫ D. G. w pkt 18, ⚫ T. S. w pkt 55, podczas gdy podstawą orzeczenia obligatoryjnej kumulatywnej kary grzywny w przypadku skazania za przestępstwo nielegalnego wytwarzania narkotyków w znacznych ilościach jest przepis art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, c) art. 69 § 1 k.k. polegającą na niesłusznym powołaniu wskazanego przepisu jako podstawy prawnej zastosowanego wobec oskarżonych T. P.
(1), A. G., D. G. i M. C. warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, podczas gdy podstawą warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec wymienionych jako sprawców z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. jest art. 69 § 3 k.k., d) art. 70 § 1 pkt 1 k.k. polegającą na niesłusznym powołaniu wskazanego przepisu jako podstawy prawnej dla określenia okresu próby zastosowanego wobec oskarżonych T. P.
(1), A. G., D. G. i M. C. warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, podczas gdy podstawą określenia okresu próby warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec wymienionych jako sprawców z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. jest art. 70 § 2 k.k., e) art. 73 § 1 k.k. polegająca na niesłusznym powołaniu wskazanego przepisu jako podstawy prawnej orzeczonego wobec oskarżonych T. P.
(1), A. G., D. G. i M. C. dozoru kuratora sądowego, podczas gdy podstawą jego zastosowania wobec wymienionych jako sprawców z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. jest art. 73 § 2 k.k., f) art. 65 § 1 k.k. polegającą na niesłusznym wskazaniu tego przepisu w podstawie wymierzenia kary wobec T. P.
(1)w pkt 6, 7, wobec A. G. w pkt 13 i wobec D. G. w pkt 18, 19 wyroku, podczas gdy przepis ten nie winien być powołany w podstawie orzeczenia przez sąd kary wymierzonej z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia, g) art. 60 § 6 pkt 4 k.k. polegającą na niesłusznym wskazaniu tego przepisu w podstawie wymierzenia kary orzeczonej wobec T. P.
(1)w pkt 7 w sytuacji gdy opis czynu przypisanego w tym pkt, a zarzuconego w pkt VI wskazuje na popełnienie zbrodni produkcji narkotyków, a zatem w podstawie wymiaru kary z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary winien być powołany art. 60 § 6 pkt 2 k.k., h) art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. polegającą na niesłusznym wskazaniu tych przepisów w podstawie wymierzenia kary orzeczonej wobec T. P.
(1)w pkt 8 w sytuacji gdy wymierzona kara za przypisany czyn nie została nadzwyczajnie złagodzona,
  1. i)art. 60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k. polegającą na niesłusznym niewskazaniu tych przepisów w podstawie wymierzenia kary orzeczonej wobec A. G. w pkt 13 i D. G. w pkt 18, w sytuacji gdy przepisy te winny być powołane w podstawie wymierzenia kary pozbawienia wolności z zastosowaniem jej nadzwyczajnego złagodzenia,
  2. j)§ 2 art. 86 k.k. polegającą na niesłusznym powołaniu tego przepisu w podstawie wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec A. L. w pkt 26, w sytuacji gdy wskazany przepis reguluje granice i wymiar łącznej kary grzywny,
  3. k)art. 53 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na niesłusznym przyjęciu, iż czyn przypisany T. P.
(1)w pkt 7 wyczerpuje dyspozycję art. 56 ust. 3 ww. ustawy w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., podczas gdy opis czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt VI wskazuje na popełnienie przez niego przestępstwa z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., co w konsekwencji również doprowadziło do błędnego powołania art. 56 ust. 3 ww. ustawy jako podstawy wymiaru orzeczonej kary pozbawienia wolności, zamiast art. 53 ust. 2 tej ustawy,

  1. l)art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na niesłusznym przyjęciu, iż czyn przypisany T. S. w pkt 54 wyczerpuje dyspozycję art. 62 ust. 1 ww. ustawy, podczas gdy opis czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt XXXIII wskazuje na popełnienie przez niego przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co w konsekwencji również doprowadziło do błędnego powołania art. 62 ust. 1 ww. ustawy jako podstawy wymiaru orzeczonej kary pozbawienia wolności, zamiast art. 56 ust. 3 tej ustawy,
  2. m)art. 56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na niesłusznym przyjęciu, iż czyn przypisany T. S. w pkt 56 wyczerpuje dyspozycję art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ww. ustawy, podczas gdy opis czynu zarzuconego temu oskarżonemu w pkt XXXV wskazuje na popełnienie przez niego przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co w konsekwencji również doprowadziło do błędnego powołania art. 53 ust. 2 ww. ustawy i art. 19 § 1 k.k. jako podstawy wymiaru orzeczonej kary pozbawienia wolności, zamiast art. 56 ust. 3 tej ustawy. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: ⚫ wyeliminowanie z opisu czynu przytoczonego w pkt III wyroku zwrotu „w ramach podziału ról” oraz jego uzupełnienie zwrotem „i nieustalonymi osobami”, ⚫ wyeliminowanie z opisu czynu przytoczonego w pkt V wyroku zwrotu „w ramach podziału ról” i zamianę wyrazu „uczestniczyli” na „uczestniczył”, ⚫ zamianę w opisie czynu przytoczonego w pkt VI wyrazu „nieustalonymi” na „ustalonymi”, ⚫ uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przytoczonego w pkt VI o przepis art. 53 ust. 2, ⚫ uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przytoczonego w pkt IX o przepis art. 11 § 2 k.k., ⚫ uzupełnienie opisu czynu przytoczonego w pkt XI o zwrot „T. P.

