Stosownie do treści powołanego przepisu Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z art. 14 ust 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. nr 39 poz. 353.) - od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia. Ust 2c powołanego przepisu stanowi, iż Komisja Lekarska nie rozpatruje sprzeciwu wniesionego po terminie. W uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez Sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w art.
- Kodeks postępowania cywilnego. W niniejszej sprawie orzeczeniem z dnia 17.06.2014 r. Lekarz Orzecznik uznał odwołującą za osobę zdolną do pracy. Odpis tego orzeczenia doręczono badanej w tym samym dniu, przedmiotowe orzeczenie zawiera pouczenie w przedmiocie przysługującego badanemu prawa do wniesienia sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Odwołująca nie złożyła sprzeciwu od orzeczenia Lekarza Orzecznika Oddziału w ustawowym terminie 14 dni. Treść odwołania nie wskazuje, iż odwołująca w jakikolwiek sposób usprawiedliwia uchybienie terminu, w szczególności przyczynami od niej niezależnymi. Odwołująca jednocześnie nie wskazuje żadnych nowych okoliczności dotyczących niezdolności do pracy powstałych po dniu wydania orzeczenia przez Lekarza Orzecznika, które miałyby wpływ na zmianę orzeczenia oraz ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art.
W świetle powyższego odwołanie od zaskarżonej decyzji należało odrzucić w oparciu o art.
odwołująca bowiem , mimo prawidłowego pouczenia nie wniosła w ustawowym terminie 14 dni sprzeciwu do Komisji Lekarskiej od orzeczenia Lekarza Orzecznika, a odwołanie od wydanej w wyniku przedmiotowego orzeczenia decyzji oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących przedmiotowego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze orzeczona jak w pkt. I sentencji wyroku. Postępowanie w sprawie wywołanej odwołaniem M. M. od decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 30.09.2013 r. podlegało umorzeniu. Organ rentowy decyzją z dnia 30.09.2013 r. odmówił M. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu swej decyzji organ rentowy powołując się na art. 57 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 39 poz. 353 z póź. zm.) wskazał, iż odwołująca nie spełnia warunku posiadania 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. W dziesięcioleciu przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę tj. od 13.09.2003 r. do 12.09.2013 r. udowodniła 1 rok, 5 miesięcy i 1 dzień okresów składkowych. W toku postępowania organ rentowy ustalił, że odwołująca w dziesięcioleciu od 28.05.1976 r. do 12.09.2013 r. – po przesunięciu o okres pobieranej renty udokumentowała 6 lat, 3 miesiące i 12 dni okresów składkowych. Organ rentowy po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego wydał kolejną decyzje z dnia 03.07.2014 r., z której wynika, że odwołująca spełnia już warunek posiadania 5 letniego okresu składkowego, ale i tak odmówił M. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na brak niezdolności do pracy. Organ rentowy w piśmie z dnia 17.09.2014 r. poinformował, iż w decyzji z dnia 03.07.2014 r. omyłkowo nie uchylił decyzji z dnia 30.09.2013 r. Stosownie do treści art. 477 13 k.p.c. zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem przez Sąd – przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony – powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Wobec uwzględnienia odwołania w zakresie ustalenia, że odwołująca legitymuje się 5-letnim okresem składkowym Sąd na podstawie art. 477 13 k.p.c i art. 355 §1 i 2 k.p.c. w pkt. II wyroku umorzył postępowanie odnośnie decyzji z dnia 30.09.2013 r uznając, że wydanie wyroku stało się zbędne.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.