III SW 30/02

Postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2002 r. III SW 30/02 Na rozstrzygnięcie Państwowej Komisji Wyborczej wydane w postępo- waniu nadzorczym nad przestrzeganiem prawa przez wojewódzkie komisje wy- borcze nie służy skarga do Sądu Najwyższego (art. 11 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 64h ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików wojewódzkich, Dz.U. Nr 95, poz. 602 ze zm.). Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Andrzej Kijowski, Jerzy Kuźniar, Jerzy Kwaśniewski, Herbert Szurgacz, Andrzej Wasilewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 paź- dziernika 2002 r. sprawy ze skargi Komitetu Wyborczego Wyborców Konfederacja Ruch Obrony Bezrobotnych RP na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 2 października 2002 r. oddalającą skargę na uchwałę Wojewódzkiej Komisji Wyborczej w Kielcach w sprawie odmowy przyjęcia listy okręgowej kandydatów na radnych tego Komitetu o d r z u c i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Komitet Wyborczy Wyborców Konfederacja Ruch Obrony Bezrobotnych RP wniósł skargę na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 2 października 2002 r., oddalającą jego skargę na uchwałę Wojewódzkiej Komisji Wyborczej w Kielcach odmawiającą przyjęcia zgłoszenia okręgowych list kandydatów na radnych tego Ko- mitetu. Przyczyną odmowy przyjęcia zgłoszenia było jego złożenie po terminie. Zda- niem Komitetu skarga do Sądu Najwyższego jest dopuszczalna na podstawie analo- gii z art. 64 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. Nr 95, poz. 602 ze zm.). 2 Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o odrzucenie skargi jako niedopusz- czalnej a w przypadku zastosowania analogii z art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej - jako złożonej po terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Według art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej komitet wyborczy ma prawo wnie- sienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie PKW o odmowie przyjęcia za- wiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Podobna jest regulacja dotycząca niższego szczebla. Jeżeli komisarz wyborczy odmówi przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, to komitet może odwołać się do sądu okręgowego (art. 64 i ust. 3 Ordynacji wyborczej). W obu przypadkach droga sądowa przysługuje w razie odmowy przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Natomiast w niniejszej sprawie chodzi o zgłoszenie list kandydatów na rad- nych przez skarżący komitet. W przypadku odmowy rejestracji zgłoszonych list kan- dydatów Ordynacja wyborcza przewiduje dwie drogi zaskarżenia. Jeżeli przyczyną odmowy jest brak odpowiedniego poparcia podpisami wyborców, to właściwy jest sąd okręgowy, a w pozostałych przypadkach - komisarz wyborczy. Postanowienia wydane przez te organy są niezaskarżalne (art. 105 ust. 3, art. 106 ust. 2, art. 140 ust. 1 oraz art. 165 ust. 1 Ordynacji wyborczej). Zaskarżona uchwała została wydana na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 1 Ordy- nacji wyborczej. Według tego przepisu do zadań PKW należy sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem prawa wyborczego. Brak jest podstaw do stosowania w drodze analogii wobec tej uchwały przepisu art. 64h ust. 3 Ordynacji wyborczej. Trzeba bo- wiem mieć na uwadze, że ta uchwała - odmiennie niż uchwała PKW odmawiająca przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego - nie rozstrzygała istoty sprawy, lecz oddaliła skargę na uchwałę Wojewódzkiej Komisji Wyborczej. Jest nie- logiczne domaganie się rozpoznania przez Sąd Najwyższy wniesionej na nią skargi w sytuacji, gdy na postanowienie komisarza wyborczego wydane po rozpatrzeniu odwołania od uchwały komisji wyborczej nie przysługuje środek zaskarżenia (art. 106 ust. 2 Ordynacji wyborczej). Z tych względów orzeczono jak w sentencji. ========================================