(1)”, ⚫ uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przytoczonego w pkt XI o przepis art. 11 § 2 k.k., ⚫ zamianę w opisie czynu przytoczonego w pkt XXV zwrotu „500 szt.” na „50 szt.”, ⚫ wyeliminowanie z opisu czynu przytoczonego w pkt XXVIII wyroku zwrotu „i substancji odurzających”, ⚫ uzupełnienie opisu czynu przytoczonego w pkt XXIX wyrazem „niż” i zwrotem „nieustalonymi”, ⚫ zamianę w opisie czynu przytoczonego w pkt XXX zwrotu „środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram, amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 200 gram oraz tabletek ekstazy w ilości nie mniejszej niż 2850 szt.” na „substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 300 gram”, ⚫ [dotyczy S. K., którego sprawę sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania] ⚫ [dotyczy S. K., którego sprawę sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania] ⚫ zmianę kwalifikacji prawnej czynu przytoczonego w pkt XXXV z „art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii” na „art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii”, ⚫ uzupełnienie opisu czynu przytoczonego w pkt XXXVII o zwrot „dat dziennych bliżej nieustalonych” i wyeliminowanie zwrotu „i substancji odurzających”, ⚫ wyeliminowanie art. 33 § 2 k.k. jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej A. B., M. N. i R. S. w pkt 1, A. W. w pkt 4, T. P.
(1)w pkt 6, A. L. w pkt 25, R. K.
(1)w pkt 28, S. G. w pkt 32, D. S. w pkt 40, P. P. w pkt 44, M. C. w pkt 47, S. K. w pkt 52 [sprawę tego oskarżonego sąd odwoławczy wyłączył do odrębnego rozpoznania], T. S. w pkt 54 i 56, J. J. w pkt 60, T. P.
(1)w pkt 7, A. G. w pkt 13, D. G. w pkt 18, T. S. w pkt 55, ⚫ powołanie art. 69 § 3 k.k. jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobecT. P.
(1), A. G., D. G. i M. C., ⚫ powołanie art. 70 § 2 k.k. jako podstawy określenia okresu próby zastosowanego wobec T. P.
(1), A. G., D. G. i M. C. warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, ⚫ powołanie art. 73 § 2 k.k. jako podstawy prawnej orzeczonego wobec oskarżonych T. P.
(1), A. G., D. G. i M. C. dozoru kuratora sądowego, ⚫ wyeliminowanie art. 65 § 1 k.k. z podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec T. P.
(1)w pkt 6, 7, wobec A. G. w pkt 13 i wobec D. G. w pkt 18, 19, ⚫ powołanie art. 60 § 6 pkt 2 k.k. w podstawie wymiaru nadzwyczajnie złagodzonej kary orzeczonej wobec T. P.
(1)w pkt 7, ⚫ wyeliminowanie art. 60 § 3 i § 6 pkt 4 k.k. z podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec T. P.
(1)w pkt 8, ⚫ powołanie art. 60 § 3 i § 6 pkt 2 k.k. w podstawie wymiaru nadzwyczajnie złagodzonej kary orzeczonej wobec A. G. w pkt 13 i wobec D. G. w pkt 18, ⚫ wyeliminowanie § 2 (art. 86 k.k.) z podstawy wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec A. L. w pkt 26, ⚫ przyjęcie, iż czyn przypisany T. P.
(1)w pkt 7 wyczerpuje dyspozycję art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i powołanie przepisu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii jako podstawy wymiaru kary pozbawienia wolności i grzywny, ⚫ przyjęcie, iż czyn przypisany T. S. w pkt 54 wyczerpuje dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i powołanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary pozbawienia wolności i grzywny, ⚫ przyjęcie, iż czyn przypisany T. S. w pkt 56 wyczerpuje dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i powołanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary pozbawienia wolności i grzywny, *** Obrońca A. B. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: 1. mogący mieć wpływ na treść wyroku błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę poprzez niesłuszne uznanie, iż oskarżony dopuścił się przestępstw określonych w wyroku, poprzez przyjęcie, iż wyjaśnienia oskarżonych T. P.

(1), D. G. i A. G. są wiarygodne,
  1. mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego art. 4, 5, 410 i 424 k.p.k. wynikającą z jednostronnej oceny dowodów oraz rozstrzygnięcia nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,
  2. mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego art. 11 § 1 k.p.k. przez ponowne skazanie oskarżonego za ten sam czyn, gdy faktycznie oskarżony został już raz skazany za udział w grupie przestępczej wyrokiem z dnia 25 czerwca 2012 roku, sygn. akt II K 142/05 oraz wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 roku przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy,
  3. rażącą niewspółmierność kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności, mając na uwadze orzeczenia wydane w stosunku do pozostałych oskarżonych oraz nieuwzględnienie faktu, iż sprawa została podzielona na wiele spraw i tym samym w każdej sprawie zapada wyrok, co w znacznym stopniu przyczynia się do pogorszenia sytuacji oskarżonego. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. *** Obrońca M. N. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając:
  4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, że oskarżony dopuścił się przestępstw określonych w sentencji wyroku poprzez przyjęcie za wiarygodne wyjaśnień złożonych przez oskarżonych T. P.
(1), D. G. i A. G.,
  1. obrazę przepisów postępowania, mogącą mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 4, 5 § 2, 410 i 424 k.p.k. poprzez dokonanie jednostronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, z nieuwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,
  2. rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności, mając na uwadze orzeczenia co do kary wydane wobec współoskarżonych oraz nieuwzględnienie faktu podzielenia niniejszej sprawy na wiele spraw, skutkujących wydaniem odrębnych wyroków skazujących, co w konsekwencji w znaczącym stopniu przyczyniło się do pogorszenia sytuacji oskarżonego. Podnosząc powyższe zarzuty apelująca wniosła o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. *** Obrońca R. S. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie 4, 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnione nadanie waloru wiarygodności i spójności wyjaśnieniom oskarżonych T. P.
