(1)i R. B.

(1)nie stosuje się zawieszenia wykonania kary, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Niestety w postawie procesowej obu wymienionych oskarżonych nie ujawniły się żadne szczególne okoliczności o jakich mowa w art.

(1)od dnia 11.12.2007r. do dnia 30.01.2008r., - oskarżonemu R. B.

(1)od dnia 25.02.2008r. do dnia 20.05.2008r. Na mocy art. 299§ 7 k.k. od oskarżonych M. K.

(1)oraz R. B.

(1), należało orzec obligatoryjnie solidarny przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści pochodzącej z przestępstwa w kwocie 466 302,00 złotych. Przystępując obecnie do wymiaru kary jednostkowej dla oskarżonego M. Ł.

(1)za występek prania brudnych pieniędzy z art. 299§ 1 k.k. Sąd miał na uwadze: - czasookres bezprawnej działalności- 8 miesięcy, - wartość przedmiotu przestępstwa- 37 922,00 złotych, - dotychczasową niekaralność, -dobrą opinię z miejsca zamieszkania. W przytoczonych okolicznościach podmiotowo-przedmiotowych sprawy należało na mocy art. 299§ 1 k.k. oskarżonemu M. Ł.

(2)wymierzyć karę 1 roku pozbawienia wolności, zważywszy na młody wiek oraz brak właściwego doświadczenia życiowego. Tak orzeczona jednostkowa kara pozbawienia wolności winna dla tego oskarżonego stanowić dostateczną przestrogę życiową na przyszłość, która równoznacznie nie uchybia dyrektywie społecznego oddziaływania kary. Wymierzając oskarżonym M. Ł.

(1)oraz D. Ł. kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny za przestępstwa karno-skarbowe Sąd miał na uwadze przesłanki określone w art. 12§ 1 § 2 k.k.s. oraz w art. 13§ 1 § 2 k.k.s. z uwzględnieniem przesłanek z art. 37§ 1 k.k.s. Dla wymiaru kar poszczególnym oskarżonym decydujące znaczenie posiadała również wysokość wartości narażonych należności publiczno prawnych, która jest znacznie niższa od należności oskarżonych wcześniej ocenianych. Charakterystyka sylwetki osobowości oskarżonego M. Ł.

(1)została już scharakteryzowana. Z kolei oskarżony D. Ł. jest również młodym człowiekiem, niekaranym o dobrej opinii środowiskowej. Przy czym oskarżony M. Ł.

(1)częściowo do winy przyznał się. Natomiast w odniesieniu do oskarżonego D. Ł. wartość przedmiotu przestępstwa jest stosunkowo niższa, niż u brata M. Ł.

(1). W przedstawionych okolicznościach oskarżonym M. Ł.

(1)oraz D. Ł. na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą art. 65§ 3 k.k.s. w zw. z art. 37§ 1 pkt. 2 k.k.s. w zw. z art. 38§ 1 pkt. 2 k.k.s. wymierzono karę po 6 miesięcy pozbawienia wolności, jako dolegliwości adekwatnych do stopnia zawinienia każdego ze sprawców z uwzględnieniem szkodliwości społecznej czynu karalnego, godzącego w integralność zasobów Skarbu Państwa. Dla zwiększenia dolegliwości kary obu oskarżonym- M. Ł.

(1)oraz D. Ł. orzeczono na mocy art. 23§ 1 § 3 k.k.s. grzywnę, przy czym: -M. Ł.

(1)140 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100,00 złotych , - D. Ł. 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100,00 złotych. Oskarżonemu M. Ł.

(1)orzeczono surowszą grzywną z uwagi na wyższy stopień zawinienia w powyższym zakresie. Za przestępstwa z art. 292§ 1 k.k. Sąd oskarżonemu M. Ł.

(1)wymierzył karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, współmierną do wartości przedmiotu przestępstwa oraz wagi poziomu niedbalstwa. Przedstawione wyżej skazania jednostkowe oskarżonego M. Ł.

(1)również pozostają w zbiegu realnym, określonym w art. 85 k.k. w przypadku skazania za zbiegające się przestępstwa skarbowe i przestępstwa określone w innej ustawie karnej sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych w kodeksie karnym skarbowym w art. 39§ 1 § 2 k.k.s. Na mocy art. 39§ 1 § 2 k.k.s. Sąd połączył oskarżonemu M. Ł.

(1)jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt. X, pkt. XI oraz pkt. XII sentencji wyroku i orzekł karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze tejże kary łącznej dokonano znacznej absorpcji kar jednostkowych z uwagi na tożsamość podmiotowo- przedmiotową oraz czasową zbiegających się przestępstw. Oskarżeni M. Ł.

(1)oraz D. Ł. dotychczas nie karani, posiadają opinie pozytywne oraz stałe źródła zatrudnienia. Należy wnioskować, że doznany dyskomfort w związku z prowadzonym postępowaniem karnym będzie stanowił dla nich dostateczną przestrogę życiową. W powyższych okolicznościach dostrzega się pozytywną prognozę, iż oskarżeni M. Ł.

(1)oraz D. Ł. będą respektować obowiązujący porządek prawny. Z tych przyczyn na mocy art.

(1)4 lat tytułem próby, - D. Ł. 3 lat tytułem próby. Obu oskarżonych w okresie próby oddano pod dozór kuratora sądowego. Zróżnicowanie obu oskarżonym okresu próby podyktowane zostało: - różnicą orzeczonych kar pozbawienia wolności, - liczbą skazań jednostkowych. Oskarżonemu M. Ł.

(1)na mocy art. 63§ 1 k.k. w zw. z art. 20§ 2 k.k.s. na poczet orzeczonej w pkt. XI sentencji wyroku kary grzywny należało zaliczyć okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 03.10.2007r. do dnia 03.12.2007r. uznając grzywnę za wykonaną do wysokości 124 stawek. W związku ze skazaniem oskarżonego M. Ł.

(1)za przestępstwo z art. 299§ 1 k.k. należało od wymienionego orzec obligatoryjnie przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej pochodzącej z przestępstwa w kwocie 37 922,00 złotych. W nawiązaniu do skazania oskarżonego M. Ł.

(1)za przestępstwa karno skarbowe w art. 65§ 2 k.k.s. należało orzec na mocy 30§ 2 k.k.s. w zw. z art. 29§ 1 k.k.s. w zw. z art. 31§ 6 k.k.s. przepadek wyrobów tytoniowych różnych marek o łącznej ilości (...) paczek przechowywanych w Magazynie (...) Izby Celnej w P.. W związku z orzeczonymi przepadkami oraz karami grzywny, stanowiącymi dla oskarżonych istotne obciążenia finansowe Sąd zwolnił ich od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Natomiast wszystkich oskarżonych należało obciążyć stosownymi opłatami w oparciu o przepisy art. 2 ust. 1 pkt. 2, 4 i 5 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych. Kwota orzeczonych opłat uzależniona została od wysokości orzeczonych kar pozbawienia wolności oraz grzywny.