III Ca 1360/14

(2)z tytułu umowy kredytowej z dnia 10 kwietnia 2000r. , zabezpieczonej hipoteką zwykła w kwocie 56.270 złotych. W dniu 1 lutego 2013r. referendarz sądowy dokonał w dziale IV księgi wieczystej wpisu zmiany treści hipoteki oznaczonej nr 5 poprzez wykreślenie dotychczasowego wierzyciela (...) Banku S.A. Oddział w P. i wpisanie w jego miejsce Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedziba we W.. Na wpis ten G. i A. małżonkowie G. wnieśli skargę. W skardze podnieśli , iż z uwagi na przedawnienie wierzytelności , Sąd Okręgowy w Płocku wyrokiem z dnia 5 listopada 2008r. , sygn. akt IC 2372/07 pozbawił wykonalności nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2007r. , sygn. akt I Nc 68/07. Przy takich ustaleniach stanu faktycznego Sąd I instancji wywiódł , iż stosownie do art. 79 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece ( tekst jed. Dz. u. z 2013r. poz. 707 ze zm.), w razie przelewu wierzytelności hipotecznej na nabywcę przechodzi także hipoteka , chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca dołączył do wniosku o wpis zmiany wierzyciela hipotecznego wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej , podpisany przez osobę upoważnioną do reprezentacji wnioskodawcy i opatrzoną pieczęcią reprezentującego wnioskodawcę Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych S.A. z siedzibą we W.. Dokumenty te stanowią podstawę wpisu di księgi wieczystej stosownie do art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych ( Dz. U. z (...). , Nr 146 , poz.1546). W tej sytuacji w ocenie Sądu I instancji zaskarżony wpis dokonany został prawidłowo. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wnieśli G. i A. małżonkowie G.. Skarżący zarzucili rozstrzygnięciu : 1.naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy :

1. a)art. 233 §1 k.p.c. poprzez sprzeczność poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału i nie wyprowadzenie logicznych wniosków z zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie , że wpis został dokonany prawidłowo; 2.naruszenie prawa materialnego : a)poprzez naruszenie art. 118 k.c. polegające na jego niezastosowaniu , co w konsekwencji doprowadziło do nieuwzględnienia przez Sąd rozstrzygający podniesionego we właściwym czasie zarzutu przedawnienia; b)przez naruszenie art. 77 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych hipotece poprzez jego zastosowanie , podczas gdy ten artykuł nie powinien mieć zastosowania do istniejącego stanu faktycznego ;
2. c)przez naruszenie art. 94 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece poprzez jego niezastosowanie ,podczas gdy zgodnie z treścią tego przepisu ,hipoteka w tym przypadku powinna wygasnąć. W konkluzji skarżący wniósł o : 1.zmiane zaskarżonego postanowienia przez uchylenie dokonanego wpisu zmiany wierzyciela w prowadzonej księdze wieczystej , ewentualnie 2.o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie w uchylony zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kutnie do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach instancji odwoławczej; 3.zasądzenie na rzecz uczestników kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na apelację wnioskodawca wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od uczestników na rzecz wnioskodawcy kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy zważył , co następuje : Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżących Sąd I instancji prawo zastosował zarówno przepisy procedury cywilnej, jak też prawo materialne. Sformułowane w apelacji zarzuty w ocenie Sądu Okręgowego , są konsekwencją błędnej koncepcji skarżących, co do podstawowych zasad rządzących postępowaniem wieczystoksięgowym. Stosownie do art.626 ze znaczkiem 8 § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku , dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Kognicja sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym jest zatem szczegółowo opisana w dyspozycji powołanego przepisu. W szczególności, konsekwencją tak zakreślonej kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym jest to , iż postępowanie wieczystoksięgowe nie służy do rozstrzygania sporów o prawo niezależnie od tego , czy rozstrzygnięcie tego sporu byłoby przesłanką orzeczenia sądu wieczystoksięgowego , czy też samo w sobie miałoby być wynikiem rozpoznania wniosku. W rozpoznawanej sprawie prawomocnym wpisem z dnia 14 lutego 2000r. została wpisana w przedmiotowej księdze wieczystej hipoteka zwykła umowna na rzecz (...) Banku S.A. Oddział w P.. Podstawą wpisu hipoteki była umowa skarżących z bankiem , a nie tytuł wykonawczy. Zatem orzeczenie w przedmiocie pozbawienia tytułu wykonawczego klauzuli wykonalności nie ma dla rozpoznania niniejszej sprawy istotnego znaczenia. Zaskarżony wpis dotyczył zmiany wierzyciela hipotecznego , jak nastąpiła w wyniku cesji wierzytelności banku w stosunku do skarżących, wraz z zabezpieczającą tą wierzytelność hipoteką na rzecz wnioskodawcy. Przy ustaleniu stanu faktycznego będącego podstawą orzeczenia sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym jest ograniczony w korzystaniu ze środków dowodowych , bowiem art. 626 ze znaczkiem 8 § 2 k.p.c. określa w sposób wyczerpujący środki dowodowe, na których podstawie sąd wieczystoksięgowy ustala podstawę faktyczną swego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę treść wniosku , treść księgi wieczystej – w tym prawomocny wpis hipoteki , jak również dokumenty dołączone do wniosku , które spełniają warunki opisane dyspozycją art. 32 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ( tj. Dz. U. z 2013 r. , poz. 707) , należało uznać , iż wpis wnioskodawcy jako wierzyciela hipotecznego był uzasadniony. Wbrew poglądowi prezentowanemu przez skarżących kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym nie obejmuje badania zarzutu przedawnienia wierzytelności zabezpieczonej prawomocnym wpisem hipoteki. Jest to bowiem spór co do prawa , który winien być rozpoznany w innym postępowaniu . W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekła na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. Na koszty obciążające skarżących w niniejszym postępowaniu złożyła się kwota kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym w wysokości 60 zł – stosownie do § 7 pkt 5 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( teks jedn. D.U. z 2013 r. poz. 490 ze zm. ).