(1), D. G. i A. G. w zakresie winy oskarżonego w popełnieniu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, II. rażącą niewspółmierność kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności z uwagi na nienależyte uwzględnienie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, III. niezgodność treści uzasadnienia orzeczenia z art. 424 k.p.k., poprzez jego zbytnią oględność i brak należytego wyjaśnienia jakimi przesłankami kierował się sąd meriti wydając zaskarżone orzeczenie. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. *** Obrońca A. W. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając naruszenie prawa procesowego, a to art. 410 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. prowadzące do mającego wpływ na treść wyroku błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na skazaniu oskarżonego za czyn, polegający na obrocie znaczna ilością narkotyków w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, mimo że z ustaleń poczynionych na rozprawie wynikało, że oskarżony nie należał do takiej grupy i w ramach tej grupy nie brał udziału w rozprowadzaniu tabletek ekstazy. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów. *** Obrońca A. L. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając:
  1. obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, względnie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego niezastosowanie do prawnokarnej kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 25 wyroku, w sytuacji, gdy w okresie od popełnienia czynu (od października 2000 r. do października 2002 r.) do chwili orzekania (13 marzec 2013 r.) nastąpiła dwukrotna zmiana stanu prawnego dotycząca prawnokarnej kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 25 wyroku, sprowadzająca się do zastąpienia obowiązującej w dacie popełnienia czynu ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ustawą z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, w oparciu o którą to nową ustawę (w stanie prawnym na dzień wyrokowania) nastąpiło skazanie oskarżonego, a także w modyfikacji zagrożenia karnego w ustawie nowej, przy czym ustawa poprzednio obowiązująca byłą względniejsza dla sprawcy w zakresie ustawowego zagrożenia sankcją karną,
  2. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 404 § 2 k.p.k., poprzez: a. naruszenie zasady prowadzenia rozprawy odroczonej od początku, w sytuacji: ⚫ przeprowadzenia kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów na samym początku postępowania sądowego, które trwało przecież 5 lat i 7 miesięcy, ⚫ względnie długich, przy wzięciu pod uwagę specyfiki dokonywanych czynności (tj. niskiego poziomu skomplikowania dokonywanych czynności, braku konieczności powoływania biegłych, w przeważającej mierze przeprowadzania dowodów z zeznań świadków) okresów odroczeń, ⚫ znacznych, nie znajdujących dostatecznego uzasadnienia w rzeczywistych potrzebach procesu, w szczególności w dalszym etapie postępowania jurysdykcyjnego, okresach bezczynności między rozprawami oraz braku dokonywania jakichkolwiek czynności na samych rozprawach, b. brak decyzji sądu w przedmiocie prowadzenia rozprawy odroczonej w dalszym ciągu, przy jednoczesnym zaniechaniu powtórzenia przeprowadzonych wcześniej czynności oraz jej przekonującego wyjaśnienia oraz podnoszenie zupełnie nietrafionego argumentu, upatrującego uzasadnienia dla prowadzenia rozprawy odroczonej w dalszym ciągu w zasadach ekonomiki procesowej,
  3. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 374 § 1 k.p.k. i art. 376 § 1 zd. 1 k.p.k. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji wzywania, a nie tylko zawiadamiania, oskarżonego L. (ale także współoskarżonych) na kolejne rozprawy, co świadczyć może o istnieniu, zdaniem sądu, potrzeby uczestniczenia oskarżonego w rozprawie, a jednocześnie przeprowadzaniu rozpraw pod nieobecność oskarżonego, a także faktycznego prowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego, pomimo braku podjęcia w tym przedmiocie stosownej decyzji procesowej,
  4. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. polegającą na dokonaniu opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 25 wyroku w sposób nieodpowiadający ustawowym znamionom tego czynu poprzez brak wskazania, iż zorganizowana grupa przestępcza o charakterze zbrojnym, w której działanie zarzucono oskarżonemu, miała na celu popełnianie przestępstw (art. 65 § 1 k.k.), co uniemożliwia przypisanie oskarżonemu czynu w postaci przypisanej przez sąd,
  5. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 7 k.p.k., polegający na poczynieniu ustaleń faktycznych w sposób dowolny, nieoparty na dowodach, a także na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną orzeczenia i prześledzenie motywów, którymi kierował się sąd I instancji ferując wyrok, co sprowadzało się do: a. braku wskazania okoliczności, jakie przesądziły o przynależności oskarżonego do „związku przestępczego o charakterze zbrojnym, mającego na celu popełnianie przestępstw”, podczas gdy sąd meriti winien ustalić i wyjaśnić, skąd wynikają poczynione ustalenia i w oparciu o jakie materiały zostały dokonane, b. braku wskazania i odniesienia się do tego, czy oskarżony swoim zamiarem obejmował uczestnictwo w „związku mającym na celu popełnienie przestępstwa o charakterze zbrojnym”, a w szczególności czy obejmował swoją świadomością to, iż członkowie tej grupy posługiwali się bądź posiadali broń, co warunkuje odpowiedzialność za uczestnictwo w takiej organizacji, c. braku ustalenia, jakie miejsce w hierarchii związku miał zajmować oskarżony, czyje polecenia realizował uczestnicząc w obrocie znacznej ilości środków psychotropowych i substancji psychoaktywnych, a także, czy wykonując przypisane zachowania działał tym w ramach związku przestępczego, d. braku wyjaśnienia, z jakich powodów przyznano walor wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych D. G., T. P.
(1)i świadka anonimowego nr (...), a jednocześnie odmówiono jej oskarżonemu L. poprzez ograniczanie się do stwierdzeń, iż treść zeznań wskazanych osób jest zgodna z ustalonym przez Sąd Okręgowy stanem faktycznym, podczas gdy brak jest przekonującej argumentacji i oceny dokonanej we wzajemnym powiązaniu wskazanych środków dowodowych i przeprowadzenia ich analizy, prowadzącej do spójnych i niezbitych wniosków o sprawstwie oskarżonego co do zarzucanych mu czynów; 6. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4, 7 i 410 k.p.k. poprzez nieprawidłową, dokonaną z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów ocenę wyjaśnień oskarżonych T. P.
