II AKa 206/14

(1)oskarżonego z art. 258 § 2 kk, art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk oraz art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, 2. R. S.

(1)oskarżonego z art. 282 kk i art. 263 § 2 kk, 3. T. K.

(1)oskarżonego z art. 258 § 2 kk i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

1. T. Ś. oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk,
2. M. P.

(1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk, 6. D. K.

(1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk, 7. M. S.

(2)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk, 8. R. R.

(1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk,

1. R. D. oskarżonego z art. 282 kk i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,
2. A. W. oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,
3. W. Z.

(1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, 12. A. B.

(1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, 13. P. N. oskarżonego z art. 282 kk, 14. M. P.

(2)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk, na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt VIII K 299/10 I. wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że: 1) uchyla orzeczenia o karach łącznych pozbawienia wolności i karach łącznych grzywny wobec oskarżonych M. S.

(2)i W. Z.

(1)oraz o karze łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego T. K.

(1), 2) za podstawę ustalenia wymiaru stawek dziennych kar grzywny orzeczonych wobec: - oskarżonego M. S.

(1)w pkt. II i III, - oskarżonego R. S.

(1)w pkt. IV i V, - oskarżonego T. Ś. w pkt. X, - oskarżonego M. P.

(1)w pkt. XI, - oskarżonego D. K.

(1)w pkt. XIV, - oskarżonego R. R.

(1)w pkt. XVII, - oskarżonego R. D. w pkt. XIX, XX i XXI, - oskarżonego A. W. w pkt. XXII, - oskarżonego A. B.

(1)w pkt. XXV i XXVI, - oskarżonego P. N. w pkt. XXVII, - oskarżonego M. P.

(2)w pkt. XXVIII przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, przyjmuje art. 33 § 1 i 3 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.206.1589) a za podstawę ustalenia wymiaru stawek dziennych kar łącznych grzywny orzeczonych wobec: - oskarżonego M. S.

(1)w pkt. XXX, - oskarżonego R. S.

(1)w pkt. XXXI, - oskarżonego R. D. w pkt. XXXV, - oskarżonego A. B.

(1)w pkt. XXXVII, przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, przyjmuje art. 85 kk i art. 86 § 1kk w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.206.1589), 3) wobec oskarżonego T. K.

(1): - w ramach czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. IX wyroku, uznaje oskarżonego za winnego tego, że w okresie od początku 2000 r. do końca 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 240 gr kokainy w ten sposób, że z częstotliwością raz na dwa tygodnie nabywał od S. S.

(1)partie kokainy w ilościach po 5 gr każda w celu późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanym związku mającym na celu popełnianie przestępstw określanym jako „grupa (...)”, tj. przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 kk i w zw. z art. 65 § 1 kk i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.206.1589) wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 100 zł każda, 4) wobec oskarżonego M. S.

(2): - w ramach czynów przypisanych w pkt. XV i XVI, uznaje oskarżonego za winnego tego, że w okresie od wiosny 2002 r. do lata 2004 r, z wyłączeniem okresu pozbawienia wolności od dnia 13 września 2002 r. do dnia 7 stycznia 2003 r, w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających oraz substancji psychotropowych w postaci łącznie: co najmniej 10 kg amfetaminy i 1 kg heroiny, w ten sposób, że: ⚫ w okresie od wiosny 2002 r. do około połowy 2003 r. wyłączeniem okresu pozbawienia wolności od dnia 13 września 2002 r. do dnia 7 stycznia 2003 r. co najmniej dziesięciokrotnie w odstępach około miesięcznych nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy w ilości po 1 kg każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ w okresie od jesieni 2003 r. do lata 2004 r. co najmniej dwa razy na przestrzeni około miesiąca czasu nabywał od S. S.

(1)partie heroiny w ilości po 500 gr każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, tj. przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 kk i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.206.1589) wymierza mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) zł każda, 5) wobec oskarżonego W. Z.

(1): - w ramach czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. XXIII i XXIV, uznaje oskarżonego za winnego tego, że w okresie od początku 2001 r. do marca 2004 r, w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających oraz substancji psychotropowych w postaci łącznie co najmniej: 6 kg 600 gr heroiny i 520 gr kokainy oraz 1 kg amfetaminy w ten sposób, że: ⚫ w okresie od początku 2001 r. do marca 2004 r. raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie heroiny w ilości po 50 gr każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ w okresie od początku 2002 r. do końca 2003 r. co najmniej raz w tygodniu nabywał od P. G. partie kokainy w ilości od 5 do 10 gr każda a nadto jesienią 2002 r. nabył od P. G. 1 kg amfetaminy w celu późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu, tj. przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk, za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 kk i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1.04.2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks postępowania karnego, ustawy – Kodeks karny wykonawczy, ustawy – Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2009.206.1589) wymierza mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) zł każda; II. wyrok w pozostałej zaskarżonej części wobec oskarżonych M. S.

(1), R. S.

(1), T. K.

(1), T. Ś., M. P.

(1), D. K.

(1), R. R.

(1), R. D., A. W., A. B.

(1), P. N. i M. P.

(2)utrzymuje w mocy, III. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego T. K.

(1)kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet wymierzonej oskarżonemu T. K.

(1)kary łącznej pozbawienia wolności zalicza temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24 listopada 2009 r. do dnia 1 października 2012 r, V. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet wymierzonej oskarżonemu M. S.

(2)kary pozbawienia wolności zalicza temu oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 listopada 2009 r. do dnia 19 listopada 2012 r, VI. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet wymierzonej oskarżonemu W. Z.

(1)kary pozbawienia wolności zalicza temu oskarżonemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: od dnia 14 lutego 2010 r. do dnia 22 kwietnia 2010 r, od dnia 7 maja 2010 r. do dnia 28 czerwca 2010 r, od dnia 8 lipca 2010 r. do dnia 23 listopada 2010 r, od dnia 8 grudnia 2010r. do dnia 30 sierpnia 2011 r. oraz w dniu 9 października 2012 r, VII. zasądza od Skarbu Państwa kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu w instancji odwoławczej obejmujące 23% podatku VAT: - na rzecz adwokata L. C. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego M. S.

(1), - na rzecz adwokata P. S.

(1)Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego R. S.

(1), - na rzecz adwokata J. Ś. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego T. K.

(1), - na rzecz adwokata R. B.

(1)Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego D. K.

(1), - na rzecz adwokata M. F. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego M. S.

(2), - na rzecz adwokata M. J. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego R. R.

(1), - na rzecz adwokat Z. G. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego R. D., - na rzecz adwokat K. F. Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego A. W., - na rzecz adwokata M. M.

(1)Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego W. Z.

(1), - na rzecz adwokata M. P.

(3)Kancelaria Adwokacka w W. za obronę oskarżonego A. B.

(1), a nadto na rzecz adwokata A. B.

(2)Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 1.476 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł za obronę oskarżonych M. P.

(1)i R. D., VIII. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego w częściach na nich przypadających, w tym opłaty: - od oskarżonego M. S.

(1)kwotę 50.600 (pięćdziesiąt tysięcy sześćset) zł, - od oskarżonego R. S.

(1)kwotę 6.600 (sześć tysięcy sześćset) zł, - od oskarżonego T. Ś. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł, - od oskarżonego M. P.

(1)kwotę 4.400 (cztery tysiące czterysta) zł, - od oskarżonego D. K.

(1)kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł, - od oskarżonego R. R.

(1)kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł, - od oskarżonego R. D. kwotę 6.600 (sześć tysięcy sześćset) zł, - od oskarżonego A. W. kwotę 6.600 (sześć tysięcy sześćset) zł, - od oskarżonego A. B.

(1)kwotę 7.600 (siedem tysięcy sześćset), - od oskarżonego P. N. kwotę 4.400 (cztery tysiące czterysta) zł, - od oskarżonego M. P.

(2)kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł, a nadto z tytułu opłaty za obie instancje: - od oskarżonego T. K.

(1)kwotę 2.400 (dwa tysiące czterysta) zł - od oskarżonego M. S.

(2)kwotę 7.400 (siedem tysięcy czterysta) zł, - od oskarżonego W. Z.

(1)kwotę 7.400 (siedem tysięcy czterysta) zł, UZASADNIENIE 1. M. S.

(1)został oskarżony, o to, że: I) w okresie od początku 1999 r. do połowy 2003 r. w W. brał udział w zorganizowanym związku o charakterze zbrojnym („podgrupie grupy (...)”) mającym na celu popełnianie przestępstw w tym wprowadzania do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych, ich przemyt z zagranicy, puszczanie w obieg podrobionych obcych pieniędzy, rozbojów, wymuszeń rozbójniczych, posiadanie bez wymaganego zezwolenia broni, substancji i ładunków wybuchowych i przeciwko mieniu powodujących znaczną szkodę, tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k. II) w okresie od połowy 2000 r. do wiosny 2001 r. wbrew przepisom ustawy działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu brał udział w przywozie z zagranicy znacznej ilości środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 73 kg w ten sposób, że współorganizując przemyt heroiny z B. do P., który odbywał się co kilkanaście dni, ustalał terminy i trasę, ilości przemytów i narkotyków, miejsca odbioru narkotyków, skład personalny „kurierów” oraz osobiście nadzorował odbieranie heroiny, a następnie decydował o jej dalszym przeznaczeniu, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działającą w zorganizowanej grupie przestępczej oraz z popełnienia niniejszego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, III) tj. o czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. IV) w okresie od początku 1999 r. do marca 2004 r. w W. wbrew przepisom ustawy działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci: amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 201,5 kg, heroiny w ilości nie mniejszej niż 51 kg 250 gram, marihuany w ilości nie mniejszej niż 22,5 kg oraz kokainy w ilości 480 gram, w ten sposób, że: ⚫ w okresie od początku 2000 r. do połowy 2003 r. co najmniej raz w miesiącu przekazywał S. S.

