← Polska

II Cz 725/13

Sygn. akt II Cz 725/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Piotr Starosta (spr.) Sędziowie : SO Bogumił Goraj, SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku wierzyciela : (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej w K. przeciwko dłużnikowi : K. K.

(1), małżonce dłużnika K. K.
(2)o: udzielenie zabezpieczenia na skutek zażalenia małżonki dłużnika K. K.
(2)na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt XII Co 7317/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy II Cz 725/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r. (sygn. akt XII Co 7317/13) Sąd Rejonowy w Bydgoszczy – XII Wydział Cywilny, po rozpoznaniu wniosku uprawnionego o udzielenie zabezpieczenia, postanowił: 1. udzielić zabezpieczenia poprzez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynku dla którego Sąd Rejonowy w Kwidzynie prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika K. K.
(1)– K. K.
(2)prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy pod sygn. XII Co 7240/13 i wpisanie tego zakazu do księgi wieczystej, 2. udzielić zabezpieczenia poprzez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania udziału 30/1650 w prawie użytkowania wieczystego gruntu dla którego Sąd Rejonowy w Kwidzynie prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika K. K.
(1)– K. K.
(2)prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy pod sygn. XII Co 7240/13 i wpisanie tego zakazu do księgi wieczystej. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że wierzyciel wystąpił z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy (sygn. akt IX Ng 3836/99) także przeciwko małżonce dłużnika K. K.
(1)— K. K.
(2), z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku wspólnego małżonków. Jednocześnie, wierzyciel wniósł o zabezpieczenie roszczenia – poprzez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków. Zdaniem uprawnionego, brak zabezpieczenia może skutkować uniemożliwieniem zaspokojenia roszczenia, co jest – w ocenie wierzyciela – prawdopodobne z uwagi na fakt, iż dłużnik już uprzednio podejmował działania zmierzające do udaremnienia egzekucji. Oceniając podstawy udzielenia zabezpieczenia, Sąd Rejonowy powołał się na treść art. 730[1] § 1 i 2 k.p.c. W ocenie sądu, argumenty strony uprawnionej oraz przedłożone przez nią dokumenty w sposób wystarczający uprawdopodabniają zasadność jej żądania. Odmowa zabezpieczenia może prowadzić do wyzbycia się przez dłużnika i jego małżonkę przysługujących im praw majątkowych do wskazanych nieruchomości, co z kolei może udaremnić wykonanie tytułu egzekucyjnego. Nadto, Sąd I instancji powołał się na pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 24 lutego 1999 r. (III CKN 182/98, OSNC 1999/9/157). Uznając wniosek uprawnionego za zasadny, na podstawie art. 755 k.p.c. w zw. z art. 730[1] § 1 do 3 k.p.c., Sąd Rejonowy postanowił jak w cytowanej powyżej sentencji. Zażalenie od powyższego postanowienia wniosła małżonka dłużnika w części, w jakiej Sąd udzielił zabezpieczenia, poprzez ustanowienie zakazu zbywania i obciążania prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynku KW nr (...). Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła błędne przyjęcie, że strona powodowa ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, a nadto że istnienie tego roszczenia zostało uwiarygodnione w stopniu uzasadniającym udzielenie zabezpieczenia. Ostatecznie obowiązana wnioskowała o cofnięcie tego zabezpieczania. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca podniosła , iż istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia powód upatrywał w możliwości podjęcia przez obowiązanych kroków zmierzających do sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład ich majątku wspólnego , chociaż nakaz wydany został w 2000 roku . Ponadto wskazała , że nakaz zapłaty dotyczy długu, jaki powstał w związku z działalnością gospodarczą, prowadzoną przez jej męża skarżącej co wyklucza przymusową egzekucję np. z własności nieruchomości jako części majątku wspólnego Sąd Okręgowy zważył , co następuje: zażalenie nie jest zasadne . Sąd Rejonowy – wbrew odmiennemu twierdzeniu skarżącej – słusznie uznał , że wierzyciel składając wniosek o zabezpieczenie zarówno uprawdopodobnił swoje roszczenie jak również interes prawny w jego udzieleniu a zatem obie przesłanki , o których mowa w art. 730 1§1k.p.c. zostały spełnione Powyższej oceny w niczym nie podważa fakt , że nakaz zapłaty został wydany w 2000 roku . Analizując treść powyższego przepisu należy zauważyć , że w istocie wnioskodawca winien jedynie wykazać prawdopodobieństwo, iż brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania egzekucyjnego. W tej mierze prawdopodobne i uzasadnione są obawy wierzyciela, że brak udzielenia mu tymczasowej ochrony poprzez wpisanie ostrzeżenia w księdze wieczystej może umożliwić stronie obowiązanej działania udaremniające egzekucję z nieruchomości (a więc obciążenie praw z nią związanych lub wyzbycie się jej) nawet jeśli dłużnik i jego małżonka przez wiele lat mogli wyzbyć się nieruchomości . Odnosząc się do twierdzenia skarżącej , że wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez jej męża zauważyć należy ,że w postępowaniu klauzulowym stosuje się przepisy w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (zob. art. 5 ust. 6 tej ustawy) a zatem nie zachodzi chociażby konieczność wykazania przez wierzyciela w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, że wierzytelność powstała za zgodą małżonka dłużnika. Takie stanowisko prezentowane jest obecnie także w orzecznictwie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 września 2008 r., III CZP 77/08 (OSNC 2009, nr 7-8, poz. 114) stwierdził, że jeżeli zobowiązanie dłużnika pozostającego w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej powstało przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., do postępowania o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu sprzed tej nowelizacji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy uznał, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalił. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.