(1), D. G. i świadka anonimowego nr (...) oraz poczynienie na ich podstawie kluczowych dla sprawy ustaleń faktycznych, uznanie ich za logiczne, spójne, konsekwentne, a w konsekwencji wiarygodne, podczas gdy prawidłowa ich analiza powinna prowadzić do wniosku, iż: a. wyjaśnienia oskarżonych zawierają istotne wewnętrzne sprzeczności, b. wymienione osoby nie posiadają wiedzy i składają sprzeczne oświadczenia co do uczestnictwa oskarżonego w związku przestępczym, c. wyjaśnienia wskazanych osób są nieweryfikowalne, nie poparte przekonującymi środkami dowodowymi, a z uwagi na ich zwięzłość i ogólność w zakresie dotyczącym oskarżonego, nie pozwalającą uznać ich za dostateczną podstawę do czynienia konkluzji o sprawstwie oskarżonego co do przypisanych mu czynów;
  1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jakichkolwiek rozważań co do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku, co czyni zupełnie nieczytelnym rozumowanie sądu I instancji w zakresie przypisania oskarżonemu sprawstwa zarzucanych mu czynów, w szczególności przy wzięciu pod uwagę, iż stan prawny ulegał w okresie od popełniania czynu do dnia wyrokowania kilkukrotnym zmianom,
  2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mogący mieć wpływ na jego treść, polegający na błędnym ustaleniu, iż: a. oskarżony uczestniczył w związku przestępczym o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw, podczas gdy nie sposób ustalić, czy oskarżony był członkiem związku przestępczego, a także, czy obejmował świadomością fakt, iż jego kierownictwo posługiwało się bronią palną, a w szczególności, że świadek anonimowy nr (...), rozpoznając oskarżonego oraz kierownictwo związku w osobach N., B. i S. nie wskazał, iż oskarżony należał do związku przestępczego (k. 9140v), b. oskarżony odbierał środki odurzające od oskarżonych G. i P. w zakresie uczestnictwa przez niego w związku przestępczym oraz w zakresie uzgodnionego z kierownictwem porozumienia, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonych w tym zakresie, z uwagi na ich lakoniczność oraz brak wiedzy oskarżonych co do ewentualnego porozumienia istniejącego między oskarżonym a kierownictwem związku (N., S., B.), nie pozwalały na wysnucie wniosków poczynionych przez sąd a quo;
  3. rażącą niewspółmierność (surowość) wymierzonej oskarżonemu w punkcie 25 wyroku kary pozbawienia wolności poprzez błędne nadanie przesądzającego o wymiarze kary znaczenia okolicznościom związanym z okresem przestępczej działalności oskarżonego i ilością wprowadzonych w tym czasie do obrotu środków odurzających, przy pominięciu pozostałych kryteriów i dyrektyw wymiaru kary, w szczególności poprzez niedocenienie faktu, iż oskarżony jest osobą niekaraną, co ustalił sąd meriti (k. 11101), a także bez należytego rozważenia roli, jaką oskarżony pełnił we wspólnym czynie, pozycji jaką zajmował w związku, a ponadto poprzez brak oceny zachowania się oskarżonego po samym czynie, w tym faktu, że oskarżony od wielu lat podejmuje istotne wysiłki, bynajmniej nie na potrzeby procesu, zmierzające do podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych (uczestniczy w wielu kursach i szkoleniach, uzyskuje dodatkowe uprawnienia zawodowe i certyfikaty), jest cenionym rzetelnym pracownikiem, co przesądzać powinno o pozytywnej ocenie zachowania oskarżonego po czynie i skłaniać do wymierzenia kary, pozwalającej kontynuować oskarżonemu od lat realizowane zamierzenia i wysiłki, gwarantującej zapobieżenie powrotowi oskarżonego do przestępstwa, a nie je uniemożliwiającej. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie o: - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, względnie o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu za czyn przypisany w pkt 25 orzeczenia kary w wymiarze łagodniejszym, w oparciu o ustawę względniejszą oraz połączenie wymierzonej kary z kar w punktach 24 i 25 przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. *** Obrońca R. K.
(1)zaskarżył wyrok odnośnie tego oskarżonego w całości, zarzucając:
  1. obrazę przepisów postępowania karnego, mającą bezpośredni oraz istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a w szczególności przepisów art. 4 art. 5 § 2 oraz art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez przyjęcie na podstawie zebranego na etapie postępowania przygotowawczego i jurysdykcyjnego materiału dowodowego, na skutek przekroczenia przez sąd zasady swobodnej oceny dowodów sprawstwa oskarżonego w zakresie objętym zarzutami skargi publicznej (...), a tym samym przypisania ww. z tego tytułu winy i związanej z nią odpowiedzialności karnej, podczas gdy z merytorycznej treści przesłuchanych na ważkie okoliczności świadków, wyjaśnień samych współoskarżonych, sporządzonych na użytek przedmiotowego postępowania opinii oraz pozostałych elementów materiału dowodowego, w tym załączonych do akt sprawy dokumentów prywatnych – niemożliwym, nawet w sposób przybliżony, pozostaje jednoznaczne, pozbawione wątpliwości określenie ważkich nad wyraz kwestii dotyczących rzekomego popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów zabronionych (...),
  2. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., mającą bezpośredni i istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, wobec okoliczności, iż w przekonaniu obrońcy pisemne uzasadnienie wyroku obarczone pozostaje wadą immanentnej niedokładności odnośnie rozważań związanych z dokonaną przez sąd I instancji analizą zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a przede wszystkim nie przynosi przekonujących, z punktu widzenia zasad logiki oraz doświadczenia życiowego, odpowiedzi w przedmiocie, uznanego przecież przez sąd za oczywiste, sprawstwa oskarżonego w zakresie zarzutów statuowanych aktem oskarżenia, jak również, w szczególności, odnośnie braku wskazania przyczyn, dla których sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom R. K.
(1), jak też nie uznał za stosowne zastosować zasady in dubio pro reo wobec ujawnionych w niniejszym postępowaniu sprzeczności o charakterze dowodowym – czego skutkiem (...) stał się brak możliwości instancyjnej kontroli zaskarżonego orzeczenia, 3. obrazę przepisów postępowania karnego, mającą bezpośredni oraz istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a w szczególności przepisów art. 167 w zw. z art. 2 § 1 pkt

§ 2w zw.