(1)partie marihuany po 500 gram każda w celu dalszej ich dystrybucji co łącznie wyniosło nie mniej niż 21 kg, ⚫ na przestrzeni dwunastu miesięcy w okresie od marca 2001 r. do kwietnia 2002 r. działając wspólnie i w porozumieniu ze S. S.

(1)w regularnych transakcjach co najmniej miesięcznych zbył R. R.

(2)nie mniej niż 11,5 kg amfetaminy w partiach po 1 kg w celu dalszej ich dystrybucji przy czym pierwsza z opisanych transakcji obejmowała pół kilograma tej substancji psychotropowej, ⚫ w okresie od września do listopada 2002 r. działając wspólnie i w porozumieniu ze S. S.

(1)zbył R. R.

(2)i innym osobom 6 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że trzykrotnie na przestrzeni miesiąca przekazał ww. osobom partie amfetaminy po 2 kg każda w celu ich dalszej dystrybucji, ⚫ w okresie od marca 2001 r. do kwietnia 2002 r. działając wspólnie i w porozumieniu ze S. S.

(1)zbył R. R.

(2)znaczne ilości kokainy w regularnych transakcjach obejmujących nie mniej niż 10 gram tygodniowo w celu dalszej ich dystrybucji co łącznie wyniosło 480 gram kokainy, na przestrzeni kilku miesięcy w okresie między 2001 r. a 2003 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym między innymi S. S.

(1)i K. J.

(1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej ilości 84 kg w ten sposób, że co najmniej raz w miesiącu siedmiokrotnie nabył od M. P.

(4)(„żółwik z T.”) i innych osób partie amfetaminy po 12 kg każda, a następnie powyższą substancję psychotropową zbył kolejnym osobom w celu ich dalszej dystrybucji, na przestrzeni kilku miesięcy w 2002 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym między innymi S. S.

(1)i K. J.

(2)uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości łącznej 100 kg w ten sposób, że w odstępach kilku tygodniowych co najmniej w 10 transakcjach nabył od D. A. („D. od S.”) partie amfetaminy po 10 kg każda a następnie powyższą substancję psychotropową zbył kolejnym osobom w celu ich dalszej dystrybucji, w okresie między 2000 r. a 2001 r. działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi dotychczas innymi osobami biorąc udział w trzech transakcjach zbył R. F.

(1)1,5 kg marihuany w partiach po 500 gram każda w celu ich dalszej dystrybucji, na początku 2004 r. nie później niż 16 marca 2004 r. działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną dotychczas osobą zbył R. F.

(1)250 gram heroiny w celu ich dalszej dystrybucji, w okresie od początku 2001 r. do połowy 2003 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym S. S.

(1), K. J.

(2)uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ten sposób, że nabył od M. K., J. T. i innych osób partie heroiny od 500 gram do 1 kg tygodniowo w łącznej ilości nie większej niż 45 kg w celu dalszej dystrybucji tych środków, nieustalonego dnia w 2002 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami nabył od mężczyzn o ps. (...) oraz (...) znaczną ilość środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 6 kg w celu dalszej dystrybucji tego środka, przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw a nadto z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. 2. R. S.

(1)został oskarżony o to, że: IV) nieustalonego dnia w lipcu 1999 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą zamachu na życie oraz gwałtownego zamachu na mienie doprowadził J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30 tysięcy złotych, tj. o czyn z art. 282 k.k. V) na przestrzeni kilku dni między 19 listopada 1999 r. a 21 listopada 1999 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na uderzaniu pięściami po całym ciele oraz gróźb zamachu na zdrowie doprowadził J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) B i kwoty pieniężnej w kwocie 1000 zł a następnie zażądał 15.000 złotych za zwrot niniejszego pojazdu oraz przekazanie samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) wartości 35.000 zł co pokrzywdzony z uwagi na obawę o swoje życia i zdrowie uczynił stosując się do poleceń sprawcy, tj. o czyn z art. 282 k.k. VI) nieustalonego dnia jesienią 1999 r. w W. na jednej z posesji przy ul. (...) bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu G. oraz drugiej jednostki broni nieustalonego dotychczas typu wraz z amunicją w ilości 200 sztuk, którą to broń przekazał następnie wspólnie ze S. S.

(1)R. R.

(1), tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. VII) w okresie od września 1998 r. do końca 2003 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 500 gram oraz heroiny w ilości nie mniejszej niż 250 gram w ten sposób, że: w okresie od września 1998 r. do końca 1998 r. działając wspólnie i w porozumieniu ze S. S.

(1)nabywał od M. Z.

(1)w celu dalszej dystrybucji tych środków partie kokainy i heroiny w ilościach po kilkanaście gram każda co łącznie na przestrzeni wskazanych czterech miesięcy wyniosło po 250 gramów heroiny i kokainy, w okresie od początku 1999 r. do końca 2003 r. w celu dalszej dystrybucji środków odurzających nabywał od S. S.

(1)partie kokainy w ilości po kilka gram każda co łącznie na przestrzeni wskazanego okresu wyniosło nie mniej niż 250 gram kokainy, tj. o czyn z art. 56 § 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. 3. T. K.

(1)został oskarżony o to, że: VIII) w okresie od początku 2000 r. do końca 2001 r. w W. brał udział w zorganizowanym związku o charakterze zbrojnym określanym jako „grupa (...)”, mającym na celu popełnianie przestępstw, w tym wprowadzania do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych, puszczania w obieg podrobionych obcych pieniędzy, rozbojów, wymuszeń rozbójniczych, posiadania bez wymaganego zezwolenia broni palnej, substancji i przyrządów wybuchowych i przeciwko mieniu, powodujących znaczną szkodę, tj. o czyn z art. 258 § 2 k.k. IX) w okresie od początku 2000 r. do końca 2001 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości 800 gram oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 4 kg w ten sposób, że co najmniej raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie kokainy w ilości 10 gram każda oraz partie amfetaminy w ilości 50 gram jednorazowo w celu ich dalszej dystrybucji przy czym czynu tego dopuścił się działając w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 4. T. Ś. został oskarżony o to, że: X) w okresie od początku 1999 r. do czerwca 2001 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 2 kg 160 gram w ten sposób, że: • na przestrzeni czterech miesięcy w okresie od maja do 25 sierpnia 2000 r. z częstotliwością dwa razy w tygodniu nabywał od Z. B.

(1)partie kokainy w ilości po 5 gram każda w celu dalszej ich dystrybucji co łącznie wyniosło nie mniej niż 160 gram, • w okresie od początku 1999 r. do czerwca 2001 r. z częstotliwością dwa razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie kokainy po 10 gram każda w celu dalszej ich dystrybucji co łącznie wniosło nie mniej niż 2 kg, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. 5. M. P.

(1)został oskarżony o to, że: XI) na przestrzeni sześciu miesięcy w okresie między marcem 2000 r. a grudniem 2001 r. w W. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 600 gram w ten sposób, że codziennie od S. S.

(1)i innych osób nabywał partie heroiny w ilościach od 5 do 15 gram każda a następnie za pośrednictwem pracującego dla niego nieustalonego dotychczas dealera wprowadzał powyższe środki odurzające do obrotu, przy czym z popełnienia przestępstwa czynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 6. R. B.

(2)został oskarżony o to, że: XII) od początku 1997 r. do września 1998 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 1 kg 900 gram w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej 5 razy w miesiącu nabywał od J. M.

(1)i innych osób zatrudnionych w tzw. „magazynie” partie heroiny w ilości od 20 do 50 gram każda w celu dalszej ich dystrybucji, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. XIII) jesienią 1998 r. w W. w okolicach stadionu (...) przy ul. (...) oraz parkingu przy hotelu (...) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zamiaru, w krótkich odstępach czasu uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości łącznej 1 kg w ten sposób, że w okresie tym w odstępach kilkunastu dni dwukrotnie odebrał od D. W. heroinę w partiach po 500 gram każda celem jej poporcjowania i przygotowania do sprzedaży, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 7. D. K.

(1)został oskarżony o to, że: XIV) na przestrzeni sześciu miesięcy w okresie między jesienią 2000 r. a latem 2001 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 3 kg oraz kokainy o łącznej wadze 600 gram w ten sposób, że z częstotliwością wynoszącą pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny od 25 do 50 gram każda oraz partie kokainy od 5 do 15 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków, przy czym z popełnienia przestępstwa czynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 8. M. S.

(2)został oskarżony o to, że: XV) w okresie od wiosny 2002 r. do lipca 2003 r. w W. z wyłączeniem okresu przebywania w areszcie od dnia 13 września 2002 r. do 7 stycznia 2003 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 10 kg w ten sposób, że co najmniej dziesięciokrotnie we wskazanym okresie nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy po 1 kg każda w celu dalszej dystrybucji, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. XVI) na przestrzeni miesiąca na przełomie 2003/2004 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości 1 kg w ten sposób, że co najmniej dwa razy na przestrzeni miesiąca nabywał od S. S.

(1)partie heroiny po 500 gram każda w celu ich dalszej dystrybucji, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. 9. R. R.

(1)został oskarżony o to, że: XVII) na przestrzeni kilku miesięcy w okresie od września 2000 r. do marca 2001 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej ilości 1,5 kg w ten sposób, że we wskazanym okresie w odstępach kilkunastu dni co najmniej trzykrotnie nabył od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilości po 500 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. XVIII) nieustalonego dnia jesienią 1999 r. w W. bez wymaganego zezwolenia na terenie posesji przy ul. (...) posiadał broń palną w postaci pistoletu typu G. oraz drugiej jednostki broni nieustalonego dotychczas typu wraz z amunicją w ilości 200 sztuk, którą to broń i amunicję przekazał mu na przechowanie R. S.

