Sygn. akt: III AUa 42/14 III AUz 5/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący

§ 2k.p.c.

Wskazują na to wyraźnie przepisy art.

§ 2i art.

477 14 § 3 k.p.c. - zob. także pkt 2 tezy do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2010 r. II UK 165/09, LEX 583807. Dlatego nie można było orzekać w przedmiocie wniosku ubezpieczonej o zasądzenie odsetek merytorycznie w obecnej sprawie . Wniosek ten na zasadzie art.

§ 2k.p.c.

podlegał przekazaniu do rozpoznania organowi rentowemu jako nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy ( punkt 3 wyroku). Z tych względów konieczna stała się zmiana zaskarżonego wyroku w punkcie 1 celem wyeliminowania rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności organu rentowego za opóźnienie w wypłacie zaległej emerytury, o czym orzeczono na podstawie art.386§1 k.p.c. ( punkt 2 wyroku ). Nie było natomiast podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 2 dotyczącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą instancję . Podstawą ustalenia należnych stronie kosztów zastępstwa procesowego jest § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu było świadczenie pieniężne z zaopatrzenia emerytalnego , bowiem strona domagała się wypłaty zawieszonej emerytury za określony czas. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z 18 października 2010r., I UZ 151/10, skoro w rozporządzeniu wydzielone zostały w rozdziale 3 sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych obok spraw stricte cywilnych, to punktem wyjścia powinno być pytanie, czy przewidziana dla tych spraw stawka minimalna nie była właściwa dla przedmiotu sprawy sądowej wyznaczonej decyzją pozwanego. W rozporządzeniu wszak mamy regulację szczególną stanowiącą, że w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego stawki minimalne wynoszą 60 zł (§ 11 ust. 2). Prawodawca posłużył się tu pojęciami wymagającymi samodzielnej wykładni (jak "ubezpieczenie społeczne", "zaopatrzenie emerytalne"). Regulacja ta skłania do stwierdzenia, że właśnie ze względu na tak ogólne sformułowania jej zakres nie jest precyzyjnie zamknięty ( por. też postanowienie SN z 1 czerwca 2010 r. (II UZ 11/10). Nadto jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 marca 2012 r., II UZ 3/12 , sprawa o wysokość świadczenia z ubezpieczenia społecznego jest zdecydowanie bliższa rodzajowo sprawie o przyznanie takich świadczeń niż sprawie o zapłatę, wobec czego podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego powinny stanowić w niej minimalne stawki przewidziane w rozporządzeniu dla spraw z zakresu ubezpieczenia społecznego, a więc § 11 ust. 2 cyt. rozporządzenia . Mając na uwadze powyższe, w punkcie 4 wyroku orzeczono o kosztach postępowania za drugą instancję na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art.36 ustawy z 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 90, poz.594 ze zm.) oraz §11 ust. 2 i §12 ust.1 pkt 2 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 490).