z art. 4 w zw. z art. 193 w zw. z art. 201 k.p.k. poprzez zaniechanie dowodu w postaci uzupełniającej bądź też alternatywnej opinii biegłych z dziedziny psychiatrii na okoliczność stwierdzenia stanu zdrowia psychicznego oraz poczytalności oskarżonego tempore criminis, podczas gdy opinia wydana na użytek przedmiotowego postępowania, jak wynika z oświadczenia oskarżonego K., pozostaje niepełna z uwagi na zaniechanie poddania przez biegłych analizie kompletnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia ww. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. *** Obrońca M. L. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnioną odmowę nadania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego M. L. w części dotyczącej ilości środka odurzającego, w którego obrocie miał on uczestniczyć, II. rażącą niewspółmierność kary 2 lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek po 400 zł. z uwagi na nienależyte uwzględnienie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, III. niezgodność treści uzasadnienia orzeczenia z art. 424 k.p.k. poprzez jego zbytnią oględność i brak należytego wyjaśnienia jakimi przesłankami kierował się sąd meriti wydając zaskarżone orzeczenie. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. *** Obrońca P. B.

(1)zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając:
  1. rażącą obrazę prawa materialnego – art. 13 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, który winien znaleźć zastosowanie wobec oskarżonego w sprawie rozpoznawanej na podstawie art. 18 § 1 pkt 2 tejże ustawy wobec przepisów kodeksu postępowania karnego, ponieważ przepis ten obliguje sąd orzekający do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz określa warunki, których spełnienie pozwala na wymierzenie kary nieletniemu sprawcy przestępstwa, a sąd tego nie uczynił, a nadto obrazę prawa materialnego – art. 18 § 1 pkt 2 ustawy gdyby przyjąć, iż postanowienie o wszczęciu śledztwa zostało wydane w dniu18 maja 2001 r., a więc przed ukończeniem przez nieletniego 18 lat (k.14),
  2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, iż oskarżony posiadał broń, uczestniczył w obrocie znacznej ilości marihuany oraz pomógł swojemu ojcu uniknąć odpowiedzialności karnej poprzez wyniesienie z domu, a następnie ukrycie w lesie marihuany i broni palnej na podstawie pomówień D. G. i T. P.
(1), które przez żaden inny dowód nie zostały potwierdzone. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. *** Obrońca P. P. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: I. obrazę art. 258 § 2 k.k. i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie na skutek błędnego przyjęcia, iż oskarżony P. P. wypełnił znamiona zarzucanych mu czynów zabronionych, podczas gdy w przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych do przypisania oskarżonemu znamion czynów stypizowanych w tych artykułach (...), II. obrazę art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na dowolnej i fragmentarycznej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, przy całkowitym pominięciu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego P. P., zwłaszcza w świetle dokonanej przez sąd I instancji jednostronnej i bezkrytycznej oceny jego wyjaśnień oraz wyjaśnień pozostałych współoskarżonych nieprzyznających się do winy, a także bezkrytycznej oceny współoskarżonych T. P.
(1)i D. G., co w zasadniczy sposób podważa istnienie wiarygodnych dowodów winy P. P. odnośnie zarzucanych mu czynów zabronionych III. obrazę art. 424 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegającą na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jakie okoliczności sąd miał na względzie przy przyjęciu, iż oskarżony P. P. dopuścił się zarzucanych mu czynów, a także polegającą na nieprzeprowadzeniu w uzasadnieniu szczegółowej analizy zebranych w sprawie dowodów w zakresie w jakim wskazują zdaniem sądu na sprawstwo tych właśnie oskarżonych, zwłaszcza przy jednoczesnym braku odniesienia się do dowodów przeciwnych, co doprowadziło w konsekwencji do obrazy art. 5 § 2 k.p.k., polegającej na rozstrzygnięciu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonych. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. *** Obrońca T. S. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj.: a) art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. poprzez wskazanie w wyroku kwalifikacji prawnej czynu XXXIII i XXXV jakiej oskarżyciel nie zarzucił oskarżonemu, b) art. 424 § 1 i 2 k.p.k. poprzez: ⚫ niewskazanie w uzasadnieniu wyroku dokładnego stanu faktycznego przyjętego za podstawę odpowiedzialności oskarżonego, ⚫ nieomówienie wyjaśnień oskarżonych T. P.
(1)i D. G. i świadka M. (...) w zakresie wzajemnej sprzeczności tych wyjaśnień odnośnie oskarżonego T. S. (np. wygląd maszyny do produkcji, fakt wytworzenia w celu instruktażu 20 tabletek ekstazy), ⚫ nieomówienie wyjaśnień oskarżonych T. P.
(1)i D. G. z wyjaśnieniami oskarżonych M. L., R. S., M. N. oraz świadka I. S. odnośnie oskarżonego T. S., ⚫ powoływanie się w całym uzasadnieniu na świadka M. G. mimo, że taka osoba nie była świadkiem, a przytoczone przez sąd numery kart mogą wskazywać na M. W., ⚫ brak oceny zapisków notesu T. P.
(1)w kontekście zarzutów stawianych T. S., ⚫ niewyjaśnienie podstawowych okoliczności zarzutu XXXIII poprzez brak ustalenia osób trzecich, tzn osób, od których oskarżony miał otrzymywać i komu przekazać środki odurzające w postaci 300 gram marihuany, niewskazania źródła dowodowego, na którym oparte jest ustalenie winy, ⚫ niewyjaśnienie kwalifikacji prawnej czynów, w tym czynu z pkt 55 wyroku, w tym niewskazania dlaczego sąd nie rozważył zakwalifikowania tego czynu z art. 54 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w sytuacji, gdy zbycie maszyny stanowi osobne przestępstwo opisane ww. ustawie, ⚫ nie wyjaśnienie powodów niezaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary;
  1. c)art. 4 k.p.k., art. 5 k.p.k. , art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegającą na bezzasadnej odmowie wiarygodności wyjaśnień oskarżonego T. S. i oparcie ustaleń faktycznych wyłącznie o pozostające w sprzeczności z nimi wyjaśnienia i zeznania,
  2. d)nieprzeprowadzenie czynności, o które wnioskował T. S., a mających na celu wykluczenie lub potwierdzenie poszczególnych wiarygodności wyjaśnień lub zeznań; zaniechanie przeprowadzenia czynności dowodowych, które potwierdzałyby lub zaprzeczały wyjaśnieniom oskarżonych D. G. i T. P.