(1)i S. S.

(1), tj. o czyn z art. 263 § 2 k.k. 10. R. D. został oskarżony o to, że: XIX) w dniu 28 lutego 1998 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc P. W. zaborem użytkowanego przez wyżej wymienionego pokrzywdzonego samochodu marki S. oraz stosując przemoc wobec niego polegającą na uderzaniu go pięściami i kopaniu po całym ciele usiłował doprowadzić P. W. do rozporządzenia mieniem w kwocie 1.000 dolarów amerykańskich lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. XX) w okresie od czerwca 1999 r. do marca 2000 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 1 kg oraz znacznej ilości środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 300 gram w ten sposób, że co najmniej raz w miesiącu nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy w ilości 100 gram każda oraz partie heroiny w ilości 30 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków i substancji, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 nr 179 poz. 1485 wraz z późn. zmianami) w zw. z art. 12 k.k. XXI) w okresie od lutego 2003 r. do końca 2004 r. z wyłączeniem przerw wakacyjnych w ilości trzech miesięcy w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 2 kg oraz znacznej ilości środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 600 gram w ten sposób, że co najmniej raz w miesiącu nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy w ilości 100 gram każda oraz partie heroiny w ilości 30 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków i substancji, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 nr 179 poz. 1485 wraz z późn. zmianami) w zw. z art. 12 k.k. 11.A. W. został oskarżony o to, że: XXII) w okresie od lutego 2001 r. do lipca 2004 r. w W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 38 kg 500 gram oraz kokainy nie mniejszej niż 800 gram w ten sposób, że: • w okresie od lutego 2001 r. do października 2001 r. w transakcjach codziennych nabył od H. Z. partie heroiny w ilościach od 5 gram do 40 gram, co łącznie wyniosło nie mniej niż 4 kg, w celu dalszej dystrybucji tych środków, • w okresie od listopada 2001 r. do czerwca 2003 r. w transakcjach codziennych nabył od S. S.

(1)i innych osób łącznie co najmniej 30 kg heroiny, w partiach w ilości po 50 gram każda, w celu dalszej dystrybucji tych środków, • w okresie od listopada 2001 r. do czerwca 2003 r. w transakcjach mających miejsce dwa razy w tygodniu nabył od S. S.

(1)i innych osób łącznie co najmniej 800 gram kokainy, w partiach w ilości po 5 gram każda, w celu dalszej dystrybucji tych środków, • w okresie od października 2003 r. do lata 2004 r. w transakcjach mających miejsce co najmniej raz w miesiącu nabył od S. S.

(1)łącznie co najmniej 4 kg 500 gram heroiny, w partiach w ilości po 500 gram każda, w celu dalszej dystrybucji tych środków, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto z przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 12. W. Z.

(1)został oskarżony o to, że: XXIII) w okresie od początku 2001 r. do marca 2004 r. w W. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 6 kg 600 gram w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie heroiny po 50 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XXIV) w okresie od początku 2002 r. do końca 2003 r. w W. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci kokainy o łącznej wadze 700 gram oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 1 kg w ten sposób, że nabywał od P. G. średnio od 5 do 10 gram kokainy tygodniowo, a także jesienią 2002 r. nabył 1 kg amfetaminy w celu dalszej dystrybucji narkotyków przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 13. A. B.

(1)został oskarżony o to, że: XXV) na przestrzeni siedemnastu miesięcy w okresie od początku 1999 r. do lutego 2001 r, w W. z wyłączeniem okresów od marca do października 2000 r. objętych wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie III Wydział karny sygn. akt III K 55/06 z dnia 17 lipca 2007 r. oraz sygn. akt III K 420/06 z dnia 25 listopada 2008 r. a także mając na względzie wyrok niniejszego Sądu z dnia 31 stycznia 2003 r. sygn. III K 1679/01, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 5 kg 100 gram w ten sposób, że z częstotliwością pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilości 15 gram każda w torebkach po 5 gram w celu dalszej dystrybucji tych środków, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XXVI) w okresie od sierpnia 2002 r. do stycznia 2003 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 1 kg 800 gram w ten sposób, że z częstotliwością pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilości 15 gram każda w torebkach po 5 gram w celu dalszej dystrybucji tych środków, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 14. P. N. został oskarżony o to, że: XXVII) na przestrzeni kilku dni między 19 listopada 1999 r. a 21 listopada 1999 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przemocą polegającą na uderzaniu pięściami po całym ciele oraz gróźb zamachu na zdrowie doprowadzili J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci samochodu marki F. (...) o nr rej.(...) i kwoty pieniężnej w kwocie 1000 zł a następnie zażądał 15.000 złotych za zwrot niniejszego pojazdu oraz przekazanie samochodu marki P. (...) o nr rej.(...)wartości 35.000 zł co pokrzywdzony z uwagi na obawę o swoje życia i zdrowie uczynił stosując się do poleceń sprawców, tj. o czyn z art. 282 k.k. 15. M. P.

(2)został oskarżony o to, że: XXVIII) w okresie od początku 2001 do końca 2002 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny o łącznej wadze 4 kg w ten sposób, że co najmniej raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1), P. G. i innych osób partie heroiny w ilości 50 gram każda w celu dalszej dystrybucji tych środków, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. 16. D. W. został oskarżony o to, że: XXIX) jesienią 1998 r. w W. w okolicach stadionu (...) przy ul. (...) oraz parkingu przy hotelu (...) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci heroiny w ilości łącznej 1 kg w ten sposób, że w okresie tym w odstępach kilkunastu dni dwukrotnie zbył R. B.

(2)heroinę w partiach po 500 gram każda celem dalszej jej dystrybucji, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 2005 r. nr 179 poz. 1485 wraz z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 19 listopada 2012r, w sprawie VIII K 299/10: I. oskarżonego M. S.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 1999 roku do połowy 2003 roku w W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanym związku przestępczym o charakterze zbrojnym określanym jako „grupa (...)” mającym na celu popełnianie przestępstw polegających m.in. na wprowadzaniu do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych w znacznych ilościach oraz uczestnictwie w obrocie nimi, ich przemycie z zagranicy, puszczaniu w obieg podrobionych obcych pieniędzy, rozbojach, wymuszeniach rozbójniczych, posiadaniu bez wymaganego zezwolenia broni palnej, substancji i przyrządów wybuchowych i innych przestępstwach przeciwko mieniu powodujących znaczną szkodę, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 258 § 2 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 16.04.2004r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2004.93.889) i na podstawie art. 258 § 2 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2004.93.889) wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; II. oskarżonego M. S.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu na przełomie wiosny i lata 2000 roku do wiosny 2001 roku w W. oraz w S. na terytorium B., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach przyjętego podziału ról, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w przywozie z terytorium B. na terytorium R. P., poprzez terytoria innych państw, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 73 kilogramów heroiny w ten sposób, że współorganizując przemyt heroiny z terytorium B. na terytorium R. P., który odbywał się od około połowy 2000 roku do wiosny 2001 roku z częstotliwością co kilkanaście dni, uczestniczył w bliżej nieustalonym czasie na przełomie wiosny i lata 2000 roku w W. w spotkaniu z dwoma, w tym jednym ustalonym, dostawcami heroiny w B., dotyczącym organizacji przemytu, a następnie w sprawach związanych m.in. z organizacją przemytu udał się osobiście we wrześniu 2000 roku do S. na terytorium B., a także współuczestniczył w ustaleniach dotyczących: terminów i tras przemytów, ilości przemytów i narkotyków, miejsca odbioru heroiny i jej dalszego przeznaczenia oraz składu personalnego „kurierów”, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanym związku mającym na celu popełnianie przestępstw określanym jako „grupa (...)” oraz z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 500 (pięćset) złotych każda; III. oskarżonego M. S.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2000 roku do bliżej nieustalonego dnia na początku 2004 roku nie później jednak niż do 16 marca 2004 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi mężczyznami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających oraz substancji psychotropowych w postaci: łącznie co najmniej 201 kg 500 gramów amfetaminy, łącznie co najmniej 33 kg 750 gramów heroiny, łącznie co najmniej 22 kg 500 gramów marihuany oraz łącznie co najmniej 480 gramów kokainy w ten sposób, że: ⚫ w okresie od początku 2000 roku do połowy 2003 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim nieustalonym mężczyzną, z częstotliwością co najmniej raz w miesiącu zbywał S. S.

(1)partie marihuany w ilości po 500 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 21 kilogramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ na przestrzeni dwunastu miesięcy w okresie od około marca/kwietnia 2001 roku do około marca/kwietnia 2002 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, w regularnych transakcjach odbywających się z częstotliwością co najmniej raz w miesiącu zbywał R. R.

(2)partie amfetaminy w ilości po 1 kilogramie każda z tym, iż pierwsza z tych transakcji dotyczyła partii amfetaminy w ilości 500 gramów, co łącznie wyniosło co najmniej 11 kg 500 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ na przestrzeni około dwóch miesięcy w bliżej nieustalonym czasie w okresie od około marca/kwietnia 2001 roku do około marca/kwietnia 2002 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, zbywał R. R.

(2)i 3 innym mężczyznom, w tym dwóm ustalonym i jednemu nieustalonemu, trzykrotnie w odstępach około miesięcznych partie amfetaminy w ilości po 2 kilogramy każda, co łącznie wyniosło 6 kilogramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ na przestrzeni dwunastu miesięcy w okresie od około marca/kwietnia 2001 roku do około marca/kwietnia 2002 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, w regularnych transakcjach odbywających się z częstotliwością raz w tygodniu zbywał R. R.

