IV Ka 545/14

Sygn. akt IV Ka 545/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Krzysztof Gąsior Sędziowie SO Sławomir Gosławski (spr.) del. SR Piotr Nowak Protokolant sekr. sądowy Dagmara Szczepanik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Izabeli Stachowiak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 roku sprawy J. P. oskarżonej z art. 90 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane z powodu apelacji wniesionej przez oskarżoną od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 23 czerwca 2014 roku sygn. akt VI K 227/14 na podstawie art.437§1 kpk, art.438 pkt 4 kpk, art.624§1 kpk zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla w stosunku do oskarżonej J. P. orzeczenie o świadczeniu pieniężnym zawarte w punkcie 2; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżoną od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 545/14 UZASADNIENIE J. P. została oskarżona o to, że: w okresie czasu od maja 20lir. do 14 lutego 20i4r. na działce ewidencyjnej nr (...)w msc. O.gm. K.działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą wykonywała prace budowlane polegające na rozbiórce istniejącego budynku gospodarczego do poziomu stropu pierwszej kondygnacji i wykonaniu nadbudowy o część poddasza o dachu jednospadowym bez wymaganego pozwolenia, tj. o czyn z art. 90 ustawy z dnia 7.

1. 1994T. Prawo budowlane Sąd Rejonowy w Radomsku wyrokiem z dnia 23 czerwca 2014 roku w sprawie VI K 227/14:
2. na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarzył postępowanie karne wobec J. P. ustalając okres próby na 1 rok,
3. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw z art. 39 pkt 7 kk w zw z art. 49- § 1 kk orzekł od J. P. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych
4. wymierzył i J. P. kwotę 80,00 złotych tytułem opłaty i zasądził od kwotę po 70,00 złotych tytułem zwrotu wydatków na rzecz Skarbu Państwa. Powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze zaskarżyła oskarżona. Wyrokowi zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na nieuwzględnieniu jej trudnej sytuacji materialnej , w szczególności, że utrzymuje się ona z zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, nie posiada innego dochodu, mąż przebywa na zasiłku chorobowym. W konkluzji wniosła o obniżenie zasądzonego świadczenia i umorzenie opłat i wydatków. Sąd okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, iż sąd I instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonej , które w skardze apelacyjnej nie jest kwestionowane; nie musi być więc przedmiotem szczegółowych rozważań sądu okręgowego. Ponadto do przypisanego mu czynu sąd ten zastosował właściwą kwalifikację prawną. Nie budzi również wątpliwości zasadność warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do J. P.. Szczegółowe przesłanki dotyczące sprawcy uzasadniają w pełni postawioną wobec niego dodatnią prognozę kryminologiczną. Postawy oskarżonej są z punktu widzenia przyjętego przez porządek prawny systemu aksjologicznego - pozytywne i nie ma potrzeby ich korygowania poprzez wymierzenie mu kary. Odwołująca wskazała w apelacji na nowe okoliczności prowadzące do pogorszenie się sytuacji materialnej jej rodziny. Jej mąż przebywa bowiem na zasiłku chorobowym i czeka na kolejną operację. Dodatkowo oskarżona nie pracuje, na utrzymaniu ma dwoje dzieci, w tym jedno niepełnosprawne, na które otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne. W perspektywie będzie ponosiła też koszty rozbiórki nadbudowy domu. Należy podkreślić, iż niniejsza sprawa dotyczyła również jej męża - P. P.; od obojga małżonków sąd zasądził świadczenia pieniężne po 500 złotych i koszty sądowe, co podwójnie obciążyło ich budżet rodzinny. Dlatego sąd odwoławczy uwzględniając sytuację rodzinną i materialną oskarżonej zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił w stosunku do J. P. orzeczenie o świadczeniu pieniężnym zawarte w punkcie 2 uznając, iż realizacja tego obowiązku byłaby dla niej zbyt uciążliwa, a względy w zakresie prewencji indywidualnej się temu nie sprzeciwiają. Rodzina skarżącej i tak będzie posiadała obciążenia z tytułu spłaty należności zasądzonych w wyroku od jej męża. Z tych wszystkich względów sąd okręgowy orzekł, jak w sentencji; trudna sytuacja materialna oskarżonej uzasadniała zwolnienie jej od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym.