Sygn. akt II Cz 173/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO W. Damaszko/spr./ Sędziowie: SSO J. Jakubowska SSO A. Izydorczyk po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym skargi Z. K.
(1)o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt II Cz 140/13 w sprawie z wniosku Z. K.
(1)z udziałem C. M. o podział majątku postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Z. K.
(2)złożył skargę o wznowienie postępowania „w sprawie wyłączenia sędziego Marka Gajdackiego ze sprawy sygn. akt I Ns 1569/11”. Skarga wnioskodawcy jest niedopuszczalna. Przed Sądem Rejonowym w Jeleniej Górze pod sygnaturą akt I Ns 1569/11 prowadzone jest postępowanie z wniosku Z. K.
(1)z udziałem C. M. o podział majątku. Sąd ten postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. oddalił wniosek Z. K.
(1)o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Marka Gajdeckiego. Na powyższe rozstrzygnięcie Z. K.
(1)złożył zażalenie, ale jako spóźnione, zostało ono odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 20 lutego 2013 r. (II Cz 140/13). Skarga o wznowienie postępowania – stosownie do art. 399 § 1 k.p.c. – jest dopuszczalna w sytuacji gdy postępowanie to zostało, w trybie procesowym zakończone prawomocnym wyrokiem, a w trybie nieprocesowym prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty sprawy (art. 524 § 1 k.p.c.). Zasadniczo zatem tego rodzaju skarga przysługuje od prawomocnych orzeczeń o charakterze merytorycznym, a więc takich które rozstrzygają o przedmiocie postępowania (tzw. orzeczenia co do istoty sprawy). Skarga – poza wyjątkami – nie przysługuje od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w sprawie w sposób formalny na przykład poprzez odrzucenie pozwu lub apelacji, a także nie może być wniesiona od prawomocnych postanowień kończących postępowanie pomocnicze lub wpadkowe. Do tych ostatnich należą między innymi postanowienia w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, lub ustanowienia adwokata, a także postanowienia co do wniosku o wyłączenie sędziego. Natomiast do kwestii wzruszalności postanowień niekończących postępowanie w sprawie odnosi się przepis art. 416 1 k.p.c. Zgodnie z jego brzmieniem w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem (postanowieniem co do istoty sprawy) mogą być uchylone postanowienia niekończące postępowanie w sprawie, jeżeli zostały wydane na podstawie aktu normatywnego uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z konstytucją, ratyfikowaną umowa międzynarodową lub z ustawą. Przepisy o wznowieniu postępowania stosuje się odpowiednio. Zastosowanie powyższego przepisu wchodzi w grę tylko wówczas gdy sprawa została już merytorycznie zakończona, co w postępowaniu z wniosku Z. K.
(1)nie miało miejsca oraz gdy Trybunał Konstytucyjny orzeknie o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę wydanego orzeczenia niekończącego postępowanie. Z braku przesłanek wynikających zarówno z art. 399 § 1 k.p.c. i art. 416 1 k.p.c. skarga jako niedopuszczalna z mocy art. 410 § 1k.p.c. podlegała odrzuceniu.