(2)partie kokainy w ilości co najmniej po 10 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 480 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ na przestrzeni kilku miesięcy w bliżej nieustalonym czasie w okresie pomiędzy początkiem 2001 roku a wrześniem 2003r, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, co najmniej siedmiokrotnie nabywał od M. P.

(4)partie amfetaminy w ilości po 12 kilogramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 84 kilogramy, a następnie wyżej wymienione partie amfetaminy zbywał innym nieustalonym osobom do dalszego obrotu, ⚫ na przestrzeni kilku miesięcy w bliżej nieustalonym czasie w okresie pomiędzy początkiem 2001 roku a wrześniem 2003r, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, dziesięciokrotnie nabywał od D. A. partie amfetaminy w ilości po co najmniej 10 kilogramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 100 kilogramów, a następnie wyżej wymienione partie amfetaminy zbywał innym nieustalonym osobom do dalszego obrotu, ⚫ w bliżej nieustalonym czasie w okresie pomiędzy początkiem 2000 roku a końcem 2001 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z co najmniej jednym nieustalonym mężczyzną, trzykrotnie zbywał R. F.

(1)partie marihuany w ilości po 500 gramów każda, co łącznie wyniosło 1 kg 500 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ w bliżej nieustalonym dniu na początku 2004 roku nie później jednak niż 16 marca 2004 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, zbył R. F.

(1)heroinę w ilości 250 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, ⚫ w okresie od początku 2001 roku do połowy 2003 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, łącznie co najmniej trzydziestokrotnie nabywał od M. K. i J. T. partie heroiny w ilościach 500 gramów lub 1 kilograma każda, przy czym co najmniej dwudziestopięciokrotnie w ilości po 1 kilogramie każda oraz co najmniej pięciokrotnie w ilości po 500 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 27 kg 500 gramów, a następnie wyżej wymienione partie heroiny zbywał lub przekazywał innym ustalonym i nieustalonym osobom do dalszego obrotu, ⚫ w bliżej nieustalonym czasie w okresie od przełomu 2001/2002 roku do początku 2003 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, nabył od W. B. ps. (...) oraz drugiego nieustalonego mężczyzny heroinę w ilości 6 kilogramów, a następnie wyżej wymienioną heroinę przekazał ustalonej osobie do dalszego obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanym związku mającym na celu popełnianie przestępstw określanym jako „grupa (...)” oraz z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 500 (pięćset) złotych każda; IV. oskarżonego R. S.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym dniu w lipcu 1999 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi mężczyznami, w tym jednym ustalonym i jednym nieustalonym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na zdrowie oraz groźbą gwałtownego zamachu na mienie doprowadził J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30 tysięcy złotych, za co skazał go na podstawie art. 282 k.k., a na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; V. oskarżonego R. S.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni kilku dni w okresie od 19 listopada 1999 r. do 21 listopada 1999 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z czterema innymi ustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na uderzaniu pięścią po plecach oraz groźbą zamachu na życie i zdrowie doprowadził J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) H o wartości około 35.000 złotych oraz pieniędzy w kwocie 2.000 złotych, za co skazał go na podstawie art. 282 k.k., a na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; VI. oskarżonego R. S.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, za co skazał go na podstawie art. 263 § 2 k.k. i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; VII. oskarżonego R. S.

(1)uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, przejmując wydatki związane z oskarżeniem w tej części na rachunek Skarbu Państwa; VIII. oskarżonego T. K.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2000 roku do końca 2001 roku w W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanym związku przestępczym o charakterze zbrojnym określanym jako „grupa (...)” mającym na celu popełnianie przestępstw polegających m.in. na wprowadzaniu do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych w znacznych ilościach oraz uczestnictwie w obrocie nimi, ich przemycie z zagranicy, puszczaniu w obieg podrobionych obcych pieniędzy, rozbojach, wymuszeniach rozbójniczych, posiadaniu bez wymaganego zezwolenia broni palnej, substancji i przyrządów wybuchowych i innych przestępstwach przeciwko mieniu powodujących znaczną szkodę, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 258 § 2 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 16 kitnia 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2004.93.889) i na podstawie art. 258 § 2 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2004.93.889) wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IX. oskarżonego T. K.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2000 r. do końca 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 520 gramów kokainy oraz substancji psychotropowych w postaci łącznie co najmniej 4 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie kokainy w ilościach od 5 do 10 gramów każda oraz partie amfetaminy w ilości co najmniej 50 gramów każda w celu późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanym związku mającym na celu popełnianie przestępstw określanym jako „grupa (...)”, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; X. oskarżonego T. Ś. , w ramach czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 1999 roku do końca maja 2001 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 2 kg 160 gramów kokainy w ten sposób, że z częstotliwością średnio dwa razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1), a na przestrzeni czterech miesięcy w okresie od maja do 25 sierpnia 2000 roku także od Z. B.

(1), partie kokainy w ilościach od 5 do 25 gramów, średnio po około 10 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XI. oskarżonego M. P.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni sześciu miesięcy w bliżej nieustalonym czasie w okresie pomiędzy marcem 2000 roku a grudniem 2001 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 450 gramów heroiny w ten sposób, że co najmniej co dwa dni nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilości najmniej średnio po 5 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania co dalszego obrotów, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XII. oskarżonego R. B.

(2)uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, kosztami procesu w tym zakresie obciążając Skarb Państwa; XIII. oskarżonego R. B.

(2)uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku, kosztami procesu w tym zakresie obciążając Skarb Państwa; XIV. oskarżonego D. K.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni co najmniej około pięciu miesięcy w okresie co najmniej od jesieni 2000 roku do dnia 18 lutego 2001 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci: łącznie co najmniej 2 kg 500 gramów heroiny oraz łącznie co najmniej 500 gramów kokainy w ten sposób, że z częstotliwością wynoszącą co najmniej pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilościach od 25 do 50 gramów każda oraz partie kokainy w ilościach od 5 do 15 gramów każda w celu późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XV. oskarżonego M. S.

(2), w ramach czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od wiosny 2002 roku do około połowy 2003 roku z wyłączeniem okresu pozbawienia wolności od dnia 13 września 2002 roku do dnia 7 stycznia 2003 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w postaci łącznie co najmniej 10 kilogramów amfetaminy w ten sposób, że co najmniej dziesięciokrotnie w odstępach około miesięcznych nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy w ilości po 1 kilogramie każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 kk, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XVI. oskarżonego M. S.

(2), w ramach czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym czasie w okresie od jesieni 2003 roku do lata 2004 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi ustalonymi mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 1 kilograma heroiny w ten sposób, że co najmniej dwa razy na przestrzeni około miesiąca czasu nabywał od S. S.

(1)partie heroiny w ilości po 500 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XVII. oskarżonego R. R.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni kilku miesięcy w bliżej nieustalonym czasie w okresie od jesieni 2000 roku do marca 2001 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 1 kg 500 gramów heroiny w ten sposób, że co najmniej trzykrotnie nabywał od S. S.

(1)partie heroiny w ilości po 500 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XVIII. oskarżonego R. R.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, za co skazał go, na podstawie art. 263 § 2 kk i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XIX. oskarżonego R. D. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku, za co skazał go na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k., a na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XX. oskarżonego R. D., w ramach czynu opisanego w punkcie XX części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od czerwca 1999 r. do marca 2000 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych w postaci łącznie co najmniej 1 kilograma amfetaminy w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej raz w miesiącu nabywał od S. S.

(1)partie amfetaminy w ilości co najmniej po 100 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4§ 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r, o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXI. oskarżonego R. D. , w ramach czynu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od lutego 2003 r. do końca 2004 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 150 gramów heroiny w ten sposób, że nieregularnie ale z częstotliwością co najmniej raz w miesiącu nabywał do S. S.

(1)partie heroiny w ilościach od 5 gramów do 20 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXII. oskarżonego A. W. , w ramach czynu opisanego w punkcie XXII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od lutego 2001 roku do bliżej nieustalonego czasu w lecie 2004 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci: łącznie co najmniej 38 kg 500 gramów heroiny oraz łącznie co najmniej 800 gramów kokainy w ten sposób, że: • w okresie od lutego 2001 r. do października 2001 r, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, w transakcjach codziennych nabywał od H. Z. partie heroiny w ilościach od 5 gramów do 40 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 4 kilogramy, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, • w okresie od listopada 2001 r. do czerwca 2003 r, działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, w transakcjach codziennych nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilościach od 50 gramów do 100 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 30 kilogramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, • w okresie od listopada 2001 r. do czerwca 2003 r., działając wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, w transakcjach mających miejsce dwa razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie kokainy w ilościach od 5 gramów do 10 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 800 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, • w okresie od października 2003 r. do bliżej nieustalonego czasu w lecie 2004 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami, w transakcjach mających miejsce co najmniej raz w miesiącu nabywał od S. S.

(1)co najmniej dziewięciokrotnie partie heroiny w ilościach po 500 gramów każda, co łącznie wyniosło co najmniej 4 kg 500 gramów, w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXIII. oskarżonego W. Z.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XXIII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2001 roku do marca 2004 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 6 kg 600 gramów heroiny w ten sposób, że z częstotliwością raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)partie heroiny w ilości po 50 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 §1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXIV. oskarżonego W. Z.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XXIV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2002 r. do końca 2003 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 520 gramów kokainy oraz substancji psychotropowych w postaci 1 kilograma amfetaminy w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej raz w tygodniu nabywał od P. G. partie kokainy w ilościach od 5 gramów do 10 gramów każda, a nadto jesienią 2002 roku nabył od P. G. 1 kilogram amfetaminy, w celu późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29lipca 2005 r.. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXV. oskarżonego A. B.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XXV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni szesnastu miesięcy w okresie od początku 1999 roku do stycznia 2001 roku wW., z wyłączeniem okresu od marca do listopada 2000 roku objętego wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie III Wydział Kamy sygn. akt III K 55/06 z dnia 17 lipca 2007 r. oraz sygn. akt III K 420/06 z dnia 25 listopada 2008 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 4 kg 800 gramów heroiny w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilościach od 5 do 25 gramów, średnio co najmniej po 15 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXVI. oskarżonego A. B.

