Sygn. akt IV U 169/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński Protokolant st. sekr. są

§21 kpc, tj.

przekazania sprawy lekarzowi orzecznikowi do ponownego rozpoznania ewentualnie przywrócenia stronie terminu do złożenia sprzeciwu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.

§ 3

1 Kodeksu postępowania cywilnego sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie złożenie skutecznie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS zamyka drogę do dochodzenia swoich praw przed Sądem. Droga administracyjna musi być wyczerpana w ZUS. Przepisy, na które powołuje się pełnomocnik ubezpieczonego, tj. art.

§21 kpc są adresowane do organu rentowego, a nie do Sądu.

To ZUS, po wydaniu orzeczenia lekarza orzecznika, może nie przekazywać odwołania do Sądu i skierować sprawę do Komisji Lekarskiej, jeżeli wystąpią nowe okoliczności. Natomiast Sąd nie może zastosować tego przepisu. Sąd mógłby uchylić decyzję ZUS tylko w przypadku, gdyby ZUS nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. ZUS wniosek ten rozpoznał negatywnie. W niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja wymieniona w art.

§ 31 kpc.

W odwołaniu od decyzji wnioskodawca nie wskazał żadnych przyczyn nie wniesienia w terminie sprzeciwu od decyzji lekarza orzecznika. Na podstawie uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, Sąd uznał, że nie zaistniała sytuacja polegająca na nie wniesieniu sprzeciwu z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Dlatego też Sąd nie ma prawnej możliwości rozpatrzenia odwołania. W tej sytuacji należało na podstawie art.

§3

1 Kodeksu postępowania cywilnego odrzucić odwołanie.