Przepis ten wprowadzony został ustawą z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 547 ze zm.), która uchyliła ustawę z 26 stycznia 1984 r. o zasadach tworzenia zakładowych systemów wynagradzania. Treść art.
KP przesądza o tym, że mniej korzystne postanowienia nowego układu wprowadza się w drodze wypowie- dzenia pracownikom dotychczasowych warunków umowy o pracę. Przepis ten ma tym bardziej zastosowanie do nowego regulaminu wynagradzania, który jest wpro- wadzany jednostronną czynnością pracodawcy. Art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 29 wrześ- nia 1994 r. przesądził o odpowiednim stosowaniu art.
Wprowadzone zasady podwyżek, których obowiązywanie nie zostało wypowiedzia- ne, nie naruszają - wbrew zarzutom kasacji - przepisów o wynagrodzeniu za pracę, - 4 - zawartych w art. 78 i 80 KP. Nie wskazano zresztą w kasacji na czym naruszenie to miałoby polegać. Nie twierdzi się, że powodowie nie wykonywali pracy lub że ich wynagrodzenie ustalone zgodnie z obowiązującym regulaminem nie odpowiadało rodzajowi wykonywanej przez nich pracy, ich kwalifikacjom lub nie uwzględniało ilości i jakości świadczonej pracy. Ustalona przez Sąd treść regulaminu wynagradzania była jednoznaczna. Wbrew zarzutom kasacji Sąd nie naruszył art. 65 KC (stosowanego na podstawie art. 300 KP). Wnoszący kasację nie wskazał jakie okoliczności, zasady współżycia społecznego lub zwyczaje pozwalałyby na inne tłumaczenie treści wprowadzonego regulaminu niż dokonane przez Sąd. Wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 393 12 KPC. ========================================
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.