(1), w ramach czynu opisanego w punkcie XXV części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od sierpnia 2002 r. do stycznia 2003 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powitego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 1 kg 800 gramów heroiny w ten sposób, że z częstotliwością co najmniej pięć razy w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilościach od 5 do 25 gramów, średnio co najmniej po 15 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, przy czym z popełnienia tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 65 § 1 k.k. i w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXVII oskarżonego P. N. , w ramach czynu opisanego w punkcie XXVII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że na przestrzeni kilku dni w okresie od 19 listopada 1999 r. do 21 listopada 1999r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z czterema innymi ustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą polegającą na uderzaniu pięścią po plecach oraz groźbą zamachu na życie i zdrowie doprowadził J. K.

(1)do rozporządzenia mieniem w postaci samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) o wartości około 35.000 złotych oraz pieniędzy w kwocie 2.000 złotych, za co skazał go na podstawie art. 282 k.k., a na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXVIII. oskarżonego M. P.

(2), w ramach czynu opisanego w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku, uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2001 roku do końca 2002 roku w W., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z drugim ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 4 kilogramów heroiny w ten sposób, że raz w tygodniu nabywał od S. S.

(1)i innych osób partie heroiny w ilości po 50 gramów każda w celu późniejszego jej przekazania do dalszego obrotu, za co skazał go, na zasadzie art. 4 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 12 k.k., a na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2011.117.678) w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; XXIX. oskarżonego D. W. uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie XXIX części wstępnej wyroku, kosztami procesu w tym zakresie obciążając Skarb Państwa; Sąd, na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k, wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny połączył orzekając: - wobec oskarżonego M. S.

(1)karę łączną 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 500 (pięciuset) stawek dziennych po 500 (pięćset) złotych każda; - wobec oskarżonego R. S.

(1)karę łączną 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; - wobec oskarżonego M. S.

(2)karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; - wobec oskarżonego R. D. karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; - wobec oskarżonego W. Z.

(1)karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; - wobec oskarżonego A. B.

(1)karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda; Sąd, na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 k.k, wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności połączył orzekając: - wobec oskarżonego T. K.

(1)karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; - wobec oskarżonego R. R.

(1)karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; Na podstawie art. 63 § 1 k.k, na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności, sąd zaliczył: - oskarżonemu M. S.

(1)na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 3 czerwca 2010 roku do dnia 19 listopada 2012 roku; - oskarżonemu R. S.

(1)okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 listopada 2009 roku do dnia 8 grudnia 2009 roku oraz od dnia 17 maja 2010 roku do dnia 16 listopada 2012 r; - oskarżonemu T. K.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24 listopada 2009 roku do dnia 1 października 2012 r; - oskarżonemu T. Ś. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 listopada 2009 roku do dnia 10 października 2012 r; - oskarżonemu M. P.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 listopada 2009 roku do dnia 17 września 2012 r; - oskarżonemu D. K.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 listopada 2009 roku do dnia 9 października 2012 r; - oskarżonemu M. S.

(2)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 listopada 2009 roku do dnia 19 listopada 2012 r; - oskarżonemu R. R.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 1 grudnia 2009 roku do dnia 9 października 2012 roku; - oskarżonemu A. W. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13 stycznia 2010 roku do dnia 19 listopada 2012 roku; - oskarżonemu W. Z.

(1)okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 14 lutego 2010 roku do dnia 22 kwietnia 2010 roku, od dnia 7 maja 2010 roku do dnia 28 czerwca 2010 roku, od dnia 8 lipca 2010 roku do dnia 23 listopada 2010 roku, od dnia 8 grudnia 2010 roku do dnia 30 sierpnia 2011 roku oraz w dniu 9 października 2012 roku; - oskarżonemu M. P.

(2)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 25 listopada 2009 roku; Rozstrzygając w przedmiocie kosztów sądowych postępowania, sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych: M. S.

(1)kwotę 50.600 (pięćdziesięciu tysięcy sześciuset) złotych, R. S.

(1)kwotę 6.600 (sześciu tysięcy sześciuset) złotych, T. K.

(1)kwotę 4.400 (czterech tysięcy czterystu) złotych, T. Ś. kwotę 5.400 (pięciu tysięcy czterystu) złotych, M. P.

(1)kwotę 4.400 (czterech tysięcy czterystu) złotych, D. K.

(1)kwotę 5.400 (pięciu tysięcy czterystu) złotych, M. S.

(2)kwotę 7.400 (siedmiu tysięcy czterystu) złotych, R. R.

(1)kwotę 5.400 (pięciu tysięcy czterystu) złotych, R. D. kwotę 6.600 (sześciu tysięcy sześciuset) złotych, A. W. kwotę 6.600 (sześciu tysięcy sześciuset) złotych, W. Z.

(1)kwotę 7.600 (siedmiu tysięcy sześciuset) złotych, A. B.

(1)kwotę 7.600 (siedmiu tysięcy sześciuset) złotych, P. N. kwotę 4.400 (czterystu) złotych - tytułem opłaty oraz pozostałe należne koszty sądowe w częściach na nich przypadających. Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych: M. S.

(1), R. S.

(1), T. K.

(1), T. Ś., M. P.

(1), D. K.

(1), M. S.

(2), R. R.

(1), R. D., A. W., W. Z.

(1), A. B.

(1), P. N. i M. P.

(2). Obrońca oskarżonego M. S.

(1)zaskarżył wyrok w całości w zakresie rozstrzygnięcia o winie i karze odnośnie tego oskarżonego zarzucając: 1. odnośnie zarzutu I. (udział w związku przestępczym) obrazę przepisów prawa materialnego poprzez obrazę art. 258 § 2 kk polegającą na błędnym zastosowaniu tego przepisu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżony M. S. brał udział w związku przestępczym, gdy tymczasem zeznania świadków oraz wyjaśnienia współoskarżonych wskazują jedynie na kontakty oskarżonego M. S. z osobami, którym zarzucono działalność przestępczą a nie na udziale w związku przestępczym, natomiast pomówienia o udział w związku przestępczym pochodzą głównie od świadka koronnego S. S.

(1)i nie są wystarczające do przyjęcia, iż faktycznie oskarżony brał udział w takim związku i tym, że doszło do wyczerpania dyspozycji art. 258 § 2 kk, 2. odnośnie zarzutu II. (przemyt narkotyków z B.) obrazę przepisów prawa materialnego w postaci błędnego zastosowania art. 42 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 65 § 1 kk w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, iż doszło do wyczerpania dyspozycji tych przepisów, zwłaszcza, iż zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonych poza zeznaniami S. S.

(1)nie wskazują na powyższe, albowiem jedynie świadek koronny S. S.

(1)pomawia oskarżonego M. S. o udział w przemycie narkotyków, przy czym zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż w ogóle doszło do spotkania świadka koronnego S. S. w B., co wynika ze złożonego przez M. S. paszportu, 3. odnośnie zarzutu III, obrót narkotykami – obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 65 kk poprzez błędne przyjęcie, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, iż doszło do wyczerpania dyspozycji tych przepisów, w sytuacji, gdy w opisie czynu wskazuje się, iż oskarżony S. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków psychotropowych, natomiast osoby, które miały uczestniczyć w tym procederze zaprzeczyły temu – R. R.

(2), M. P.

(4), M. K., J. T. i W. B., bądź nigdy nie zostały przesłuchane – D. A., lub też wskazywały zupełnie inne walory środków psychotropowych, niż opisane w wyroku – R. F.

(1), przy czym wskazane w tym zeznaniu ilości nie wynikają z ustalonych przez sąd ustaleń a opis czynu nie pokrywa się z ustaleniami sądu, opisanymi w uzasadnieniu wyroku na k. 182 uzasadnienia,

1. odnośnie zarzutów I, II i III obrazę przepisów prawa procesowego poprzez obrazę art. 424 § 1 kpk polegającą na błędnej wykładni tego przepisu, albowiem sąd wbrew dyspozycji tego przepisu nie wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione a zwłaszcza, jakie konkretne dowody legły u podstaw rozstrzygnięcia sądu oraz przede wszystkim dlaczego; przy czym sąd jedynie przytaczał fragmenty zeznań i wyjaśnień świadków lub oskarżonych, które jednak nie zawsze nawet odnoszą się do oskarżonego M. S., zaś podsumowanie dokonane przez sąd nie jest rozstrzygnięciem o jakim mowa w art. 424 § 1 pkt 2 kpk, przy czym sąd nie wskazał dlaczego dał wiarę jedynym zeznaniom świadka koronnego S. S., pomimo, że większość świadków i współoskarżonych nie potwierdziło tych zeznań, natomiast świadek koronny podaje różne wersje przebiegu tych samych zdarzeń lub nawet podaje okoliczności, które nie mogły mieć miejsca, jak choćby spotkanie z oskarżonym M. S. w B., co nie mogło mieć miejsca w podanych okolicznościach a zostało wykazane paszportem oskarżonego M. S. a opis winy nie wynika z uzasadnienia k. 245 uzasadnienia,
2. obrazę przepisów prawa procesowego poprzez błędną wykładnie art. 424 § 1 pkt 2 kpk polegającą na skazaniu oskarżonego M. S. nie na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawy z dnia 29.07.2005 r. w sytuacji, gdy istnieje wątpliwość co do tego, które przepisy są względniejsze, biorąc pod uwagę na przykład takie okoliczności, jak możliwość skorzystania z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary, jak również górną granicę zagrożenia, odnośnie zarzutów I i II,
3. obrazę przepisów prawa procesowego poprzez błędną wykładnię art. 170 § 1 pkt 2 kpk i art. 391 § 1 kpk poprzez nieuwzględnienie przez sąd szeregu wniosków dowodowych oskarżonego a nadto nieodczytanie przez sąd wszystkich protokołów zeznań świadków, jak również uchylenie szeregu pytań oskarżonego M. S., pomimo, że okoliczności te miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,
4. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej tak za każdy z trzech czynów, jak również przede wszystkim kary łącznej, co wynika z tego, iż przyjęta i bogata linia orzecznictwa dotycząca wymiaru kar za przestępstwo związane z obrotem środkami odurzającymi oraz udziałem w związkach przestępczych wskazują, iż kary te są znacznie mniejsze, przy czym w sprawie VIII K 425/07 osoby wskazane w niniejszej sprawie jako szefowie grupy otrzymali następujące kary: B. W.: 6 lat i 6 miesięcy, M. Z.