(1), e) art. 417 k.p.k. poprzez niezaliczenie na poczet wymierzonej kary okresu tymczasowego aresztowania w sprawie; 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: ⚫ art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez niewłaściwe jego zastosowanie do czynu XXXIII – pkt 54 wyroku i wymierzenie oskarżonemu na podstawie tego przepisu kary (str. 78 uzasadnienia), ⚫ art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez niewłaściwe jego zastosowanie do czynu XXXV – pkt 56 wyroku i wymierzenie oskarżonemu na podstawie tego przepisu kary (str. 78 uzasadnienia). Podnosząc powyższe zarzuty apelująca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. *** Obrońca J. J. zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego, zarzucając: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na dowolnym ustaleniu w oparciu o zeznania świadka, że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym, co miało wpływ na treść wyroku w zakresie przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, II. rażącą niewspółmierność łącznej kary 3 lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 400 zł z uwagi na nienależyte uwzględnienie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, III. niezgodność treści uzasadnienia orzeczenia z art. 424 k.p.k. poprzez jego zbytnią oględność i brak należytego wyjaśnienia jakimi przesłankami kierował się sąd meriti wydając zaskarżone orzeczenie. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. *** Podczas rozprawy odwoławczej sprawę S. K. wyłączono do odrębnego rozpoznania, gdyż jego stan zdrowia, potwierdzony zaświadczeniem od lekarza sądowego, uniemożliwiał przez okres czterech miesięcy udział w rozprawie, a oskarżony ten nie wyrażał zgody na prowadzenie rozprawy pod jego nieobecność. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Na uwzględnienie w całości zasługiwały apelacje obrońców oskarżonych R. K.
(1), T. S. i J. J., w następstwie czego wyrok w tej części uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy. Apelacja prokuratora okazała się w większości zasadną, prowadząc do wnioskowanych w niej zmian wyroku, którymi nie objęto jedynie części orzeczenia uchylonej i przekazanej do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, jak również sprawy S. K. ze względu na jej wyłączenie do odrębnego rozpoznania. Częściowo zasadnymi okazały się apelacje obrońców A. B., M. N., R. S., A. W., A. L., P. B.
(1), M. L., gdyż skutkiem ich rozpoznania było obniżenie wymiaru orzeczonych wobec tych oskarżonych kar. Te same względy przesądziły na zasadzie art. 435 k.p.k. o obniżeniu orzeczonych kar wobec oskarżonych D. S. i P. P. i M. C.. W pozostałej części apelacje obrońców nie zasługiwały na uwzględnienie. Szczegółowe rozważania należało poprzedzić uwagą, iż zmiany w zakresie kwalifikacji prawnej oraz podstaw prawnych rozstrzygnięć (zob. część II niniejszego uzasadnienia) jak również zmiana rodzaju orzeczonej kary (zob. pkt III niniejszego uzasadnienia) oraz obniżenie kar jednostkowych pozbawienia wolności (zob. część IV niniejszego uzasadnienia) uzasadniały konieczność uchylenia rozstrzygnięć o karach łącznych i o warunkowym zawieszeniu wykonania kary oraz o oddaniu pod dozór kuratora, o czym Sąd Apelacyjny orzekł w pkt II podpunkt 1 i 3 wyroku. I. motywy uchylenia wyroku co do R. K.
(1), T. S. i J. J.. W części wyroku dotyczącej oskarżonych R. K.
(1), T. S. i J. J. zasadnymi okazały się te spośród zarzutów podnoszonych przez ich obrońców we wniesionych apelacjach, które wskazywały na uchybienie w postaci obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. Obrazę tego przepisu wskazywali również w większości obrońcy pozostałych oskarżonych, niemniej tylko w przypadku wskazanych wyżej trzech oskarżonych mamy do czynienia z tego rodzaju brakami części motywacyjnej wyroku, które nie pozwalają na odtworzenie pełnego toku rozumowania sądu meriti, a w konsekwencji uniemożliwiają przeprowadzenie prawidłowej kontroli instancyjnej orzeczenia. W części dotyczącej R. K.
(1)zasadnym okazał się podnoszony w apelacji jego obrońcy argument o niedokonaniu przez sąd a quo sprawdzenia linii obrony oskarżonego, który konsekwentnie nie przyznawał się do winy. Obrońca nie wskazał wprawdzie w uzasadnieniu apelacji, jakich konkretnie dowodów nie przeprowadzono i nie poddano procesowej analizie, lecz podczas rozprawy odwoławczej oskarżony złożył wnioski dowodowe o przeprowadzenie dodatkowych dowodów co do istoty sprawy (pismo oskarżonego w aktach sprawy). W tej sytuacji sporządzonego przez Sąd Okręgowy uzasadnienia wyroku nie można było uznać za wystarczające do przeprowadzenia kontroli instancyjnej wobec R. K.
(1), albowiem nie ma w nim odniesienia do istotnych dowodów, o których przeprowadzenie wnosił oskarżony. Sąd odwoławczy dostrzega wprawdzie, że sądowi a quo dowody te nie były znane, ale też oskarżony i jego obrońca uprawdopodobnili, że ich złożeniu podczas rozprawy pierwszoinstancyjnej stał na przeszkodzie fakt, że R. K.
