← Polska

I C 250/14

Sygn. akt: I C 250/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 września 2014 r. Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Dobrawa Michałowska Protokolant: sekr. sądowy Dorota Luboch po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na rozprawie sprawy z powództwa W. K. przeciwko (...) sp. z o.o. w R. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności I. oddala powództwo, II. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów procesu na rzecz strony pozwanej. UZASADNIENIE W. K. wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego Nakazu Zapłaty Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2002 r. w sprawie XIII GNc 2318/02 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w dniu 11 lutego 2014 r. w sprawie XIIIGCo (...). W uzasadnieniu wskazała, że roszczenie pozwanego jest przedawnione. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że w dniu 23 lutego 2012, poprzedni wierzyciel M. R., wystąpił z wnioskiem o nadanie wskazanemu tytułowi wykonawczemu klauzuli wykonalności, co przerwało bieg przedawnienia. Sąd ustalił W dniu 25 kwietnia 2002 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi wydał nakaz zapłaty w sprawie XIII GNc 2318/02 przeciwko W. K. i T. K.

(1)na skutek pozwu Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego (...) spółki z o.o. w Ł.. W dniu 2 lutego 2012 r. M. R., powołując się na fakt nabycia wierzytelności od wierzyciela pierwotnego, wniósł o nadanie klauzuli wykonalności na wskazany tytuł. W dniu 23 lutego 2012 r., Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi nadał klauzulę wykonalności na wskazany tytuł. Następnie, w dniu 6 grudnia 2013 r. pozwany, powołując się na fakt nabycia wierzytelności od M. R., wniósł o nadanie klauzuli wykonalności na wskazany tytuł. W dniu 11 lutego 2014 r., Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi nadał klauzulę wykonalności na wskazany tytuł. Powódka nie wiedziała o ciążącym na niej i wspólniku zobowiązaniu. Sprawami finansowymi spółki zajmował się T. K.
(1). Dowód:
  1. nakaz zapłaty, akta XIII GNc 2318//02 Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, k. 29,
  2. wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, postanowienie, akta XIII GCo 70/12 Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi,
  3. wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, postanowienie, akta XIII GCo 1023/13 Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi,
  4. zeznania powódki, k.
  5. W dniu 25 lutego 2014 r. pozwany złożył Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Nysie P. P., wniosek o wszczęcie egzekucji powołując się na opisany wyżej tytuł wykonawczy. Komornik ten prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec powódki pod sygnaturą KM209/
  6. T. K.
(2)zmarł 9 września 2011 r. Dowód: akta sprawy egzekucyjnej KM 209/14 Sąd zważył Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie stan faktyczne nie budził wątpliwości. Sąd dokonał jego ustalenia na podstawie wskazanych wyżej dowodów w postaci akt postępowań sądowych. Art. 125 k.c. stanowi, że roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Terminy określone w przytoczonym artykule podlegają ogólnym zasadom określonym w Tytule VI Księgi I k.c. Znajduje więc w badanym przypadku zastosowanie art. 123 § 1 pkt 1 k.c., który stanowi, że bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Nie ulega wątpliwości, że czynnością tą jest również skuteczne wystąpienie przez wierzyciela z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2004 r. w sprawie II CK 276/04). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, wniosek M. R. o nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 25 kwietnia 2002 r. złożony w dniu 2 lutego 2012 r. a więc przed upływem 10-letniego terminu przedawnienia skutecznie przerwał jego bieg. Skoro zatem w świetle art. 124 § 1 k.p.c., po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo, wystąpienie wierzyciela w dniu 25 lutego 2014 r. z wnioskiem o wszczęcie postepowania egzekucyjnego nastąpiło w trakcie biegu terminu przedawnienia. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o art. 102 k.p.c., który przewiduje, iż w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Biorąc pod uwagę fakt, że powódka dowiedziała się o ciążącym na niej i nieżyjącym wspólniku, który to zajmował się sprawami finansowymi spółki cywilnej, zobowiązaniu z postanowienia komornika o wszczęciu egzekucji, a o przerwaniu biegu przedawnienia dopiero z akt niniejszej sprawy oraz, że faktycznie spełniła świadczenie na rzecz wierzyciela; sąd nie obciążył jej kosztami procesu oraz kosztami zastępstwa prawnego. Z tych motywów, na podstawie wskazanych regulacji, orzeczono jak w sentencji

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.