(1): 8 lat oraz K. J.

(2): 10 lat, co skutkuje tym, iż wymierzenie oskarżonemu M. S. poszczególnych kar, jak w zaskarżonym wyroku oraz zwłaszcza kary łącznej 12 lat pozbawienia wolności należy oceniać jako karę rażąco surową, odbiegającą od przyjętej i utartej linii orzecznictwa. Formułując takie zarzuty, szeroko umotywowane w uzasadnieniu apelacji jak i równie obszernych jej uzupełnieniach (k. 18499-18511, 18550-18561), obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w celu wyjaśnienia wątpliwości wskazanych w apelacji, w szczególności w celu rozważenia wiarygodności zeznań świadka koronnego S. S.

(1), ustalenia ewentualnej winy oskarżonego M. S.

(1)i przede wszystkim jej zakresu i rozstrzygnięcia odnośnie kary, zgodnie z rozstrzygnięciem co do winy. Obrońca oskarżonego R. S.

(1)zaskarżył wyrok w stosunku do tego oskarżonego w części obejmującej pkt. IV – VI sentencji. Powołując się na treść art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 i 3 kpk rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku a mianowicie art. 4, art. 7, art. 92, art. 410, art. 424 § 1 pkt 1 kpk,
2. wynikający z obrazy w/w przepisów postępowania błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na: a) sprzeczności wniosków Sądu Okręgowego z ustaleniami dokonanymi w sprawie oraz wzajemnej sprzeczności tychże wniosków sądu a skutkujący przyjęciem przez Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku, że R. S.

(1)mógł brać udział w zdarzeniach opisanych jako czyny zarzucane mu w akcie oskarżenia – w szczególności, iż R. S.

(1)mógł brać udział w czynach opisanych w punktach IV. – VI. Sentencji skarżonego wyroku, b) niewiarygodności źródeł dowodowych stanowiących podstawę ustaleń Sądu Okręgowego, w szczególności zeznań świadka koronnego S. S.

(1), których nieuprawnione uznanie przez sąd za w pełni wiarygodne spowodowało przyjęcie przez sąd I instancji w zaskarżonym orzeczeniu, że R. S.

(1)dokonał czynów opisanych w pkt. IV. – VI. Sentencji skarżonego wyroku. Obrońca oskarżonego podnosząc takie zarzuty, na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 1 i 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w stosunku do R. S.

(1)– w wyżej określonej części – poprzez uznanie R. S.

(1)za niewinnego popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia a opisanych w punktach IV. – VI. sentencji skarżonego wyroku, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego T. K.

(1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego zarzucając:

1. obrazę przepisów prawa procesowego a mianowicie art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 9 § 1, art. 92, art. 147, art. 148, art. 170, art. 171, art. 191 § 2, art. 366 § 1, art. 370, art. 391 § 1, art. 410, art. 424 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia a polegającą w szczególności na: - przekroczeniu granicy zasady swobodnej oceny dowodów i oparciu wyroku skazującego wyłącznie o nie znajdujące potwierdzenia w żadnym innym dowodzie, wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne zeznania jednego świadka koronnego, - nie wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, - tłumaczeniu wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, - jednostronnej i dowolnej ocenie materiału dowodowego, - nie ujawnieniu istotnych partii materiału dowodowego, - sprzeczności istotnych ustaleń z treścią materiału dowodowego, - pominięciu istotnych partii materiału dowodowego korzystnych dla oskarżonego, - rażącym naruszeniu prawa do obrony wyrażającym się w bezzasadnym uchylaniu pytań obrońców i oskarżonych, co uniemożliwiło weryfikację sprzecznych zeznań świadka koronnego oraz uniemożliwieniu stronom zadawania pytań osobom przesłuchiwanym przed ujawnieniem ich depozycji z postępowania przygotowawczego i nie zachowaniu kolejności w zadawaniu pytań przesłuchiwanym, - bezzasadnym oddaleniu wniosków o utrwalenie przebiegu procesu i niewłaściwym protokółowaniu jego przebiegu, - niewłaściwym uzasadnieniu wyroku,
2. a w konsekwencji w/w naruszeń prawa procesowego błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść a polegający w szczególności na ustaleniu, iż oskarżony dopuścił się przypisanych mu czynów. Podnosząc takie zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Obrońca oskarżonego T. Ś., na podstawie art. 444 kpk i art. 425 § 1 i 2 kpk, zaskarżyła wyrok w pkt X w całości, na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi zarzuciła:
3. wywierającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, tj. art. 391 § 1 i 3 kpk polegającą na zaniechaniu kontroli sprzeczności ujawnionych w zeznaniach świadka koronnego S. S.

(1), składanych w toku postępowania przygotowawczego oraz podczas rozprawy, co doprowadziło do sytuacji w której świadek ten potwierdzał jako polegające na prawdzie wszystkie, bez wyjątku, swoje zeznania, w całości i to mimo, że były one oczywiście nieprawdziwe w świetle pozostałego materiału zgromadzonego w sprawie a nadto nie korelowały ze sobą nawzajem, 2. wywierającą wpływ na treść rozstrzygnięcia obrazę przepisów postępowania tj. art. 4 kpk w zw. z art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk wyrażającą się w:

1. a)kierunkowej i selektywnej ocenie zeznań świadków koronnych, intencjonalnym pominięciu wewnętrznych i wzajemnych sprzeczności w ich depozycjach, bezrefleksyjnym i milczącym aprobowaniu istotnych zmian eskalujących treść zeznań w czasie z tendencją do ich uszczegółowiania oraz dostosowywania do aktualnej wiedzy śledczych nabywanej w toku postępowania przygotowawczego, zaś ostatecznie nadanie pozoru potwierdzenia wiarygodności świadków koronnych innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, podczas gdy dowody te to jedynie trzy dokumenty z akt sprawy, korelujące w pełni także z wyjaśnieniami oskarżonego – zdeprecjonowanymi przez sąd w całości, co ujawnia brak obiektywizmu i wyraźne faworyzowanie dowodów obciążających,
2. b)sprzecznym z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczeniem życiowym, zaniechaniu nadania odpowiedniego znaczenia depozycjom świadków koronnych złożonych historycznie najwcześniej, kiedy ślady pamięciowe jeszcze się nie zatarły (pierwsze zeznania 2005 r, inkryminowane czyny lata 99-2003, aresztowanie oskarżonego 2011 r.),
3. c)poczynienie „stanowczych” ustaleń w zakresie ilości środków odurzających i częstotliwości ich nabywania, przez przyjęcie własnych „średnich częstotliwości transakcji” i „minimalnie uśrednionej wielkości jednorazowo nabywanych partii kokainy” (vide k. 361 zdanie 1 motywów wyroku), które następnie posłużyły do ustalenia „łącznej minimalnej ilości kokainy będącej przedmiotem przestępstwa przypisanego oskarżonemu”, która to technika wyliczeń, bez podania konkretnych liczb, nie tylko utrudnia czysto matematyczną weryfikacje wyliczeń oraz uniemożliwia odtworzenie toku rozumowania sądu (art. 424 kpk) ale przede wszystkim nie wskazuje, której części zmieniających się w czasie zeznań, którego z dwóch świadków koronnych w stosunku do którego konkretnie przedziału czasowego z wyłączeniem których miesięcy zarzucanej współpracy sąd dał ostatecznie wiarę,
4. d)ustalenie, iż oskarżonemu przy inkryminowanym odbiorze narkotyków od świadków koronnych przyświecał cel osiągnięcia korzyści majątkowej oraz późniejsze przekazanie ich do dalszego obrotu, przy braku ustalenia jakiegokolwiek zysku z którejkolwiek transakcji a nawet z zaniechaniem wskazania ceny, za jaką miał narkotyk nabywać i po jakiej go zbywać,
5. e)umieszczenie wśród okoliczności obciążających, wpływających na wymiar kary nieprawdziwego stwierdzenia jakoby oskarżony T. Ś. był „sprawcą w wysokim stopniu zdemoralizowanym i powracającym na drogę przestępstwa” (vide k. 367 motywów wyroku), podczas gdy będąca przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej zarzucana aktem oskarżenia działalność oskarżonego była uprzednia w stosunku do jego skazania pierwszym i jedynym wyrokiem karnym, więc właściwym i zasadnym byłoby uwzględnienie okoliczności łagodzącej, iż przez okres kilkunastoletni oskarżony prowadził spokojny i uregulowany tryb życia i na drogę przestępcza po swoim skazaniu nigdy nie powrócił. Podnosząc takie zarzuty, obrońca oskarżonego, na podstawie art. 427 § 1 i 2 kpk wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Obrońca oskarżonego M. P.