(1)został pozbawiony wolności w innej sprawie, a Sąd Okręgowy nie zarządził jego sprowadzenia na rozprawę. W części dotyczącej T. S. uzasadnienie nie poddaje się kontroli instancyjnej w świetle rzeczowych i logicznych argumentów, podnoszonych w apelacji obrońcy oskarżonego. Skoro bowiem sąd meriti nie odniósł się do konkretnych sprzeczności, wymienionych przez apelującą w uzasadnieniu środka odwoławczego, to sąd odwoławczy nie był w stanie ocenić toku rozumowania, jaki doprowadził do wydania zaskarżonego wyroku w omawianej części. W szczególności Sąd Okręgowy nie poddał ocenie w zakresie czynu przypisanego w pkt 54 wyroku okoliczności, że D. G. nie potwierdził udziału w transakcji. Odrębną kwestią jest opis stanu faktycznego w tej części (s. 20 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), gdyż stopień jego lakoniczności uznać należy za nadmierny, pozbawiony wskazania, w jakim czasie i miejscu oraz w jakich bliższych okolicznościach, wynikających z powołanych w tej mierze wyjaśnień T. P.
(1), doszło do przekazania narkotyków. W zakresie czynu przypisanego w pkt 55 wyroku Sąd Okręgowy nie dokonał pełnej oceny zeznań świadków M. W. i I. S. i nie poddał analizie faktu, że D. G. nie potwierdził wersji T. P.
(1), iż na prezentację maszyny (tabletkarki) przywieziono ekstrakt narkotyku i wykonano próbki tabletek. W zakresie czynu przypisanego w pkt 56 wyroku sąd a quo nie podjął próby wyciągnięcia jakichkolwiek wniosków z faktu, że wyjaśnienia T. P.
(1)nie były konsekwentne (zmiana wyjaśnień co do początkowej daty czynu), a oskarżony M. L. potwierdził w wyjaśnieniach fakt transakcji, lecz lokował ją w czasie około października 2000 r. i nie potwierdzał udziału w niej T. S.. Nie zostały również omówione w uzasadnieniu rozbieżności w wyjaśnieniach T. P.
(1)i D. G., dotyczące ilości mężczyzn, z którymi dokonywali transakcji. W części dotyczącej J. J. Sąd Okręgowy nie poddał analizie okoliczności, że w tym wypadku doszło do pomówienia tylko przez T. P.
(1), a udziału oskarżonego w przestępstwie nie potwierdzał oskarżony D. G.. Tymczasem w sytuacji, gdy sąd a quo w uzasadnieniu wielokrotnie wskazywał, iż wiarygodność pomówienia wynika ze wzajemnej zgodności wersji obu pomawiających, wyłom w tej regule winien zostać uwzględniony w rozważaniach poprzez zajęcie stanowiska, z jakiego powodu wersja odosobniona, nie potwierdzona przez innego oskarżonego, został uznana za wystarczający dowód winy. Ze względu na wskazane wyżej uchybienia, zaskarżony wyrok w części dotyczącej R. K.
(1), T. S. i J. J. nie mógł się ostać. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien ponowić postępowanie dowodowe, dotyczące czynów zarzucanych wskazanym wyżej osobom, wystrzegając się uchybień, które zadecydowały o uchyleniu wyroku (zob. powyższe rozważania). W części dotyczącej R. K.
(1)należy przeprowadzić dowody wnioskowane przez niego na rozprawie odwoławczej, a następnie dokonać ich procesowej analizy w kontekście całego materiału dowodowego. Sąd winien się również odnieść do kwestii ewentualnego uzyskania uzupełniającej opinii biegłych lekarzy psychiatrów, w tym ustalić, czy wydana przez nich opinia jest pełna i jasna. W zależności od dokonanej oceny należy podjąć dalsze, stosowne czynności. W części dotyczącej T. S. należy dokonać szczegółowej analizy dowodów oskarżenia, zmierzającej do ustalenia, czy pomówienia oskarżonego przez T. P.
(1)i D. G. zasługują na miano wiarygodnych. Należy w szczególności dążyć do wyjaśnienia sprzeczności między tymi wyjaśnieniami. Sąd meriti winien również rozważyć, czy istnieje potrzeba zbadania dowodowej maszyny – tabletkarki przez biegłego celem ustalenia jej przeznaczenia. Koniecznym będzie również dążenie do wyjaśnienia pozostałych kwestii, podnoszonych w apelacji obrońcy oskarżonego, w tym kwestii zapisków w notesie T. P.
(1). W części dotyczącej J. J. należy dążyć do wyjaśnienia, z jakiego powodu udziału oskarżonego w przestępstwie nie potwierdził D. G. oraz czy wyjaśnienia T. P.
(1)można uznać w tej mierze za dowód wystarczający. Również w tym przypadku koniecznym będzie wyciągnięcie stosownych wniosków na podstawie oceny dowodu rzeczowego w postaci notesu T. P.
(1). II. motywy zmian w kwalifikacji prawnej oraz zmian podstaw prawnych rozstrzygnięć. Zarzuty podnoszone w apelacji prokuratora okazały się zasadne, prowadząc do wnioskowanych w niej zmian zaskarżonego wyroku. Zmianami nie objęto jedynie części orzeczenia dotyczącej R. K.
(1), T. S. i J. J., albowiem w tym zakresie wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania z innych powodów (zob. cz. I niniejszego uzasadnienia) oraz części orzeczenia dotyczącej R. K.
