Organ rentowy nie był w sprawie reprezentowany przez pełnomocnika legitymującego się uprawnieniami określonymi treścią tego przepisu, a nadto skarga kasacyjna została opatrzona jedy- nie pieczęcią radcy prawnego, jednakże brak pełnomocnictwa i skrót „wz” pod nie- czytelnym podpisem na tej pieczęci wskazuje, że kasacja nie została sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego, a jedynie użyto jego imiennej pieczęci. W konsek- wencji skarga kasacyjna, która nie spełniła wymagania określonego treścią art.
393 5 KPC. - 2 - W zażaleniu organ rentowy podniósł, że mgr Zdzisław R. jest jego etatowym radcą prawnym i posiada pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania go przed wszelkimi sądami powszechnymi, którego na skutek przeoczenia nie dołączono do kasacji. Pozwany wszakże zapoznał się z treścią skargi kasacyjnej, którą w pełni zaakceptował. Zdaniem skarżącego brak pełnomocnictwa lub niejasności dotyczące osoby, która podpisała kasację powinny być wyjaśnione przed wydaniem zaskarżo- nego postanowienia o odrzuceniu kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Obowiązujący przy wnoszeniu kasacji przymus adwokacko-radcowski jest spełniony, jeżeli kasację sporządzi i podpisze adwokat lub radca prawny, którego skarga kasacyjna wymieniła jako wnoszącego ją pełnomocnika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1997 r., II CZ 35/97, OSNP 1997, z. 10, poz. 151). Jest niekwestyjne, że w pierwszoinstancyjnym oraz apelacyjnym postępowaniu sądowym w rozpatrywanej sprawie organ rentowy był reprezentowany przez pełno- mocników nie legitymujących się statusem prawnym adwokata lub radcy prawnego. Natomiast wniesiona kasacja nie wymieniała wnoszącego ją pełnomocnika, a była opatrzona jedynie imienną pieczęcią radcy prawnego, który nawet przy złożeniu roz- patrywanego zażalenia przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania organu ren- towego jedynie przed sądami powszechnymi, a nie przed Sądem Najwyższym. Nadto, czego nie podważa zażalenie, kasację podpisała osoba nieuprawniona do jej wniesienia w rozumieniu art.
Usunięcie formalnych wad kasacji doty- czących wnoszącego ją pełnomocnika następuje wyłącznie w sytuacji zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. kiedy nie ma wątpliwości, że skarga kasa- cyjna została sporządzona i podpisana przez uprawnionego pełnomocnika w rozu- mieniu art.
W tych okolicznościach Sąd drugiej instancji trafnie przyjął, że kasacja nie została sporządzona i wniesiona przez uprawnionego radcę prawnego, a jedynie posłużono się jego imienną pieczęcią, przez co w konsekwencji wystąpiła nieusuwalna wada skargi kasacyjnej, która jako niedopuszczalna podlegała odrzu- ceniu na podstawie art. 393 5 KPC. - 3 - Mając powyższe na uwadze zażalenie należało oddalić na podstawie art. 385 KPC w związku z art. 397 § 2 i 393 19 KPC. ========================================
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.