(1), na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk, zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść – a sprowadzający się do ustalenia, że zachowanie przypisane oskarżonemu M. P.

(1)należy zakwalifikować jako uczestnictwo w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci 450 gram heroiny, podczas gdy zebrane w sprawie dowody nie uprawniają do dokonania takich ustaleń, 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk a polegającą na dowolności w ocenie materiału dowodowego i nieuwzględnieniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej wyróżniającą się m.in.: ⚫ w nieuwzględnieniu dowodów świadczących o krótszym niż przyjęty czasokresie, w jakim oskarżony miał rzekomo uczestniczyć w obrocie środkami odurzającymi i przyjęciu okresu maksymalnie długiego obejmującego cały okres, od zwolnienia oskarżonego z Aresztu Śledczego w 2000 r. do czasu rozpoczęcia odbywania przez niego kary pozbawienia wolności w grudniu 2001r, ⚫ nieuwzględnieniu dowodów świadczących o innej niż przyjęta ilości rzekomo nabywanych przez oskarżonego M. P.

(1)środków odurzających i przyjęciu uśrednionej ilości tych środków o wadze 450 gram, ⚫ przyjęciu, że oskarżony M. P.

(1)uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i późniejszego ich przekazania do dalszego obrotu podczas, gdy z całokształtu materiału dowodowego nie wynika, jaką korzyść miałby osiągnąć oskarżony i komu miał przekazywać nabyte środki odurzające, ⚫ nieuwzględnieniu dowodu z wyjaśnień współoskarżonego P. S.

(2), które zaprzeczały by oskarżony M. P.

(1)handlował narkotykami a potwierdził, że nabywał je on jedynie na własne potrzeby, ⚫ nieuwzględnieniu okoliczności, że M. P.

(1)jest skonfliktowany na tle osobistym ze świadkiem oskarżenia J. J. i z tego względu zeznania świadka należałoby uznać za nacechowane chęcią odwetu i subiektywne a nie logiczne i rzeczowe; Podnosząc takie zarzuty, obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego D. K.

(1)zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego, zarzucając rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji: 1. na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 2 i 3 kpk mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 kpk polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami wiedzy i logiki ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez bezpodstawne przyjęcie sprzecznych, nielogicznych i niespójnych zeznań świadka S. S.

(1), przy jednoczesnym pominięciu w zupełności dowodów przeciwnych korzystnych dla oskarżonego;

1. na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 5 § 2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w sposób niekorzystny dla oskarżonego i jednocześnie nie znajdujący potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym;
2. na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 4 i 424 § 1 pkt 1 kpk, polegającą na wybiórczym wskazaniu zeznań świadków, które popierają uznane przez sąd za wiarygodne zeznania świadka S. S.

(1), przy jednoczesnym pominięciu fragmentów zeznań świadków, które są korzystne dla oskarżonego, jak również poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego, przy jednoczesnym braku uzasadnienia dlaczego nie zostały uznane za wiarygodne; 4. na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 410 kpk poprzez pominięcie przy wyrokowaniu istotnych okoliczności ujawnionych w toku postępowania sądowego w ramach zeznań świadków Z. B.

(1)oraz R. F.

(1), korzystnych dla oskarżonego; 5. na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania, tj. art. 391 § 2 kpk i 182 § 3 kpk poprzez ujawnienie i wykorzystanie jako dowodu w niniejszej sprawie zeznań świadka Z. B.

(1)korzystającego z prawa odmowy złożenia zeznań, przy jednoczesnym przyznaniu w tych samych okolicznościach braku podstaw do wykorzystania dowodu z ujawnionych zeznań świadka J. M.

(1). Podnosząc takie zarzuty obrońca oskarżonego, na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 2 kpk, wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego D. K.

(1)od stawianego mu zarzutu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego M. S.

(2), na podstawie art. 425 kpk, art. 427 § 1 i 2 kpk, art. 428 § 1 kpk, art. 438 pkt 2 i 3 kpk, zaskarżył wyrok w zakresie tego oskarżonego w całości, zarzucając: 1. obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zeznań świadków S. S.

(1), K. G., P. D. i B. M. polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że zeznania tych świadków są konsekwentne, spójne i wiarygodne w sytuacji, gdy prawidłowa analiza i ocena tych dowodów powinna prowadzić do wniosku, że zeznania te nie są konsekwentne i zawierają wewnętrzne sprzeczności i z tego powodu nie powinny zostać uznane za wiarygodne;

1. obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 5 § 2 kpk przez niezastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy w sprawie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości a brak było innych dowodów świadczących o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanego mu czynu;
2. obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 170 § 1 pkt 1 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego zgłoszonego na rozprawie w dniu 13 września 2012 r, podczas gdy okoliczność, która miała być nim stwierdzona pozostawała w oczywistej sprzeczności z treścią zeznań złożonych przez świadka koronnego S. S.

(1)w niniejszym postępowaniu, co stanowi istotną okoliczność dla rozstrzygnięcia sprawy; 4. obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 410 kpk przez dokonanie ustaleń faktycznych opierając się wyłącznie na zeznaniach świadka koronnego S. S.

(1), który jako jedyny posiadał wiedzę o rzekomym uczestnictwie oskarżonego w obrocie narkotykami, z pominięciem dowodów przeciwnych, 5. obrazę przepisów prawa procesowego, tj. art. 424 § 1 kpk poprzez niedostateczne ustosunkowanie się do zebranego w sprawie materiału dowodowego a w szczególności nie rozstrzygnięcie przez sąd licznych sprzeczności i rozbieżności w zebranym materiale dowodowym i wiążących się z tym wątpliwości, co skutkowało niewystarczającym uzasadnieniem wyroku w zakresie ustaleń stanu faktycznego, poprzez uproszczony i wewnętrznie sprzeczny sposób oceny poszczególnych dowodów, - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść a polegający na niewłaściwym przyjęciu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu M. S.

(2)popełnienie przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk, podczas gdy prawidłowa ocena przeprowadzonych w sprawie dowodów prowadzi do wniosku, iż oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił ustawowych znamion zarzuconego mu czynu. Podnosząc takie zarzuty, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie M. S.

(2)od stawianych zarzutów, ewentualnie, z ostrożności procesowej, o uchylenie wyroku wobec M. S.

(2)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego R. R.

(1), na podstawie art. 444 kpk i art. 445 § 1 kpk, zaskarżył wyrok w całości w odniesieniu do tego oskarżonego. Rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji, powołując się na treść art. 438 pkt 2 kpk, zarzucił: 1. obrazę art. 7 kpk oraz art. 410 kpk poprzez dowolną w miejsce swobodnej ocenę dowodów, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego poprzez: a) nadanie waloru wiarygodności zeznaniom świadka S. S.

(1)w zakresie, w jakim odnoszą się one do osoby oskarżonego R., w sytuacji, gdy zeznania te nie znajdują realnego potwierdzenia w żadnym innym dowodzie zgromadzonym w sprawie, zawierają liczne wewnętrzne sprzeczności, nadto pozostają rozbieżne z zeznaniami świadków M. M.

(2), T. M., R. M. i J. M.

(2),

1. b)przyjęcie, iż dowód z zeznań świadka J. J. potwierdza dokonanie przez oskarżonego czynu przypisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, w sytuacji, gdy zeznania te w żaden sposób nie odnoszą się do tych okoliczności,
2. c)nadanie waloru wiarygodności zeznaniom świadka J. J. w zakresie dokonania przez oskarżonego czynu przypisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku i uznanie ich za szczegółowe, rzeczowe oraz logiczne, w sytuacji, gdy zeznania te zawierają jedynie twierdzenia o charakterze pomówień, co do których świadek nie przytoczył żadnych konkretnych faktów i okoliczności je uzasadniających, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na nieuprawnionym przyjęciu, iż oskarżony popełnił czyny objęte aktem oskarżenia; 2. obrazę art. 424 § 1 pkt 2 kpk poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyczyn odmowy wiarygodności dowodom z zeznań M. Z.

(1), K. J.

(2), wyjaśnieniom oskarżonego R. oraz oskarżonego S., przyczyn uznania za wiarygodne dowodów z zeznań świadków S. S.

(1)oraz J. J., jak również brak omówienia rozbieżności oraz sprzeczności w zeznaniach świadka S. S.

(1); Podnosząc takie zarzuty, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego R. od zarzucanych ma czynów. Obrońca oskarżonego R. D. – adwokat P. M., na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk oraz art. 444 kpk, zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Powołując się na treść art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 1 i 3 kpk wyrokowi zarzucił: w odniesieniu do zarzutu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku

1. obrazę prawa karnego materialnego a mianowicie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, iż zachowanie oskarżonego R. D. należy zakwalifikować jako występek usiłowania wymuszenia rozbójniczego podczas, gdy czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa usiłowania wymuszenia zwrotu wierzytelności, tj. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 191 § 2 kk, w odniesieniu do zarzutów opisanych w punkcie XX i XXI części wstępnej wyroku
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść – a sprowadzający się do ustalenia, że zachowanie przypisane oskarżonemu R. D. należy zakwalifikować jako uczestnictwo w obrocie, odpowiednio, znaczną ilością substancji psychotropowych w postaci 1 kg amfetaminy oraz środków odurzających w postaci 150 gram heroiny, podczas gdy zebrane w sprawie dowody nie uprawniają do dokonania takich ustaleń,
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść – a sprowadzający się do ustalenia, że oskarżony R. D. działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej oraz, że uczynił sobie z popełnianych przestępstw stałe źródło dochodu, podczas gdy zebrane w sprawie dowody nie uprawniają do dokonania takich ustaleń. Podnosząc takie zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego R. D. – adwokat Z. G., na podstawie art. 425 kpk i art. 444 kpk, zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Powołując się na treść art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 2, 3 i 4 kpk, rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji zarzuciła:
4. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, w postaci art. 2 § 2 kpk, art. 4 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk, polegającą na uwzględnieniu w uzasadnieniu wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, w szczególności poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego istniejących w sprawie wątpliwości oraz dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny i wybiórczy, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności: a) danie w całości wiary zeznaniom świadka koronnego S. S.

