W myśl bowiem art.
Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398 4 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Skarga kasacyjna z innych przyczyn niedopuszczalna, to m.in. skarga wniesiona od orzeczenia, od którego nie przysługuje ten nadzwyczajny środek zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że wartość przedmiotu sporu wynosi 5.000 złotych. Taka wartość została bowiem wskazana przez wnioskodawczynię zarówno w treści sporządzonej przez nią skargi kasacyjnej a także w toku postępowania międzyinstancyjnego na etapie usuwania braków formalnych złożonej przez A. B. apelacji. Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwotę poniżej 10.000 złotych skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy prawa i dlatego też, na mocy art.
podlega odrzuceniu. Nadmienić również należy, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jeszcze z jednej przyczyny. Zgodnie z art. 87 1 § 1 kpc w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna winna być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym działającym w imieniu strony, która sama nie może skutecznie sporządzić skargi. W sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w przepisie § 2 powołanego artykułu, zwalniająca z obowiązkowego zastępstwa strony. Z tego względu skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawczynię samodzielnie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dlatego też, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.