(1)ze względu na wyłączenie jego sprawy do odrębnego rozpoznania. Nadto nie dokonano zmian punktów XXV i XXX części wstępnej wyroku, albowiem w tym zakresie Sąd Okręgowy wydał postanowienie z dnia 12.06.2013 roku o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich (k. 11408 akt). Niezależnie od zmian wnioskowanych przez apelującego, sąd ad quem dokonał z urzędu szeregu innego rodzaju korekt zaskarżonego wyroku, polegających na poprawieniu kwalifikacji prawnej oraz uzupełnieniu podstaw prawnych poszczególnych rozstrzygnięć. Uchybienia wskazane w zarzucie I apelacji prokuratora w postaci obrazy art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. stwierdzono w punktach III, V, VI, IX, XI, XXVIII, XXIX, XXXI, XXXII części wstępnej wyroku, a polegały one na błędnym przytoczeniu opisu czynów zarzucanych oskarżonym w poszczególnych punktach aktu oskarżenia. W tej części wyrok zmieniono zgodnie z wnioskiem prokuratora, stosownie korygując opisy czynów zarzucanych oskarżonym. Obrazę przepisów prawa materialnego stwierdzono zarówno w przypadkach wskazanych w zarzucie II apelacji prokuratora, jak i z urzędu w zakresie szerszym od objętego zarzutami apelacyjnymi. W punktach 1, 2, 4, 5, 6, 7, 12, 13, 17, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 30, 31, 32, 39, 40, 43, 44, 46, 47 zaskarżonego wyroku stwierdzono obrazę przepisu art. 4 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W niniejszej sprawie sąd odwoławczy stwierdził z urzędu szereg przypadków naruszenia przez sąd a quo tej zasady, w związku z czym zastosował ustawę obowiązującą poprzednio w następujących, wskazanych niżej, przypadkach. W przypadku oskarżonych, którym przypisano popełnienie występku, polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej, zasadnym było, po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., przywołanie przepisu art. 258 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do czasu nowelizacji wprowadzonej przez art. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 93 poz. 889), albowiem pierwotnie przepis art. 258 § 2 k.k. przewidywał zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, zaś od czasu wejścia w życie wskazanej wyżej nowelizacji (od dnia 01 maja 2004 roku) zagrożenie to mieści się w granicach od 6 miesięcy do lat
  1. W przypadku oskarżonych, którym przypisano popełnienie występku, polegającego na wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości narkotyków, zasadnym było, po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., przywołanie przepisu art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu pierwotnym, obowiązującym do dnia 08.12.2011 roku. Od dnia 09.12.2011 roku bowiem, na mocy art. 1 ustawy z dnia 01.04.2011 roku o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 117 poz. 678), wskazany wyżej występek zagrożony jest karą grzywny i pozbawienia wolności od lat 2 do lat 12, zaś w brzmieniu pierwotnym zagrożony był karą grzywny i pozbawienia wolności do lat
  2. Niższe granice ustawowego zagrożenia powodują, że ustawę obowiązującą poprzednio (wcześniej niż w dacie orzekania) należało uznać za względniejszą dla oskarżonych. Należy dodać, że sąd odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do zastosowania obowiązującego w dacie czynu przepisu art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (tekst. jednolity Dz. U. z 2003 roku nr 24 poz. 198 ze zm.), albowiem przewidywał on takie samo zagrożenie karą jak art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu pierwotnym. Przepis art. 4 § 1 k.k. nie nakazuje w takiej sytuacji stosowania ustawy obowiązującej „w chwili czynu”, lecz „obowiązującej poprzednio”, zaś w doktrynie przyjmuje się dopuszczalność stosowania ustawy „pośredniej”, a więc obowiązującej pomiędzy datą popełnienia czynu, a datą orzekania (zob. A. Zoll – Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz – teza 36 do art. 4 k.k. – wyd. Zakamycze 2004). Sąd odwoławczy stanął w związku z tym na stanowisku, iż zastosowanie ustawy obwiązującej po dacie popełnienia czynu, a przed datą orzekania, nie narusza interesów procesowych oskarżonych, zarazem pozostając bliżej zasadzie stosowania ustawy „nowej”. W świetle powyższej argumentacji za jedynie częściowo zasadny uznał Sąd Apelacyjny zarzut I apelacji wniesionej przez obrońcę A. L.. Jakkolwiek bowiem były podstawy do zastosowania art. 4 § 1 k.k. i w ślad za tym przyjęcia względniejszej dla oskarżonego ustawy obowiązującej poprzednio, to jednak – co wykazano wyżej – nie było podstaw do sięgnięcia po stan prawny, obowiązujący tempore criminis, lecz wystarczającym okazało się zastosowanie korzystniejszego brzmienia ustawy nowej. Uwzględnieniu podlegał podnoszony w apelacji prokuratora zarzut obrazy przepisu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, polegającej na bezzasadnym pominięciu tego przepisu w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego T. P.
(1)w punkcie 7, którego opis wskazuje na popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z art. 53 ust.

art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Z urzędu dostrzeżono przy tym konieczność uzupełnienia kwalifikacji prawnej czynu, po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., o art. 11 § 2 k.k. i przyjęcia, że podstawą prawną wymiaru kary jest art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. Niewątpliwie bowiem oskarżony działał w tym przypadku nie tylko w warunkach czynu ciągłego (art. 12 k.k.), ale zachowania składające się na ten czyn wyczerpywały znamiona określone w dwóch przepisach ustawy karnej, polegając na naprzemiennym produkowaniu i wprowadzaniu do obrotu określonych partii narkotyku, co dawało podstawę do przyjęcia tzw. kumulatywnej kwalifikacji prawnej (art. 11 § 2 k.k.). Jednocześnie – o co wnosił prokurator w apelacji – za podstawę prawną wymiaru kary należało przyjąć zgodnie z art. 11 § 3 k.k. przepis przewidujący karę surowszą, w tym wypadku art. 53 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Ostatnia z wymienionych okoliczności skutkowała orzeczeniem przez Sąd Apelacyjny w pkt II podpunkt 9 nowej kary pozbawienia wolności i grzywny, przy czym jednak ich wymiar pozostał tożsamy z wymiarem, przyjętym w pkt 7 zaskarżonego wyroku, albowiem nie uległy żadnej zmianie okoliczności brane przez Sąd Okręgowy przy wymiarze kary wobec T. P.

(1). Skutkiem uzupełnienia podstawy rozstrzygnięcia o art. 4 § 1 k.k. i zastosowania ustawy obowiązującej poprzednio, było zastąpienie w punktach 1, 2, 4, 6, 7, 13, 18, 19, 25, 32, 40, 44, 47 zaskarżonego wyroku w podstawie skazania przepisu art. 65 § 1 k.k. przepisem art. 65 k.k., albowiem stosując ustawę obowiązującą poprzednio, sąd odwoławczy miał obowiązek sięgnięcia do całego ówczesnego stanu prawnego. Tymczasem przepis art. 65 § 1 k.k. jest ustawą nową w rozumieniu art. 4 § 1 k.k., gdyż obowiązuje od dnia

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.