(1)co do czynu z punktu XIX części wstępnej wyroku, pomimo, że zostały one potwierdzone jedynie przez świadka P. W., który kilkukrotnie w toku całego postępowania karnego zmieniał zeznania, b) danie w całości wiarę zeznaniom świadka P. W., który kilkukrotnie w toku całego postępowania karnego zmieniał zeznania oraz nie potrafił rozpoznać poza S. S.

(1)innych osób mających brać udział w zdarzeniu, jak również nie wyjaśnienia jego roli co do motywów i rzeczywistego udziału w przetrzymywaniu skradzionego samochodu M. w garażu należącym do świadka, co w istocie podważa jego wiarygodność, c) danie w całości wiary zeznaniom świadka koronnego S. S.

(1)co do czynów z pkt. XX i XXI części wstępnej wyroku, podczas gdy zeznania świadka nie zostały potwierdzone żadnymi innymi dowodami a świadek na różnych etapach postępowania zmieniał zeznania w zakresie częstotliwości i ilości przekazywanych oskarżonemu narkotyków, d) uznanie za wiarygodnych i uzupełniających zeznania świadków S. i W. zeznań M. W.

(1), W. N., B. N. jak również M. P.

(5), podczas gdy świadkowie ci nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzeń opisanych w XIX, XX oraz XXI części wstępnej wyroku a ich wiedza oparta jest na zasłyszeniu, e) uznanie, iż zeznania D. K.

(2)korespondują z zeznaniami P. W., podczas gdy świadkowie ci w sposób odmienny przedstawiają rzeczywiste motywy działania świadka W., co do przetrzymywania na swojej posesji kradzionego samochodu marki M., jak i powodów powstałego długu u osób, które miały dokonać wymuszenia opisanego w pkt. XIX części wstępnej wyroku;

1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku w postaci art. 167 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 366 § 1 kpk poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z przesłuchania świadka T. C. na okoliczność tego, jaki był rzeczywisty przebieg zdarzenia opisanego w pkt. XIX części wstępnej wyroku,
2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treść, poprzez: a) uznanie R. D. winnego popełnienia czynów opisanych w części dyspozytywnej wyroku, pomimo że materiał dowodowy w niniejszej sprawie nie dawał podstawy do takiego orzeczenia, b) uznanie, że rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego S. S.

(1)wynikają z niepamięci spowodowanej upływem czasu pomiędzy popełnianiem przez niego przestępstw wspólnie z oskarżonym a składanymi zeznaniami,

1. c)uznanie, iż sytuacja materialna i osobista oskarżonego pozwoli mu na uiszczenie kosztów sądowych jakimi został obciążony przez sąd I instancji; W sytuacji, gdyby sąd ponad powyższe dopatrzył się winy w działaniu R. D., skarżąca zarzuciła: 4. rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie za poszczególne czyny zarzucane oskarżonemu kar jednostkowych w zbyt surowej wysokości z przekroczeniem przy tym zasad sądowego wymiaru kary i dyrektyw z nimi związanych a w efekcie wymierzenie mu kary łącznej w wymiarze 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jak również kary łącznej 320 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda, co biorąc pod uwagę sytuację osobistą oraz fakt wieloletniego przebywania oskarżonego w zakładach karnych stanowi karę nadmiernie surową oraz dolegliwą. Podnosząc takie zarzuty, obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę wyroku sądu I instancji w drodze modyfikacji kar jednostkowych w nim wskazanych na niższe i ich połączenie w ramach kary łącznej, z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji. Obrońca oskarżonego A. W., na podstawie art. 444 kpk oraz art. 425 § 1 i 2 kpk, zaskarżyła wyrok co do winy, na korzyść oskarżonego. Powołując się na treść art. 427 § 1 i 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 i 3 kpk rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji zarzuciła: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj. art. 4, 7, 5 § 2, 410 kpk poprzez dokonanie nieuprawnionych, dowolnych i sprzecznych z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, na podstawie wybiórczo traktowanego materiału dowodowego, wyłącznie w oparciu o okoliczności obciążające oskarżonego, z ewidentnym naruszeniem zasady domniemania niewinności i bezstronności ustaleń pozwalających na przypisanie winy oskarżonemu A. W. i uznanie, że uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających, w sytuacji, gdy:
2. a)głównym dowodem obciążającym oskarżonego są zeznania świadka koronnego S. S.

(1), którego zeznania są wzajemnie sprzeczne i na każdym etapie postępowania, na którym zeznania te były składane różnią się one co do istotnych okoliczności – w tym w szczególności co do daty do której oskarżony A. W. miał uczestniczyć w opisywanym przez świadka koronnego obrocie środkami odurzającymi, b) zeznania świadka koronnego S. S.

(1)nie znalazły potwierdzenia w treści zeznań świadka J. K.

(2), który według twierdzeń świadka koronnego miał razem z oskarżonym A. W. łącznie uczestniczyć w opisywanym obrocie środkami odurzającymi, c) brak jest jednoznacznych dowodów wskazujących na to, że oskarżony A. W. nabywał narkotyki od świadka koronnego S. S.

(1)w celu ich dalszej odsprzedaży, d) brak jest jednoznacznych dowodów wskazujących na istnienie osób – tzw. dilerów, którzy mieliby – na polecenie oskarżonego A. W. – sprzedawać dalej narkotyki nabyte przez niego od świadka koronnego S. S.

(1), e) brak jest w materiale dowodowym jakichkolwiek informacji wskazujących na to, że o takiej skali działalności oskarżonego A. W. związanej z obrotem środkami odurzającymi, o jakiej zeznawał świadek koronny S. S.

(1), wiedziały osoby związane z innymi grupami przestępczymi działającymi w tamtym czasie na terenie W., f) brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, że oskarżony A. W. uzyskał z tytułu uczestnictwa w obrocie środkami odurzającymi jakąkolwiek korzyść majątkową. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że oskarżony A. W. dopuścił się popełnienia czynu opisanego w sentencji wyroku. Obrońca oskarżonego, podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie art. 427 § 1 kpk wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego A. W. od popełnienia przypisanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sadowi I instancji. Oskarżony A. W. zajął stanowisko w sprawie składając pism procesowe (k. 18491) z wnioskiem o umorzenie orzeczonej wobec niego kary grzywny wskazując, że jego sytuacja materialna i życiowa uniemożliwia jej uiszczenie. Obrońca oskarżonego W. Z.

(1), na podstawie art. 444 kpk i art. 425 § 1 – 3 kpk, zaskarżył wyrok w całości, w zakresie dotyczącym tego oskarżonego i na jego korzyść. Wyrokowi zarzucił, na podstawie art. 438 pkt 3 kpk: ⚫ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę a mający wpływ na treść rozstrzygnięcia przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony W. Z.

(1)dokonał czynów mu zarzuconych w okresach i zakresie przyjętych w pkt. XXX aktu oskarżenia oraz XXIII części wstępnej wyroku przez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony W. Z.

(1)dokonał zarzucanych mu czynów, wyczerpujących dyspozycję art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 20.07.2005 r. w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, a na podstawie art. 438 pkt 2 kpk: ⚫ obrazę przepisów postępowania – art. 4, 7, 410 i 366 kpk przez niewypełnienie obowiązków przewodniczącego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, szczególnie tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego, rozstrzygniecie nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i naruszenia zasad prawidłowego rozumowania, skutkujące także niewypełnieniem wymogów art. 424 kpk, art. 170 § 1 kpk przez oddalenie wniosku dowodowego oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego bez wskazania racjonalnych przesłanek takiej decyzji, gdyż ustalenie na jakiej podstawie sprzedający oceniali rodzaj i jakość narkotyku nie wymaga zabezpieczenia narkotyków, ale dotyczy obiektywnych kryteriów ich oceny, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, skoro bezspornie ustalono, ze narkotyki były zanieczyszczane nadto art. 1 ust. 1 i 2 i art. 2 ustawy z 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym przez zastosowanie ustawy do świadka S. w zakresie jego zeznań składanych w sprawie W. Z.

(1), któremu nie postawiono zarzutów wskazanych w ust. 1 i 2 tego przepisu, na podstawie art. 438 pkt 1 kpk: ⚫ obrazę prawa materialnego – art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 20.07.2005 r. przez przypisanie oskarżonemu uczestniczenia w obrocie środkami odurzającymi bez prawidłowych ustaleń, że oskarżony nabywał narkotyki celem późniejszego ich przekazania innej osobie, nie będącej konsumentem i bez jakiegokolwiek uzasadnienia przyjętej kwalifikacji, a na podstawie art. 438 pkt 4 kpk: ⚫ rażącą surowość orzeczonej kary wymierzonej ponad żądanie oskarżyciela publicznego i bez uwzględnienia dyrektyw art. 7 kpk oraz art. 53 kk. Podnosząc takie zarzuty, obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu celem przeprowadzenia pełnego i wszechstronnego postępowania dowodowego i dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych. Obrońca oskarżonego A. B.

(1), z