I C 416/12

Sygn. akt. I C 416/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Zamościu I Wydział Cywilny w składzie : Przewodniczący : SSO Elżbieta Koszel Protokolant : sekr. sądowy Wioletta Michałkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 roku w Zamościu na rozprawie sprawy z powództwa: E. J., B. W., D. B. i D. K. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. (...) w Z. o uchylenie uchwały I. oddala powództwo; II. zasądza od E. J., B. W., D. B. i D. K. na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Z. kwotę 197,00 zł (sto dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. I C 416/12 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 7 maja 2012 r. E. J., D. B., B. W. i D. K. wnosili o uchylenie uchwały nr (...)Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Z., z dnia 28 marca 2012 r. w przedmiocie utworzenia funduszu celowego dla sfinansowania wykonania zadaszeń balkonowych, z uwagi na sprzeczność z prawem tj. art. 13 i 14 ustawy o własności lokali, jak również z uwagi na to, że narusza ona interes właścicieli (k. 1). Pozwana Wspólnota Mieszkaniowa wnosiła o oddalenie powództwa (k. 27, 331v.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) w Z. jest dużą wspólnotą mieszkaniową w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 80, poz. 903 ze zm., dalej – u.w.l.), gdyż liczy więcej niż siedem wyodrębnionych lokali (art. 20 u.w.l.; dokumenty – k.48 – 49, 184 – 197, 290 - 302). W takiej wspólnocie do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tych czynności (art. 22 u.w.l.). W dniu 9 stycznia 2012 r. pozwana Wspólnota podjęła uchwałę nr (...), w której określono jakie części i urządzenia należą do nieruchomości wspólnej. Wśród nich wymieniono m.in. „ zadaszenia montowane na ścianach zewnętrznych” (uchwała nr (...) z dnia 9.01.2012 r. – k. 319). Powództwo właścicieli odrębnych lokali D. B., E. J., B. W. i D. K. o uchylenie tej uchwały zostało przez Sąd oddalone (pozew w sprawie I C 310/12 Sądu Okręgowego w Zamościu – k. 318, wyrok Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 20 września 2012 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie I C 310/12 – k. 320 – 323, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem w sprawie I ACa 820/12 – k. 324 – 330). Zadaszenia na ścianach zewnętrznych budynku mieszkalnego przy ul. (...) w zasobach pozwanej wspólnoty należą więc do nieruchomości wspólnej w rozumieniu art. 3 ust. 2 u.w.l. Z uwagi na wcześniejszy spór dotyczący wykonania zadaszeń nad balkonami na ostatniej kondygnacji i finansowania tej inwestycji (wyrok Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie I C 469/10 wraz z uzasadnieniem i wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie I ACa 162/11 – k. 302, 306 – 315, 402, 407 – 417 akt I C 469/10) w dniu 19 października 2011 r. była poddana pod głosowanie uchwała w sprawie rozebrania zadaszeń nad balkonami na ostatniej kondygnacji. Uchwała nie została podjęta, gdyż większość właścicieli lokali głosowała przeciwko niej (dokument wyniku głosowania nad uchwałą nr (...) z dnia 19.10.2011 r. – k.39 - 41). Postanowieniem z dnia 7 września 2012 r. zostało umorzone śledztwo prowadzone wobec zawiadomienia przez D. B., w sprawie m.in. nadużycia uprawnień przez osoby zajmujące się sprawami finansowymi pozwanej Wspólnoty poprzez przeznaczenie środków pochodzących z funduszu remontowego Wspólnoty na wykonanie i pokrycie zadaszeń balkonów na ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego, wobec braku znamion czynu zabronionego (postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zamościu w sprawie 1 Ds. 213/12/Spc – k. 304 – 312). Sąd Rejonowy w Zamościu utrzymał to postanowienie w mocy (postanowienie Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie II Kp 389/12 – k. 313 – 317). W dniu 28 marca 2012 r. właściciele lokali w pozwanej Wspólnocie Mieszkaniowej głosowali nad uchwałą nr(...), o następującej treści: - utworzenie funduszu celowego dla sfinansowania wykonanych zadaszeń balkonowych, - ustalenie wpłat na fundusz celowy w wysokości 0,50 zł/m 2, w okresie od 01.04.2012 r. – 30.06.2013 r., - saldo końcowe funduszu celowego w całości zwiększa środki funduszu remontowego, - na okres obowiązywania wpłat na fundusz celowy tj. od 01.04.2012 r. do 30.06.2013r. ustala się wysokość zaliczki na fundusz remontowy w wysokości 1,50 zł/m 2. Uchwała nr (...) z dnia 28.03.2012 r. została przyjęta, gdyż głosowała za nią większość liczona według wielkości udziałów. Za przyjęciem uchwały głosowało 68,36% udziałów, przeciw głosowało 17,31% udziałów, wstrzymało się od głosu 3,42% udziałów ( protokół z zebrania –k. 44 – 46, uchwała nr 5 z dnia 28.03.2012 r. – k. 47., głosowanie – k. 48, lista obecności – k. 221 – 222, zaświadczenie z księgi wieczystej – k. 223 – 232, 291 – 302, wykaz lokali – k. 290). Taki stan faktyczny został ustalony w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów, których autentyczność nie była przez strony kwestionowana i dlatego zasługują one na wiarę. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: M. K., S. K., J. R., G. R. i S. T., którzy zeznali na okoliczności dotyczące celowości i sposobu podjęcia zaskarżonej uchwały (k. 178 – 179v.). Wyjaśnienia powodów nie podważają wniosków wypływających z tych dowodów i zasadniczo odnoszą się do oceny prawnej zaskarżonej uchwały (wyjaśnienia: B. W. – k.117v., 120, 331, 332; D. B. – k. 117v. – 118, 120, 331v., 332; E. J. –k. 331v., 332). Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 25 ust. 1 u.w.l. właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do Sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu właścicieli lokali albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w drodze indywidualnego zbierania głosów (art. 25 ust. 1a u.w.l.). Zaskarżona uchwała była podjęta na zebraniu właścicieli lokali w dniu 28 marca 2012 r., powództwo o jej uchylenie powodowie wnieśli na drogę sądową 7 maja 2012 r., a więc w terminie ustawowym określonym w art. 25 ust. 1a u.w.l. Istotne znaczenie ma zakres zaskarżenia w ustawowym terminie, gdyż przepis art. 25 ust. 1a u.w.l. poprzez zakreślenie terminu do zaskarżenia uchwały, stwarza jednocześnie prekluzję do powoływania podstaw zaskarżenia, a zatem po upływie wskazanego w nim terminu wykluczone jest powoływanie dalszych podstaw uzasadniających uchylenie uchwały stosownie do art. 25 ust. 1 u.w.l. (zob. wyroki Sądu Apelacyjnego w Krakowie: z dnia 30listopada 2012 r., I ACa 1116/12, LEX nr 1289468; z dnia 19 lutego 2004 r., I ACa 1297/03, OSA 2004,z. 12, poz. 46). Termin z art. 25 ust. 1a u.w.l. jest terminem zawitym prawa materialnego, który nie może być przywrócony ani przedłużony. W realiach niniejszej sprawy powodowie podnieśli w pozwie zarzuty: sprzeczność zaskarżonej ustawy z art. 13 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.w.l. oraz naruszenie ich interesu. Wyrażone na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. zarzuty formalne dotyczące sposobu głosowania przez pełnomocników, czy też braku uzyskania absolutorium przez Zarząd i Zarządcę od 2010 r. są spóźnione i nie mogą stanowić skutecznej