Sygnatura akt VIK 800/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2013r. Sąd Rejonowy w Kłodzku VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Renata Salwach Protokolant: Sław

§1kk I.

oskarżonego P. N. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.

§1kk wymierza mu 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności; II.

na podstawie art.42§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 2 (dwóch); III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych wydatki poniesione w sprawie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE W oparciu o wyniki przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 30 lipca 2012 roku ok. godziny 19.00 na ulicy (...) w D. patrol Policji zatrzymał do kontroli drogowej motorower marki K. C. nr rej. (...) kierowany przez oskarżonego P. N.. Kierowca poddany został badaniu przy użyciu urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu i stwierdzono u niego w pierwszym badaniu 0,28 mg/l, a w drugim badaniu 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. N. k.8-9, 19-20, notatka urzędowa k.1, protokół użycia alcosensora k.2. Oskarżony P. N. był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa innego rodzaju. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 5 grudnia 2012 roku (sygn. akt VI K 536/12) P. N. za występek z art.

§ 1

kk, popełniony w dniu 25 czerwca 2012 roku, skazany został na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat

1. dowód: informacja Krajowego Rejestru Karnego k.48-49, odpis wyroku w sprawie VI K 536/12 k.
2. Oskarżony P. N. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że alkohol w postaci piwa w dużych ilościach spożywał poprzedniego dnia wieczorem i w nocy (skończył spożywanie alkoholu około godziny 3 w nocy), natomiast od rana w dniu zdarzenia nie pił żadnego alkoholu. Sąd zważył, co następuje. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sprawstwo oskarżonego oraz okoliczności popełnienia zarzucanego mu występku nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony P. N. w swych wyjaśnieniach złożonych na etapie postępowania przygotowawczego potwierdził okoliczność, że w dniu 30 lipca 2012 roku, jako kierowca motoroweru, został zatrzymany przez Policję do kontroli drogowej i poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Stan nietrzeźwości kierującego został ustalony bezspornie w oparciu o znajdujący się w aktach sprawy protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu. Podana w wyjaśnieniach oskarżonego okoliczność, iż nie pił alkoholu bezpośrednio przed jazdą motorowerem, lecz poprzedniego dnia wieczorem i w nocy, dla bytu przypisanego mu występku i odpowiedzialności sprawcy nie ma żadnego znaczenia. Wypada wszakże podkreślić, iż jest faktem powszechnie znanym, że proces całkowitej eliminacji alkoholu z organizmu nie następuje bezpośrednio po jego spożyciu, lecz w zależności od indywidualnych właściwości i ilości spożytego alkoholu trwa od kilku do kilkudziesięciu godzin. Obowiązkiem kierującego jest zatem sprawdzenie, w wypadku planowanej jazdy po wcześniejszym spożyciu alkoholu, zwłaszcza w tak znacznych ilościach, jak wynika to z wyjaśnień oskarżonego i protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości, czy stężenie alkoholu nie przekracza obowiązujących norm, a w razie wątpliwości – zaniechanie kierowania pojazdem. Działaniem swoim oskarżony wyczerpał zatem ustawowe znamiona występku z art.

§ 1kk, zaś jego wina kwestionowaną być nie może.

Przy wymiarze kary Sąd po stronie okoliczności obciążających uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa, wyrażający się w nagminności tego typu czynów, tak w skali całego kraju, jak i na terenie działania tut. Sądu, a masowa wręcz skala tego rodzaju przestępczości wymaga zdecydowanej reakcji ze strony wymiaru sprawiedliwości i przykładnego, surowego karania sprawców. Decydujące dla wymiaru kary znaczenie miała uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego. P. N. był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa innego rodzaju, a ostatnio orzeczoną karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności skończył odbywać w dniu 30 czerwca 2011 roku, zwolniony warunkowo z odbycia reszty kary na okres próby do dnia 30 czerwca 2014 roku. Przypisanego mu w niniejszej sprawie występku oskarżony dopuścił się zatem w wyznaczonym przez Sąd Penitencjarny okresie próby. Co więcej przestępstwa tego oskarżony dopuścił się w trakcie toczącego się przed Sądem Rejonowym w Kłodzku postępowania karnego o występek tego samego rodzaju, to jest czyn z art.

§ 1

kk, popełniony w dniu 25 czerwca 2012 roku, za który wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 5 grudnia 2012 roku (sygn. akt VI K 536/12) skazany został na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 3. Fakt, że oskarżony w odstępie miesiąca czasu popełnił dwa takie same przestępstwa, dobitnie świadczy o tym, że przedmiotowe zdarzenie nie miało charakteru incydentalnego, a sprawca nie ma poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego. W ocenie Sądu orzeczona obecnie kara pozbawienia wolności powinna mieć zatem charakter bezwzględny, gdyż jedynie krótkoterminowa, ale podlegająca efektywnemu wykonaniu kara izolacyjna uświadomi oskarżonemu, że nie może on w sposób bezkarny łamać prawa, a tym samym spełni swą funkcję prewencyjno – wychowawczą. W oparciu o art. 42 § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zaś wymierzenie tego środka w dolnej granicy ustawowego zagrożenia uzasadnione jest stosunkowo nieznacznym stopniem nietrzeźwości kierującego w chwili czynu, choć warto w tym miejscu podkreślić, że przeprowadzone pomiary zawartości alkoholu wykazały wartości rosnące. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 624 § 1 kpk, co uzasadnia sytuacja materialna oskarżonego.