Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I ACz 1765/12
Sygn. akt I ACz 1765/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2012 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Bogdan Wysocki (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Gulczyńska, SA Jan Futro po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku
Zażalenie na to postanowienie złożyli wnioskodawcy, wnieśli o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie od uczestnika postępowania na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wnioskodawcy zarzucili orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 355 k.p.c. w zw. z art. 1176 § 6 k.p.c. i art. 1206 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że wydanie wyroku przed sądem polubownym i wniesienie skargi o uchylenie wyroku do sądu powszechnego czyni bezprzedmiotowym postępowanie w przedmiocie wyłączenia arbitrów przed sądem powszechnym.
Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie zażalenia oraz o zasądzenie od wnioskodawców na jego rzecz kosztów postępowania za obie instancje.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się niezasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.
Z art. 1176 § 6 k.p.c. wprost wynika, że pomimo złożenia wniosku o wyłączenie arbitra, postępowanie przed sądem polubownym toczy się nadal z udziałem tego arbitra, co oznacza, że może również zakończyć się wyrokiem przed wyłączeniem arbitra, a zatem z jego udziałem. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, albowiem w sprawie CSA 3/09/2011 w dniu 31 lipca 2012 r. wydany został wyrok przez arbitrów, których wyłączenia domagali się wnioskodawcy. W takim wypadku stronie przysługuje skarga o uchylenie wyroku sądu polubownego, której podstawą będzie niezachowanie wymagań, co do składu sądu polubownego – art. 1206 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 wrzesnia 1999r. w spr. I CKN 141/98, OSNC, z. 4 z 2000r, poz. 65).
Wyrok sądu polubownego uzyskuje moc prawną z chwilą podpisania przez wszystkich, a w przypadku gdy jest on podpisywany przez większość arbitrów – z chwilą złożenia podpisów przez wymaganą większość (zob. Komentarz do art. 1197 kodeksu postępowania cywilnego, Andrzej Jakubecki, LEX). W niniejszej sprawie nie było sporne, że wyrok z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie CSA 3/09/2011 został podpisany przez wszystkich arbitrów, zatem uzyskał moc prawną. Natomiast podnoszone przez żalących zarzuty w zakresie doręczenia wyroku, nie miały żadnego wpływu na zasadność rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 1199 k.p.c. po wydaniu wyroku w zasadzie ustają obowiązki arbitrów, z wyjątkiem potrzeby sprostowania, wykładni lub uzupełnienia wyroku arbitrażowego. W arbitrażu ad hoc arbitrzy są ponadto zobowiązani do złożenia w sądzie państwowym akt sprawy wraz z oryginałem wyroku arbitrażowego.
Zatem zasadnie Sąd I instancji uznał, że rozpoznanie wniosku o wyłączenie albitów, którzy wydali wyrok w sprawie CSA 3/09/2011 stało się zbędne i że zachodzą przesłanki z art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. do umorzenia postępowania.
Wobec tego w sprawie nie doszło do naruszenia art. 355 k.p.c. w zw. z art. 1176 § 6 k.p.c. i art. 1206 § 1 k.p.c.
Mając to na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/Małgorzata Gulczyńska /-/Bogdan Wysocki /-/Jan Futro