podstawy do uchylenia zaskarżonej uchwały. Tylko na marginesie należy wskazać, że małżonek może głosować też w imieniu współmałżonka, zgodnie z art. 36 § 2 k.r.o. Prawo głosu wynikające z udziału w nieruchomości wspólnej związanego z odrębną własnością lokalu przysługuje niepodzielnie współwłaścicielom tego lokalu (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 grudnia 2012 r., II CZP 82/12, LEX nr 1281370). Ustawa o własności lokali nie normuje kwestii pełnomocnictwa udzielonego przez poszczególnych właścicieli lokali i ograniczeń z tego tytułu. Nawet przyjmując, że pełnomocnikami przy głosowaniu nie mogły być osoby będące właścicielami innych lokali w pozwanej Wspólnocie, nie należące do kręgu osób mogących być pełnomocnikami w świetle art. 87 § 1 k.p.c., za podjęciem zaskarżonej uchwały głosowała większość właścicieli liczona według wielkości udziałów, którzy oddali głos osobiście. Prawidłowe jest wyliczenie dokonane przez pozwaną Wspólnotę w piśmie procesowym z dnia 17 września 2013 r. (k. 123), w kontekście dokumentów złożonych do akt sprawy (odpisy z księgi wieczystej, dokumenty z zebrania pozwanej wspólnoty w dniu 28 marca 2012 r. i głosowania nad zaskarżoną uchwałą). Nieudzielenie absolutorium członkom Zarządu lub Zarządcy stanowi wyraz dezaprobaty dla ich działalności w okresie objętym sprawozdaniem, nie wywołuje jednak żadnych skutków prawnych w kwestii możności dalszego pełnienia tych funkcji. Zarząd pozwanej Wspólnoty otrzymał absolutorium za lata 2011 i 2012 (uchwały właścicieli pozwanej Wspólnoty w tym zakresie – k. 126, 127). Dokonując oceny prawnej zarzutów powodów w stosunku do uchwały nr 5 z dnia 28 marca 2012 r. zgłoszonych pozwem w niniejszej sprawie, w ustawowym terminie, należy podnieść, że uchwała ta nie jest sprzeczna z art. 13 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.w.l. Według art. 13 ust. 1 u.w.l. właściciel lokalu ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu oraz uczestniczy w kosztach zarządu nieruchomością wspólną. Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się wydatki na remonty i bieżącą konserwację oraz inne należności wymienione tylko przykładowo w art. 14 ust. 1 u.w.l., o czym świadczy sformułowanie „w szczególności”. Oznacza to, że właściciele lokali mogą w drodze uchwały określić inne koszty zarządu nieruchomością wspólną, które powinni ponosić właściciele lokali, stosownie do art. 13 ust. 1 u.w.l. Sytuacja prawna w pozwanej Wspólnocie zmieniła się od czasu orzekania przez Sąd w sprawie I C 469/10 (wyrok Sądu I instancji z dnia 29 grudnia 2010 r., wyrok Sądu II instancji z dnia 11maja 2011 r.). W obiegu prawnym tej Wspólnoty od dnia 9 stycznia 2012 r. funkcjonuje uchwała nr (...) z tegoż roku, na mocy której zadaszenia montowane na ścianach zewnętrznych należą do nieruchomości wspólnej. Treść art. 25 ust. 1 u.w.l. wskazuje, że ustawodawca jako nadrzędne przyjął pewność i stabilizację działania wspólnoty mieszkaniowej, stąd niezaskarżona w ustawowym terminie uchwała podlega, nawet gdyby była sprzeczna z prawem, usanowaniu. Wobec powyższego na wydatki związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej może być wolą właścicieli lokali utworzony fundusz celowy, co nie pozostaje w sprzeczności z powołanymi przepisami ustawy o własności lokali. Interes powodów, jako właścicieli lokali nie został naruszony w sensie obiektywnym przez podjęcie zaskarżonej uchwały, gdyż na okres obowiązywania wpłat na fundusz celowy, tj. od 01.04.2012 r. do 30.06.2013 r. ustalono wysokość zaliczki na fundusz remontowy w wysokości 1,50 zł/m